Przejdź do treści

Próbna matura Operon 2026 matematyka rozszerzona - odpowiedzi i rozwiązania

Próbna Matura z Operonem 2026/2027 - matematyka, poziom rozszerzony, 18 listopada 2026

Próbny arkusz wydawnictwa Operon w formule 2023. Czas: 180180 minut, do zdobycia 5050 punktów, 1313 zadań (zadanie 13 ma dwie części), wszystkie otwarte. Dla klas maturalnych, które piszą maturę w maju 2027 roku. Wynik nie liczy się do matury.

Próbna matura Operon 2026 z matematyki na poziomie rozszerzonym odbyła się w środę 18 listopada 2026 roku o godzinie 14:00, kilka godzin po poziomie podstawowym. Arkusz przygotowało Wydawnictwo Pedagogiczne Operon, nie Centralna Komisja Egzaminacyjna, ale ma układ prawdziwej matury rozszerzonej w formule 2023: same zadania otwarte, 180180 minut i 5050 punktów. Tematy: logarytmy, nierówność z pierwiastkami i wartością bezwzględną, szereg geometryczny, czworokąt wpisany w okrąg, granica funkcji, równanie trygonometryczne, dwa okręgi w układzie współrzędnych, kombinatoryka, dowód z twierdzenia cosinusów, wielomian z parametrem, trapez opisany na okręgu, równanie z parametrem i optymalizacja z pochodną. Poniżej są odpowiedzi do wszystkich zadań i rozwiązania krok po kroku, każde schowane pod osobnym przyciskiem.

Operon nie publikuje arkusza ani klucza publicznie - dostają je szkoły i nauczyciele. Odpowiedzi na tej stronie to rozwiązania redakcji matematyka.net, a nie oficjalny klucz wydawnictwa. Każdy wynik policzyliśmy dwa razy, drugą drogą w osobnym skrypcie (przeliczenie wszystkich liczb w zadaniu 8, skan parametru w zadaniach 5 i 12, pole części wspólnej wycinków policzone numerycznie, tożsamości z zadań 4 i 9 sprawdzone na setkach losowych trójkątów). Punktację za etapy rozwiązania określa wyłącznie klucz Operonu.

Odpowiedzi - próbna matura Operon listopad 2026, poziom rozszerzony

ZadanieOdpowiedźPunkty
1−1/150-2
2x ∈ [0, 4]0-4
3aₙ = 12/5ⁿ (a₁ = 12/5, q = 1/5)0-4
4a) dowód: ∠AMN = ∠ACB z kąta między styczną a cięciwą; b) 3/40-4
5m = −1 lub m = 40-3
6x = π/6 + kπ lub x = −π/6 + kπ, k ∈ ℤ0-3
7a) r₂ = 2√2; b) ∠AS₁B = 60°, ∠AS₂B = 90°; c) 14π/3 − 4 − 4√30-5
8240 liczb0-3
9dowód z twierdzenia cosinusów dla trójkątów ADC i BDC0-3
10a) m = 1 lub m = −3; b) dowód: W(−1) = −6 < 0, W(1) = 2 > 00-4
11cos α = −√13/650-4
12m ∈ (−4, −3) ∪ (1, −1 + 2√5) ∪ (−1 + 2√5, +∞)0-5
13.1dowód wzoru na objętość V(x)0-2
13.2szerokość 75 m, długość 45 m0-4

Wszystkie zadania są otwarte: za każde można dostać część punktów, nawet bez końcowego wyniku. Cztery z nich to dowody albo mają dowód w jednej z części (4a, 9, 10b, 13.1) - razem 1010 punktów.

Zadanie 1

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Wiedząc, że log⁡aba=3\log_{\frac{a}{b}} a = 3, wyznacz wartość wyrażenia log⁡abab23\log_{ab} \sqrt[3]{\dfrac{a}{b^2}}. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Oba logarytmy przeliczamy na jedną podstawę - najwygodniej aa (z założeń a>0a > 0, b>0b > 0, a gdyby a=1a = 1, to log⁡aba=0≠3\log_{\frac{a}{b}} a = 0 \neq 3, więc a≠1a \neq 1). Ze wzoru na zmianę podstawy:

log⁡aba=log⁡aalog⁡aab=11−log⁡ab=3.\log_{\frac{a}{b}} a = \frac{\log_a a}{\log_a \frac{a}{b}} = \frac{1}{1 - \log_a b} = 3.

Stąd 1−log⁡ab=131 - \log_a b = \frac{1}{3}, czyli log⁡ab=23\log_a b = \frac{2}{3}. Teraz wyrażenie, o które pytają:

log⁡abab23=log⁡a(ab2)13log⁡a(ab)=13(1−2log⁡ab)1+log⁡ab.\log_{ab} \sqrt[3]{\frac{a}{b^2}} = \frac{\log_a \left(\frac{a}{b^2}\right)^{\frac{1}{3}}}{\log_a (ab)} = \frac{\frac{1}{3}\left(1 - 2\log_a b\right)}{1 + \log_a b}.

Podstawiamy log⁡ab=23\log_a b = \frac{2}{3}:

13(1−43)1+23=13⋅(−13)53=−19⋅35=−115.\frac{\frac{1}{3}\left(1 - \frac{4}{3}\right)}{1 + \frac{2}{3}} = \frac{\frac{1}{3} \cdot \left(-\frac{1}{3}\right)}{\frac{5}{3}} = -\frac{1}{9} \cdot \frac{3}{5} = -\frac{1}{15}.

Najczęstszy błąd to zgubienie wykładnika 13\frac{1}{3} z pierwiastka - wychodzi wtedy −15-\frac{1}{5}.

Odpowiedź: log⁡abab23=−115\log_{ab} \sqrt[3]{\frac{a}{b^2}} = -\frac{1}{15}. Zobacz: logarytm - powtórzenie oraz zadania z zamiany podstawy logarytmu.

Zadanie 2

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Rozwiąż nierówność x2+2≥∣x−1∣+1−2x+x2\sqrt{x^2} + 2 \geq |x - 1| + \sqrt{1 - 2x + x^2}. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pierwiastki zamieniamy na wartości bezwzględne. Dla każdej liczby rzeczywistej t2=∣t∣\sqrt{t^2} = |t|, a pod drugim pierwiastkiem stoi kwadrat: 1−2x+x2=(x−1)21 - 2x + x^2 = (x - 1)^2. Nierówność ma więc postać

∣x∣+2≥∣x−1∣+∣x−1∣,czyli∣x∣+2≥2∣x−1∣.|x| + 2 \geq |x - 1| + |x - 1|, \quad \text{czyli} \quad |x| + 2 \geq 2|x - 1|.

Krok 2. Przedziały. Moduły zmieniają znak w punktach 00 i 11.

  • Dla x<0x < 0: −x+2≥−2x+2-x + 2 \geq -2x + 2, czyli x≥0x \geq 0 - sprzeczne z x<0x < 0, brak rozwiązań.
  • Dla 0≤x<10 \leq x < 1: x+2≥−2x+2x + 2 \geq -2x + 2, czyli x≥0x \geq 0 - cały przedział [0,1)[0, 1).
  • Dla x≥1x \geq 1: x+2≥2x−2x + 2 \geq 2x - 2, czyli x≤4x \leq 4 - przedział [1,4][1, 4].

Krok 3. Suma. [0,1)∪[1,4]=[0,4][0, 1) \cup [1, 4] = [0, 4]. Kontrola na krańcach: dla x=0x = 0 jest 2≥22 \geq 2, a dla x=4x = 4 jest 6≥66 \geq 6 - obie równości, więc krańce należą do zbioru.

Pułapka: zapis x2=x\sqrt{x^2} = x (bez modułu) daje nierówność prawdziwą także dla wszystkich x<0x < 0

  • i błędny wynik (−∞,4](-\infty, 4].

Odpowiedź: x∈[0,4]x \in [0, 4]. Zobacz: nierówności z wartością bezwzględną oraz zadania z wartości bezwzględnej.

Zadanie 3

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Każdy wyraz nieskończonego ciągu geometrycznego o wyrazach dodatnich jest 44 razy większy od sumy wszystkich wyrazów następujących po nim. Podaj wzór ogólny tego ciągu, wiedząc, że suma jego wyrazów o numerach nieparzystych jest o 22 większa od sumy jego wyrazów o numerach parzystych. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 3

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Iloraz. Wyrazy są dodatnie, więc q>0q > 0, a suma wyrazów po ana_n istnieje, więc q<1q < 1. Wyrazy po ana_n to anq,anq2,…a_n q, a_n q^2, \ldots - szereg geometryczny o pierwszym wyrazie anqa_n q:

an=4⋅anq1−q⇒1−q=4q⇒q=15.a_n = 4 \cdot \frac{a_n q}{1 - q} \quad \Rightarrow \quad 1 - q = 4q \quad \Rightarrow \quad q = \frac{1}{5}.

Krok 2. Sumy wyrazów nieparzystych i parzystych. Wyrazy a1,a3,a5,…a_1, a_3, a_5, \ldots tworzą szereg o ilorazie q2q^2, a wyrazy a2,a4,…a_2, a_4, \ldots - szereg o pierwszym wyrazie a1qa_1 q i tym samym ilorazie:

Sniep=a11−q2,Sparz=a1q1−q2.S_{\text{niep}} = \frac{a_1}{1 - q^2}, \qquad S_{\text{parz}} = \frac{a_1 q}{1 - q^2}.

Różnica: Sniep−Sparz=a1(1−q)(1−q)(1+q)=a11+q=2S_{\text{niep}} - S_{\text{parz}} = \frac{a_1 (1 - q)}{(1 - q)(1 + q)} = \frac{a_1}{1 + q} = 2, więc a1=2⋅65=125a_1 = 2 \cdot \frac{6}{5} = \frac{12}{5}.

Krok 3. Wzór ogólny.

an=125⋅(15)n−1=125n.a_n = \frac{12}{5} \cdot \left(\frac{1}{5}\right)^{n-1} = \frac{12}{5^n}.

Sprawdzenie: Sniep=12/524/25=52S_{\text{niep}} = \frac{12/5}{24/25} = \frac{5}{2}, Sparz=12S_{\text{parz}} = \frac{1}{2} - różnica 22.

Odpowiedź: an=125na_n = \frac{12}{5^n} dla n≥1n \geq 1 (czyli a1=125a_1 = \frac{12}{5}, q=15q = \frac{1}{5}). Zobacz: szereg geometryczny oraz zadania z szeregu geometrycznego.

Zadanie 4

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Na trójkącie ABCABC opisano okrąg. Prosta kk jest styczna do tego okręgu w punkcie AA. Prosta ll jest równoległa do prostej kk i przecina boki ABAB i ACAC trójkąta odpowiednio w punktach MM i NN.

a) Wykaż, że na czworokącie BCNMBCNM można opisać okrąg.

b) Oblicz stosunek długości promienia okręgu opisanego na czworokącie BCNMBCNM do długości promienia okręgu opisanego na trójkącie ABCABC, jeżeli wiadomo, że ∣AC∣∣CM∣=43\dfrac{|AC|}{|CM|} = \dfrac{4}{3}. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 4

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
ABCMNkl
Styczna k w punkcie A i prosta l równoległa do niej. Czworokąt BCNM (zacieniowany) jest wpisany w okrąg.

a) Dowód. Na stycznej kk wybierzmy punkt TT leżący po przeciwnej stronie prostej ABAB niż punkt CC. Z twierdzenia o kącie między styczną a cięciwą kąt TABTAB jest równy kątowi wpisanemu opartemu na łuku ABAB:

∣∠TAB∣=∣∠ACB∣.|\angle TAB| = |\angle ACB|.

Proste kk i ll są równoległe, a ABAB je przecina. Punkty TT i NN leżą po przeciwnych stronach prostej ABAB, więc kąty TAMTAM i AMNAMN są naprzemianległe i ∣∠AMN∣=∣∠TAB∣=∣∠ACB∣|\angle AMN| = |\angle TAB| = |\angle ACB|. Kąt NMBNMB jest przyległy do kąta AMNAMN, a kąt ACBACB to kąt NCBNCB czworokąta, więc

∣∠NMB∣+∣∠NCB∣=(180∘−∣∠ACB∣)+∣∠ACB∣=180∘.|\angle NMB| + |\angle NCB| = (180^\circ - |\angle ACB|) + |\angle ACB| = 180^\circ.

Kąty przy wierzchołkach MM i CC są przeciwległe, a czworokąt, w którym suma przeciwległych kątów wynosi 180∘180^\circ, można wpisać w okrąg. ■\blacksquare

b) Stosunek promieni. Okrąg opisany na czworokącie BCNMBCNM przechodzi przez BB, CC i MM, więc jest okręgiem opisanym na trójkącie BCMBCM. Oznaczmy jego promień R1R_1, a promień okręgu opisanego na ABCABC - przez RR. Z twierdzenia sinusów dla obu trójkątów, w których bok BCBC jest wspólny:

∣BC∣=2R1sin⁡∣∠BMC∣,∣BC∣=2Rsin⁡∣∠BAC∣⇒R1R=sin⁡∣∠BAC∣sin⁡∣∠BMC∣.|BC| = 2R_1 \sin|\angle BMC|, \qquad |BC| = 2R \sin|\angle BAC| \quad \Rightarrow \quad \frac{R_1}{R} = \frac{\sin|\angle BAC|}{\sin|\angle BMC|}.

Teraz twierdzenie sinusów w trójkącie AMCAMC: kąt przy AA to kąt BACBAC, a kąt AMCAMC jest przyległy do kąta BMCBMC, więc ma ten sam sinus:

∣CM∣sin⁡∣∠BAC∣=∣AC∣sin⁡∣∠AMC∣⇒sin⁡∣∠BAC∣sin⁡∣∠BMC∣=∣CM∣∣AC∣=34.\frac{|CM|}{\sin|\angle BAC|} = \frac{|AC|}{\sin|\angle AMC|} \quad \Rightarrow \quad \frac{\sin|\angle BAC|}{\sin|\angle BMC|} = \frac{|CM|}{|AC|} = \frac{3}{4}.

Uwaga: ∣AC∣∣CM∣=43\frac{|AC|}{|CM|} = \frac{4}{3} to odwrotność szukanego stosunku - łatwo podać 43\frac{4}{3}.

Odpowiedź: a) dowód powyżej; b) R1R=34\frac{R_1}{R} = \frac{3}{4}. Zobacz: okrąg opisany na czworokącie, styczna i sieczna, twierdzenie sinusów oraz zadania z okręgu opisanego na czworokącie.

Zadanie 5

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wyznacz wartość parametru m∈R∖{0}m \in \mathbb{R} \setminus \{0\}, dla której lim⁡x→−∞x2+2x−4mmx=3−m4\displaystyle\lim_{x \to -\infty} \frac{\sqrt{x^2 + 2x - 4m}}{mx} = \frac{3 - m}{4}. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 5

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Granica. Wyłączamy x2x^2 spod pierwiastka. Dla x<0x < 0 jest x2=∣x∣=−x\sqrt{x^2} = |x| = -x (tu leży cała trudność zadania):

x2(1+2x−4mx2)mx=−x1+2x−4mx2mx=−1m1+2x−4mx2  →x→−∞  −1m.\frac{\sqrt{x^2\left(1 + \frac{2}{x} - \frac{4m}{x^2}\right)}}{mx} = \frac{-x\sqrt{1 + \frac{2}{x} - \frac{4m}{x^2}}}{mx} = -\frac{1}{m}\sqrt{1 + \frac{2}{x} - \frac{4m}{x^2}} \;\xrightarrow{x \to -\infty}\; -\frac{1}{m}.

Krok 2. Równanie z parametrem.

−1m=3−m4⇒−4=3m−m2⇒m2−3m−4=0.-\frac{1}{m} = \frac{3 - m}{4} \quad \Rightarrow \quad -4 = 3m - m^2 \quad \Rightarrow \quad m^2 - 3m - 4 = 0.

Δ=9+16=25\Delta = 9 + 16 = 25, więc m=3−52=−1m = \frac{3 - 5}{2} = -1 albo m=3+52=4m = \frac{3 + 5}{2} = 4. Obie liczby są różne od zera. Sprawdzenie: dla m=−1m = -1 granica to 11 i 3+14=1\frac{3 + 1}{4} = 1; dla m=4m = 4 granica to −14-\frac{1}{4} i 3−44=−14\frac{3 - 4}{4} = -\frac{1}{4}.

Pułapka: przyjęcie x2=x\sqrt{x^2} = x daje granicę 1m\frac{1}{m} i równanie m2−3m+4=0m^2 - 3m + 4 = 0 bez rozwiązań.

Odpowiedź: m=−1m = -1 lub m=4m = 4. Zobacz: granica funkcji w nieskończoności oraz zadania z granic w nieskończoności.

Zadanie 6

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Rozwiąż równanie tg⁡(x+34π)+tg⁡(x−34π)=2tg⁡x\operatorname{tg}\left(x + \frac{3}{4}\pi\right) + \operatorname{tg}\left(x - \frac{3}{4}\pi\right) = \dfrac{2}{\operatorname{tg} x}, gdzie x∈R−{π4+kπ4; k∈Z}x \in \mathbb{R} - \left\{\frac{\pi}{4} + \frac{k\pi}{4};\ k \in \mathbb{Z}\right\}. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 6

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Okresowość tangensa. Tangens ma okres π\pi, więc tg⁡(x+34π)=tg⁡(x−π4)\operatorname{tg}\left(x + \frac{3}{4}\pi\right) = \operatorname{tg}\left(x - \frac{\pi}{4}\right) oraz tg⁡(x−34π)=tg⁡(x+π4)\operatorname{tg}\left(x - \frac{3}{4}\pi\right) = \operatorname{tg}\left(x + \frac{\pi}{4}\right). Wyłączony zbiór to wszystkie wielokrotności π4\frac{\pi}{4}, więc wszystkie tangensy w równaniu istnieją i t=tg⁡x∉{0,1,−1}t = \operatorname{tg} x \notin \{0, 1, -1\}.

Krok 2. Wzory na tangens sumy i różnicy (tg⁡π4=1\operatorname{tg}\frac{\pi}{4} = 1):

tg⁡(x+π4)+tg⁡(x−π4)=1+t1−t+t−11+t=(1+t)2−(1−t)21−t2=4t1−t2.\operatorname{tg}\left(x + \frac{\pi}{4}\right) + \operatorname{tg}\left(x - \frac{\pi}{4}\right) = \frac{1 + t}{1 - t} + \frac{t - 1}{1 + t} = \frac{(1 + t)^2 - (1 - t)^2}{1 - t^2} = \frac{4t}{1 - t^2}.

Krok 3. Równanie z niewiadomą tt.

4t1−t2=2t⇒4t2=2−2t2⇒t2=13⇒t=33 lub t=−33.\frac{4t}{1 - t^2} = \frac{2}{t} \quad \Rightarrow \quad 4t^2 = 2 - 2t^2 \quad \Rightarrow \quad t^2 = \frac{1}{3} \quad \Rightarrow \quad t = \frac{\sqrt{3}}{3} \ \text{lub} \ t = -\frac{\sqrt{3}}{3}.

Obie wartości są dopuszczalne (t≠0,±1t \neq 0, \pm 1). tg⁡x=33\operatorname{tg} x = \frac{\sqrt{3}}{3} daje x=π6+kπx = \frac{\pi}{6} + k\pi, a tg⁡x=−33\operatorname{tg} x = -\frac{\sqrt{3}}{3} - x=−π6+kπx = -\frac{\pi}{6} + k\pi. Żadna z tych liczb nie jest wielokrotnością π4\frac{\pi}{4}.

Odpowiedź: x=π6+kπx = \frac{\pi}{6} + k\pi lub x=−π6+kπx = -\frac{\pi}{6} + k\pi, gdzie k∈Zk \in \mathbb{Z}. Zobacz: sinus i cosinus sumy i różnicy oraz zadania z wzorów na sumę i różnicę kątów.

Zadanie 7

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Prosta kk o równaniu y=−33x+4y = -\frac{\sqrt{3}}{3}x + 4 zawiera wspólną cięciwę AB‾\overline{AB} okręgu O1O_1 o środku w punkcie S1(0,0)S_1(0, 0) i promieniu r1=4r_1 = 4 oraz okręgu O2O_2 o środku w punkcie S2(1+3,3+3)S_2\left(1 + \sqrt{3}, 3 + \sqrt{3}\right). Wyznacz:

a) promień okręgu O2O_2,

b) miary kątów wypukłych AS1BAS_1B i AS2BAS_2B,

c) pole obszaru będącego wspólną częścią wycinka AS1BAS_1B koła ograniczonego okręgiem O1O_1 i wycinka AS2BAS_2B koła ograniczonego okręgiem O2O_2.

Rozwiązanie zadania 7

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie
ABS₁S₂O₁O₂kxy60°90°
Okręgi O₁ i O₂ ze wspólną cięciwą AB na prostej k. Zacieniowana część wspólna wycinków to suma dwóch odcinków kół.

Krok 1. Punkty AA i BB. Podstawiamy yy z równania prostej do równania okręgu x2+y2=16x^2 + y^2 = 16:

x2+(−33x+4)2=16⇒43x2−833x=0⇒x=0 lub x=23.x^2 + \left(-\frac{\sqrt{3}}{3}x + 4\right)^2 = 16 \quad \Rightarrow \quad \frac{4}{3}x^2 - \frac{8\sqrt{3}}{3}x = 0 \quad \Rightarrow \quad x = 0 \ \text{lub} \ x = 2\sqrt{3}.

Stąd A=(23,2)A = \left(2\sqrt{3}, 2\right) i B=(0,4)B = (0, 4) (nazwy można zamienić - wyniki się nie zmienią).

a) Promień O2O_2 to odległość S2S_2 od dowolnego końca cięciwy:

r22=∣S2B∣2=(1+3)2+(3−1)2=(4+23)+(4−23)=8,r2=22.r_2^2 = |S_2 B|^2 = \left(1 + \sqrt{3}\right)^2 + \left(\sqrt{3} - 1\right)^2 = \left(4 + 2\sqrt{3}\right) + \left(4 - 2\sqrt{3}\right) = 8, \qquad r_2 = 2\sqrt{2}.

Kontrola z punktem AA: (1−3)2+(1+3)2=8\left(1 - \sqrt{3}\right)^2 + \left(1 + \sqrt{3}\right)^2 = 8 - zgadza się.

b) Kąty. Długość cięciwy: ∣AB∣=12+4=4|AB| = \sqrt{12 + 4} = 4. Trójkąt AS1BAS_1B ma boki 4,4,44, 4, 4 - jest równoboczny, więc ∣∠AS1B∣=60∘|\angle AS_1B| = 60^\circ. Trójkąt AS2BAS_2B ma boki 22,22,42\sqrt{2}, 2\sqrt{2}, 4 i 8+8=168 + 8 = 16, więc z twierdzenia odwrotnego do twierdzenia Pitagorasa ∣∠AS2B∣=90∘|\angle AS_2B| = 90^\circ.

c) Część wspólna wycinków. Środki leżą po przeciwnych stronach prostej kk (S1S_1 pod nią, S2S_2 nad nią). Wycinek AS1BAS_1B to trójkąt AS1BAS_1B plus odcinek koła O1O_1 odcięty cięciwą ABAB po stronie S2S_2; wycinek AS2BAS_2B - trójkąt AS2BAS_2B plus odcinek koła O2O_2 po stronie S1S_1. Łuk okręgu O1O_1 wychodzi z punktu AA pod kątem 60∘2=30∘\frac{60^\circ}{2} = 30^\circ do cięciwy (kąt między styczną a cięciwą), a ramię AS2AS_2 tworzy z cięciwą kąt 45∘45^\circ - ten łuk mieści się więc w trójkącie AS2BAS_2B. Tak samo łuk O2O_2 tworzy z cięciwą kąt 45∘<60∘=∣∠S1AB∣45^\circ < 60^\circ = |\angle S_1AB| i mieści się w trójkącie AS1BAS_1B. Częścią wspólną wycinków są zatem oba odcinki kół razem (na rysunku zacieniowane).

Pole odcinka to pole wycinka minus pole trójkąta:

P1=60∘360∘⋅π⋅42−4234=8π3−43,P2=90∘360∘⋅π⋅8−12⋅(22)2=2π−4.P_1 = \frac{60^\circ}{360^\circ} \cdot \pi \cdot 4^2 - \frac{4^2\sqrt{3}}{4} = \frac{8\pi}{3} - 4\sqrt{3}, \qquad P_2 = \frac{90^\circ}{360^\circ} \cdot \pi \cdot 8 - \frac{1}{2} \cdot \left(2\sqrt{2}\right)^2 = 2\pi - 4.

P=P1+P2=8π3+2π−4−43=14π3−4−43≈3,73.P = P_1 + P_2 = \frac{8\pi}{3} + 2\pi - 4 - 4\sqrt{3} = \frac{14\pi}{3} - 4 - 4\sqrt{3} \approx 3{,}73.

Odpowiedź: a) r2=22r_2 = 2\sqrt{2}; b) ∣∠AS1B∣=60∘|\angle AS_1B| = 60^\circ, ∣∠AS2B∣=90∘|\angle AS_2B| = 90^\circ; c) P=14π3−4−43P = \frac{14\pi}{3} - 4 - 4\sqrt{3}. Zobacz: dwa okręgi, pole koła i wycinka oraz zadania z łuków i wycinków.

Zadanie 8

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Oblicz, ile jest naturalnych liczb pięciocyfrowych utworzonych z różnych cyfr należących do zbioru {1,2,3,5,6,8,9}\{1, 2, 3, 5, 6, 8, 9\} i spełniających jednocześnie warunki:

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 8

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Ile cyfr parzystych? W zbiorze są 33 cyfry parzyste (2,6,82, 6, 8) i 44 nieparzyste (1,3,5,91, 3, 5, 9). Suma pięciu cyfr jest nieparzysta wtedy, gdy cyfr nieparzystych jest nieparzyście wiele. Cyfr parzystych jest co najwyżej 33, a nieparzystych co najwyżej 44, więc nieparzystych jest 33 (nie 55), czyli liczba ma dokładnie dwie cyfry parzyste i trzy nieparzyste.

Krok 2. Dwie ostatnie cyfry. Liczba jest parzysta i niepodzielna przez 44 dokładnie wtedy, gdy liczba z dwóch ostatnich cyfr daje resztę 22 z dzielenia przez 44. Ostatnia cyfra jest parzysta; dla dziesiątek dd i jedności jj mamy 10d+j≡2d+j(mod4)10d + j \equiv 2d + j \pmod 4.

  • Gdy j=8j = 8: trzeba 2d≡22d \equiv 2, czyli dd nieparzyste (np. 1818, 3838, 5858, 9898).
  • Gdy j=2j = 2 lub j=6j = 6: trzeba 2d≡02d \equiv 0, czyli dd parzyste (np. 6262, 8282, 2626, 8686).

Krok 3. Zliczanie.

  • j=8j = 8, dd nieparzysta (44 możliwości). Na trzech pierwszych miejscach zostaje jedna cyfra parzysta (z 22, 66 - 22 wybory) i dwie nieparzyste (z pozostałych 33 - (32)=3\binom{3}{2} = 3 wybory), ułożone na 3!=63! = 6 sposobów: 4⋅2⋅3⋅6=1444 \cdot 2 \cdot 3 \cdot 6 = 144.
  • j∈{2,6}j \in \{2, 6\} (22 możliwości), dd - jedna z dwóch pozostałych cyfr parzystych (22 możliwości). Obie cyfry parzyste są już użyte, więc na trzech pierwszych miejscach stoją różne cyfry nieparzyste: 4⋅3⋅2=244 \cdot 3 \cdot 2 = 24 sposoby. Razem 2⋅2⋅24=962 \cdot 2 \cdot 24 = 96.

Łącznie 144+96=240144 + 96 = 240. Przeliczyliśmy to też komputerowo - spośród wszystkich 25202520 liczb pięciocyfrowych o różnych cyfrach z tego zbioru warunki spełnia dokładnie 240240.

Pułapka: przyjęcie, że „niepodzielna przez 44” wystarczy sprawdzić na ostatniej cyfrze. Liczba zakończona na 88 może być podzielna przez 44 (2828, 6868) albo nie (1818, 3838) - decydują dwie ostatnie cyfry.

Odpowiedź: 240240 liczb. Zobacz: reguła mnożenia i dodawania oraz zadania z reguły mnożenia.

Zadanie 9

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Na boku ABAB trójkąta ABCABC obrano punkt DD w taki sposób, że jego odległość od wierzchołka AA jest dwa razy większa niż odległość od wierzchołka BB. Wykaż, że zachodzi równość ∣CD∣2=13∣AC∣2+23∣BC∣2−29∣AB∣2|CD|^2 = \frac{1}{3}|AC|^2 + \frac{2}{3}|BC|^2 - \frac{2}{9}|AB|^2. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 9

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Oznaczmy ∣AB∣=c|AB| = c, ∣AC∣=b|AC| = b, ∣BC∣=a|BC| = a, ∣CD∣=d|CD| = d. Z treści ∣AD∣=2∣DB∣|AD| = 2|DB|, a ∣AD∣+∣DB∣=c|AD| + |DB| = c, więc ∣AD∣=23c|AD| = \frac{2}{3}c i ∣DB∣=13c|DB| = \frac{1}{3}c. Niech φ=∣∠ADC∣\varphi = |\angle ADC|; kąt BDCBDC jest do niego przyległy, więc cos⁡∣∠BDC∣=−cos⁡φ\cos|\angle BDC| = -\cos\varphi.

Twierdzenie cosinusów w trójkątach ADCADC i BDCBDC:

b2=d2+49c2−43cdcos⁡φ,a2=d2+19c2+23cdcos⁡φ.b^2 = d^2 + \frac{4}{9}c^2 - \frac{4}{3}cd\cos\varphi, \qquad a^2 = d^2 + \frac{1}{9}c^2 + \frac{2}{3}cd\cos\varphi.

Mnożymy drugą równość przez 22 i dodajemy do pierwszej - wyrazy z cos⁡φ\cos\varphi się redukują:

b2+2a2=3d2+49c2+29c2=3d2+23c2.b^2 + 2a^2 = 3d^2 + \frac{4}{9}c^2 + \frac{2}{9}c^2 = 3d^2 + \frac{2}{3}c^2.

Dzielimy przez 33 i wyznaczamy d2d^2:

d2=13b2+23a2−29c2,czyli∣CD∣2=13∣AC∣2+23∣BC∣2−29∣AB∣2. ■d^2 = \frac{1}{3}b^2 + \frac{2}{3}a^2 - \frac{2}{9}c^2, \quad \text{czyli} \quad |CD|^2 = \frac{1}{3}|AC|^2 + \frac{2}{3}|BC|^2 - \frac{2}{9}|AB|^2. \ \blacksquare

Ten sam wynik daje rachunek na wektorach: CD→=13CA→+23CB→\overrightarrow{CD} = \frac{1}{3}\overrightarrow{CA} + \frac{2}{3}\overrightarrow{CB}, a iloczyn skalarny CA→∘CB→=a2+b2−c22\overrightarrow{CA} \circ \overrightarrow{CB} = \frac{a^2 + b^2 - c^2}{2}. To szczególny przypadek twierdzenia Stewarta.

Odpowiedź: równość zachodzi dla każdego trójkąta (dowód powyżej). Zobacz: twierdzenie cosinusów oraz zadania z twierdzenia sinusów i cosinusów.

Zadanie 10

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Wielomian W(x)=x5+mx2+3x−3mW(x) = x^5 + mx^2 + 3x - \dfrac{3}{m}, gdzie m≠0m \neq 0, dla argumentu x=1x = 1 przyjmuje wartość 22.

a) Wyznacz wartości parametru mm.

b) Wykaż, że dla każdej wyznaczonej wartości mm równanie W(x)=0W(x) = 0 ma w przedziale domkniętym [−1,1][-1, 1] co najmniej jedno rozwiązanie.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 10

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

a) W(1)=1+m+3−3m=2W(1) = 1 + m + 3 - \frac{3}{m} = 2, czyli m+2−3m=0m + 2 - \frac{3}{m} = 0. Mnożymy przez m≠0m \neq 0:

m2+2m−3=0⇒(m+3)(m−1)=0⇒m=1 lub m=−3.m^2 + 2m - 3 = 0 \quad \Rightarrow \quad (m + 3)(m - 1) = 0 \quad \Rightarrow \quad m = 1 \ \text{lub} \ m = -3.

b) Wielomian jest funkcją ciągłą, więc wystarczy pokazać, że na końcach przedziału [−1,1][-1, 1] ma wartości przeciwnych znaków (własność Darboux).

  • Dla m=1m = 1: W(x)=x5+x2+3x−3W(x) = x^5 + x^2 + 3x - 3, W(−1)=−1+1−3−3=−6<0W(-1) = -1 + 1 - 3 - 3 = -6 < 0, W(1)=2>0W(1) = 2 > 0.
  • Dla m=−3m = -3: W(x)=x5−3x2+3x+1W(x) = x^5 - 3x^2 + 3x + 1, W(−1)=−1−3−3+1=−6<0W(-1) = -1 - 3 - 3 + 1 = -6 < 0, W(1)=2>0W(1) = 2 > 0.

W obu przypadkach W(−1)⋅W(1)<0W(-1) \cdot W(1) < 0, więc funkcja ciągła WW przyjmuje w przedziale (−1,1)(-1, 1) wartość 00 - równanie W(x)=0W(x) = 0 ma tam co najmniej jedno rozwiązanie. ■\blacksquare

Uwaga: W(1)=2W(1) = 2 wynika wprost z treści, więc liczyć trzeba tylko W(−1)W(-1) - ale dla obu wartości mm osobno, bo zadanie mówi „dla każdej”.

Odpowiedź: a) m=1m = 1 lub m=−3m = -3; b) dowód powyżej. Zobacz: ciągłość funkcji w zbiorze oraz zadania z ciągłości w zbiorze.

Zadanie 11

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Pole trapezu opisanego na okręgu o promieniu 44 jest równe 7272, a jedno z jego ramion jest o 22 krótsze od drugiego. Oblicz cosinus kąta rozwartego, jaki tworzą przekątne tego trapezu. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 11

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wymiary trapezu. Okrąg wpisany jest styczny do obu podstaw, więc wysokość to średnica: h=8h = 8. Z pola: a+b2⋅8=72\frac{a + b}{2} \cdot 8 = 72, czyli a+b=18a + b = 18. W czworokąt można wpisać okrąg, gdy sumy przeciwległych boków są równe, więc ramiona też dają c+d=18c + d = 18, a z d=c+2d = c + 2: c=8c = 8, d=10d = 10.

Krótsze ramię ma długość 88 - tyle co wysokość, więc jest prostopadłe do podstaw: to trapez prostokątny. Rzut dłuższego ramienia na podstawę ma długość 102−82=6\sqrt{10^2 - 8^2} = 6, więc a−b=6a - b = 6, a z a+b=18a + b = 18: a=12a = 12, b=6b = 6.

ABCD126810α
Trapez prostokątny ABCD: podstawy 12 i 6, ramiona 8 i 10, okrąg wpisany o promieniu 4. Kąt α między przekątnymi jest rozwarty.

Krok 2. Przekątne. ∣AC∣=62+82=10|AC| = \sqrt{6^2 + 8^2} = 10, ∣BD∣=122+82=208=413|BD| = \sqrt{12^2 + 8^2} = \sqrt{208} = 4\sqrt{13}. Trójkąty ABSABS i CDSCDS (SS - punkt przecięcia przekątnych) są podobne w skali 126=2\frac{12}{6} = 2, więc SS dzieli każdą przekątną w stosunku 2:12 : 1:

∣AS∣=23⋅10=203,∣BS∣=23⋅413=8133.|AS| = \frac{2}{3} \cdot 10 = \frac{20}{3}, \qquad |BS| = \frac{2}{3} \cdot 4\sqrt{13} = \frac{8\sqrt{13}}{3}.

Krok 3. Twierdzenie cosinusów w trójkącie ABSABS.

cos⁡α=∣AS∣2+∣BS∣2−∣AB∣22⋅∣AS∣⋅∣BS∣=4009+8329−129692⋅203⋅8133=−649320139=−1513=−1365.\cos\alpha = \frac{|AS|^2 + |BS|^2 - |AB|^2}{2 \cdot |AS| \cdot |BS|} = \frac{\frac{400}{9} + \frac{832}{9} - \frac{1296}{9}}{2 \cdot \frac{20}{3} \cdot \frac{8\sqrt{13}}{3}} = \frac{-\frac{64}{9}}{\frac{320\sqrt{13}}{9}} = -\frac{1}{5\sqrt{13}} = -\frac{\sqrt{13}}{65}.

Cosinus wyszedł ujemny, więc kąt ASBASB jest rozwarty (ok. 93,2∘93{,}2^\circ) - to ten, o który pytają. Kontrola wektorami: AC→=[6,8]\overrightarrow{AC} = [6, 8], BD→=[−12,8]\overrightarrow{BD} = [-12, 8], iloczyn skalarny −72+64=−8-72 + 64 = -8, a −810⋅413=−1365\frac{-8}{10 \cdot 4\sqrt{13}} = -\frac{\sqrt{13}}{65}.

Odpowiedź: cos⁡α=−1365\cos\alpha = -\frac{\sqrt{13}}{65}. Zobacz: okrąg wpisany w czworokąt, trapezy oraz zadania z okręgu wpisanego w czworokąt.

Zadanie 12

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Dane jest równanie (x−m)(x2−2(m+4)x+6m+19)=0(x - m)\left(x^2 - 2(m + 4)x + 6m + 19\right) = 0. Dla jakich wartości parametru mm równanie to ma trzy różne rozwiązania większe od −4-4? Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 12

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Jednym rozwiązaniem jest x=mx = m, pozostałe to pierwiastki trójmianu f(x)=x2−2(m+4)x+6m+19f(x) = x^2 - 2(m + 4)x + 6m + 19. Warunki:

  1. m>−4m > -4 (pierwiastek x=mx = m większy od −4-4);
  2. trójmian ma dwa różne pierwiastki: Δ>0\Delta > 0;
  3. oba są większe od −4-4: f(−4)>0f(-4) > 0 i xw>−4x_w > -4 (ramiona w górę, więc −4-4 leży na lewo od obu pierwiastków);
  4. żaden z nich nie jest równy mm: f(m)≠0f(m) \neq 0.

Warunek 2. Δ4=(m+4)2−(6m+19)=m2+2m−3=(m+3)(m−1)>0\frac{\Delta}{4} = (m + 4)^2 - (6m + 19) = m^2 + 2m - 3 = (m + 3)(m - 1) > 0, czyli m∈(−∞,−3)∪(1,+∞)m \in (-\infty, -3) \cup (1, +\infty).

Warunek 3. f(−4)=16+8(m+4)+6m+19=14m+67>0f(-4) = 16 + 8(m + 4) + 6m + 19 = 14m + 67 > 0, czyli m>−6714m > -\frac{67}{14}; xw=m+4>−4x_w = m + 4 > -4, czyli m>−8m > -8. Oba są słabsze niż warunek 1.

Warunek 4. f(m)=m2−2m2−8m+6m+19=−m2−2m+19≠0f(m) = m^2 - 2m^2 - 8m + 6m + 19 = -m^2 - 2m + 19 \neq 0, czyli m2+2m−19≠0m^2 + 2m - 19 \neq 0:

m≠−2−452=−1−25im≠−1+25≈3,47.m \neq \frac{-2 - 4\sqrt{5}}{2} = -1 - 2\sqrt{5} \quad \text{i} \quad m \neq -1 + 2\sqrt{5} \approx 3{,}47.

Część wspólna. Z warunków 1 i 2: m∈(−4,−3)∪(1,+∞)m \in (-4, -3) \cup (1, +\infty). Liczba −1−25≈−5,47-1 - 2\sqrt{5} \approx -5{,}47 i tak nie należy do tego zbioru, a −1+25-1 + 2\sqrt{5} trzeba wyrzucić. Dla tej wartości równanie ma tylko dwa różne rozwiązania, bo x=mx = m jest wtedy też pierwiastkiem trójmianu.

Najczęściej gubi się warunek 4 (rozwiązania mają być różne) albo warunek 1 (rozwiązaniem jest też x=mx = m, a nie tylko pierwiastki trójmianu).

Odpowiedź: m∈(−4,−3)∪(1,−1+25)∪(−1+25,+∞)m \in (-4, -3) \cup \left(1, -1 + 2\sqrt{5}\right) \cup \left(-1 + 2\sqrt{5}, +\infty\right). Zobacz: równania wielomianowe z parametrem, funkcja kwadratowa - zadania z parametrem oraz zadania z równań wielomianowych z parametrem.

Zadanie 13

Przedsiębiorca chce zbudować halę magazynową, której konstrukcja opierać się będzie na planie prostokąta o szerokości xx metrów, a ściany boczne będą miały wysokość 55 metrów. Dach hali tworzyć będą trzy jednakowe, równoległe, półkoliste łuki (patrz rysunek poniżej).

x
Hala magazynowa z zadania 13: szerokość x, ściany boczne wysokości 5 m, dach z trzech półkolistych łuków.

Przedsiębiorcy zależy, aby hala miała największą objętość (kubaturę), przy założeniu, że obwód podstawy hali będzie wynosił 240240 metrów, a jej szerokość będzie niemniejsza niż 6060 metrów i niewiększa niż 9090 metrów.

Zadanie 13.1. Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Wykaż, że objętość VV hali magazynowej (wyrażonej w metrach sześciennych) o szerokości xx metrów jest określona wzorem V(x)=−π24x3+5πx2−5x2+600xV(x) = -\frac{\pi}{24}x^3 + 5\pi x^2 - 5x^2 + 600x. Zapisz obliczenia.

Zadanie 13.2. Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Przyjmując, że π≈3\pi \approx 3, objętość hali magazynowej o szerokości xx metrów można zapisać wzorem Vp(x)=−x38+10x2+600xV_p(x) = -\frac{x^3}{8} + 10x^2 + 600x dla każdego x∈[60,90]x \in [60, 90]. Wyznacz szerokość i długość hali magazynowej, dla której ma ona największą objętość (kubaturę). Wyniki zaokrąglij do pełnych metrów. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 13.1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Hala to graniastosłup: jego podstawą jest przednia ściana (prostokąt plus trzy półkola), a wysokością - długość hali yy. Z obwodu: 2x+2y=2402x + 2y = 240, więc y=120−xy = 120 - x.

Przednia ściana: prostokąt x×5x \times 5 i trzy półkola o średnicy x3\frac{x}{3}, czyli promieniu x6\frac{x}{6}:

P=5x+3⋅12π(x6)2=5x+πx224.P = 5x + 3 \cdot \frac{1}{2}\pi\left(\frac{x}{6}\right)^2 = 5x + \frac{\pi x^2}{24}.

Objętość:

V(x)=(5x+πx224)(120−x)=600x−5x2+5πx2−π24x3,V(x) = \left(5x + \frac{\pi x^2}{24}\right)(120 - x) = 600x - 5x^2 + 5\pi x^2 - \frac{\pi}{24}x^3,

czyli V(x)=−π24x3+5πx2−5x2+600xV(x) = -\frac{\pi}{24}x^3 + 5\pi x^2 - 5x^2 + 600x. ■\blacksquare

Zobacz: walec (półwalec to połowa walca o tej samej wysokości).

Rozwiązanie zadania 13.2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pochodna. Vp′(x)=−38x2+20x+600V_p'(x) = -\frac{3}{8}x^2 + 20x + 600. Przyrównujemy do zera i mnożymy przez −8-8:

3x2−160x−4800=0,Δ=1602+4⋅3⋅4800=25 600+57 600=83 200,Δ=8013.3x^2 - 160x - 4800 = 0, \qquad \Delta = 160^2 + 4 \cdot 3 \cdot 4800 = 25\,600 + 57\,600 = 83\,200, \qquad \sqrt{\Delta} = 80\sqrt{13}.

x1=160−80136<0,x2=160+80136=80+40133≈74,74.x_1 = \frac{160 - 80\sqrt{13}}{6} < 0, \qquad x_2 = \frac{160 + 80\sqrt{13}}{6} = \frac{80 + 40\sqrt{13}}{3} \approx 74{,}74.

Krok 2. Maksimum w przedziale [60,90][60, 90]. Vp′V_p' to parabola o ramionach w dół, więc na przedziale [60,x2)[60, x_2) pochodna jest dodatnia (objętość rośnie), a na (x2,90](x_2, 90] ujemna (maleje). W punkcie x2x_2 funkcja ma więc największą wartość w całym przedziale. Kontrola: Vp(60)=45 000V_p(60) = 45\,000, Vp(90)=43 875V_p(90) = 43\,875, a Vp(x2)≈48 517V_p(x_2) \approx 48\,517 m³.

Krok 3. Wymiary. Szerokość x2≈74,74x_2 \approx 74{,}74 m, czyli po zaokrągleniu 7575 m. Długość 120−x2≈45,26120 - x_2 \approx 45{,}26 m, czyli 4545 m.

Pułapka: przyjęcie, że największa objętość jest na końcu przedziału (np. dla x=90x = 90) - to najmniejsza z porównanych wartości.

Odpowiedź: szerokość hali 7575 m, długość 4545 m. Zobacz: zadania optymalizacyjne oraz zadania z optymalizacji.

Jak trudny był ten arkusz

Arkusz był bliski prawdziwej maturze rozszerzonej - bez zadania „z kosmosu”, ale też bez łatwych punktów. Najprostsze są zadania 1, 3 i 10: każde to jeden wzór i porządny rachunek. Najwięcej punktów traci się na drobiazgach, które zmieniają wynik:

Zadania za 55 punktów (7 i 12) to typowe „długie” zadania matury rozszerzonej: kilka warunków albo kilka podpunktów, z których każdy daje osobny punkt.

Najczęstsze pytania

Kiedy była próbna matura z Operonem z matematyki rozszerzonej w 2026 roku? Poziom rozszerzony odbył się w środę 18 listopada 2026 roku o godzinie 14:00 i trwał 180180 minut. Rano tego samego dnia był poziom podstawowy.

Gdzie są odpowiedzi do próbnej matury Operon 2026 z matematyki rozszerzonej? Tabela odpowiedzi do wszystkich 1313 zadań jest na górze tej strony, a rozwiązania krok po kroku - pod każdym zadaniem. Oficjalny klucz Operon udostępnia szkołom i nauczycielom, nie publicznie.

Czy odpowiedzi na tej stronie to oficjalny klucz Operonu? Nie. To rozwiązania redakcji matematyka.net - każdy wynik policzyliśmy dwa razy, drugą metodą w osobnym skrypcie. O punktacji za poszczególne etapy rozwiązania decyduje klucz Operonu i nauczyciel, który sprawdza arkusz.

Ile punktów było do zdobycia na próbnej maturze rozszerzonej Operonu?5050 punktów za 1313 zadań (1414 poleceń, bo zadanie 13 ma części 13.1 i 13.2). Wszystkie zadania są otwarte, najwięcej - po 55 punktów - dają zadania 7 i 12.

Czy wynik próbnej matury z Operonem się liczy? Nie. To sprawdzian przygotowany przez wydawnictwo - wynik nie trafia na świadectwo ani do rekrutacji na studia. Służy temu, żeby zobaczyć, ile brakuje przed majem.

Ile wynosi cosinus kąta między przekątnymi trapezu z zadania 11?cos⁡α=−1365\cos\alpha = -\frac{\sqrt{13}}{65}, czyli kąt rozwarty ma około 93,2∘93{,}2^\circ. Trapez jest prostokątny: podstawy 1212 i 66, ramiona 88 i 1010.

Jak się przygotować do matury rozszerzonej 2027 po próbnej maturze? Najlepiej rozwiązywać prawdziwe arkusze CKE - wszystkie z formuły 2023 mamy z pełnymi rozwiązaniami, np. matura rozszerzona maj 2026 czy próbna CKE grudzień 2024. Tematy, w których zabrakło punktów, przećwiczysz w zbiorze zadań z rozwiązaniami.

Podsumowanie