Przejdź do treści

Pochodna w geometrii analitycznej - najmniejsza odległość i największe pole

Klasa 3 liceum i technikum

Optymalizacja w układzie współrzędnych - schemat

  1. Zmienna: punkt na krzywej zapisz jako P=(t,f(t))P = (t, f(t)), prostą przez punkt - współczynnikiem kierunkowym, i ustal dziedzinę zmiennej.
  2. Funkcja celu z wzorów geometrii analitycznej:

∣PA∣=(t−xA)2+(f(t)−yA)2,d(P,k)=∣At+Bf(t)+C∣A2+B2,P△=12∣det⁡(AB→,AC→)∣|PA| = \sqrt{(t - x_A)^2 + (f(t) - y_A)^2}, \qquad d(P, k) = \frac{|At + Bf(t) + C|}{\sqrt{A^2 + B^2}}, \qquad P_{\triangle} = \frac{1}{2}\left|\det\left(\overrightarrow{AB}, \overrightarrow{AC}\right)\right|

  1. Pochodna, punkty krytyczne w dziedzinie, znak pochodnej - wartość największa lub najmniejsza.

Dwa fakty, które skracają rachunki: punkt wykresu najbliższy prostej to punkt, w którym styczna jest równoległa do tej prostej: f′(t)=af'(t) = a. Zamiast odległości z pierwiastkiem minimalizuj jej kwadrat.

Optymalizacja w geometrii analitycznej to szukanie położenia punktu, prostej albo figury w układzie współrzędnych, przy którym odległość, pole albo długość jest najmniejsza lub największa. Rozwiązujemy ją tak jak każde zadanie optymalizacyjne: współrzędne wyrażamy przez jedną zmienną, funkcję celu budujemy ze wzorów na odległość i pole, a wartość skrajną znajdujemy pochodną.

To ostatnia lekcja rozdziału. Łączy dwa narzędzia: wzory z geometrii analitycznej - na odległość punktu od prostej i pole trójkąta ze współrzędnych - oraz pochodną z rozdziału elementy analizy matematycznej. Do uzasadnienia, że znaleziony punkt daje wartość największą w całej dziedzinie, a nie tylko lokalnie, służy metoda z lekcji największa i najmniejsza wartość funkcji.

Jakie zadania tego typu się spotyka

PytanieZmiennaFunkcja celuSkrót
punkt wykresu najbliższy prostejpierwsza współrzędna t punktud(P, k) ze wzoru na odległośćstyczna w P równoległa do prostej
punkt wykresu najbliższy punktowi Apierwsza współrzędna t|PA|² (bez pierwiastka)PA prostopadłe do stycznej w P
trójkąt o największym polu z wierzchołkiem na krzywejpierwsza współrzędna wierzchołka½|det| wektorówstyczna w wierzchołku równoległa do podstawy
prosta przez punkt, najmniejszy trójkąt z osiamiwspółczynnik kierunkowy½ · iloczyn odcinków na osiachpunkt jest środkiem odcinka między osiami
figura wpisana w okrągwspółrzędna wierzchołkapole z pierwiastkiem √(r² − t²)pochodna ilorazu albo funkcji złożonej

Punkt wykresu najbliższy prostej

Przykład 1. Na wykresie funkcji f(x)=xf(x) = \sqrt{x} znajdź punkt położony najbliżej prostej x−2y+4=0x - 2y + 4 = 0 i oblicz tę odległość.

Krok 1. Zmienna i dziedzina. Punkt wykresu to P=(t,t)P = (t, \sqrt{t}), t≥0t \ge 0.

Krok 2. Funkcja celu. Ze wzoru na odległość punktu od prostej:

d(t)=∣t−2t+4∣1+4=t−2t+45.d(t) = \frac{|t - 2\sqrt{t} + 4|}{\sqrt{1 + 4}} = \frac{t - 2\sqrt{t} + 4}{\sqrt{5}}.

Wartość bezwzględną można opuścić, bo t−2t+4=(t−1)2+3>0t - 2\sqrt{t} + 4 = (\sqrt{t} - 1)^2 + 3 > 0 - cały wykres leży po jednej stronie prostej.

Krok 3. Pochodna (dla t>0t > 0):

d′(t)=15(1−1t)=t−15 t.d'(t) = \frac{1}{\sqrt{5}}\left(1 - \frac{1}{\sqrt{t}}\right) = \frac{\sqrt{t} - 1}{\sqrt{5}\,\sqrt{t}}.

Krok 4. Znak. d′(t)<0d'(t) < 0 dla 0<t<10 < t < 1 i d′(t)>0d'(t) > 0 dla t>1t > 1, więc funkcja maleje do t=1t = 1, a potem rośnie - w t=1t = 1 ma wartość najmniejszą na całej dziedzinie.

Krok 5. Wynik. P=(1,1)P = (1, 1), d(1)=1−2+45=35=355d(1) = \frac{1 - 2 + 4}{\sqrt{5}} = \frac{3}{\sqrt{5}} = \frac{3\sqrt{5}}{5}.

1 2 4 6 1 3 4 x y P Q y = √x y = ½x + 2
Najbliżej prostej y = ½x + 2 leży punkt P = (1, 1) wykresu y = √x. Styczna w P (linia przerywana) jest równoległa do prostej, a najkrótszy odcinek PQ - prostopadły do niej.

Odpowiedź. Najbliżej prostej leży punkt P=(1,1)P = (1, 1), w odległości 355≈1,34\frac{3\sqrt{5}}{5} \approx 1{,}34.

Skrót - styczna równoległa. Prosta ma współczynnik kierunkowy 12\frac{1}{2}. W punkcie najbliższym styczna do wykresu musi być do niej równoległa (inaczej dałoby się przesunąć punkt po wykresie bliżej prostej): f′(t)=12t=12f'(t) = \frac{1}{2\sqrt{t}} = \frac{1}{2}, czyli t=1t = 1. Ten skrót podaje kandydata, ale w rozwiązaniu warto pokazać znak pochodnej - on dowodzi, że to minimum.

Trójkąt o największym polu z wierzchołkiem na paraboli

Pole trójkąta o wierzchołkach AA, BB, CC liczymy z wyznacznika wektorów AB→=[u1,u2]\overrightarrow{AB} = [u_1, u_2] i AC→=[v1,v2]\overrightarrow{AC} = [v_1, v_2]: P=12∣u1v2−u2v1∣P = \frac{1}{2}|u_1v_2 - u_2v_1| (wyprowadzenie w lekcji pole trójkąta i wielokąta). Gdy jeden wierzchołek wędruje po krzywej, pole jest funkcją jednej zmiennej.

Przykład 2. Punkty A=(−1,1)A = (-1, 1) i B=(2,4)B = (2, 4) leżą na paraboli y=x2y = x^2. Na łuku paraboli między nimi wybieramy punkt CC. Dla jakiego CC pole trójkąta ABCABC jest największe?

Krok 1. Zmienna. C=(t,t2)C = (t, t^2), t∈(−1,2)t \in (-1, 2).

Krok 2. Wektory i wyznacznik. AB→=[3,3]\overrightarrow{AB} = [3, 3], AC→=[t+1,t2−1]\overrightarrow{AC} = [t + 1, t^2 - 1]:

P(t)=12∣3(t2−1)−3(t+1)∣=32∣t2−t−2∣=32(2+t−t2),P(t) = \frac{1}{2}\left|3(t^2 - 1) - 3(t + 1)\right| = \frac{3}{2}\left|t^2 - t - 2\right| = \frac{3}{2}(2 + t - t^2),

bo t2−t−2=(t−2)(t+1)<0t^2 - t - 2 = (t - 2)(t + 1) < 0 dla t∈(−1,2)t \in (-1, 2).

Krok 3. Pochodna. P′(t)=32(1−2t)P'(t) = \frac{3}{2}(1 - 2t), zero w t=12t = \frac{1}{2}; dla t<12t < \frac{1}{2} pochodna jest dodatnia, dla t>12t > \frac{1}{2} ujemna - maksimum.

Krok 4. Wynik. C=(12,14)C = \left(\frac{1}{2}, \frac{1}{4}\right), P=32(2+12−14)=32⋅94=278P = \frac{3}{2}\left(2 + \frac{1}{2} - \frac{1}{4}\right) = \frac{3}{2} \cdot \frac{9}{4} = \frac{27}{8}.

Odpowiedź. C=(12,14)C = \left(\frac{1}{2}, \frac{1}{4}\right), największe pole to 278\frac{27}{8}. I znów styczna: f′(12)=1f'\left(\frac{1}{2}\right) = 1 - tyle samo co współczynnik kierunkowy prostej ABAB. Wierzchołek najdalszy od podstawy to punkt, w którym styczna jest równoległa do podstawy.

Prosta przez punkt odcinająca najmniejszy trójkąt

Przykład 3. Przez punkt P=(3,1)P = (3, 1) prowadzimy prostą, która przecina dodatnie półosie układu współrzędnych. Która z tych prostych odcina od pierwszej ćwiartki trójkąt o najmniejszym polu?

Krok 1. Zmienna. Prosta przez PP o ujemnym współczynniku kierunkowym −m-m, gdzie m>0m > 0: y−1=−m(x−3)y - 1 = -m(x - 3). Przecina oś OXOX w punkcie (3+1m,0)\left(3 + \frac{1}{m}, 0\right), a oś OYOY w punkcie (0,1+3m)(0, 1 + 3m).

Krok 2. Funkcja celu.

S(m)=12(3+1m)(1+3m)=3+9m2+12m,m>0.S(m) = \frac{1}{2}\left(3 + \frac{1}{m}\right)(1 + 3m) = 3 + \frac{9m}{2} + \frac{1}{2m}, \qquad m > 0.

Krok 3. Pochodna.

S′(m)=92−12m2=9m2−12m2.S'(m) = \frac{9}{2} - \frac{1}{2m^2} = \frac{9m^2 - 1}{2m^2}.

Zero w m=13m = \frac{1}{3} (rozwiązanie m=−13m = -\frac{1}{3} jest spoza dziedziny). Pochodna ujemna dla 0<m<130 < m < \frac{1}{3}, dodatnia dla m>13m > \frac{1}{3} - najmniejsza wartość.

Krok 4. Wynik. S(13)=3+32+32=6S\left(\frac{1}{3}\right) = 3 + \frac{3}{2} + \frac{3}{2} = 6, prosta y=−13x+2y = -\frac{1}{3}x + 2, czyli x+3y−6=0x + 3y - 6 = 0, z odcinkami 66 i 22 na osiach.

3 6 1 2 x y P A B pole 6
Spośród prostych przez P = (3, 1) najmniejszy trójkąt (pole 6) odcina prosta x + 3y − 6 = 0. Punkt P jest wtedy środkiem odcinka zawartego między osiami.

Odpowiedź. x+3y−6=0x + 3y - 6 = 0, najmniejsze pole równe 66. Ciekawostka: PP jest wtedy środkiem odcinka między osiami (6+02=3\frac{6 + 0}{2} = 3, 0+22=1\frac{0 + 2}{2} = 1), a pole wynosi 2⋅3⋅1=2xPyP2 \cdot 3 \cdot 1 = 2x_Py_P. To zachodzi dla każdego punktu pierwszej ćwiartki.

Trójkąt wpisany w okrąg

Przykład 4. Wierzchołek CC trójkąta równoramiennego ABCABC leży w punkcie (0,3)(0, 3), a wierzchołki AA i BB - na okręgu x2+y2=9x^2 + y^2 = 9, symetrycznie względem osi OYOY. Dla jakiego położenia podstawy ABAB pole trójkąta jest największe?

Krok 1. Zmienna. Podstawa leży na prostej y=ty = t, gdzie t∈(−3,3)t \in (-3, 3). Wtedy A=(−9−t2,t)A = \left(-\sqrt{9 - t^2}, t\right), B=(9−t2,t)B = \left(\sqrt{9 - t^2}, t\right).

Krok 2. Funkcja celu. Podstawa 29−t22\sqrt{9 - t^2}, wysokość 3−t3 - t:

P(t)=(3−t)9−t2.P(t) = (3 - t)\sqrt{9 - t^2}.

Krok 3. Pochodna (iloczyn i funkcja złożona):

P′(t)=−9−t2+(3−t)⋅−t9−t2=−(9−t2)−3t+t29−t2=2t2−3t−99−t2.P'(t) = -\sqrt{9 - t^2} + (3 - t) \cdot \frac{-t}{\sqrt{9 - t^2}} = \frac{-(9 - t^2) - 3t + t^2}{\sqrt{9 - t^2}} = \frac{2t^2 - 3t - 9}{\sqrt{9 - t^2}}.

Krok 4. Punkty krytyczne. 2t2−3t−9=02t^2 - 3t - 9 = 0, Δ=9+72=81\Delta = 9 + 72 = 81, t=3±94t = \frac{3 \pm 9}{4}: t=3t = 3 (spoza dziedziny) albo t=−32t = -\frac{3}{2}. Licznik jest dodatni dla t<−32t < -\frac{3}{2} i ujemny dla −32<t<3-\frac{3}{2} < t < 3 - funkcja rośnie, a potem maleje: maksimum.

Krok 5. Wynik. P(−32)=92⋅9−94=92⋅332=2734P\left(-\frac{3}{2}\right) = \frac{9}{2} \cdot \sqrt{9 - \frac{9}{4}} = \frac{9}{2} \cdot \frac{3\sqrt{3}}{2} = \frac{27\sqrt{3}}{4}.

x y C A B y = t
Trójkąt o wierzchołku C = (0, 3) i poziomej podstawie na prostej y = t. Największe pole, 27√3/4, daje t = −3/2 - trójkąt jest wtedy równoboczny.

Odpowiedź. Podstawa na prostej y=−32y = -\frac{3}{2}, największe pole 2734\frac{27\sqrt{3}}{4}. Podstawa ma wtedy długość 333\sqrt{3}, a ramię (332)2+(92)2=27=33\sqrt{\left(\frac{3\sqrt{3}}{2}\right)^2 + \left(\frac{9}{2}\right)^2} = \sqrt{27} = 3\sqrt{3} - największy trójkąt wpisany w okrąg jest równoboczny.

Przegląd wyników

PrzykładFunkcja celuPunkt krytycznyWynik
1. √x a prosta x − 2y + 4 = 0d(t) = (t − 2√t + 4)/√5t = 1d = 3√5/5 ≈ 1,34
2. trójkąt na paraboli y = x²P(t) = 3/2 · (2 + t − t²)t = 1/2P = 27/8
3. prosta przez (3, 1)S(m) = 3 + 9m/2 + 1/(2m)m = 1/3S = 6
4. trójkąt w okręgu x² + y² = 9P(t) = (3 − t)√(9 − t²)t = −3/2P = 27√3/4 ≈ 11,69

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak znaleźć punkt wykresu najbliższy prostej? Zapisz punkt wykresu jako (t,f(t))(t, f(t)), oblicz jego odległość od prostej ze wzoru d=∣At+Bf(t)+C∣A2+B2d = \frac{|At + Bf(t) + C|}{\sqrt{A^2 + B^2}} i znajdź jej minimum pochodną. Kandydata daje od razu warunek f′(t)=af'(t) = a, gdzie aa to współczynnik kierunkowy prostej - styczna w najbliższym punkcie jest do niej równoległa.

Dlaczego można minimalizować kwadrat odległości zamiast odległości? Bo odległość jest nieujemna, a funkcja u↦uu \mapsto \sqrt{u} jest rosnąca - mniejszy kwadrat oznacza mniejszą odległość. Kwadrat nie ma pierwiastka, więc jego pochodna jest prostsza.

Jak obliczyć najmniejszą odległość punktu od paraboli? Punkt paraboli zapisz jako (t,at2+bt+c)(t, at^2 + bt + c), kwadrat odległości od danego punktu to wielomian czwartego stopnia zmiennej tt. Jego pochodna jest wielomianem trzeciego stopnia - pierwiastki to kandydaci, a znak pochodnej rozstrzyga, który daje minimum.

Kiedy w zadaniu z geometrii analitycznej potrzebna jest pochodna? Gdy funkcja celu nie jest kwadratowa - ma pierwiastek (odległość od krzywej, figura wpisana w okrąg), ułamek ze zmienną w mianowniku (prosta odcinająca trójkąt) albo jest wielomianem stopnia wyższego niż drugi. Dla funkcji kwadratowej wystarcza wierzchołek paraboli.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też