Pochodna sinusa jest równa cosinusowi, (sinx)′=cosx, a pochodna cosinusa - minus sinusowi, (cosx)′=−sinx. Pochodne tangensa i cotangensa wynikają z nich ze wzoru na pochodną ilorazu: (tgx)′=cos2x1 i (ctgx)′=−sin2x1. Wszystkie te wzory są prawdziwe tylko wtedy, gdy kąt mierzymy w radianach.
Wyprowadzenie pochodnej sinusa opiera się na jednej granicy:
limx→0xsinx=1.
Nie da się jej policzyć przez podstawienie, bo wychodzi symbol 00. Najpierw sprawdźmy ją liczbowo (kalkulator w trybie radianów):
x
1
0,5
0,1
0,01
0,001
sin x / x
0,841471
0,958851
0,998334
0,999983
1,000000
Uzasadnienie geometryczne. Weźmy kąt x∈(0;2π) na okręgu jednostkowym. Punkt P leży na okręgu, A=(1,0), a T to punkt na stycznej do okręgu w A.
Trójkąt OAP leży wewnątrz wycinka koła OAP, a wycinek - wewnątrz trójkąta OAT. Wysokość trójkąta OAP to sin x, a odcinek AT ma długość tg x.
Porównujemy trzy pola - trójkąt OAP, wycinek koła o kącie x i trójkąt OAT:
21sinx<21x<21tgx.
Mnożymy przez sinx2>0:
1<sinxx<cosx1,czylicosx<xsinx<1.
Gdy x→0, cosx→1, więc iloraz xsinx jest „ściśnięty” między dwiema wielkościami dążącymi do 1 (twierdzenie o trzech funkcjach). Dla x<0 wynik jest ten sam, bo −xsin(−x)=xsinx.
Pole wycinka 21x wymaga, żeby kąt był w radianach - stąd zastrzeżenie we wszystkich wzorach tej lekcji.
Tak samo dla cosinusa, ze wzoru cos(x+h)−cosx=−2sin(x+2h)sin2h:
(cosx)′=limh→0(−sin(x+2h)⋅2hsin2h)=−sinx.
Interpretacja. Pochodna to nachylenie wykresu. Sinusoida w punkcie 0 rośnie najszybciej (nachylenie cos0=1), na szczycie w 2π jest pozioma (cos2π=0), a w π opada z nachyleniem cosπ=−1. Wykres pochodnej sinusa to więc cosinusoida.
Dzieląc cos2x+sin2x przez cos2x wyraz po wyrazie, dostajemy drugą postać: (tgx)′=1+tg2x. Pochodna jest zawsze dodatnia - dlatego tangens rośnie w każdym przedziale między asymptotami.
Sprawdzenie drugiego wyniku inną drogą: g(x)=21sin2x, więc g′(x)=21⋅2cos2x=cos2x - zgadza się.
Przykład 2 - funkcje złożone.Pochodną funkcji złożonej liczymy „od zewnątrz”: pochodna funkcji zewnętrznej w punkcie g(x) razy pochodna funkcji wewnętrznej.
(sin3x)′=cos3x⋅3=3cos3x;
(sin2x)′=2sinx⋅cosx=sin2x (funkcja zewnętrzna to kwadrat, wewnętrzna - sinus);
(cos(x2))′=−sin(x2)⋅2x=−2xsin(x2);
(tg(2x−1))′=cos2(2x−1)1⋅2=cos2(2x−1)2.
Zwróć uwagę na różnicę między sin2x=(sinx)2 a sin(x2): pierwsza ma pochodną 2sinxcosx, druga 2xcos(x2).
Przykład 3. Wyznacz równanie stycznej do wykresu f(x)=sinx w punkcie x0=3π.
Krok 1.f(3π)=23.
Krok 2.f′(x)=cosx, więc współczynnik kierunkowy to f′(3π)=cos3π=21.
Krok 3. Podstawiamy do wzoru:
y=21(x−3π)+23=21x−6π+23.
Odpowiedź.y=21x+23−6π (wyraz wolny ≈0,342).
Styczna do sinusoidy w π/3 ma nachylenie cos(π/3) = 1/2. Styczna w 0 to prosta y = x - dlatego dla małych x zachodzi sin x ≈ x.
Styczna w punkcie 0 to y=x, bo sin0=0 i cos0=1. To geometryczny sens granicy xsinx→1: blisko zera sinusoida niemal pokrywa się z prostą y=x, więc sinx≈x (np. sin0,1≈0,0998).
Funkcja f(x) = x + 2cos x rośnie na ⟨0; π/6⟩, maleje na ⟨π/6; 5π/6⟩ i znów rośnie na ⟨5π/6; 2π⟩. Maksimum lokalne π/6 + √3, minimum lokalne 5π/6 − √3.
Odpowiedź.f rośnie w ⟨0;6π⟩ i w ⟨65π;2π⟩, maleje w ⟨6π;65π⟩; maksimum lokalne 6π+3 dla x=6π, minimum lokalne 65π−3 dla x=65π. Wartość największa w całym przedziale to f(2π)=2π+2 - na końcu przedziału, nie w maksimum lokalnym.
Zadanie optymalizacyjne: rynna o największym przekroju
Przykład 5. Rynnę wygina się z blachy tak, że jej przekrój jest trapezem: dno i obie ścianki mają tę samą długość a, a ścianki są nachylone do poziomu pod kątem α∈(0;2π⟩. Dla jakiego kąta pole przekroju (a więc ilość wody, którą rynna pomieści) jest największe?
Przekrój rynny: dno a, ścianki a nachylone pod kątem α. Wysokość trapezu to a sin α, a górna podstawa a + 2a cos α.
Krok 1. Funkcja. Wysokość trapezu h=asinα, górna podstawa a+2acosα, więc
W przedziale (0;2π⟩ jest cosα>0, więc zostaje cosα=21, czyli α=3π.
Krok 4. Maksimum. Dla α<3π czynnik 2cosα−1>0, więc P′>0; dla α>3π jest P′<0. Pole rośnie do 3π, potem maleje:
Pmax=P(3π)=a2⋅23⋅23=433a2≈1,299a2.
Odpowiedź. Ścianki trzeba wygiąć pod kątem 60∘ do poziomu; pole przekroju wynosi wtedy 433a2 - o około 30% więcej niż przy rynnie prostokątnej (α=2π, pole a2). Ten trapez to połowa sześciokąta foremnego.
Najczęstsze pytania
Ile wynosi pochodna sinusa?(sinx)′=cosx. Pochodna cosinusa to (cosx)′=−sinx - z minusem, o którym łatwo zapomnieć.
Jaka jest pochodna tangensa?(tgx)′=cos2x1, równoważnie 1+tg2x, dla x=2π+kπ. Pochodna cotangensa to −sin2x1.
Ile wynosi pochodna sin 2x?(sin2x)′=2cos2x - pochodna sinusa w punkcie 2x razy pochodna funkcji wewnętrznej 2x, czyli 2. Analogicznie (cos2x)′=−2sin2x.
Jaka jest pochodna sin² x?(sin2x)′=2sinxcosx=sin2x. Liczymy ją jak pochodną kwadratu: 2⋅sinx razy pochodna sinusa, czyli cosx.
Dlaczego pochodna sinusa to cosinus tylko w radianach? Wyprowadzenie korzysta z granicy xsinx→1, a ta wynika z pola wycinka 21x, prawdziwego tylko dla kąta w radianach. Gdy x jest w stopniach, (sinx∘)′=180πcosx∘.
Ile wynosi granica sin x / x przy x → 0? Jeden. Uzasadnia się to nierównością cosx<xsinx<1 (porównanie pól na okręgu jednostkowym) i twierdzeniem o trzech funkcjach.
Jak znaleźć ekstrema funkcji trygonometrycznej? Oblicz pochodną, rozwiąż równanie trygonometryczne f′(x)=0 w danym przedziale i zbadaj znak pochodnej wokół każdego rozwiązania. Wartość największą i najmniejszą w przedziale domkniętym szukaj też na jego końcach - zobacz największa i najmniejsza wartość funkcji.
(sinx)′=cosx, (cosx)′=−sinx, (tgx)′=cos2x1, (ctgx)′=−sin2x1 - przy kącie w radianach.
Podstawą wyprowadzenia jest granica limx→0xsinx=1 i wzór na różnicę sinusów.
Funkcje złożone: (sing(x))′=g′(x)cosg(x), np. (sin3x)′=3cos3x, (sin2x)′=sin2x.
Styczna: y=f′(x0)(x−x0)+f(x0); styczna do sinusoidy w 0 to y=x.
Monotoniczność i ekstrema funkcji trygonometrycznych sprowadzają się do równań i nierówności trygonometrycznych z f′(x); w przedziale domkniętym sprawdzamy też końce.