Przejdź do treści

Równanie ogólne prostej i odległość punktu od prostej

Klasa 2 liceum i technikum

Równanie ogólne prostej

Ax+By+C=0,A2+B2≠0Ax + By + C = 0, \qquad A^2 + B^2 \ne 0

roˊwnoległe: A1B2−A2B1=0prostopadłe: A1A2+B1B2=0\text{równoległe: } A_1B_2 - A_2B_1 = 0 \qquad \text{prostopadłe: } A_1A_2 + B_1B_2 = 0

d(P,l)=∣Ax0+By0+C∣A2+B2dla P=(x0,y0)d(P, l) = \frac{|Ax_0 + By_0 + C|}{\sqrt{A^2 + B^2}} \qquad \text{dla } P = (x_0, y_0)

d(l1,l2)=∣C1−C2∣A2+B2dla l1 ⁣:Ax+By+C1=0, l2 ⁣:Ax+By+C2=0d(l_1, l_2) = \frac{|C_1 - C_2|}{\sqrt{A^2 + B^2}} \qquad \text{dla } l_1\colon Ax + By + C_1 = 0,\ l_2\colon Ax + By + C_2 = 0

Równanie ogólne prostej to zapis Ax+By+C=0Ax + By + C = 0, w którym liczby AA i BB nie są jednocześnie zerami. W tej postaci da się zapisać każdą prostą na płaszczyźnie, także pionową, a współczynniki AA i BB od razu dają wektor prostopadły do prostej - dzięki temu najłatwiej z niej sprawdzać prostopadłość i liczyć odległość punktu od prostej.

W poprzedniej lekcji poznaliśmy równanie kierunkowe prostejy=ax+by = ax + b i jego jedyną słabość: nie opisuje prostych pionowych. Postać ogólna tę lukę zamyka. Wzory w skrócie zebrano na stronie równanie prostej - wzory.

Postać ogólna a kierunkowa

Z ogólnej do kierunkowej przechodzimy, wyznaczając yy (możliwe, gdy B≠0B \ne 0):

Ax+By+C=0⇒y=−ABx−CB.Ax + By + C = 0 \quad\Rightarrow\quad y = -\frac{A}{B}x - \frac{C}{B}.

Przykład 1. Zapisz prostą 3x−4y+8=03x - 4y + 8 = 0 w postaci kierunkowej.

Krok 1. Zostawiamy yy po jednej stronie: −4y=−3x−8-4y = -3x - 8.

Krok 2. Dzielimy każdy wyraz przez −4-4: y=34x+2y = \frac{3}{4}x + 2.

Odpowiedź: y=34x+2y = \frac{3}{4}x + 2, współczynnik kierunkowy a=34a = \frac{3}{4}.

Z kierunkowej do ogólnej - przenosimy wszystko na jedną stronę, a ułamki usuwamy mnożeniem.

Przykład 2. Zapisz prostą y=−23x+5y = -\frac{2}{3}x + 5 w postaci ogólnej.

Mnożymy przez 33: 3y=−2x+153y = -2x + 15, a po przeniesieniu: 2x+3y−15=02x + 3y - 15 = 0.

Równanie ogólne nie jest jednoznaczne: po pomnożeniu przez dowolną liczbę różną od zera opisuje tę samą prostą. Równania 2x+3y−15=02x + 3y - 15 = 0 i 4x+6y−30=04x + 6y - 30 = 0 to ta sama prosta. Zwykle wybieramy zapis z liczbami całkowitymi bez wspólnego dzielnika.

CechaPostać kierunkowa y = ax + bPostać ogólna Ax + By + C = 0
Proste pionowenie da się zapisaćtak, B = 0, np. x − 3 = 0
Nachyleniea (odczyt wprost)a = −A/B (gdy B ≠ 0)
Punkt przecięcia z osią OY(0, b)(0, −C/B) (gdy B ≠ 0)
Równoległośća₁ = a₂A₁B₂ − A₂B₁ = 0
Prostopadłośća₁ · a₂ = −1A₁A₂ + B₁B₂ = 0
Jednoznaczność zapisujeden zapiswiele zapisów (można mnożyć przez liczbę ≠ 0)

Proste pionowe i poziome

Gdyby jednocześnie A=0A = 0 i B=0B = 0, zostałoby C=0C = 0 - albo zbiór pusty, albo cała płaszczyzna, ale nigdy prosta. Stąd zastrzeżenie A2+B2≠0A^2 + B^2 \ne 0.

Prosta przez dwa punkty w postaci ogólnej

Wzór z poprzedniej lekcji, y−yA=a(x−xA)y - y_A = a(x - x_A), po pomnożeniu przez xB−xAx_B - x_A traci dzielenie i działa także dla prostych pionowych:

(y−yA)(xB−xA)=(yB−yA)(x−xA).(y - y_A)(x_B - x_A) = (y_B - y_A)(x - x_A).

Przykład 3. Wyznacz równanie ogólne prostej przez A=(−2,1)A = (-2, 1) i B=(4,4)B = (4, 4).

Krok 1. Podstawiamy: (y−1)⋅6=3⋅(x+2)(y - 1) \cdot 6 = 3 \cdot (x + 2), czyli 6y−6=3x+66y - 6 = 3x + 6.

Krok 2. Porządkujemy: 3x−6y+12=03x - 6y + 12 = 0, a po podzieleniu przez 33: x−2y+4=0x - 2y + 4 = 0.

Krok 3. Sprawdzenie. Dla AA: −2−2+4=0-2 - 2 + 4 = 0; dla BB: 4−8+4=04 - 8 + 4 = 0.

Dla punktów (2,−1)(2, -1) i (2,5)(2, 5) ten sam wzór daje (y+1)⋅0=6(x−2)(y + 1) \cdot 0 = 6(x - 2), czyli x−2=0x - 2 = 0 - prostą pionową, bez żadnego wyjątku w rachunku.

Wektor prostopadły do prostej

Weźmy dwa punkty prostej, (x1,y1)(x_1, y_1) i (x2,y2)(x_2, y_2). Odejmując ich równania stronami, dostajemy:

A(x2−x1)+B(y2−y1)=0.A(x_2 - x_1) + B(y_2 - y_1) = 0.

To znaczy, że wektor [A,B][A, B] jest prostopadły do każdego wektora leżącego wzdłuż prostej (iloczyn skalarny jest równy zeru). Wektor [A,B][A, B] nazywamy wektorem normalnym prostej, a wektor [B,−A][B, -A] wyznacza jej kierunek. Dla prostej 3x−4y+6=03x - 4y + 6 = 0 wektor [3,−4][3, -4] jest do niej prostopadły. O wektorach w układzie współrzędnych była mowa w lekcji wektor w układzie współrzędnych.

Warunki równoległości i prostopadłości

Dla prostych l1 ⁣:A1x+B1y+C1=0l_1\colon A_1x + B_1y + C_1 = 0 oraz l2 ⁣:A2x+B2y+C2=0l_2\colon A_2x + B_2y + C_2 = 0:

Gdy B1,B2≠0B_1, B_2 \ne 0, te warunki to dokładnie a1=a2a_1 = a_2 i a1a2=−1a_1 a_2 = -1 z postaci kierunkowej (bo a=−ABa = -\frac{A}{B}). Ich przewaga: działają także dla prostych pionowych. Proste x−4=0x - 4 = 0 (A=1A = 1, B=0B = 0) i y+2=0y + 2 = 0 (A=0A = 0, B=1B = 1) dają 1⋅0+0⋅1=01 \cdot 0 + 0 \cdot 1 = 0 - są prostopadłe.

Przykład 4. Zbadaj proste:

Przykład 5. Wyznacz proste przechodzące przez P=(1,−2)P = (1, -2): równoległą i prostopadłą do 2x−3y+1=02x - 3y + 1 = 0.

Krok 1. Równoległa ma te same AA i BB: 2x−3y+C=02x - 3y + C = 0. Podstawiamy PP: 2+6+C=02 + 6 + C = 0, więc C=−8C = -8. Odpowiedź: 2x−3y−8=02x - 3y - 8 = 0.

Krok 2. Prostopadła - zamieniamy miejscami AA i BB i zmieniamy jeden znak: 3x+2y+C=03x + 2y + C = 0. Podstawiamy PP: 3−4+C=03 - 4 + C = 0, więc C=1C = 1. Odpowiedź: 3x+2y+1=03x + 2y + 1 = 0.

Wzajemne położenie dwóch prostych

Wspólne punkty prostych to rozwiązania układu ich równań. O tym, który przypadek zachodzi, decyduje wyrażenie W=A1B2−A2B1W = A_1B_2 - A_2B_1:

PołożenieWarunekUkład równańPrzykład
przecinają się w jednym punkcieW ≠ 0jedno rozwiązaniex − 2y + 4 = 0 i 3x + y − 9 = 0: punkt (2, 3)
równoległe rozłączneW = 0, współczynniki C nie w tej samej proporcjisprzeczny2x − 3y + 1 = 0 i 4x − 6y − 5 = 0
pokrywają sięwszystkie współczynniki proporcjonalnenieskończenie wiele rozwiązań2x − 3y + 1 = 0 i −4x + 6y − 2 = 0

Przykład 6. Wyznacz punkt przecięcia prostych x−2y+4=0x - 2y + 4 = 0 i 3x+y−9=03x + y - 9 = 0.

Krok 1. W=1⋅1−3⋅(−2)=7≠0W = 1 \cdot 1 - 3 \cdot (-2) = 7 \ne 0 - punkt wspólny istnieje i jest jeden.

Krok 2. Z pierwszego równania x=2y−4x = 2y - 4. Podstawiamy do drugiego: 3(2y−4)+y−9=03(2y - 4) + y - 9 = 0, czyli 7y=217y = 21, y=3y = 3.

Krok 3. x=2⋅3−4=2x = 2 \cdot 3 - 4 = 2. Odpowiedź: (2,3)(2, 3).

Odległość punktu od prostej

Odległość punktu od prostej to długość odcinka prostopadłego, poprowadzonego od punktu do prostej. Dla P=(x0,y0)P = (x_0, y_0) i prostej Ax+By+C=0Ax + By + C = 0:

d=∣Ax0+By0+C∣A2+B2.d = \frac{|Ax_0 + By_0 + C|}{\sqrt{A^2 + B^2}}.

2 5 −1 3 P(5, −1) H(2, 3) d = 5 l xy
Odległość punktu P = (5, −1) od prostej l: 3x − 4y + 6 = 0 to długość prostopadłego odcinka PH, gdzie H = (2, 3). Wzór daje |15 + 4 + 6| : 5 = 5.

Skąd ten wzór? Spodek prostopadłej HH leży na prostej przechodzącej przez PP w kierunku wektora normalnego [A,B][A, B], więc H=(x0−tA, y0−tB)H = (x_0 - tA,\ y_0 - tB) dla pewnej liczby tt.

Krok 1. HH leży na prostej ll: A(x0−tA)+B(y0−tB)+C=0A(x_0 - tA) + B(y_0 - tB) + C = 0, skąd

t=Ax0+By0+CA2+B2.t = \frac{Ax_0 + By_0 + C}{A^2 + B^2}.

Krok 2. Długość PHPH to długość wektora t⋅[A,B]t \cdot [A, B], czyli ∣t∣A2+B2|t|\sqrt{A^2 + B^2}. Po podstawieniu tt jeden pierwiastek się skraca i zostaje wzór z ramki.

Przykład 7. Oblicz odległość punktu P=(5,−1)P = (5, -1) od prostej 3x−4y+6=03x - 4y + 6 = 0.

d=∣3⋅5−4⋅(−1)+6∣32+(−4)2=∣15+4+6∣25=255=5.d = \frac{|3 \cdot 5 - 4 \cdot (-1) + 6|}{\sqrt{3^2 + (-4)^2}} = \frac{|15 + 4 + 6|}{\sqrt{25}} = \frac{25}{5} = 5.

Tu t=2525=1t = \frac{25}{25} = 1, więc spodek prostopadłej to H=(5−3, −1+4)=(2,3)H = (5 - 3,\ -1 + 4) = (2, 3) - jak na rysunku.

Przykład 8. Oblicz odległość punktu P=(−1,2)P = (-1, 2) od prostej y=2x+1y = 2x + 1.

Krok 1. Wzór wymaga postaci ogólnej: 2x−y+1=02x - y + 1 = 0, czyli A=2A = 2, B=−1B = -1, C=1C = 1.

Krok 2. d=∣2⋅(−1)−2+1∣4+1=∣−3∣5=35=355≈1,34d = \frac{|2 \cdot (-1) - 2 + 1|}{\sqrt{4 + 1}} = \frac{|-3|}{\sqrt{5}} = \frac{3}{\sqrt{5}} = \frac{3\sqrt{5}}{5} \approx 1{,}34.

Gdy licznik wychodzi zero, punkt leży na prostej - wzór działa więc także jako test przynależności.

Odległość prostych równoległych

Dwie proste równoległe zapisujemy z tymi samymi AA i BB. Wtedy odległość między nimi to

d=∣C1−C2∣A2+B2.d = \frac{|C_1 - C_2|}{\sqrt{A^2 + B^2}}.

(Wystarczy wziąć dowolny punkt jednej prostej i policzyć jego odległość od drugiej.)

Przykład 9. Oblicz odległość prostych 3x−4y+6=03x - 4y + 6 = 0 i 3x−4y−19=03x - 4y - 19 = 0.

d=∣6−(−19)∣9+16=255=5.d = \frac{|6 - (-19)|}{\sqrt{9 + 16}} = \frac{25}{5} = 5.

Druga prosta przechodzi przez P=(5,−1)P = (5, -1) z przykładu 7, więc wynik się zgadza.

Przykład 10 - pułapka. Odległość prostych 3x−4y+6=03x - 4y + 6 = 0 i 6x−8y+1=06x - 8y + 1 = 0. Współczynniki nie są równe, więc najpierw dzielimy drugie równanie przez 22: 3x−4y+12=03x - 4y + \frac{1}{2} = 0. Teraz d=∣6−12∣5=1110=1,1d = \frac{\left|6 - \frac{1}{2}\right|}{5} = \frac{11}{10} = 1{,}1. Bez tego kroku wyszłoby błędnie 55=1\frac{5}{5} = 1.

Zastosowanie: wysokość i pole trójkąta

Przykład 11. Oblicz pole trójkąta o wierzchołkach A=(−2,0)A = (-2, 0), B=(2,3)B = (2, 3), C=(5,−1)C = (5, -1).

Krok 1. Prosta ABAB. (y−0)⋅4=3(x+2)(y - 0) \cdot 4 = 3(x + 2), czyli 3x−4y+6=03x - 4y + 6 = 0.

Krok 2. Podstawa. ∣AB∣=42+32=5|AB| = \sqrt{4^2 + 3^2} = 5.

Krok 3. Wysokość to odległość CC od prostej ABAB - policzyliśmy ją w przykładzie 7: h=5h = 5.

Odpowiedź: P=12⋅5⋅5=12,5P = \frac{1}{2} \cdot 5 \cdot 5 = 12{,}5.

Tak samo w kolejnych lekcjach sprawdzimy, czy prosta jest styczna do okręgu: wystarczy porównać odległość środka okręgu od prostej z promieniem - zobacz równanie okręgu.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak zamienić równanie ogólne na kierunkowe? Wyznacz yy: przenieś wyrazy z xx i wyraz wolny na drugą stronę i podziel przez BB. Na przykład 3x−4y+8=03x - 4y + 8 = 0 daje y=34x+2y = \frac{3}{4}x + 2. Jeśli B=0B = 0, prosta jest pionowa i postaci kierunkowej nie ma.

Jak obliczyć odległość punktu od prostej? Zapisz prostą w postaci Ax+By+C=0Ax + By + C = 0, podstaw współrzędne punktu do lewej strony, weź wartość bezwzględną i podziel przez A2+B2\sqrt{A^2 + B^2}.

Kiedy proste są prostopadłe w postaci ogólnej? Gdy A1A2+B1B2=0A_1A_2 + B_1B_2 = 0, na przykład 2x−3y+1=02x - 3y + 1 = 0 i 3x+2y−7=03x + 2y - 7 = 0. Warunek działa też dla prostych pionowych i poziomych.

Kiedy proste są równoległe w postaci ogólnej? Gdy A1B2−A2B1=0A_1B_2 - A_2B_1 = 0, czyli współczynniki przy xx i yy są proporcjonalne. Jeśli proporcjonalne są także wyrazy wolne, proste się pokrywają.

Jak obliczyć odległość między prostymi równoległymi? Sprowadź oba równania do tych samych AA i BB, a potem podziel ∣C1−C2∣|C_1 - C_2| przez A2+B2\sqrt{A^2 + B^2}. Można też wybrać punkt na jednej prostej i policzyć jego odległość od drugiej.

Czy każdą prostą można zapisać w postaci ogólnej? Tak - to jej główna zaleta. Prosta pionowa x=3x = 3 ma postać ogólną x−3=0x - 3 = 0, a w postaci kierunkowej zapisać się jej nie da.

Przećwicz

Podsumowanie