Przejdź do treści

Jedynka trygonometryczna i tożsamości trygonometryczne

Klasa 2 liceum i technikum

Podstawowe tożsamości trygonometryczne

sin⁡2α+cos⁡2α=1(jedynka trygonometryczna)\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1 \qquad \text{(jedynka trygonometryczna)}

tg⁡α=sin⁡αcos⁡α(cos⁡α≠0),ctg⁡α=cos⁡αsin⁡α(sin⁡α≠0)\operatorname{tg}\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha} \quad (\cos\alpha \neq 0), \qquad \operatorname{ctg}\alpha = \frac{\cos\alpha}{\sin\alpha} \quad (\sin\alpha \neq 0)

tg⁡α⋅ctg⁡α=1(sin⁡α≠0 i cos⁡α≠0)\operatorname{tg}\alpha \cdot \operatorname{ctg}\alpha = 1 \qquad (\sin\alpha \neq 0 \ \text{i} \ \cos\alpha \neq 0)

Jedynka trygonometryczna to tożsamość sin⁡2α+cos⁡2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1, prawdziwa dla każdego kąta α\alpha: suma kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta zawsze wynosi 1. Razem ze wzorami tg⁡α=sin⁡αcos⁡α\operatorname{tg}\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha} i ctg⁡α=cos⁡αsin⁡α\operatorname{ctg}\alpha = \frac{\cos\alpha}{\sin\alpha} pozwala z jednej znanej funkcji wyznaczyć wszystkie pozostałe.

Tożsamość - czyli równość prawdziwa zawsze

Tożsamość trygonometryczna to równość, która jest prawdziwa dla każdego kąta, dla którego obie jej strony mają sens. Nie rozwiązuje się jej jak równania - nie szukamy kąta, który ją spełnia, bo spełnia ją każdy kąt z dziedziny. Dlatego przy każdej tożsamości trzeba umieć powiedzieć, dla jakich kątów zachodzi.

Skąd się biorą - wyprowadzenie z definicji

W poprzedniej lekcji funkcje dowolnego kąta zdefiniowaliśmy przez punkt P=(x,y)P = (x, y) leżący na końcowym ramieniu kąta i jego odległość od początku układu r=x2+y2>0r = \sqrt{x^2 + y^2} > 0:

sin⁡α=yr,cos⁡α=xr,tg⁡α=yx,ctg⁡α=xy.\sin\alpha = \frac{y}{r}, \qquad \cos\alpha = \frac{x}{r}, \qquad \operatorname{tg}\alpha = \frac{y}{x}, \qquad \operatorname{ctg}\alpha = \frac{x}{y}.

P = (−3, 4) r = 5 y = 4 α O x = −3 xy
Punkt P = (−3, 4) na końcowym ramieniu kąta α leży w odległości r = √(9 + 16) = 5 od początku układu, więc sin α = 4/5, cos α = −3/5, tg α = −4/3, ctg α = −3/4.

Jedynka trygonometryczna. Podnosimy sinus i cosinus do kwadratu i dodajemy:

sin⁡2α+cos⁡2α=y2r2+x2r2=x2+y2r2=r2r2=1.\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = \frac{y^2}{r^2} + \frac{x^2}{r^2} = \frac{x^2 + y^2}{r^2} = \frac{r^2}{r^2} = 1.

To po prostu twierdzenie Pitagorasa zapisane dla trójkąta o bokach ∣x∣|x|, ∣y∣|y| i rr. Ponieważ rr nigdy nie jest zerem, jedynka działa dla każdego kąta - także rozwartego, większego od 360∘360^\circ czy ujemnego.

Tangens przez sinus i cosinus. Dzielimy licznik i mianownik przez rr:

tg⁡α=yx=y/rx/r=sin⁡αcos⁡α.\operatorname{tg}\alpha = \frac{y}{x} = \frac{y/r}{x/r} = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha}.

Tak samo ctg⁡α=xy=cos⁡αsin⁡α\operatorname{ctg}\alpha = \frac{x}{y} = \frac{\cos\alpha}{\sin\alpha}, a iloczyn tg⁡α⋅ctg⁡α=yx⋅xy=1\operatorname{tg}\alpha \cdot \operatorname{ctg}\alpha = \frac{y}{x} \cdot \frac{x}{y} = 1.

Sprawdzenie na rysunku. Dla P=(−3,4)P = (-3, 4): (45)2+(−35)2=1625+925=1\left(\tfrac{4}{5}\right)^2 + \left(-\tfrac{3}{5}\right)^2 = \tfrac{16}{25} + \tfrac{9}{25} = 1 oraz 4/5−3/5=−43=tg⁡α\frac{4/5}{-3/5} = -\tfrac{4}{3} = \operatorname{tg}\alpha.

Kiedy tożsamość zachodzi - dziedzina

Jedynka nie ma żadnych zastrzeżeń, ale pozostałe wzory zawierają dzielenie:

Przy α=90∘\alpha = 90^\circ wzór tg⁡α⋅ctg⁡α=1\operatorname{tg}\alpha \cdot \operatorname{ctg}\alpha = 1 nie zachodzi - nie dlatego, że daje inny wynik, ale dlatego, że tangens kąta 90∘90^\circ nie istnieje.

Z jedynki wynika jeszcze jeden przydatny wzór. Dzieląc ją stronami przez cos⁡2α\cos^2\alpha:

1+tg⁡2α=1cos⁡2α(cos⁡α≠0).1 + \operatorname{tg}^2\alpha = \frac{1}{\cos^2\alpha} \qquad (\cos\alpha \neq 0).

Wyznaczanie pozostałych funkcji z jednej danej

Jedynka daje kwadrat szukanej funkcji, więc pierwiastek ma dwa możliwe znaki. Wybieramy go na podstawie ćwiartki, w której leży kąt (znaki funkcji w ćwiartkach omówiliśmy w poprzedniej lekcji).

Przykład 1. Wiadomo, że sin⁡α=513\sin\alpha = \tfrac{5}{13} i 90∘<α<180∘90^\circ < \alpha < 180^\circ. Oblicz pozostałe funkcje kąta α\alpha.

Krok 1. Z jedynki trygonometrycznej:

cos⁡2α=1−(513)2=1−25169=144169.\cos^2\alpha = 1 - \left(\tfrac{5}{13}\right)^2 = 1 - \tfrac{25}{169} = \tfrac{144}{169}.

Krok 2. Kąt leży w II ćwiartce, gdzie cosinus jest ujemny, więc cos⁡α=−1213\cos\alpha = -\tfrac{12}{13}.

Krok 3. Tangens i cotangens:

tg⁡α=5/13−12/13=−512,ctg⁡α=1tg⁡α=−125.\operatorname{tg}\alpha = \frac{5/13}{-12/13} = -\frac{5}{12}, \qquad \operatorname{ctg}\alpha = \frac{1}{\operatorname{tg}\alpha} = -\frac{12}{5}.

Odpowiedź. cos⁡α=−1213\cos\alpha = -\tfrac{12}{13}, tg⁡α=−512\operatorname{tg}\alpha = -\tfrac{5}{12}, ctg⁡α=−125\operatorname{ctg}\alpha = -\tfrac{12}{5}.

Przykład 2 - dany tangens. Wiadomo, że tg⁡α=2\operatorname{tg}\alpha = 2 i 180∘<α<270∘180^\circ < \alpha < 270^\circ. Oblicz sin⁡α\sin\alpha i cos⁡α\cos\alpha.

Krok 1. Z sin⁡αcos⁡α=2\frac{\sin\alpha}{\cos\alpha} = 2 mamy sin⁡α=2cos⁡α\sin\alpha = 2\cos\alpha. Wstawiamy do jedynki:

(2cos⁡α)2+cos⁡2α=1⇒5cos⁡2α=1⇒cos⁡2α=15.(2\cos\alpha)^2 + \cos^2\alpha = 1 \quad\Rightarrow\quad 5\cos^2\alpha = 1 \quad\Rightarrow\quad \cos^2\alpha = \tfrac{1}{5}.

Krok 2. W III ćwiartce sinus i cosinus są ujemne:

cos⁡α=−15=−55,sin⁡α=2cos⁡α=−255.\cos\alpha = -\frac{1}{\sqrt{5}} = -\frac{\sqrt{5}}{5}, \qquad \sin\alpha = 2\cos\alpha = -\frac{2\sqrt{5}}{5}.

Odpowiedź. sin⁡α=−255\sin\alpha = -\tfrac{2\sqrt{5}}{5}, cos⁡α=−55\cos\alpha = -\tfrac{\sqrt{5}}{5}, a ctg⁡α=12\operatorname{ctg}\alpha = \tfrac{1}{2}.

Przykład 3 - szybko. Jeśli cos⁡α=−0,6\cos\alpha = -0{,}6 i kąt leży w III ćwiartce, to sin⁡2α=1−0,36=0,64\sin^2\alpha = 1 - 0{,}36 = 0{,}64, więc sin⁡α=−0,8\sin\alpha = -0{,}8, a tg⁡α=−0,8−0,6=43\operatorname{tg}\alpha = \frac{-0{,}8}{-0{,}6} = \tfrac{4}{3} i ctg⁡α=34\operatorname{ctg}\alpha = \tfrac{3}{4}.

Upraszczanie wyrażeń

Strategia jest zawsze ta sama: tangens i cotangens zamieniamy na sinus i cosinus, a wszędzie, gdzie pojawia się 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha albo 1−cos⁡2α1 - \cos^2\alpha, korzystamy z jedynki.

W ostatnim przykładzie przydał się wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów - w trygonometrii używa się ich bardzo często.

Przykład 4. Wiadomo, że sin⁡α+cos⁡α=1,2\sin\alpha + \cos\alpha = 1{,}2. Oblicz sin⁡α⋅cos⁡α\sin\alpha \cdot \cos\alpha.

Podnosimy równość do kwadratu i korzystamy z jedynki:

(sin⁡α+cos⁡α)2=sin⁡2α+cos⁡2α+2sin⁡αcos⁡α=1+2sin⁡αcos⁡α.(\sin\alpha + \cos\alpha)^2 = \sin^2\alpha + \cos^2\alpha + 2\sin\alpha\cos\alpha = 1 + 2\sin\alpha\cos\alpha.

Zatem 1,44=1+2sin⁡αcos⁡α1{,}44 = 1 + 2\sin\alpha\cos\alpha, czyli sin⁡αcos⁡α=0,22\sin\alpha\cos\alpha = 0{,}22.

Dowodzenie tożsamości

Żeby udowodnić tożsamość, przekształcamy jedną stronę (zwykle bardziej skomplikowaną), aż otrzymamy drugą. Nie wolno zaczynać od założenia, że równość jest prawdziwa, i „przenosić” wyrazów między stronami - tak dowodzi się tylko, że coś wynika z tezy, a nie że teza jest prawdziwa. Na początku zawsze zapisujemy, dla jakich kątów obie strony mają sens.

Przykład 5. Udowodnij, że 1cos⁡α−cos⁡α=sin⁡α⋅tg⁡α\dfrac{1}{\cos\alpha} - \cos\alpha = \sin\alpha \cdot \operatorname{tg}\alpha dla cos⁡α≠0\cos\alpha \neq 0.

Przekształcamy lewą stronę:

L=1−cos⁡2αcos⁡α=sin⁡2αcos⁡α=sin⁡α⋅sin⁡αcos⁡α=sin⁡α⋅tg⁡α=P.L = \frac{1 - \cos^2\alpha}{\cos\alpha} = \frac{\sin^2\alpha}{\cos\alpha} = \sin\alpha \cdot \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha} = \sin\alpha \cdot \operatorname{tg}\alpha = P.

Przykład 6. Udowodnij, że tg⁡α+ctg⁡α=1sin⁡αcos⁡α\operatorname{tg}\alpha + \operatorname{ctg}\alpha = \dfrac{1}{\sin\alpha\cos\alpha} dla α≠k⋅90∘\alpha \neq k \cdot 90^\circ.

L=sin⁡αcos⁡α+cos⁡αsin⁡α=sin⁡2α+cos⁡2αsin⁡αcos⁡α=1sin⁡αcos⁡α=P.L = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha} + \frac{\cos\alpha}{\sin\alpha} = \frac{\sin^2\alpha + \cos^2\alpha}{\sin\alpha\cos\alpha} = \frac{1}{\sin\alpha\cos\alpha} = P.

Dziedzina jest tu ważna: dla α=90∘\alpha = 90^\circ nie istnieje tangens, a dla α=180∘\alpha = 180^\circ - cotangens, więc tożsamość dotyczy wyłącznie kątów różnych od wielokrotności 90∘90^\circ.

Najczęstsze pytania

Co to jest jedynka trygonometryczna? To tożsamość sin⁡2α+cos⁡2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1: suma kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta jest zawsze równa 1. Wynika wprost z twierdzenia Pitagorasa.

Czy jedynka trygonometryczna działa dla każdego kąta? Tak - dla każdego kąta, także rozwartego, ujemnego i większego od 360∘360^\circ. W przeciwieństwie do wzoru na tangens nie ma w niej dzielenia, więc nie ma też wyjątków.

Jak obliczyć cosinus, gdy znam sinus? Z jedynki: cos⁡2α=1−sin⁡2α\cos^2\alpha = 1 - \sin^2\alpha, potem pierwiastek. Znak wybierasz według ćwiartki: cosinus jest dodatni w I i IV ćwiartce, ujemny w II i III. Dla kąta ostrego zawsze bierzesz plus.

Ile wynosi tg α · ctg α? Jeden - pod warunkiem, że obie funkcje istnieją, czyli kąt nie jest wielokrotnością 90∘90^\circ. Tangens i cotangens tego samego kąta są swoimi odwrotnościami.

Dlaczego przy wyznaczaniu cosinusa wychodzą dwa znaki? Bo jedynka podaje kwadrat cosinusa, a równanie cos⁡2α=144169\cos^2\alpha = \tfrac{144}{169} ma dwa rozwiązania: 1213\tfrac{12}{13} i −1213-\tfrac{12}{13}. Ten sam sinus mają dwa kąty - jeden w I, drugi w II ćwiartce - i ich cosinusy różnią się właśnie znakiem.

Jak udowodnić tożsamość trygonometryczną? Przekształć jedną stronę, aż dostaniesz drugą: zamień tangens i cotangens na sinus i cosinus, sprowadź do wspólnego mianownika, a 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha zastąp przez cos⁡2α\cos^2\alpha. Zapisz też dziedzinę - kąty, dla których wyrażenia mają sens.

Czy sin⁡2α\sin^2\alpha to to samo co sin⁡(α2)\sin(\alpha^2)? Nie. Zapis sin⁡2α\sin^2\alpha oznacza (sin⁡α)2(\sin\alpha)^2 - najpierw liczymy sinus, potem podnosimy do kwadratu. Dla α=30∘\alpha = 30^\circ to 14\tfrac{1}{4}.

Przećwicz

Podsumowanie