Jedynka trygonometryczna i tożsamości trygonometryczne
Klasa 2 liceum i technikum
Podstawowe tożsamości trygonometryczne
sin2α+cos2α=1(jedynka trygonometryczna)
tgα=cosαsinα(cosα=0),ctgα=sinαcosα(sinα=0)
tgα⋅ctgα=1(sinα=0icosα=0)
Jedynka trygonometryczna to tożsamość sin2α+cos2α=1, prawdziwa dla każdego kąta α: suma kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta zawsze wynosi 1. Razem ze wzorami tgα=cosαsinα i ctgα=sinαcosα pozwala z jednej znanej funkcji wyznaczyć wszystkie pozostałe.
Tożsamość - czyli równość prawdziwa zawsze
Tożsamość trygonometryczna to równość, która jest prawdziwa dla każdego kąta, dla którego obie jej strony mają sens. Nie rozwiązuje się jej jak równania - nie szukamy kąta, który ją spełnia, bo spełnia ją każdy kąt z dziedziny. Dlatego przy każdej tożsamości trzeba umieć powiedzieć, dla jakich kątów zachodzi.
Skąd się biorą - wyprowadzenie z definicji
W poprzedniej lekcji funkcje dowolnego kąta zdefiniowaliśmy przez punkt P=(x,y) leżący na końcowym ramieniu kąta i jego odległość od początku układu r=x2+y2>0:
sinα=ry,cosα=rx,tgα=xy,ctgα=yx.
Punkt P = (−3, 4) na końcowym ramieniu kąta α leży w odległości r = √(9 + 16) = 5 od początku układu, więc sin α = 4/5, cos α = −3/5, tg α = −4/3, ctg α = −3/4.
Jedynka trygonometryczna. Podnosimy sinus i cosinus do kwadratu i dodajemy:
sin2α+cos2α=r2y2+r2x2=r2x2+y2=r2r2=1.
To po prostu twierdzenie Pitagorasa zapisane dla trójkąta o bokach ∣x∣, ∣y∣ i r. Ponieważ r nigdy nie jest zerem, jedynka działa dla każdego kąta - także rozwartego, większego od 360∘ czy ujemnego.
Tangens przez sinus i cosinus. Dzielimy licznik i mianownik przez r:
tgα=xy=x/ry/r=cosαsinα.
Tak samo ctgα=yx=sinαcosα, a iloczyn tgα⋅ctgα=xy⋅yx=1.
Sprawdzenie na rysunku. Dla P=(−3,4): (54)2+(−53)2=2516+259=1 oraz −3/54/5=−34=tgα.
Kiedy tożsamość zachodzi - dziedzina
Jedynka nie ma żadnych zastrzeżeń, ale pozostałe wzory zawierają dzielenie:
tgα=cosαsinα - tylko gdy cosα=0, czyli α=90∘+k⋅180∘ (punkt P nie leży na osi OY);
ctgα=sinαcosα - tylko gdy sinα=0, czyli α=k⋅180∘ (punkt P nie leży na osi OX);
tgα⋅ctgα=1 - tylko gdy istnieją obie funkcje, czyli α=k⋅90∘ (k całkowite).
Przy α=90∘ wzór tgα⋅ctgα=1 nie zachodzi - nie dlatego, że daje inny wynik, ale dlatego, że tangens kąta 90∘ nie istnieje.
Z jedynki wynika jeszcze jeden przydatny wzór. Dzieląc ją stronami przez cos2α:
1+tg2α=cos2α1(cosα=0).
Wyznaczanie pozostałych funkcji z jednej danej
Jedynka daje kwadrat szukanej funkcji, więc pierwiastek ma dwa możliwe znaki. Wybieramy go na podstawie ćwiartki, w której leży kąt (znaki funkcji w ćwiartkach omówiliśmy w poprzedniej lekcji).
Przykład 1. Wiadomo, że sinα=135 i 90∘<α<180∘. Oblicz pozostałe funkcje kąta α.
Krok 1. Z jedynki trygonometrycznej:
cos2α=1−(135)2=1−16925=169144.
Krok 2. Kąt leży w II ćwiartce, gdzie cosinus jest ujemny, więc cosα=−1312.
Krok 3. Tangens i cotangens:
tgα=−12/135/13=−125,ctgα=tgα1=−512.
Odpowiedź.cosα=−1312, tgα=−125, ctgα=−512.
Przykład 2 - dany tangens. Wiadomo, że tgα=2 i 180∘<α<270∘. Oblicz sinα i cosα.
Krok 1. Z cosαsinα=2 mamy sinα=2cosα. Wstawiamy do jedynki:
(2cosα)2+cos2α=1⇒5cos2α=1⇒cos2α=51.
Krok 2. W III ćwiartce sinus i cosinus są ujemne:
cosα=−51=−55,sinα=2cosα=−525.
Odpowiedź.sinα=−525, cosα=−55, a ctgα=21.
Przykład 3 - szybko. Jeśli cosα=−0,6 i kąt leży w III ćwiartce, to sin2α=1−0,36=0,64, więc sinα=−0,8, a tgα=−0,6−0,8=34 i ctgα=43.
Upraszczanie wyrażeń
Strategia jest zawsze ta sama: tangens i cotangens zamieniamy na sinus i cosinus, a wszędzie, gdzie pojawia się 1−sin2α albo 1−cos2α, korzystamy z jedynki.
W ostatnim przykładzie przydał się wzór skróconego mnożenia na różnicę kwadratów - w trygonometrii używa się ich bardzo często.
Przykład 4. Wiadomo, że sinα+cosα=1,2. Oblicz sinα⋅cosα.
Podnosimy równość do kwadratu i korzystamy z jedynki:
(sinα+cosα)2=sin2α+cos2α+2sinαcosα=1+2sinαcosα.
Zatem 1,44=1+2sinαcosα, czyli sinαcosα=0,22.
Dowodzenie tożsamości
Żeby udowodnić tożsamość, przekształcamy jedną stronę (zwykle bardziej skomplikowaną), aż otrzymamy drugą. Nie wolno zaczynać od założenia, że równość jest prawdziwa, i „przenosić” wyrazów między stronami - tak dowodzi się tylko, że coś wynika z tezy, a nie że teza jest prawdziwa. Na początku zawsze zapisujemy, dla jakich kątów obie strony mają sens.
Przykład 5. Udowodnij, że cosα1−cosα=sinα⋅tgα dla cosα=0.
Dziedzina jest tu ważna: dla α=90∘ nie istnieje tangens, a dla α=180∘ - cotangens, więc tożsamość dotyczy wyłącznie kątów różnych od wielokrotności 90∘.
Najczęstsze pytania
Co to jest jedynka trygonometryczna? To tożsamość sin2α+cos2α=1: suma kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta jest zawsze równa 1. Wynika wprost z twierdzenia Pitagorasa.
Czy jedynka trygonometryczna działa dla każdego kąta? Tak - dla każdego kąta, także rozwartego, ujemnego i większego od 360∘. W przeciwieństwie do wzoru na tangens nie ma w niej dzielenia, więc nie ma też wyjątków.
Jak obliczyć cosinus, gdy znam sinus? Z jedynki: cos2α=1−sin2α, potem pierwiastek. Znak wybierasz według ćwiartki: cosinus jest dodatni w I i IV ćwiartce, ujemny w II i III. Dla kąta ostrego zawsze bierzesz plus.
Ile wynosi tg α · ctg α? Jeden - pod warunkiem, że obie funkcje istnieją, czyli kąt nie jest wielokrotnością 90∘. Tangens i cotangens tego samego kąta są swoimi odwrotnościami.
Dlaczego przy wyznaczaniu cosinusa wychodzą dwa znaki? Bo jedynka podaje kwadrat cosinusa, a równanie cos2α=169144 ma dwa rozwiązania: 1312 i −1312. Ten sam sinus mają dwa kąty - jeden w I, drugi w II ćwiartce - i ich cosinusy różnią się właśnie znakiem.
Jak udowodnić tożsamość trygonometryczną? Przekształć jedną stronę, aż dostaniesz drugą: zamień tangens i cotangens na sinus i cosinus, sprowadź do wspólnego mianownika, a 1−sin2α zastąp przez cos2α. Zapisz też dziedzinę - kąty, dla których wyrażenia mają sens.
Czy sin2α to to samo co sin(α2)? Nie. Zapis sin2α oznacza (sinα)2 - najpierw liczymy sinus, potem podnosimy do kwadratu. Dla α=30∘ to 41.