Przejdź do treści

Funkcje trygonometryczne zmiennej rzeczywistej - własności

Klasa 2 liceum i technikum

Funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej

Dla liczby xx bierzemy kąt o mierze łukowej xx i punkt P=(cos⁡x, sin⁡x)P = (\cos x,\ \sin x) na okręgu jednostkowym:

sin⁡x=yP,cos⁡x=xP,tg⁡x=sin⁡xcos⁡x,ctg⁡x=cos⁡xsin⁡x\sin x = y_P, \qquad \cos x = x_P, \qquad \operatorname{tg} x = \frac{\sin x}{\cos x}, \qquad \operatorname{ctg} x = \frac{\cos x}{\sin x}

Okres podstawowy: sin⁡\sin i cos⁡\cos - 2π2\pi; tg⁡\operatorname{tg} i ctg⁡\operatorname{ctg} - π\pi.

sin⁡(x+2π)=sin⁡x,cos⁡(x+2π)=cos⁡x,tg⁡(x+π)=tg⁡x\sin(x + 2\pi) = \sin x, \qquad \cos(x + 2\pi) = \cos x, \qquad \operatorname{tg}(x + \pi) = \operatorname{tg} x

Parzystość: cos⁡(−x)=cos⁡x\cos(-x) = \cos x (funkcja parzysta), sin⁡(−x)=−sin⁡x\sin(-x) = -\sin x, tg⁡(−x)=−tg⁡x\operatorname{tg}(-x) = -\operatorname{tg} x, ctg⁡(−x)=−ctg⁡x\operatorname{ctg}(-x) = -\operatorname{ctg} x (funkcje nieparzyste).

Funkcje trygonometryczne zmiennej rzeczywistej to funkcje, które liczbie rzeczywistej xx przyporządkowują sinus, cosinus, tangens albo cotangens kąta o mierze łukowej xx radianów. Sinus i cosinus są określone dla każdej liczby rzeczywistej, tangens - dla x≠π2+kπx \ne \frac{\pi}{2} + k\pi, a cotangens - dla x≠kπx \ne k\pi, gdzie kk jest liczbą całkowitą.

Od kąta do liczby rzeczywistej

W lekcji o funkcjach trygonometrycznych dowolnego kąta sinus i cosinus były współrzędnymi punktu na ramieniu końcowym kąta. Po lekcji o mierze łukowej wiemy już, że kąt możemy zmierzyć liczbą - radianami. Łączymy te dwa kroki.

Rysujemy okrąg jednostkowy - okrąg o środku w punkcie (0,0)(0, 0) i promieniu 11. Dla liczby xx odmierzamy od punktu (1,0)(1, 0) łuk długości ∣x∣|x|: dla x>0x > 0 przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, dla x<0x < 0 - zgodnie z nim. Koniec łuku to punkt PP. Ponieważ promień wynosi 11, długość łuku jest równa mierze łukowej kąta, a współrzędne punktu PP to właśnie cosinus i sinus:

P=(cos⁡x, sin⁡x).P = (\cos x,\ \sin x).

1−11−10 P = (cos x, sin x)cos xsin xx xy
Okrąg jednostkowy. Łuk od punktu (1, 0) do punktu P ma długość x (tu x = 2π/3), a współrzędne punktu P to (cos x, sin x). Dla x = 2π/3 cosinus jest ujemny, a sinus dodatni.

Tangens i cotangens liczymy jak dotąd - jako ilorazy:

tg⁡x=sin⁡xcos⁡x,ctg⁡x=cos⁡xsin⁡x.\operatorname{tg} x = \frac{\sin x}{\cos x}, \qquad \operatorname{ctg} x = \frac{\cos x}{\sin x}.

Nic się nie zmieniło w samych wartościach - sin⁡π6\sin \frac{\pi}{6} to dokładnie to samo co sin⁡30∘\sin 30^\circ. Zmienia się sposób myślenia: xx jest teraz zwykłą liczbą, więc możemy mówić o dziedzinie, zbiorze wartości, wykresie i własnościach tak samo jak przy funkcji liniowej czy kwadratowej. Uwaga na pułapkę: sin⁡1\sin 1 to sinus kąta 11 radiana (około 57,3∘57{,}3^\circ), czyli sin⁡1≈0,841\sin 1 \approx 0{,}841, a nie sin⁡1∘≈0,017\sin 1^\circ \approx 0{,}017.

Wartości dla najważniejszych argumentów

Wartości dla π6\frac{\pi}{6}, π4\frac{\pi}{4} i π3\frac{\pi}{3} znamy z trygonometrii kąta ostrego (to kąty 30∘30^\circ, 45∘45^\circ, 60∘60^\circ). Wartości dla wielokrotności π2\frac{\pi}{2} odczytujemy wprost z okręgu: dla x=πx = \pi punkt PP to (−1,0)(-1, 0), więc cos⁡π=−1\cos \pi = -1 i sin⁡π=0\sin \pi = 0.

xsin xcos xtg xctg x
0010nie istnieje
π/61/2√3/2√3/3√3
π/4√2/2√2/211
π/3√3/21/2√3√3/3
π/210nie istnieje0
π0−10nie istnieje
3π/2−10nie istnieje0
2π010nie istnieje

Pozostałe wartości (np. dla 2π3\frac{2\pi}{3} czy 7π6\frac{7\pi}{6}) dają wzory redukcyjne, a całość zebrana jest w tablicy wartości funkcji trygonometrycznych.

Dziedzina i zbiór wartości

Sinus i cosinus są określone dla każdej liczby rzeczywistej - każdy łuk ma koniec. Punkt PP leży na okręgu o promieniu 11, więc jego współrzędne nie wychodzą poza przedział ⟨−1; 1⟩\langle -1;\ 1\rangle:

−1≤sin⁡x≤1,−1≤cos⁡x≤1.-1 \le \sin x \le 1, \qquad -1 \le \cos x \le 1.

Tangens wymaga cos⁡x≠0\cos x \ne 0. Cosinus jest zerem, gdy PP leży na osi OYOY, czyli dla x=π2x = \frac{\pi}{2}, x=3π2x = \frac{3\pi}{2}, x=−π2x = -\frac{\pi}{2} itd. - co π\pi. Stąd

Dtg⁡=R∖{π2+kπ:k∈Z}.D_{\operatorname{tg}} = \mathbb{R} \setminus \left\{ \frac{\pi}{2} + k\pi : k \in \mathbb{Z} \right\}.

Cotangens wymaga sin⁡x≠0\sin x \ne 0, czyli PP nie może leżeć na osi OXOX:

Dctg⁡=R∖{kπ:k∈Z}.D_{\operatorname{ctg}} = \mathbb{R} \setminus \{ k\pi : k \in \mathbb{Z} \}.

Tangens i cotangens przyjmują wszystkie wartości rzeczywiste - ich zbiorem wartości jest R\mathbb{R}. Symbol Z\mathbb{Z} oznacza zbiór liczb całkowitych (w starszych podręcznikach i tablicach spotkasz zapis k∈Ck \in C).

Okresowość - definicja i okres podstawowy

Po pełnym obrocie, czyli po dodaniu 2π2\pi, punkt PP wraca na swoje miejsce. Dlatego wartości sinusa i cosinusa powtarzają się co 2π2\pi. Taką własność nazywamy okresowością.

Funkcję ff nazywamy okresową, jeśli istnieje liczba T≠0T \ne 0 taka, że dla każdego xx z dziedziny liczba x+Tx + T też należy do dziedziny i f(x+T)=f(x).f(x + T) = f(x). Liczbę TT nazywamy okresem funkcji. Najmniejszy dodatni okres (o ile istnieje) to okres podstawowy.

Jeśli TT jest okresem, to 2T2T, 3T3T, −T-T też nimi są - dlatego mówimy o okresie podstawowym.

tg⁡(x+π)=sin⁡(x+π)cos⁡(x+π)=−sin⁡x−cos⁡x=tg⁡x.\operatorname{tg}(x + \pi) = \frac{\sin(x + \pi)}{\cos(x + \pi)} = \frac{-\sin x}{-\cos x} = \operatorname{tg} x.

Do czego to służy. Duży argument zmniejszamy, odejmując wielokrotność okresu.

Przykład 1. Oblicz sin⁡13π6\sin \frac{13\pi}{6}, cos⁡17π3\cos \frac{17\pi}{3} i tg⁡7π4\operatorname{tg} \frac{7\pi}{4}.

Krok 1. 13π6=π6+2π\frac{13\pi}{6} = \frac{\pi}{6} + 2\pi, więc sin⁡13π6=sin⁡π6=12\sin \frac{13\pi}{6} = \sin \frac{\pi}{6} = \frac{1}{2}.

Krok 2. 17π3=5π3+4π=−π3+6π\frac{17\pi}{3} = \frac{5\pi}{3} + 4\pi = -\frac{\pi}{3} + 6\pi, więc cos⁡17π3=cos⁡(−π3)=cos⁡π3=12\cos \frac{17\pi}{3} = \cos\left(-\frac{\pi}{3}\right) = \cos \frac{\pi}{3} = \frac{1}{2} (cosinus jest parzysty - o tym niżej).

Krok 3. Tangens ma okres π\pi: 7π4=−π4+2π\frac{7\pi}{4} = -\frac{\pi}{4} + 2\pi, więc tg⁡7π4=tg⁡(−π4)=−tg⁡π4=−1\operatorname{tg} \frac{7\pi}{4} = \operatorname{tg}\left(-\frac{\pi}{4}\right) = -\operatorname{tg} \frac{\pi}{4} = -1.

Odpowiedź: sin⁡13π6=12\sin \frac{13\pi}{6} = \frac{1}{2}, cos⁡17π3=12\cos \frac{17\pi}{3} = \frac{1}{2}, tg⁡7π4=−1\operatorname{tg} \frac{7\pi}{4} = -1.

Parzystość i nieparzystość

Kąty xx i −x-x odmierzamy od punktu (1,0)(1, 0) w przeciwne strony, więc ich punkty na okręgu są symetryczne względem osi OXOX: pierwsza współrzędna zostaje, druga zmienia znak (dokładnie jak w symetrii względem osi OX).

−11−1 PQP = (cos x, sin x)Q = (cos x, −sin x)x−x xy
Kąty x i −x odmierzamy w przeciwne strony, więc punkty P i Q są symetryczne względem osi OX: mają tę samą pierwszą współrzędną, a drugie różnią się znakiem. Stąd cos(−x) = cos x i sin(−x) = −sin x.

Stąd od razu:

Przykład 2. Zbadaj parzystość funkcji f(x)=xsin⁡xf(x) = x \sin x oraz g(x)=sin⁡x+cos⁡xg(x) = \sin x + \cos x.

Krok 1. f(−x)=(−x)⋅sin⁡(−x)=(−x)⋅(−sin⁡x)=xsin⁡x=f(x)f(-x) = (-x) \cdot \sin(-x) = (-x) \cdot (-\sin x) = x \sin x = f(x). Dziedzina R\mathbb{R} jest symetryczna, więc ff jest parzysta.

Krok 2. Dla gg wystarczy jeden kontrprzykład: g(π4)=22+22=2g\left(\frac{\pi}{4}\right) = \frac{\sqrt{2}}{2} + \frac{\sqrt{2}}{2} = \sqrt{2}, a g(−π4)=−22+22=0g\left(-\frac{\pi}{4}\right) = -\frac{\sqrt{2}}{2} + \frac{\sqrt{2}}{2} = 0. Skoro 0≠20 \ne \sqrt{2}, funkcja nie jest parzysta, a skoro 0≠−20 \ne -\sqrt{2} - nie jest też nieparzysta.

Odpowiedź: ff jest parzysta, gg nie jest ani parzysta, ani nieparzysta.

Miejsca zerowe

W przedziale ⟨0; 2π⟩\langle 0;\ 2\pi\rangle sinus ma trzy miejsca zerowe: 00, π\pi, 2π2\pi, a cosinus dwa: π2\frac{\pi}{2} i 3π2\frac{3\pi}{2}.

Własności czterech funkcji - zestawienie

Własnośćsin xcos xtg xctg x
Dziedzinaℝℝx ≠ π/2 + kπx ≠ kπ
Zbiór wartości⟨−1; 1⟩⟨−1; 1⟩ℝℝ
Okres podstawowy2π2πππ
Parzystośćnieparzystaparzystanieparzystanieparzysta
Miejsca zerowex = kπx = π/2 + kπx = kπx = π/2 + kπ

We wszystkich wierszach kk jest dowolną liczbą całkowitą.

Przykład 3 - dziedzina i zbiór wartości

Zadanie. Wyznacz dziedzinę funkcji f(x)=1sin⁡xf(x) = \frac{1}{\sin x} oraz zbiór wartości funkcji g(x)=3sin⁡x−1g(x) = 3\sin x - 1.

Krok 1. Mianownik nie może być zerem: sin⁡x≠0\sin x \ne 0, czyli x≠kπx \ne k\pi. Dziedzina: R∖{kπ:k∈Z}\mathbb{R} \setminus \{ k\pi : k \in \mathbb{Z} \} - taka sama jak cotangensa.

Krok 2. Zaczynamy od pewnej nierówności i wykonujemy na niej te same działania co we wzorze funkcji:

−1≤sin⁡x≤1/⋅3−3≤3sin⁡x≤3/−1−4≤3sin⁡x−1≤2.-1 \le \sin x \le 1 \quad \Big/ \cdot 3 \qquad -3 \le 3\sin x \le 3 \quad \Big/ -1 \qquad -4 \le 3\sin x - 1 \le 2.

Obie skrajne wartości są osiągane: g(3π2)=−4g\left(\frac{3\pi}{2}\right) = -4 i g(π2)=2g\left(\frac{\pi}{2}\right) = 2.

Odpowiedź: Df=R∖{kπ:k∈Z}D_f = \mathbb{R} \setminus \{ k\pi : k \in \mathbb{Z} \}, zbiór wartości gg to ⟨−4; 2⟩\langle -4;\ 2\rangle.

Przykład 4. Wyznacz dziedzinę funkcji h(x)=tg⁡2xh(x) = \operatorname{tg} 2x.

Argument tangensa nie może być postaci π2+kπ\frac{\pi}{2} + k\pi:

2x≠π2+kπ⟺x≠π4+kπ2.2x \ne \frac{\pi}{2} + k\pi \quad \Longleftrightarrow \quad x \ne \frac{\pi}{4} + \frac{k\pi}{2}.

Odpowiedź: Dh=R∖{π4+kπ2:k∈Z}D_h = \mathbb{R} \setminus \left\{ \frac{\pi}{4} + \frac{k\pi}{2} : k \in \mathbb{Z} \right\}.

Jak te własności wyglądają na rysunku - sinusoida, tangensoida, asymptoty - pokazuje następna lekcja o wykresach funkcji trygonometrycznych. Krótkie zestawienie wzorów (także na sumy i wielokrotności argumentu) jest na stronie funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej.

Najczęstsze pytania

Jaki jest okres funkcji sinus? Okres podstawowy funkcji sinus wynosi 2π2\pi: sin⁡(x+2π)=sin⁡x\sin(x + 2\pi) = \sin x dla każdego xx. Okresem jest też każda wielokrotność 2kπ2k\pi (dla k≠0k \ne 0), ale najmniejszym dodatnim jest 2π2\pi.

Jaki jest okres funkcji tangens? Okres podstawowy tangensa (i cotangensa) to π\pi, bo tg⁡(x+π)=tg⁡x\operatorname{tg}(x + \pi) = \operatorname{tg} x.

Czy cosinus jest funkcją parzystą? Tak. cos⁡(−x)=cos⁡x\cos(-x) = \cos x dla każdego xx, bo punkty kątów xx i −x-x na okręgu jednostkowym mają tę samą pierwszą współrzędną. Wykres cosinusa jest symetryczny względem osi OYOY.

Czy sinus jest funkcją parzystą czy nieparzystą? Nieparzystą: sin⁡(−x)=−sin⁡x\sin(-x) = -\sin x. Nieparzyste są też tangens i cotangens; jedyną parzystą z czterech podstawowych funkcji trygonometrycznych jest cosinus.

Jaka jest dziedzina funkcji tangens? Wszystkie liczby rzeczywiste poza x=π2+kπx = \frac{\pi}{2} + k\pi, gdzie kk jest liczbą całkowitą - w tych punktach cos⁡x=0\cos x = 0 i iloraz sin⁡xcos⁡x\frac{\sin x}{\cos x} nie istnieje.

Jaka jest dziedzina funkcji cotangens? Wszystkie liczby rzeczywiste poza x=kπx = k\pi - tam sin⁡x=0\sin x = 0.

Jaki jest zbiór wartości funkcji sinus i cosinus? Przedział ⟨−1; 1⟩\langle -1;\ 1\rangle. Tangens i cotangens przyjmują wszystkie wartości rzeczywiste.

Ile wynosi sin 1? Około 0,8410{,}841. Argument 11 to 11 radian (około 57,3∘57{,}3^\circ), nie 1∘1^\circ. Na kalkulatorze ustaw tryb RAD; w trybie DEG dostaniesz sin⁡1∘≈0,017\sin 1^\circ \approx 0{,}017.

Czym się różni funkcja trygonometryczna kąta od funkcji zmiennej rzeczywistej? Wartości są te same, zmienia się argument: zamiast kąta w stopniach mamy liczbę rzeczywistą (miarę łukową). Dzięki temu sinus staje się zwykłą funkcją f ⁣:R→Rf\colon \mathbb{R} \to \mathbb{R} z wykresem, okresem i parzystością.

Przećwicz

Podsumowanie