Przejdź do treści

Co to jest funkcja - argument, wartość, sposoby opisu

Klasa 1 liceum i technikum

Funkcja - najważniejsze pojęcia

f ⁣:X→Yf \colon X \to Y

Funkcja ff przyporządkowuje każdemu elementowi zbioru XX dokładnie jeden element zbioru YY.

X−dziedzina (zbioˊr argumentoˊw)Y−zbioˊr, do ktoˊrego trafiają wartosˊciX - \text{dziedzina (zbiór argumentów)} \qquad Y - \text{zbiór, do którego trafiają wartości}

y=f(x)−x to argument,  y to wartosˊcˊ funkcji dla argumentu xy = f(x) \quad - \quad x \text{ to argument},\ \ y \text{ to wartość funkcji dla argumentu } x

Funkcja - intuicja na start

Wyobraź sobie maszynę: wrzucasz do niej liczbę, a maszyna według ustalonej reguły wyrzuca jakąś inną liczbę. Wrzucasz 33 - wypada 99. Wrzucasz 55 - wypada 2525. Reguła brzmi: „podnieś do kwadratu”. Taka maszyna to właśnie funkcja.

Najważniejsze w tej maszynie jest to, że dla tego samego argumentu zawsze wyrzuca ten sam wynik. Nie może być tak, że raz po wrzuceniu 33 dostajemy 99, a innym razem 77. To warunek, który odróżnia funkcję od zwykłego „przyporządkowania”.

Definicja funkcji

Funkcją ze zbioru XX w zbiór YY nazywamy takie przyporządkowanie, w którym każdemu elementowi zbioru XX odpowiada dokładnie jeden element zbioru YY.

Zapisujemy to krótko f ⁣:X→Yf \colon X \to Y (czytamy: „ff odwzorowuje XX w YY”). W tej definicji kryją się dwa warunki, które trzeba spełnić jednocześnie:

Uwaga w drugą stronę: różnym argumentom wolno mieć tę samą wartość. Maszyna „podnieś do kwadratu” zarówno z −3-3, jak i z 33 robi 99 - i to jest w porządku.

Dziedzina, argument, wartość

Pojęcia, których będziemy używać przez cały dział:

Zapis f(2)=5f(2) = 5 czytamy: „wartość funkcji ff dla argumentu 22 wynosi 55”. Krótko mówiąc: wkładamy 22, dostajemy 55.

Zbiorem wartości funkcji nazywamy zbiór wszystkich liczb, które maszyna naprawdę wyrzuca (oznaczenie ZWfZW_f). To nie to samo co zbiór YY - YY jest „workiem”, do którego wartości mogą trafić, a zbiór wartości to tylko te, które faktycznie się pojawiają.

Funkcja liczbowa

Gdy zarówno dziedzina, jak i wartości są liczbami (zbiory XX i YY są podzbiorami zbioru liczb rzeczywistych R\mathbb{R}), funkcję nazywamy funkcją liczbową. W liceum zajmujemy się prawie wyłącznie takimi funkcjami - na przykład f(x)=2x+1f(x) = 2x + 1 czy f(x)=x2f(x) = x^2.

Pięć sposobów opisywania funkcji

Tę samą funkcję można przedstawić na różne sposoby. Pokażemy je na jednym przykładzie: funkcji „podnieś do kwadratu” określonej na zbiorze X={−2,−1,0,1,2}X = \{-2, -1, 0, 1, 2\}.

1. Opis słowny

Po prostu opisujemy regułę zdaniem:

„Każdej liczbie ze zbioru XX przyporządkowujemy jej kwadrat.”

To najbardziej naturalny opis, ale przy rachunkach mało wygodny.

2. Wzór (opis analityczny)

Najczęstszy sposób w matematyce - reguła zapisana wzorem:

f(x)=x2.f(x) = x^2.

Ze wzoru łatwo policzyć wartość dla dowolnego argumentu, np. f(−2)=(−2)2=4f(-2) = (-2)^2 = 4.

3. Tabela

Wypisujemy argumenty i odpowiadające im wartości obok siebie:

x-2-1012 f(x)41014
Tabela wartości: w górnym wierszu argumenty x, w dolnym wartości f(x) = x².

Tabela jest wygodna, gdy dziedzina ma niewiele elementów. Dla nieskończonej dziedziny się nie sprawdzi - nie wypiszemy wszystkich liczb.

4. Graf (diagram strzałkowy)

Rysujemy dwa zbiory i łączymy strzałkami argument z jego wartością:

XY -2-1012 410
Z każdego argumentu wychodzi dokładnie jedna strzałka. Do wartości 1 oraz 4 prowadzą po dwie strzałki - to dozwolone.

Z grafu od razu widać warunek bycia funkcją: z każdego elementu zbioru XX wychodzi dokładnie jedna strzałka. Gdyby z któregoś argumentu wychodziły dwie - to nie byłaby funkcja.

5. Wykres

Najważniejszy sposób w liceum - każdy argument i jego wartość zaznaczamy jako punkt (x, f(x))\big(x,\, f(x)\big) w układzie współrzędnych. Wykresowi poświęcamy całą następną lekcję.

Co nie jest funkcją - typowy błąd

Rozważmy przyporządkowanie: „każdej liczbie przypisz liczbę, której jest kwadratem”. Liczbie 99 należałoby przypisać i 33, i −3-3 (bo 32=93^2 = 9 oraz (−3)2=9(-3)^2 = 9). Jednemu argumentowi wychodzą dwie wartości - to nie jest funkcja.

To samo widać na wykresie: jeśli jakaś pionowa prosta przecina rysunek w dwóch punktach, to nie przedstawia on funkcji. Tę praktyczną regułę (test pionowej prostej) omówimy dokładnie przy wykresie.

Najczęstsze pytania

Czy dwa różne argumenty mogą mieć tę samą wartość? Tak i jest to zupełnie normalne - funkcja f(x)=x2f(x) = x^2 przyjmuje wartość 99 zarówno dla x=3x = 3, jak i x=−3x = -3. Zakazana jest sytuacja odwrotna: jednemu argumentowi nie mogą odpowiadać dwie różne wartości.

Czym różni się ff od f(x)f(x)? Litera ff oznacza całą funkcję - przepis przyporządkowania. Zapis f(x)f(x) to wartość tej funkcji dla argumentu xx, czyli konkretna liczba. Dlatego mówimy „funkcja ff”, ale „f(2)=7f(2) = 7”.

Czy funkcja musi być dana wzorem? Nie. Wzór to tylko jeden z pięciu sposobów opisu - równie dobre są tabelka, wykres, graf i opis słowny. Cena biletu zależna od wieku pasażera jest funkcją, choć zwykle podaje się ją w tabeli, a nie wzorem.

Czy funkcja może przyjmować tę samą wartość dla wszystkich argumentów? Tak - to funkcja stała, np. f(x)=5f(x) = 5. Warunek definicji jest spełniony: każdy argument ma dokładnie jedną wartość, a to, że wszystkie są równe, niczemu nie przeszkadza.

Przećwicz

Podsumowanie