Jak obliczyć granicę ciągu - działania na granicach i ciągi zbieżne
Klasa 3 liceum i technikum
Granice ciągów zbieżnych - najważniejsze reguły
Jeśli i , to:
Granice podstawowe:
Iloraz wielomianów tego samego stopnia dąży do ilorazu współczynników przy najwyższych potęgach; gdy stopień licznika jest mniejszy - do zera.
Twierdzenie o trzech ciągach: jeśli i , , to .
Granicę ciągu oblicza się, rozkładając wyrażenie na proste ciągi o znanych granicach (stałe, , dla ) i składając wynik z twierdzeń o granicy sumy, iloczynu i ilorazu. W ilorazach wielomianów dzielimy licznik i mianownik przez najwyższą potęgę z mianownika, a różnice pierwiastków mnożymy przez wyrażenie sprzężone.
Ta lekcja z rozdziału ciągi łączy dwa tematy: rachunek granic oraz własności ciągów zbieżnych (ograniczoność, twierdzenie o trzech ciągach, ciągi monotoniczne). Zakładamy, że znasz już definicję granicy ciągu - wiesz, co znaczy, że prawie wszystkie wyrazy leżą blisko liczby .
Twierdzenia o działaniach na granicach
Z definicji granicy liczymy tylko najprostsze ciągi. Wszystkie pozostałe granice składamy z klocków, korzystając z twierdzenia: jeśli ciągi i są zbieżne, to ich suma, różnica, iloczyn i iloraz też są zbieżne, a granica wyniku to wynik działania na granicach (przy ilorazie granica mianownika musi być różna od zera).
Klocki, z których korzystamy najczęściej:
- ciąg stały: ;
- odwrotności potęg: , , ;
- potęgi o podstawie z przedziału : , .
Przykładowo , bo granica różnicy to różnica granic.
Uwaga. Twierdzenia działają tylko dla ciągów zbieżnych. Ułamka nie wolno policzyć jako „granica licznika przez granicę mianownika”, bo licznik i mianownik nie mają granic skończonych. Najpierw trzeba wyrażenie przekształcić.
Iloraz wielomianów - dzielenie przez najwyższą potęgę
Licznik i mianownik dzielimy przez najwyższą potęgę występującą w mianowniku. Wtedy wszystkie składniki poza stałymi zamieniają się w ułamki dążące do zera.
Przykład 1. Oblicz .
Krok 1. Najwyższa potęga w mianowniku to . Dzielimy przez nią licznik i mianownik:
Krok 2. Teraz każdy składnik ma granicę: , , .
Odpowiedź. Granica wynosi .
Przykład 2. Oblicz .
Dzielimy przez :
Odpowiedź. Granica wynosi - mianownik rośnie szybciej niż licznik.
Przykład 3. Oblicz .
Nie trzeba wymnażać całego licznika. Wystarczy zauważyć, że , więc licznik i mianownik są stopnia , a współczynniki przy to i .
Odpowiedź. Granica wynosi .
Z tych przykładów wynika reguła, którą warto mieć w głowie (dotyczy ilorazu wielomianów):
| Stopień licznika i mianownika | Granica ilorazu | Przykład |
|---|---|---|
| licznik niższy niż mianownik | 0 | (2n + 7)/(n² + 1) → 0 |
| równe stopnie | iloraz współczynników przy najwyższych potęgach | (7n³ + n)/(2n³ − 5) → 7/2 |
| licznik wyższy niż mianownik | +∞ albo −∞ (granica niewłaściwa) | (n³ + 1)/(2n² + 3) → +∞ |
Ostatni wiersz omawiamy w lekcji o ciągach rozbieżnych do nieskończoności.
Pierwiastki - dzielenie i wyrażenie sprzężone
Gdy pod pierwiastkiem stoi wielomian, „najwyższą potęgę” wyciągamy spod pierwiastka: dla .
Przykład 4. Oblicz .
Dzielimy licznik i mianownik przez (pod pierwiastkiem to dzielenie przez ):
Odpowiedź. .
Trudniejszy przypadek to różnica pierwiastka i wyrażenia o podobnej wielkości. Obie części rosną bez końca, więc o wyniku nic nie wiadomo, dopóki nie pomnożymy przez wyrażenie sprzężone i nie skorzystamy ze wzoru skróconego mnożenia.
Przykład 5. Oblicz .
Krok 1. Mnożymy i dzielimy przez sprzężenie :
Krok 2. Dzielimy przez :
Odpowiedź. Granica wynosi . Sprawdzenie dla : - wynik rzeczywiście zbliża się do .
Potęgi o różnych podstawach
Gdy w wyrażeniu są potęgi , , , dzielimy licznik i mianownik przez potęgę o największej podstawie z mianownika. Wtedy pozostałe potęgi zamieniają się w z , a te dążą do zera.
Przykład 6. Oblicz .
Krok 1. Zapisujemy i dzielimy wszystko przez :
Krok 2. i .
Odpowiedź. Granica wynosi .
Własności ciągów zbieżnych
Kilka faktów, które pozwalają rozstrzygać o zbieżności bez liczenia:
- Ciąg zbieżny ma dokładnie jedną granicę. Nie da się, żeby prawie wszystkie wyrazy były jednocześnie blisko i blisko .
- Zmiana skończonej liczby wyrazów nie zmienia granicy. Granica zależy od „ogona” ciągu, a nie od pierwszych stu czy miliona wyrazów.
- Ciąg zbieżny jest ograniczony - wszystkie jego wyrazy mieszczą się w pewnym przedziale . Odwrotnie nie: ciąg jest ograniczony (wyrazy i ), ale granicy nie ma.
- Ciąg monotoniczny i ograniczony jest zbieżny (twierdzenie podajemy bez dowodu). Przykład: jest rosnący i ograniczony z góry przez , więc ma granicę - wynosi ona .
- Twierdzenie o trzech ciągach (o dwóch policjantach): jeśli od pewnego miejsca , a skrajne ciągi mają tę samą granicę , to ciąg środkowy też dąży do .
Twierdzenie o trzech ciągach w praktyce
Twierdzenie przydaje się tam, gdzie w ciągu pojawia się coś, co nie ma granicy, ale jest ograniczone - na przykład , albo .
Przykład 7. Oblicz .
Krok 1. Dla każdego mamy . Dzieląc przez :
Krok 2. Oba ciągi skrajne dążą do .
Odpowiedź. Z twierdzenia o trzech ciągach .
Przykład 8. Oblicz .
Krok 1. Szacujemy wyrażenie pod pierwiastkiem. Ponieważ :
Krok 2. Korzystamy ze znanej granicy (pierwiastek coraz wyższego stopnia z liczby dodatniej dąży do ). Oba ograniczenia dążą do .
Odpowiedź. Granica wynosi - decyduje większa z podstaw.
Liczba e - granica ciągu monotonicznego i ograniczonego
Najsłynniejszy przykład własności 4 to ciąg . Można wykazać, że jest rosnący i że wszystkie jego wyrazy są mniejsze od , więc jest zbieżny. Jego granicę oznacza się literą :
| n | (1 + 1/n)ⁿ |
|---|---|
| 1 | 2 |
| 2 | 2,25 |
| 10 | 2,5937 |
| 100 | 2,7048 |
| 1000 | 2,7169 |
| 1 000 000 | 2,71828 |
Liczba wraca w procencie składanym przy coraz częstszej kapitalizacji - patrz lekcja o lokatach i kredytach.
Typowe błędy
- Granica licznika przez granicę mianownika, gdy obie są nieskończone. Zapis „” jest błędny - , a .
- Dzielenie przez potęgę z licznika zamiast z mianownika. Daje poprawny wynik tylko przy równych stopniach; w ogólności zostaje w mianowniku wyrażenie dążące do zera i rachunek się sypie.
- „”. W przykładzie 5 obie części rosną, a różnica dąży do , nie do . Taką różnicę przekształcamy (sprzężenie, wyłączenie czynnika).
- dla każdego . Tylko dla . Dla granica to , dla ciąg rośnie do nieskończoności, a dla granicy nie ma.
Najczęstsze pytania
Jak obliczyć granicę ciągu? Przekształć wyrażenie tak, żeby składało się z prostych ciągów o znanych granicach (stałe, , z ), a potem skorzystaj z twierdzeń o granicy sumy, iloczynu i ilorazu. W ilorazie wielomianów podziel licznik i mianownik przez najwyższą potęgę z mianownika.
Jak obliczyć granicę ilorazu wielomianów? Porównaj stopnie. Przy równych stopniach granica to iloraz współczynników przy najwyższych potęgach, np. . Gdy licznik ma niższy stopień, granica wynosi ; gdy wyższy - granica jest niewłaściwa ().
Jak liczyć granicę ciągu z pierwiastkiem? Gdy pierwiastek stoi w ilorazie, wyciągnij najwyższą potęgę spod pierwiastka i podziel przez nią. Gdy masz różnicę typu , pomnóż i podziel przez sumę (wyrażenie sprzężone).
Ile wynosi granica ciągu qⁿ? Dla granica wynosi , dla wynosi , dla ciąg dąży do , a dla granica nie istnieje.
Czy ciąg ograniczony jest zbieżny? Nie zawsze. Ciąg jest ograniczony, ale nie ma granicy. Zbieżny jest dopiero ciąg ograniczony i monotoniczny. W drugą stronę zawsze działa: każdy ciąg zbieżny jest ograniczony.
Na czym polega twierdzenie o trzech ciągach? Jeśli ciąg leży między dwoma ciągami o tej samej granicy , to też dąży do . Tak liczy się np. , bo .
Co to jest liczba e? To granica ciągu , w przybliżeniu . Ciąg jest rosnący i ograniczony, więc z twierdzenia o ciągach monotonicznych ma granicę.
Przećwicz
- Obliczanie granic ciągów - zadania → - 7 zadań: iloraz wielomianów, licznik, w którym znika najwyższa potęga, różnica pierwiastka i , potęgi o różnych podstawach, suma w liczniku i twierdzenie o trzech ciągach.
- Cały zestaw: ciągi - zadania →
Podsumowanie
- Granice sumy, różnicy, iloczynu i ilorazu ciągów zbieżnych to wyniki działań na granicach (przy ilorazie - mianownik o granicy różnej od zera).
- Iloraz wielomianów: dzielimy przez najwyższą potęgę z mianownika; przy równych stopniach wynik to iloraz współczynników przy najwyższych potęgach.
- Różnicę z pierwiastkiem mnożymy przez wyrażenie sprzężone.
- Przy potęgach dzielimy przez potęgę o największej podstawie z mianownika; dla .
- Ciąg zbieżny jest ograniczony; ciąg monotoniczny i ograniczony jest zbieżny.
- Twierdzenie o trzech ciągach rozwiązuje granice z , , i pierwiastkami -tego stopnia.
Zobacz też
- Granica ciągu liczbowego - poprzednia lekcja: definicja granicy i pas o szerokości .
- Ciąg rozbieżny do nieskończoności - następna lekcja: granice niewłaściwe i symbole nieoznaczone.
- Granica ciągu - definicja, ciągi zbieżne i rozbieżne - zapis z kwantyfikatorami, otoczenie i sąsiedztwo punktu.
- Ciąg harmoniczny 1/n - ciąg o granicy zero, którego suma wyrazów jest nieskończona.
- Granica funkcji - to samo pojęcie dla funkcji zmiennej rzeczywistej.