Przejdź do treści

Nierówności trygonometryczne - rozwiązywanie na wykresie i okręgu jednostkowym

Klasa 3 liceum i technikum

Nierówności trygonometryczne - najważniejsze wzory

Dla a∈(−1; 1)a \in (-1;\ 1) i kąta x0∈(−π2; π2)x_0 \in \left( -\frac{\pi}{2};\ \frac{\pi}{2} \right) takiego, że sin⁡x0=a\sin x_0 = a:

sin⁡x>a  ⟺  x∈(x0+2kπ; π−x0+2kπ),k∈Z\sin x > a \iff x \in \left( x_0 + 2k\pi;\ \pi - x_0 + 2k\pi \right), \quad k \in \mathbb{Z}

Dla a∈(−1; 1)a \in (-1;\ 1) i x0∈(0; π)x_0 \in (0;\ \pi) takiego, że cos⁡x0=a\cos x_0 = a:

cos⁡x>a  ⟺  x∈(−x0+2kπ; x0+2kπ),k∈Z\cos x > a \iff x \in \left( -x_0 + 2k\pi;\ x_0 + 2k\pi \right), \quad k \in \mathbb{Z}

Dla dowolnego aa i x0∈(−π2; π2)x_0 \in \left( -\frac{\pi}{2};\ \frac{\pi}{2} \right) takiego, że tg⁡x0=a\operatorname{tg} x_0 = a:

tg⁡x>a  ⟺  x∈(x0+kπ; π2+kπ),k∈Z\operatorname{tg} x > a \iff x \in \left( x_0 + k\pi;\ \frac{\pi}{2} + k\pi \right), \quad k \in \mathbb{Z}

Przy nierówności nieostrej (≥\ge, ≤\le) końce przedziałów dla sinusa i cosinusa należą do rozwiązania, ale π2+kπ\frac{\pi}{2} + k\pi przy tangensie - nigdy.

Nierówność trygonometryczna to nierówność, w której niewiadoma występuje pod funkcją trygonometryczną, np. sin⁡x>12\sin x > \frac{1}{2}. Rozwiązuje się ją w dwóch krokach: najpierw rozwiązujemy równanie sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2} (końce przedziałów), potem z wykresu albo z okręgu jednostkowego odczytujemy, gdzie nierówność zachodzi, i dopisujemy okres 2kπ2k\pi (dla tangensa i cotangensa kπk\pi). Rozwiązaniem jest więc zwykle nieskończenie wiele przedziałów powtarzających się co okres.

Od równania do nierówności

Zanim zaczniesz, upewnij się, że umiesz rozwiązywać równania trygonometryczne elementarne - każda nierówność zaczyna się od równania. Plan jest zawsze taki sam:

  1. Zamień nierówność na równanie i znajdź jego rozwiązania w jednym okresie (np. w ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle).
  2. Narysuj wykres funkcji i prostą y=ay = a albo okrąg jednostkowy i prostą y=ay = a (dla sinusa) lub x=ax = a (dla cosinusa).
  3. Odczytaj, które fragmenty leżą nad prostą (nierówność >>), a które pod nią (<<).
  4. Dopisz okres i sprawdź, czy końce należą do rozwiązania (nierówność ostra czy nieostra, dziedzina tangensa).

Wartości sinusa i cosinusa dla kątów π6\frac{\pi}{6}, π4\frac{\pi}{4}, π3\frac{\pi}{3} są w tablicy wartości funkcji trygonometrycznych, a przypomnienie wykresów - w lekcji wykresy funkcji trygonometrycznych.

Nierówność z sinusem - metoda wykresu

Przykład 1. Rozwiąż nierówność sin⁡x>12\sin x > \frac{1}{2}.

Krok 1. Równanie. sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2} w przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle ma dwa rozwiązania: x=π6x = \frac{\pi}{6} i x=π−π6=5π6x = \pi - \frac{\pi}{6} = \frac{5\pi}{6}.

Krok 2. Wykres. Rysujemy sinusoidę i prostą y=12y = \frac{1}{2}. Nad prostą leży „garb” między π6\frac{\pi}{6} a 5π6\frac{5\pi}{6}.

y = 1/2y = sin xπ/6π/25π/63π/22π11/2−1xy
Sinusoida leży nad prostą y = 1/2 dla x od π/6 do 5π/6. Nierówność jest ostra, więc punkty przecięcia (puste kółka) nie należą do rozwiązania.

Krok 3. Okres. Sinusoida powtarza się co 2π2\pi, więc taki sam garb jest w każdym okresie:

x∈(π6+2kπ; 5π6+2kπ),k∈Z.x \in \left( \frac{\pi}{6} + 2k\pi;\ \frac{5\pi}{6} + 2k\pi \right), \quad k \in \mathbb{Z}.

Odpowiedź. x∈(π6+2kπ; 5π6+2kπ)x \in \left( \frac{\pi}{6} + 2k\pi;\ \frac{5\pi}{6} + 2k\pi \right), k∈Zk \in \mathbb{Z}. W przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle to tylko (π6; 5π6)\left( \frac{\pi}{6};\ \frac{5\pi}{6} \right).

Ta sama nierówność na okręgu jednostkowym

Sinus kąta to druga współrzędna punktu na okręgu jednostkowym. Nierówność sin⁡x>12\sin x > \frac{1}{2} pyta więc: dla jakich kątów punkt na okręgu leży wyżej niż prosta y=12y = \frac{1}{2}?

π/65π/61−11−1xyy = 1/2
Prosta y = 1/2 przecina okrąg jednostkowy w punktach odpowiadających kątom π/6 i 5π/6. Łuk nad prostą to kąty spełniające sin x > 1/2.

Łuk zaznaczony na rysunku zaczyna się przy kącie π6\frac{\pi}{6} i - idąc przeciwnie do ruchu wskazówek zegara - kończy przy 5π6\frac{5\pi}{6}. Wynik jest ten sam co z wykresu. Okrąg ma tę zaletę, że od razu widać, co dzieje się przy przejściu przez kąt 00 (pełny obrót), a to jest najczęstsze źródło błędów - patrz niżej.

Nierówność z cosinusem

Cosinus to pierwsza współrzędna punktu na okręgu, więc tu rysujemy prostą pionową x=ax = a.

Przykład 2. Rozwiąż nierówność cos⁡x≥12\cos x \ge \frac{1}{2} w zbiorze liczb rzeczywistych oraz w przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle.

Krok 1. Równanie. cos⁡x=12\cos x = \frac{1}{2} dla x=π3x = \frac{\pi}{3} i x=−π3x = -\frac{\pi}{3} (cosinus jest funkcją parzystą).

Krok 2. Okrąg. Punkty o pierwszej współrzędnej co najmniej 12\frac{1}{2} leżą na prawo od prostej x=12x = \frac{1}{2} - na łuku od −π3-\frac{\pi}{3} do π3\frac{\pi}{3}.

π/3−π/31−11−1xyx = 1/2
Prosta x = 1/2 przecina okrąg w punktach dla kątów −π/3 i π/3. Łuk na prawo od prostej to kąty, dla których cos x ≥ 1/2.

Krok 3. Zapis ogólny. Łuk przechodzi przez kąt 00, więc wygodnie opisać go kątem ujemnym na początku:

x∈⟨−π3+2kπ; π3+2kπ⟩,k∈Z.x \in \left\langle -\frac{\pi}{3} + 2k\pi;\ \frac{\pi}{3} + 2k\pi \right\rangle, \quad k \in \mathbb{Z}.

Krok 4. Przedział ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle. Wstawiamy k=0k = 0 i k=1k = 1 i obcinamy do przedziału: z ⟨−π3; π3⟩\left\langle -\frac{\pi}{3};\ \frac{\pi}{3} \right\rangle zostaje ⟨0; π3⟩\left\langle 0;\ \frac{\pi}{3} \right\rangle, a z ⟨5π3; 7π3⟩\left\langle \frac{5\pi}{3};\ \frac{7\pi}{3} \right\rangle zostaje ⟨5π3; 2π⟩\left\langle \frac{5\pi}{3};\ 2\pi \right\rangle.

y = cos xπ/3π/2π5π/32π11/2−1xyy = 1/2
Cosinusoida leży na lub nad prostą y = 1/2 na dwóch kawałkach przedziału ⟨0; 2π⟩: od 0 do π/3 oraz od 5π/3 do 2π.

Odpowiedź. x∈⟨−π3+2kπ; π3+2kπ⟩x \in \left\langle -\frac{\pi}{3} + 2k\pi;\ \frac{\pi}{3} + 2k\pi \right\rangle, k∈Zk \in \mathbb{Z}; w przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle: x∈⟨0; π3⟩∪⟨5π3; 2π⟩x \in \left\langle 0;\ \frac{\pi}{3} \right\rangle \cup \left\langle \frac{5\pi}{3};\ 2\pi \right\rangle.

Pułapka: przedział „przechodzący przez 2π”

Przykład 3. Rozwiąż nierówność sin⁡x<12\sin x < \frac{1}{2}.

Na wykresie z przykładu 1 sinusoida leży pod prostą y=12y = \frac{1}{2} wszędzie poza garbem: od 5π6\frac{5\pi}{6} do końca okresu i dalej, aż do π6\frac{\pi}{6} w następnym okresie, czyli do π6+2π=13π6\frac{\pi}{6} + 2\pi = \frac{13\pi}{6}. Najczęstszy błąd to zapis (5π6+2kπ; π6+2kπ)\left( \frac{5\pi}{6} + 2k\pi;\ \frac{\pi}{6} + 2k\pi \right) - przedział, którego lewy koniec jest większy od prawego, czyli zbiór pusty. Poprawnie:

x∈(5π6+2kπ; 13π6+2kπ),k∈Z.x \in \left( \frac{5\pi}{6} + 2k\pi;\ \frac{13\pi}{6} + 2k\pi \right), \quad k \in \mathbb{Z}.

Ten sam zbiór można zapisać jako (−7π6+2kπ; π6+2kπ)\left( -\frac{7\pi}{6} + 2k\pi;\ \frac{\pi}{6} + 2k\pi \right) - to tylko inny wybór kk. Zasada: lewy koniec musi być mniejszy od prawego, a różnica końców nie może przekraczać okresu. W przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle odpowiedź to ⟨0; π6)∪(5π6; 2π⟩\left\langle 0;\ \frac{\pi}{6} \right) \cup \left( \frac{5\pi}{6};\ 2\pi \right\rangle.

Sprawdzenie. Nierówności sin⁡x>12\sin x > \frac{1}{2} i sin⁡x<12\sin x < \frac{1}{2} razem z równaniem sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2} muszą pokryć całą oś. Garb (π6; 5π6)\left( \frac{\pi}{6};\ \frac{5\pi}{6} \right) ma długość 2π3\frac{2\pi}{3}, a przedział z przykładu 3 - długość 13π6−5π6=4π3\frac{13\pi}{6} - \frac{5\pi}{6} = \frac{4\pi}{3}. Razem 2π2\pi, czyli pełny okres - zgadza się.

Nierówność z tangensem

Tangens ma okres π\pi i asymptoty pionowe w punktach π2+kπ\frac{\pi}{2} + k\pi, w których nie jest określony. Rozwiązanie zapisujemy więc z kπk\pi, a asymptoty zawsze wyłączamy.

Przykład 4. Rozwiąż nierówność tg⁡x≥1\operatorname{tg} x \ge 1.

Krok 1. Równanie. tg⁡x=1\operatorname{tg} x = 1 dla x=π4+kπx = \frac{\pi}{4} + k\pi.

Krok 2. Wykres. Tangensoida rośnie w każdym przedziale między asymptotami. Na gałęzi (−π2; π2)\left( -\frac{\pi}{2};\ \frac{\pi}{2} \right) wartości co najmniej 11 przyjmuje od π4\frac{\pi}{4} aż do asymptoty π2\frac{\pi}{2}.

y = tg x−π/2π/4π/2π5π/43π/21−1xyy = 1
Tangensoida leży na lub nad prostą y = 1 od π/4 do asymptoty π/2 i - po okresie π - od 5π/4 do 3π/2. Asymptoty (pionowe linie przerywane) nie należą do rozwiązania.

Odpowiedź. x∈⟨π4+kπ; π2+kπ)x \in \left\langle \frac{\pi}{4} + k\pi;\ \frac{\pi}{2} + k\pi \right), k∈Zk \in \mathbb{Z}. Lewy koniec jest domknięty (nierówność nieostra), prawy - otwarty, bo w π2+kπ\frac{\pi}{2} + k\pi tangens nie istnieje.

Argument złożony - nierówność z sin 2x

Gdy pod funkcją stoi wyrażenie, np. 2x2x, rozwiązujemy nierówność względem całego argumentu, a dopiero na końcu wyliczamy xx. Uwaga na okres: funkcja sin⁡2x\sin 2x ma okres π\pi, więc w przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle rozwiązań jest dwa razy więcej.

Przykład 5. Rozwiąż nierówność sin⁡2x≥12\sin 2x \ge \frac{1}{2} w przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle.

Krok 1. Podstawienie. Niech u=2xu = 2x. Z przykładu 1 (wersja nieostra):

sin⁡u≥12  ⟺  u∈⟨π6+2kπ; 5π6+2kπ⟩.\sin u \ge \frac{1}{2} \iff u \in \left\langle \frac{\pi}{6} + 2k\pi;\ \frac{5\pi}{6} + 2k\pi \right\rangle.

Krok 2. Powrót do x. Dzielimy wszystkie strony przez 22 - dzieli się także okres:

x∈⟨π12+kπ; 5π12+kπ⟩,k∈Z.x \in \left\langle \frac{\pi}{12} + k\pi;\ \frac{5\pi}{12} + k\pi \right\rangle, \quad k \in \mathbb{Z}.

Krok 3. Przedział. Do ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle wpadają przedziały dla k=0k = 0 i k=1k = 1.

y = sin 2xπ/125π/1213π/1217π/122π11/2−1xy
Wykres y = sin 2x ma okres π, więc w przedziale ⟨0; 2π⟩ są dwa garby nad prostą y = 1/2: ⟨π/12; 5π/12⟩ i ⟨13π/12; 17π/12⟩.

Odpowiedź. x∈⟨π12; 5π12⟩∪⟨13π12; 17π12⟩x \in \left\langle \frac{\pi}{12};\ \frac{5\pi}{12} \right\rangle \cup \left\langle \frac{13\pi}{12};\ \frac{17\pi}{12} \right\rangle.

Typowy błąd: dzielenie przez 22 tylko końców π6\frac{\pi}{6} i 5π6\frac{5\pi}{6}, a pozostawienie okresu 2kπ2k\pi. Wtedy gubimy przedział ⟨13π12; 17π12⟩\left\langle \frac{13\pi}{12};\ \frac{17\pi}{12} \right\rangle.

Nierówności sprowadzane do prostych

Podstawienie t = cos x

Przykład 6. Rozwiąż nierówność 2cos⁡2x−cos⁡x−1≥02\cos^2 x - \cos x - 1 \ge 0 w przedziale ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle.

Krok 1. Niech t=cos⁡xt = \cos x, przy czym t∈⟨−1; 1⟩t \in \left\langle -1;\ 1 \right\rangle. Dostajemy nierówność kwadratową 2t2−t−1≥02t^2 - t - 1 \ge 0. Pierwiastki: Δ=1+8=9\Delta = 1 + 8 = 9, więc t1=1−34=−12t_1 = \frac{1 - 3}{4} = -\frac{1}{2} i t2=1+34=1t_2 = \frac{1 + 3}{4} = 1.

Krok 2. Parabola ma ramiona w górę, więc 2t2−t−1≥02t^2 - t - 1 \ge 0 dla t≤−12t \le -\frac{1}{2} lub t≥1t \ge 1. Uwzględniając t∈⟨−1; 1⟩t \in \left\langle -1;\ 1 \right\rangle:

cos⁡x≤−12lubcos⁡x=1.\cos x \le -\frac{1}{2} \quad \text{lub} \quad \cos x = 1.

Krok 3. cos⁡x≤−12\cos x \le -\frac{1}{2} w ⟨0; 2π⟩\left\langle 0;\ 2\pi \right\rangle dla x∈⟨2π3; 4π3⟩x \in \left\langle \frac{2\pi}{3};\ \frac{4\pi}{3} \right\rangle, a cos⁡x=1\cos x = 1 dla x=0x = 0 i x=2πx = 2\pi.

Odpowiedź. x∈{0}∪⟨2π3; 4π3⟩∪{2π}x \in \{0\} \cup \left\langle \frac{2\pi}{3};\ \frac{4\pi}{3} \right\rangle \cup \{2\pi\}. Pojedyncze punkty 00 i 2π2\pi łatwo zgubić - pochodzą z warunku cos⁡x≥1\cos x \ge 1, który sinus i cosinus spełniają tylko w równości.

Metoda podstawienia działa tak samo jak przy równaniach trygonometrycznych; nie zapominaj o ograniczeniu ∣t∣≤1|t| \le 1.

Iloczyn - znaki w ćwiartkach albo wzór na sin 2x

Przykład 7. Rozwiąż nierówność sin⁡xcos⁡x>0\sin x \cos x > 0.

Sposób 1 - ćwiartki. Iloczyn jest dodatni, gdy oba czynniki mają ten sam znak: sinus i cosinus są oba dodatnie w I ćwiartce i oba ujemne w III ćwiartce.

Sposób 2 - wzór. Ze wzoru na sinus podwojonego kątasin⁡xcos⁡x=12sin⁡2x\sin x \cos x = \frac{1}{2}\sin 2x, więc nierówność to sin⁡2x>0\sin 2x > 0, czyli 2x∈(2kπ; π+2kπ)2x \in (2k\pi;\ \pi + 2k\pi).

Odpowiedź. x∈(kπ; π2+kπ)x \in \left( k\pi;\ \frac{\pi}{2} + k\pi \right), k∈Zk \in \mathbb{Z} - oba sposoby dają ten sam wynik.

Zestawienie: gdzie leżą rozwiązania

NierównośćRozwiązanie (k ∈ ℤ)W przedziale ⟨0; 2π⟩
sin x > 1/2(π/6 + 2kπ; 5π/6 + 2kπ)(π/6; 5π/6)
sin x < 1/2(5π/6 + 2kπ; 13π/6 + 2kπ)⟨0; π/6) ∪ (5π/6; 2π⟩
cos x ≥ 1/2⟨−π/3 + 2kπ; π/3 + 2kπ⟩⟨0; π/3⟩ ∪ ⟨5π/3; 2π⟩
cos x < −√2/2(3π/4 + 2kπ; 5π/4 + 2kπ)(3π/4; 5π/4)
tg x ≥ 1⟨π/4 + kπ; π/2 + kπ)⟨π/4; π/2) ∪ ⟨5π/4; 3π/2)
sin 2x ≥ 1/2⟨π/12 + kπ; 5π/12 + kπ⟩⟨π/12; 5π/12⟩ ∪ ⟨13π/12; 17π/12⟩
sin x · cos x > 0(kπ; π/2 + kπ)(0; π/2) ∪ (π; 3π/2)

Najczęstsze pytania

Jak rozwiązać nierówność trygonometryczną? Rozwiąż najpierw odpowiadające jej równanie (np. sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2}), potem na wykresie albo na okręgu jednostkowym odczytaj, gdzie funkcja leży nad prostą y=ay = a (dla >>) lub pod nią (dla <<), i dopisz okres: 2kπ2k\pi dla sinusa i cosinusa, kπk\pi dla tangensa i cotangensa.

Jak rozwiązać nierówność sin x > 1/2?x∈(π6+2kπ; 5π6+2kπ)x \in \left( \frac{\pi}{6} + 2k\pi;\ \frac{5\pi}{6} + 2k\pi \right), k∈Zk \in \mathbb{Z}. Sinusoida leży nad prostą y=12y = \frac{1}{2} między kolejnymi rozwiązaniami równania sin⁡x=12\sin x = \frac{1}{2}, czyli między π6\frac{\pi}{6} a 5π6\frac{5\pi}{6}, i powtarza się co 2π2\pi.

Jak rozwiązać nierówność cos x < −√2/2?x∈(3π4+2kπ; 5π4+2kπ)x \in \left( \frac{3\pi}{4} + 2k\pi;\ \frac{5\pi}{4} + 2k\pi \right), k∈Zk \in \mathbb{Z}. Na okręgu jednostkowym to łuk na lewo od prostej x=−22x = -\frac{\sqrt{2}}{2}, czyli kąty wokół π\pi.

Co jest lepsze: wykres czy okrąg jednostkowy? Oba dają ten sam wynik. Okrąg jest szybszy przy sinusie i cosinusie i dobrze pokazuje przedziały „przechodzące przez zero”, wykres jest wygodniejszy przy tangensie (asymptoty) i przy argumencie złożonym, np. sin⁡2x\sin 2x.

Kiedy końce przedziału należą do rozwiązania? Gdy nierówność jest nieostra (≥\ge lub ≤\le) i funkcja jest w tym punkcie określona. Przy tangensie punkty π2+kπ\frac{\pi}{2} + k\pi nigdy nie należą do rozwiązania, bo tangens tam nie istnieje.

Czy nierówność sin x > 1 ma rozwiązania? Nie. Sinus przyjmuje wartości z przedziału ⟨−1; 1⟩\left\langle -1;\ 1 \right\rangle, więc sin⁡x>1\sin x > 1 jest sprzeczna, a sin⁡x≥−1\sin x \ge -1 jest prawdziwa dla każdej liczby rzeczywistej.

Dlaczego przy sin 2x okres zmienia się na kπ? Bo rozwiązujemy nierówność względem u=2xu = 2x z okresem 2kπ2k\pi, a potem dzielimy przez 22 całe wyrażenie, także 2kπ2k\pi. Wykres y=sin⁡2xy = \sin 2x jest dwa razy „gęstszy” niż sinusoida.

Przećwicz

Podsumowanie