Nierówności trygonometryczne - rozwiązywanie na wykresie i okręgu jednostkowym
Klasa 3 liceum i technikum
Nierówności trygonometryczne - najważniejsze wzory
Dla i kąta takiego, że :
Dla i takiego, że :
Dla dowolnego i takiego, że :
Przy nierówności nieostrej (, ) końce przedziałów dla sinusa i cosinusa należą do rozwiązania, ale przy tangensie - nigdy.
Nierówność trygonometryczna to nierówność, w której niewiadoma występuje pod funkcją trygonometryczną, np. . Rozwiązuje się ją w dwóch krokach: najpierw rozwiązujemy równanie (końce przedziałów), potem z wykresu albo z okręgu jednostkowego odczytujemy, gdzie nierówność zachodzi, i dopisujemy okres (dla tangensa i cotangensa ). Rozwiązaniem jest więc zwykle nieskończenie wiele przedziałów powtarzających się co okres.
Od równania do nierówności
Zanim zaczniesz, upewnij się, że umiesz rozwiązywać równania trygonometryczne elementarne - każda nierówność zaczyna się od równania. Plan jest zawsze taki sam:
- Zamień nierówność na równanie i znajdź jego rozwiązania w jednym okresie (np. w ).
- Narysuj wykres funkcji i prostą albo okrąg jednostkowy i prostą (dla sinusa) lub (dla cosinusa).
- Odczytaj, które fragmenty leżą nad prostą (nierówność ), a które pod nią ().
- Dopisz okres i sprawdź, czy końce należą do rozwiązania (nierówność ostra czy nieostra, dziedzina tangensa).
Wartości sinusa i cosinusa dla kątów , , są w tablicy wartości funkcji trygonometrycznych, a przypomnienie wykresów - w lekcji wykresy funkcji trygonometrycznych.
Nierówność z sinusem - metoda wykresu
Przykład 1. Rozwiąż nierówność .
Krok 1. Równanie. w przedziale ma dwa rozwiązania: i .
Krok 2. Wykres. Rysujemy sinusoidę i prostą . Nad prostą leży „garb” między a .
Krok 3. Okres. Sinusoida powtarza się co , więc taki sam garb jest w każdym okresie:
Odpowiedź. , . W przedziale to tylko .
Ta sama nierówność na okręgu jednostkowym
Sinus kąta to druga współrzędna punktu na okręgu jednostkowym. Nierówność pyta więc: dla jakich kątów punkt na okręgu leży wyżej niż prosta ?
Łuk zaznaczony na rysunku zaczyna się przy kącie i - idąc przeciwnie do ruchu wskazówek zegara - kończy przy . Wynik jest ten sam co z wykresu. Okrąg ma tę zaletę, że od razu widać, co dzieje się przy przejściu przez kąt (pełny obrót), a to jest najczęstsze źródło błędów - patrz niżej.
Nierówność z cosinusem
Cosinus to pierwsza współrzędna punktu na okręgu, więc tu rysujemy prostą pionową .
Przykład 2. Rozwiąż nierówność w zbiorze liczb rzeczywistych oraz w przedziale .
Krok 1. Równanie. dla i (cosinus jest funkcją parzystą).
Krok 2. Okrąg. Punkty o pierwszej współrzędnej co najmniej leżą na prawo od prostej - na łuku od do .
Krok 3. Zapis ogólny. Łuk przechodzi przez kąt , więc wygodnie opisać go kątem ujemnym na początku:
Krok 4. Przedział . Wstawiamy i i obcinamy do przedziału: z zostaje , a z zostaje .
Odpowiedź. , ; w przedziale : .
Pułapka: przedział „przechodzący przez 2π”
Przykład 3. Rozwiąż nierówność .
Na wykresie z przykładu 1 sinusoida leży pod prostą wszędzie poza garbem: od do końca okresu i dalej, aż do w następnym okresie, czyli do . Najczęstszy błąd to zapis - przedział, którego lewy koniec jest większy od prawego, czyli zbiór pusty. Poprawnie:
Ten sam zbiór można zapisać jako - to tylko inny wybór . Zasada: lewy koniec musi być mniejszy od prawego, a różnica końców nie może przekraczać okresu. W przedziale odpowiedź to .
Sprawdzenie. Nierówności i razem z równaniem muszą pokryć całą oś. Garb ma długość , a przedział z przykładu 3 - długość . Razem , czyli pełny okres - zgadza się.
Nierówność z tangensem
Tangens ma okres i asymptoty pionowe w punktach , w których nie jest określony. Rozwiązanie zapisujemy więc z , a asymptoty zawsze wyłączamy.
Przykład 4. Rozwiąż nierówność .
Krok 1. Równanie. dla .
Krok 2. Wykres. Tangensoida rośnie w każdym przedziale między asymptotami. Na gałęzi wartości co najmniej przyjmuje od aż do asymptoty .
Odpowiedź. , . Lewy koniec jest domknięty (nierówność nieostra), prawy - otwarty, bo w tangens nie istnieje.
Argument złożony - nierówność z sin 2x
Gdy pod funkcją stoi wyrażenie, np. , rozwiązujemy nierówność względem całego argumentu, a dopiero na końcu wyliczamy . Uwaga na okres: funkcja ma okres , więc w przedziale rozwiązań jest dwa razy więcej.
Przykład 5. Rozwiąż nierówność w przedziale .
Krok 1. Podstawienie. Niech . Z przykładu 1 (wersja nieostra):
Krok 2. Powrót do x. Dzielimy wszystkie strony przez - dzieli się także okres:
Krok 3. Przedział. Do wpadają przedziały dla i .
Odpowiedź. .
Typowy błąd: dzielenie przez tylko końców i , a pozostawienie okresu . Wtedy gubimy przedział .
Nierówności sprowadzane do prostych
Podstawienie t = cos x
Przykład 6. Rozwiąż nierówność w przedziale .
Krok 1. Niech , przy czym . Dostajemy nierówność kwadratową . Pierwiastki: , więc i .
Krok 2. Parabola ma ramiona w górę, więc dla lub . Uwzględniając :
Krok 3. w dla , a dla i .
Odpowiedź. . Pojedyncze punkty i łatwo zgubić - pochodzą z warunku , który sinus i cosinus spełniają tylko w równości.
Metoda podstawienia działa tak samo jak przy równaniach trygonometrycznych; nie zapominaj o ograniczeniu .
Iloczyn - znaki w ćwiartkach albo wzór na sin 2x
Przykład 7. Rozwiąż nierówność .
Sposób 1 - ćwiartki. Iloczyn jest dodatni, gdy oba czynniki mają ten sam znak: sinus i cosinus są oba dodatnie w I ćwiartce i oba ujemne w III ćwiartce.
Sposób 2 - wzór. Ze wzoru na sinus podwojonego kąta, więc nierówność to , czyli .
Odpowiedź. , - oba sposoby dają ten sam wynik.
Zestawienie: gdzie leżą rozwiązania
| Nierówność | Rozwiązanie (k ∈ ℤ) | W przedziale ⟨0; 2π⟩ |
|---|---|---|
| sin x > 1/2 | (π/6 + 2kπ; 5π/6 + 2kπ) | (π/6; 5π/6) |
| sin x < 1/2 | (5π/6 + 2kπ; 13π/6 + 2kπ) | ⟨0; π/6) ∪ (5π/6; 2π⟩ |
| cos x ≥ 1/2 | ⟨−π/3 + 2kπ; π/3 + 2kπ⟩ | ⟨0; π/3⟩ ∪ ⟨5π/3; 2π⟩ |
| cos x < −√2/2 | (3π/4 + 2kπ; 5π/4 + 2kπ) | (3π/4; 5π/4) |
| tg x ≥ 1 | ⟨π/4 + kπ; π/2 + kπ) | ⟨π/4; π/2) ∪ ⟨5π/4; 3π/2) |
| sin 2x ≥ 1/2 | ⟨π/12 + kπ; 5π/12 + kπ⟩ | ⟨π/12; 5π/12⟩ ∪ ⟨13π/12; 17π/12⟩ |
| sin x · cos x > 0 | (kπ; π/2 + kπ) | (0; π/2) ∪ (π; 3π/2) |
Najczęstsze pytania
Jak rozwiązać nierówność trygonometryczną? Rozwiąż najpierw odpowiadające jej równanie (np. ), potem na wykresie albo na okręgu jednostkowym odczytaj, gdzie funkcja leży nad prostą (dla ) lub pod nią (dla ), i dopisz okres: dla sinusa i cosinusa, dla tangensa i cotangensa.
Jak rozwiązać nierówność sin x > 1/2?, . Sinusoida leży nad prostą między kolejnymi rozwiązaniami równania , czyli między a , i powtarza się co .
Jak rozwiązać nierówność cos x < −√2/2?, . Na okręgu jednostkowym to łuk na lewo od prostej , czyli kąty wokół .
Co jest lepsze: wykres czy okrąg jednostkowy? Oba dają ten sam wynik. Okrąg jest szybszy przy sinusie i cosinusie i dobrze pokazuje przedziały „przechodzące przez zero”, wykres jest wygodniejszy przy tangensie (asymptoty) i przy argumencie złożonym, np. .
Kiedy końce przedziału należą do rozwiązania? Gdy nierówność jest nieostra ( lub ) i funkcja jest w tym punkcie określona. Przy tangensie punkty nigdy nie należą do rozwiązania, bo tangens tam nie istnieje.
Czy nierówność sin x > 1 ma rozwiązania? Nie. Sinus przyjmuje wartości z przedziału , więc jest sprzeczna, a jest prawdziwa dla każdej liczby rzeczywistej.
Dlaczego przy sin 2x okres zmienia się na kπ? Bo rozwiązujemy nierówność względem z okresem , a potem dzielimy przez całe wyrażenie, także . Wykres jest dwa razy „gęstszy” niż sinusoida.
Przećwicz
- Nierówności trygonometryczne - zadania z rozwiązaniami → - siedem zadań od po nierówność z ilorazem i dziedziną.
- Na start: nierówność 2cos x + 1 > 0 oraz tg x < √3 z asymptotami.
- Trudniejsze: podstawienie t = sin x i sin x + cos x > 1.
- Wszystkie typy zadań z działu: wzory i równania trygonometryczne - zadania.
- Dalej: pochodne funkcji trygonometrycznych - tam nierówność wyznacza przedziały monotoniczności.
Podsumowanie
- Nierówność trygonometryczną rozwiązujemy przez równanie, a potem wykres albo okrąg jednostkowy: sinus to wysokość punktu (prosta ), cosinus - pierwsza współrzędna (prosta ).
- Rozwiązanie to przedziały powtarzane co okres: dla sinusa i cosinusa, dla tangensa i cotangensa.
- Lewy koniec przedziału musi być mniejszy od prawego - przy i przedział często przechodzi przez (albo ), np. .
- Przy argumencie , dzielimy przez współczynnik także okres.
- Nierówności z albo rozwiązujemy podstawieniem z warunkiem , a iloczyny - znakami w ćwiartkach albo wzorem .
- Przy tangensie zawsze wyłączamy asymptoty .