Przejdź do treści

Granica ciągu liczbowego - co znaczy, że ciąg jest zbieżny

Klasa 3 liceum i technikum

Granica ciągu - definicja

Liczba gg jest granicą ciągu (an)(a_n), gdy dla każdej liczby ε>0\varepsilon > 0 prawie wszystkie wyrazy ciągu (wszystkie poza skończenie wieloma) spełniają nierówność

∣an−g∣<ε|a_n - g| < \varepsilon

Zapis:

lim⁡n→∞an=g\lim_{n \to \infty} a_n = g

Ciąg, który ma granicę, jest zbieżny; ciąg bez granicy - rozbieżny.

Ciągi wzorcowe: lim⁡n→∞1n=0\lim_{n \to \infty} \frac{1}{n} = 0, lim⁡n→∞c=c\lim_{n \to \infty} c = c (ciąg stały).

Granica ciągu to liczba, do której wyrazy ciągu zbliżają się dowolnie blisko i od pewnego miejsca już się od niej nie oddalają. Ciąg an=1na_n = \frac{1}{n}, czyli 1, 12, 13, 14, …1,\ \frac{1}{2},\ \frac{1}{3},\ \frac{1}{4},\ \ldots, ma granicę 00: wyrazy nigdy nie są równe zeru, ale dla dużych nn różnią się od zera o mniej niż dowolnie mała liczba.

Do tej pory badaliśmy pojedyncze wyrazy, sumy i monotoniczność ciągów. Granica odpowiada na nowe pytanie: co dzieje się z wyrazami ciągu, gdy nn rośnie bez końca? To pierwsza lekcja analizy matematycznej - później z niej wyrosną granica funkcji i pochodna. Wcześniejsze lekcje rozdziału: ciąg liczbowy i monotoniczność ciągu. Cały rozdział: ciągi - kurs dla klasy 3.

Intuicja: wyrazy „skupiają się” przy liczbie

Policzmy kilka wyrazów ciągu an=2n+1n=2+1na_n = \frac{2n + 1}{n} = 2 + \frac{1}{n}:

n11010010001 000 000
aₙ32,12,012,0012,000001
aₙ − 210,10,010,0010,000001

Wyrazy są coraz bliżej liczby 22. Ale „coraz bliżej” to za mało - ciąg 1+1n1 + \frac{1}{n} też jest coraz bliżej liczby 00, a jego granicą 00 nie jest. Liczy się to, że odległość od 22 spada poniżej każdej dodatniej liczby: poniżej 0,10{,}1, poniżej 0,0010{,}001, poniżej miliardowej. Właśnie to mówi definicja.

Definicja granicy krok po kroku

Definicja ma trzy elementy:

  1. Otoczenie granicy. Nierówność ∣an−g∣<ε|a_n - g| < \varepsilon znaczy, że ana_n leży w przedziale (g−ε, g+ε)(g - \varepsilon,\ g + \varepsilon) - w pasie o szerokości 2ε2\varepsilon wokół gg.
  2. Prawie wszystkie wyrazy. Poza pasem może zostać tylko skończenie wiele wyrazów, czyli od pewnego numeru NN wszystkie wyrazy są już w pasie.
  3. Każde ε>0\varepsilon > 0. Pas można zwęzić dowolnie - im węższy, tym dalej trzeba sięgnąć, ale zawsze od jakiegoś NN wszystkie wyrazy się w nim mieszczą.
123456789101112 12 naₙ2,25g = 21,75
Ciąg aₙ = 2 + (−1)ⁿ/n. Pas to otoczenie liczby 2 o promieniu ε = 0,25. Puste kółka (n = 1, 2, 3, 4) leżą poza pasem - wyraz a₄ = 2,25 leży dokładnie na jego brzegu, więc też się nie liczy. Od n = 5 wszystkie wyrazy są w środku.

Na rysunku ciąg an=2+(−1)nna_n = 2 + \frac{(-1)^n}{n} skacze raz nad, raz pod prostą y=2y = 2. Dla ε=0,25\varepsilon = 0{,}25 poza pasem są tylko cztery wyrazy. Gdybyśmy wzięli ε=0,01\varepsilon = 0{,}01, poza pasem byłoby ich sto - ale nadal skończenie wiele. Dlatego lim⁡n→∞an=2\lim_{n \to \infty} a_n = 2.

Od którego wyrazu ciąg jest bliżej granicy niż ε?

To najczęstsze zadanie do tej lekcji. Rozwiązujemy nierówność ∣an−g∣<ε|a_n - g| < \varepsilon względem nn.

Przykład 1. Od którego wyrazu ciągu an=2+1na_n = 2 + \frac{1}{n} wszystkie wyrazy różnią się od 22 o mniej niż 0,010{,}01?

Krok 1. ∣an−2∣=1n|a_n - 2| = \frac{1}{n}, bo 1n>0\frac{1}{n} > 0.

Krok 2. 1n<0,01  ⟺  n>100\frac{1}{n} < 0{,}01 \iff n > 100.

Odpowiedź. Od wyrazu a101a_{101}. Wyraz a100=2,01a_{100} = 2{,}01 różni się od 22 dokładnie o 0,010{,}01 - nie mniej, więc jeszcze się nie liczy.

Przykład 2. Wykaż, że lim⁡n→∞3n−1n+2=3\lim_{n \to \infty} \frac{3n - 1}{n + 2} = 3, i wyznacz, od którego nn wyrazy leżą w przedziale (2,9; 3,1)(2{,}9;\ 3{,}1).

Krok 1. Odległość od granicy.

an−3=3n−1−3(n+2)n+2=−7n+2,∣an−3∣=7n+2a_n - 3 = \frac{3n - 1 - 3(n + 2)}{n + 2} = \frac{-7}{n + 2}, \qquad |a_n - 3| = \frac{7}{n + 2}

Krok 2. Dowolne ε\varepsilon. Nierówność 7n+2<ε\frac{7}{n + 2} < \varepsilon jest równoważna n>7ε−2n > \frac{7}{\varepsilon} - 2. Dla każdego ε>0\varepsilon > 0 istnieje taka liczba naturalna, więc od niej wszystkie wyrazy leżą w otoczeniu liczby 33. To dowodzi, że granica wynosi 33.

Krok 3. Konkretne ε=0,1\varepsilon = 0{,}1. n>70,1−2=68n > \frac{7}{0{,}1} - 2 = 68.

Odpowiedź. Granicą jest 33; w przedziale (2,9; 3,1)(2{,}9;\ 3{,}1) leżą wszystkie wyrazy od a69a_{69}. Wszystkie wyrazy ciągu są mniejsze od 33, więc przedział ten „zamyka” je tylko od dołu.

Ciągi zbieżne i rozbieżne

Ciąg zbieżny to ciąg, który ma granicę (liczbę rzeczywistą). Ciąg, który nie ma granicy, nazywamy rozbieżnym. Ciąg zbieżny ma dokładnie jedną granicę - dwóch różnych liczb nie da się otoczyć rozłącznymi pasami tak, by prawie wszystkie wyrazy leżały w obu.

Przykład 3. Ciąg an=(−1)na_n = (-1)^n, czyli −1, 1, −1, 1, …-1,\ 1,\ -1,\ 1,\ \ldots, jest rozbieżny.

Gdyby miał granicę gg, to dla ε=1\varepsilon = 1 prawie wszystkie wyrazy leżałyby w przedziale (g−1, g+1)(g - 1,\ g + 1) o długości 22. Ale nieskończenie wiele wyrazów to 11 i nieskończenie wiele to −1-1, a obie liczby w takim przedziale otwartym się nie zmieszczą (są od siebie o 22). Sprzeczność - ciąg nie ma granicy.

Przykład 4. Ciąg bn=(−1)nnb_n = \frac{(-1)^n}{n} jest zbieżny do 00, choć też zmienia znak: ∣bn−0∣=1n|b_n - 0| = \frac{1}{n}, a to jest mniejsze od każdego ε\varepsilon dla dużych nn. Zmiana znaku nie przeszkadza - przeszkadza tylko to, że wyrazy nie zbliżają się do jednej liczby.

Rozbieżne są też ciągi, których wyrazy rosną bez ograniczenia, np. an=n2a_n = n^2. Mówimy wtedy, że ciąg jest rozbieżny do nieskończoności - o tym osobna lekcja ciąg rozbieżny do nieskończoności.

Jak pokazać, że liczba NIE jest granicą?

Wystarczy znaleźć jedno ε\varepsilon, dla którego poza pasem zostaje nieskończenie wiele wyrazów.

Przykład 5. Czy 11 jest granicą ciągu an=1+nn+1a_n = 1 + \frac{n}{n + 1}?

∣an−1∣=nn+1≥12|a_n - 1| = \frac{n}{n + 1} \geq \frac{1}{2} dla każdego n≥1n \geq 1 (bo 2n≥n+12n \geq n + 1). Dla ε=12\varepsilon = \frac{1}{2} żaden wyraz nie leży w pasie wokół 11.

Odpowiedź. Nie. (Granicą tego ciągu jest 22 - sposób obliczania takich granic poznasz w następnej lekcji.)

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Co to jest granica ciągu? To liczba gg, w której dowolnie małym otoczeniu leżą prawie wszystkie wyrazy ciągu - wszystkie poza skończenie wieloma. Zapisujemy lim⁡n→∞an=g\lim_{n \to \infty} a_n = g.

Co to znaczy, że ciąg jest zbieżny? Że ma granicę będącą liczbą rzeczywistą. Np. ciąg 1n\frac{1}{n} jest zbieżny do 00, a ciąg 2+1n2 + \frac{1}{n} - do 22.

Co to znaczy, że ciąg jest rozbieżny? Że nie ma granicy w postaci liczby - jego wyrazy skaczą między różnymi wartościami (jak (−1)n(-1)^n) albo rosną lub maleją bez ograniczenia (jak n2n^2).

Co oznacza „prawie wszystkie wyrazy ciągu”? Wszystkie wyrazy z wyjątkiem skończenie wielu - innymi słowy wszystkie od pewnego numeru NN począwszy.

Czy ciąg może mieć dwie granice? Nie. Ciąg zbieżny ma dokładnie jedną granicę.

Czy granica ciągu musi być jednym z jego wyrazów? Nie. Ciąg 1n\frac{1}{n} ma granicę 00, a żaden jego wyraz nie jest zerem. Bywa też odwrotnie: ciąg stały 5, 5, 5, …5,\ 5,\ 5,\ \ldots ma granicę 55 równą każdemu wyrazowi.

Jak sprawdzić, od którego wyrazu ciąg różni się od granicy o mniej niż ε? Rozwiąż nierówność ∣an−g∣<ε|a_n - g| < \varepsilon względem nn. Dla an=2+1na_n = 2 + \frac{1}{n} i ε=0,01\varepsilon = 0{,}01 wychodzi n>100n > 100, czyli od wyrazu a101a_{101}.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też