Przejdź do treści

Suma ciągu arytmetycznego - wzór na Sₙ i przykłady

Klasa 3 liceum i technikum

Suma n początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego

Sn=a1+a2+…+anS_n = a_1 + a_2 + \ldots + a_n

Wzór z pierwszym i ostatnim wyrazem:

Sn=a1+an2⋅nS_n = \frac{a_1 + a_n}{2} \cdot n

Wzór z pierwszym wyrazem i różnicą:

Sn=2a1+(n−1)r2⋅nS_n = \frac{2a_1 + (n-1)r}{2} \cdot n

Wyraz z sum: a1=S1a_1 = S_1, a dla n≥2n \geq 2:

an=Sn−Sn−1a_n = S_n - S_{n-1}

Liczba wyrazów od a1a_1 do ana_n co rr: n=an−a1r+1n = \dfrac{a_n - a_1}{r} + 1.

Suma nn początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego to Sn=a1+a2+…+anS_n = a_1 + a_2 + \ldots + a_n i oblicza się ją wzorem Sn=a1+an2⋅nS_n = \frac{a_1 + a_n}{2} \cdot n: średnia pierwszego i ostatniego wyrazu razy liczba wyrazów. Na przykład 1+2+…+100=1+1002⋅100=50501 + 2 + \ldots + 100 = \frac{1 + 100}{2} \cdot 100 = 5050.

To czwarta lekcja rozdziału ciągi. Korzystamy w niej z definicji ciągu arytmetycznego i wzoru na nn-ty wyraz: an=a1+(n−1)ra_n = a_1 + (n - 1)r.

Skąd się bierze wzór na sumę - sposób Gaussa

Według znanej anegdoty mały Carl Friedrich Gauss dostał od nauczyciela zadanie dodania liczb od 11 do 100100 i podał wynik po chwili. Zamiast dodawać po kolei, zapisał sumę dwa razy - raz od początku, raz od końca - i dodał wiersze pod sobą:

S=1+2+3+…+99+100S = 1 + 2 + 3 + \ldots + 99 + 100

S=100+99+98+…+2+1S = 100 + 99 + 98 + \ldots + 2 + 1

Każda kolumna daje 101101, a kolumn jest 100100, więc 2S=100⋅1012S = 100 \cdot 101 i S=5050S = 5050.

Ten sam chwyt działa dla każdego ciągu arytmetycznego. Zapisujemy

Sn=a1+a2+…+an−1+anS_n = a_1 + a_2 + \ldots + a_{n-1} + a_n

Sn=an+an−1+…+a2+a1S_n = a_n + a_{n-1} + \ldots + a_2 + a_1

Wyrazy w jednej kolumnie mają zawsze tę samą sumę. Idąc w prawo, górny wyraz rośnie o rr, a dolny maleje o rr, więc np. a2+an−1=(a1+r)+(an−r)=a1+ana_2 + a_{n-1} = (a_1 + r) + (a_n - r) = a_1 + a_n. Dodając oba wiersze, dostajemy nn kolumn po a1+ana_1 + a_n:

2Sn=(a1+an)⋅n⟹Sn=a1+an2⋅n2S_n = (a_1 + a_n) \cdot n \quad\Longrightarrow\quad S_n = \frac{a_1 + a_n}{2} \cdot n

Gdy nie znamy ostatniego wyrazu, podstawiamy an=a1+(n−1)ra_n = a_1 + (n - 1)r i dostajemy drugi wzór:

Sn=a1+a1+(n−1)r2⋅n=2a1+(n−1)r2⋅nS_n = \frac{a_1 + a_1 + (n-1)r}{2} \cdot n = \frac{2a_1 + (n-1)r}{2} \cdot n

12345 n = 5 kolumn6
Suma 1 + 2 + 3 + 4 + 5 to zamalowane schody. Druga, odwrócona kopia schodów (puste pola) dopełnia je do prostokąta 5 × 6, więc suma to połowa prostokąta: 5 · 6 / 2 = 15.

Który wzór wybrać

Oba wzory dają to samo - różnią się tym, co trzeba znać:

W obu przypadkach potrzebna jest liczba wyrazów nn. Kiedy dodajemy liczby od a1a_1 do ana_n co rr, wyznaczamy ją z wzoru na nn-ty wyraz:

an=a1+(n−1)r⟹n=an−a1r+1a_n = a_1 + (n-1)r \quad\Longrightarrow\quad n = \frac{a_n - a_1}{r} + 1

To „+1+1” jest ważne: od 22 do 2929 co 33 są nie 99, ale 1010 liczb (2,5,8,…,292, 5, 8, \ldots, 29).

Przykłady obliczania sumy

Przykład 1. Oblicz 1+2+3+…+1001 + 2 + 3 + \ldots + 100.

To ciąg arytmetyczny z a1=1a_1 = 1, a100=100a_{100} = 100, n=100n = 100:

S100=1+1002⋅100=5050S_{100} = \frac{1 + 100}{2} \cdot 100 = 5050

Odpowiedź. 50505050.

Przykład 2. W ciągu arytmetycznym a1=3a_1 = 3 i r=4r = 4. Oblicz sumę dwudziestu początkowych wyrazów.

Krok 1. Znamy a1a_1 i rr, więc bierzemy drugi wzór z n=20n = 20:

S20=2⋅3+19⋅42⋅20=6+762⋅20=41⋅20=820S_{20} = \frac{2 \cdot 3 + 19 \cdot 4}{2} \cdot 20 = \frac{6 + 76}{2} \cdot 20 = 41 \cdot 20 = 820

Krok 2 (sprawdzenie pierwszym wzorem). a20=3+19⋅4=79a_{20} = 3 + 19 \cdot 4 = 79, więc S20=3+792⋅20=820S_{20} = \frac{3 + 79}{2} \cdot 20 = 820.

Odpowiedź. S20=820S_{20} = 820.

Przykład 3. Oblicz sumę wszystkich liczb dwucyfrowych podzielnych przez 77.

Krok 1. Pierwszy i ostatni wyraz. Najmniejsza dwucyfrowa wielokrotność 77 to 1414, największa to 9898. Liczby 14,21,28,…,9814, 21, 28, \ldots, 98 tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy r=7r = 7.

Krok 2. Liczba wyrazów.

n=98−147+1=12+1=13n = \frac{98 - 14}{7} + 1 = 12 + 1 = 13

Krok 3. Suma.

S13=14+982⋅13=56⋅13=728S_{13} = \frac{14 + 98}{2} \cdot 13 = 56 \cdot 13 = 728

Odpowiedź. 728728.

Przykład 4 (zadanie praktyczne). W amfiteatrze pierwszy rząd ma 2020 miejsc, a każdy następny o 33 miejsca więcej. Rzędów jest 1515. Ile miejsc ma amfiteatr?

Liczby miejsc w rzędach tworzą ciąg arytmetyczny: a1=20a_1 = 20, r=3r = 3, n=15n = 15.

S15=2⋅20+14⋅32⋅15=822⋅15=615S_{15} = \frac{2 \cdot 20 + 14 \cdot 3}{2} \cdot 15 = \frac{82}{2} \cdot 15 = 615

Odpowiedź. 615615 miejsc (ostatni rząd ma 20+14⋅3=6220 + 14 \cdot 3 = 62 miejsca).

Przykład 5 (suma kolejnych liczb nieparzystych). Oblicz 1+3+5+…+(2n−1)1 + 3 + 5 + \ldots + (2n - 1).

To nn wyrazów ciągu arytmetycznego z a1=1a_1 = 1 i an=2n−1a_n = 2n - 1:

Sn=1+(2n−1)2⋅n=2n2⋅n=n2S_n = \frac{1 + (2n - 1)}{2} \cdot n = \frac{2n}{2} \cdot n = n^2

Odpowiedź. Suma nn początkowych liczb nieparzystych to n2n^2, np. 1+3+5+7=161 + 3 + 5 + 7 = 16.

Ile wyrazów trzeba dodać - równanie z sumą

Czasem suma jest dana, a szukamy liczby wyrazów nn. Wtedy wzór na SnS_n staje się równaniem kwadratowym z niewiadomą nn. Zostawiamy tylko rozwiązanie będące liczbą naturalną dodatnią.

Przykład 6. Ile początkowych wyrazów ciągu an=2n+3a_n = 2n + 3 trzeba dodać, aby otrzymać 165165?

Krok 1. Wzór na sumę. a1=5a_1 = 5, an=2n+3a_n = 2n + 3, więc

Sn=5+2n+32⋅n=2n+82⋅n=(n+4) nS_n = \frac{5 + 2n + 3}{2} \cdot n = \frac{2n + 8}{2} \cdot n = (n + 4)\,n

Krok 2. Równanie. n2+4n=165n^2 + 4n = 165, czyli n2+4n−165=0n^2 + 4n - 165 = 0.

Δ=16+660=676=262,n=−4+262=11,n=−4−262=−15\Delta = 16 + 660 = 676 = 26^2, \qquad n = \frac{-4 + 26}{2} = 11, \qquad n = \frac{-4 - 26}{2} = -15

Krok 3. Liczba wyrazów musi być naturalna dodatnia, więc odrzucamy −15-15.

Odpowiedź. n=11n = 11. Sprawdzenie: S11=15⋅11=165S_{11} = 15 \cdot 11 = 165.

Wyraz ogólny ze wzoru na sumę: aₙ = Sₙ − Sₙ₋₁

Jeśli znamy wzór na sumę SnS_n, to nn-ty wyraz to różnica dwóch kolejnych sum - suma nn wyrazów minus suma n−1n - 1 wyrazów:

an=Sn−Sn−1(n≥2),a1=S1a_n = S_n - S_{n-1} \quad (n \geq 2), \qquad a_1 = S_1

Pierwszy wyraz trzeba policzyć osobno, bo S0S_0 nie jest częścią ciągu sum.

Przykład 7. Suma nn początkowych wyrazów ciągu wyraża się wzorem Sn=n2+2nS_n = n^2 + 2n. Wyznacz wzór ogólny ciągu i sprawdź, czy jest on arytmetyczny.

Krok 1. Pierwszy wyraz. a1=S1=1+2=3a_1 = S_1 = 1 + 2 = 3.

Krok 2. Wyraz ana_n dla n≥2n \geq 2.

an=(n2+2n)−((n−1)2+2(n−1))=n2+2n−n2+2n−1−2n+2=2n+1a_n = (n^2 + 2n) - \left((n-1)^2 + 2(n-1)\right) = n^2 + 2n - n^2 + 2n - 1 - 2n + 2 = 2n + 1

Wzór 2n+12n + 1 daje dla n=1n = 1 liczbę 3=a13 = a_1, więc działa dla wszystkich nn.

Krok 3. Różnica. an+1−an=2(n+1)+1−(2n+1)=2a_{n+1} - a_n = 2(n + 1) + 1 - (2n + 1) = 2 - stała.

Odpowiedź. an=2n+1a_n = 2n + 1; ciąg jest arytmetyczny o różnicy r=2r = 2.

Ogólnie: jeśli Sn=An2+BnS_n = An^2 + Bn (bez wyrazu wolnego), to ciąg jest arytmetyczny o różnicy r=2Ar = 2A. Gdyby we wzorze był wyraz wolny, np. Sn=n2+1S_n = n^2 + 1, pierwszy wyraz „odstawałby” od reszty i ciąg nie byłby arytmetyczny.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obliczyć sumę ciągu arytmetycznego? Wzorem Sn=a1+an2⋅nS_n = \frac{a_1 + a_n}{2} \cdot n, czyli średnia pierwszego i ostatniego wyrazu razy liczba wyrazów. Gdy nie znasz ostatniego wyrazu, użyj Sn=2a1+(n−1)r2⋅nS_n = \frac{2a_1 + (n-1)r}{2} \cdot n.

Ile wynosi suma liczb od 1 do 100?50505050, bo 1+1002⋅100=5050\frac{1 + 100}{2} \cdot 100 = 5050. Suma liczb od 11 do 5050 to 12751275.

Jak obliczyć liczbę wyrazów ciągu arytmetycznego? Z wzoru na nn-ty wyraz: n=an−a1r+1n = \frac{a_n - a_1}{r} + 1. Na przykład liczb 14,21,…,9814, 21, \ldots, 98 jest 98−147+1=13\frac{98 - 14}{7} + 1 = 13.

Jak z sumy Sₙ wyznaczyć wyraz ogólny ciągu? Policz a1=S1a_1 = S_1, a dla n≥2n \geq 2 odejmij: an=Sn−Sn−1a_n = S_n - S_{n-1}. Dla Sn=n2+2nS_n = n^2 + 2n wychodzi an=2n+1a_n = 2n + 1.

Ile wynosi suma n początkowych liczb nieparzystych?n2n^2, bo 1+3+…+(2n−1)=1+2n−12⋅n=n21 + 3 + \ldots + (2n - 1) = \frac{1 + 2n - 1}{2} \cdot n = n^2.

Czy wzór na sumę działa, gdy różnica jest ujemna? Tak. Wzory nie zależą od znaku rr: dla a1=10a_1 = 10, r=−3r = -3 i n=4n = 4 mamy S4=20−92⋅4=22S_4 = \frac{20 - 9}{2} \cdot 4 = 22, czyli 10+7+4+110 + 7 + 4 + 1.

Kto wymyślił wzór na sumę ciągu arytmetycznego? Wzór znano już w starożytności; z dodawaniem liczb od 11 do 100100 kojarzy się go dzięki anegdocie o małym Gaussie, który zsumował je, łącząc w pary dające po 101101.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też