Przejdź do treści

Twierdzenie Bézouta i o reszcie - dowód, zadania z parametrem

Klasa 2 liceum i technikum

Twierdzenie o reszcie i twierdzenie Bézouta

reszta z dzielenia W(x) przez (x−a)  =  W(a)\text{reszta z dzielenia } W(x) \text{ przez } (x - a) \;=\; W(a)

W(a)=0⟺(x−a)∣W(x)W(a) = 0 \quad\Longleftrightarrow\quad (x - a) \mid W(x)

Liczba aa jest pierwiastkiem wielomianu wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian jest podzielny przez dwumian x−ax - a.

Twierdzenie Bézouta mówi, że liczba aa jest pierwiastkiem wielomianu WW wtedy i tylko wtedy, gdy WW jest podzielny przez dwumian x−ax - a. Wynika z twierdzenia o reszcie: reszta z dzielenia wielomianu W(x)W(x) przez x−ax - a jest równa W(a)W(a).

Pierwiastek wielomianu

Liczba aa jest pierwiastkiem (miejscem zerowym) wielomianu WW, jeżeli W(a)=0W(a) = 0.

Przykład. Dla W(x)=x3−7x+6W(x) = x^3 - 7x + 6:

Pierwiastki to dokładnie rozwiązania równania W(x)=0W(x) = 0, a na wykresie - punkty, w których wykres przecina oś OXOX albo jej dotyka.

Twierdzenie o reszcie

Twierdzenie o reszcie. Reszta z dzielenia wielomianu W(x)W(x) przez dwumian x−ax - a jest równa W(a)W(a).

Dowód. Z twierdzenia o dzieleniu z resztą istnieją wielomiany QQ i RR takie, że

W(x)=(x−a)⋅Q(x)+R(x),deg⁡R<1.W(x) = (x - a) \cdot Q(x) + R(x), \qquad \deg R < 1.

Stopień reszty jest mniejszy od 11, więc reszta jest liczbą - oznaczmy ją rr. Równość zachodzi dla każdego xx, w szczególności dla x=ax = a:

W(a)=(a−a)⋅Q(a)+r=0⋅Q(a)+r=r.W(a) = (a - a) \cdot Q(a) + r = 0 \cdot Q(a) + r = r.

Zatem r=W(a)r = W(a). ■\blacksquare

To dlatego ostatnia liczba w schemacie Hornera jest jednocześnie resztą i wartością W(a)W(a).

Twierdzenie Bézouta

Twierdzenie Bézouta. Liczba aa jest pierwiastkiem wielomianu WW wtedy i tylko wtedy, gdy wielomian WW jest podzielny przez dwumian x−ax - a.

Dowód. Z twierdzenia o reszcie W(x)=(x−a)⋅Q(x)+W(a)W(x) = (x - a) \cdot Q(x) + W(a).

W praktyce twierdzenie działa w obie strony:

Przykład. Czy W(x)=x3−7x+6W(x) = x^3 - 7x + 6 jest podzielny przez x−2x - 2, a czy przez x+1x + 1? Wyżej policzyliśmy W(2)=0W(2) = 0, więc jest podzielny przez x−2x - 2. Dwumian x+1x + 1 to x−(−1)x - (-1), a W(−1)=12≠0W(-1) = 12 \neq 0, więc przez x+1x + 1 nie jest podzielny - reszta wynosi 1212.

Zadanie 1 - reszta z dzielenia bez dzielenia

Zadanie. Oblicz resztę z dzielenia W(x)=x5−3x3+2x−7W(x) = x^5 - 3x^3 + 2x - 7 przez x+2x + 2 oraz przez x−1x - 1.

Krok 1. x+2=x−(−2)x + 2 = x - (-2), więc reszta to W(−2)W(-2):

W(−2)=(−2)5−3⋅(−2)3+2⋅(−2)−7=−32+24−4−7=−19.W(-2) = (-2)^5 - 3 \cdot (-2)^3 + 2 \cdot (-2) - 7 = -32 + 24 - 4 - 7 = -19.

Krok 2. Reszta z dzielenia przez x−1x - 1 to W(1)=1−3+2−7=−7W(1) = 1 - 3 + 2 - 7 = -7.

Odpowiedź. Reszty wynoszą −19-19 oraz −7-7. Dzielenie pisemne wielomianu stopnia 55 dałoby ten sam wynik po kilku linijkach rachunków.

Zadanie 2 - parametr z warunku podzielności

Zadanie. Dla jakiej wartości mm wielomian W(x)=2x3+mx2−7x+6W(x) = 2x^3 + mx^2 - 7x + 6 jest podzielny przez x+2x + 2? Rozłóż go wtedy na czynniki.

Krok 1. Bézout. Podzielność przez x+2=x−(−2)x + 2 = x - (-2) oznacza W(−2)=0W(-2) = 0:

W(−2)=2⋅(−8)+m⋅4+14+6=4m+4.W(-2) = 2 \cdot (-8) + m \cdot 4 + 14 + 6 = 4m + 4.

Krok 2. 4m+4=04m + 4 = 0, stąd m=−1m = -1.

Krok 3. Rozkład. W(x)=2x3−x2−7x+6W(x) = 2x^3 - x^2 - 7x + 6. Dzieląc przez x+2x + 2 (schematem Hornera z liczbą −2-2: współczynniki 2, −5, 32,\ -5,\ 3, reszta 00), dostajemy

W(x)=(x+2)(2x2−5x+3)=(x+2)(x−1)(2x−3).W(x) = (x + 2)(2x^2 - 5x + 3) = (x + 2)(x - 1)(2x - 3).

Odpowiedź. m=−1m = -1, a wtedy W(x)=(x+2)(x−1)(2x−3)W(x) = (x + 2)(x - 1)(2x - 3).

Zadanie 3 - parametr z warunku na resztę

Zadanie. Reszta z dzielenia W(x)=x3−2x2+mx+1W(x) = x^3 - 2x^2 + mx + 1 przez x−3x - 3 jest równa 77. Wyznacz mm.

Z twierdzenia o reszcie W(3)=7W(3) = 7:

27−18+3m+1=7⟹3m+10=7⟹m=−1.27 - 18 + 3m + 1 = 7 \quad\Longrightarrow\quad 3m + 10 = 7 \quad\Longrightarrow\quad m = -1.

Odpowiedź. m=−1m = -1.

Zadanie 4 - dwa parametry, dwa dzielniki

Zadanie. Wyznacz aa i bb tak, żeby wielomian W(x)=x3+ax2+bx−6W(x) = x^3 + ax^2 + bx - 6 był podzielny przez x−1x - 1 i przez x+2x + 2.

Krok 1. Każdy dzielnik daje jedno równanie:

W(1)=1+a+b−6=0,W(−2)=−8+4a−2b−6=0.W(1) = 1 + a + b - 6 = 0, \qquad W(-2) = -8 + 4a - 2b - 6 = 0.

Krok 2. Porządkujemy i rozwiązujemy układ równań:

{a+b=52a−b=7\begin{cases} a + b = 5 \\ 2a - b = 7 \end{cases}

Dodając równania stronami: 3a=123a = 12, więc a=4a = 4 i b=1b = 1.

Sprawdzenie. W(x)=x3+4x2+x−6W(x) = x^3 + 4x^2 + x - 6:  W(1)=1+4+1−6=0\ W(1) = 1 + 4 + 1 - 6 = 0,  W(−2)=−8+16−2−6=0\ W(-2) = -8 + 16 - 2 - 6 = 0. Po podzieleniu przez (x−1)(x+2)(x - 1)(x + 2) zostaje czynnik x+3x + 3, czyli W(x)=(x−1)(x+2)(x+3)W(x) = (x - 1)(x + 2)(x + 3).

Odpowiedź. a=4a = 4, b=1b = 1.

Zadanie 5 - reszta z dzielenia przez (x − a)(x − b)

To typowe zadanie z matury na poziomie rozszerzonym. Dzielnik ma stopień 22, więc reszta ma postać px+qpx + q - dwie niewiadome, które wyznaczamy z dwóch wartości wielomianu.

Zadanie. Reszta z dzielenia wielomianu W(x)W(x) przez x−1x - 1 wynosi 33, a reszta z dzielenia przez x+2x + 2 wynosi −6-6. Wyznacz resztę z dzielenia W(x)W(x) przez (x−1)(x+2)(x - 1)(x + 2).

Krok 1. Zapis. Reszta z dzielenia przez wielomian stopnia 22 ma stopień co najwyżej 11:

W(x)=(x−1)(x+2)⋅Q(x)+px+q.W(x) = (x - 1)(x + 2) \cdot Q(x) + px + q.

Krok 2. Podstawiamy pierwiastki dzielnika. Dla x=1x = 1 i x=−2x = -2 pierwszy składnik znika, a z twierdzenia o reszcie W(1)=3W(1) = 3 i W(−2)=−6W(-2) = -6:

{p+q=3−2p+q=−6\begin{cases} p + q = 3 \\ -2p + q = -6 \end{cases}

Krok 3. Odejmując równania stronami: 3p=93p = 9, więc p=3p = 3 i q=0q = 0.

Odpowiedź. Reszta to R(x)=3xR(x) = 3x.

Warunki zadania spełnia na przykład W(x)=x3+x2+xW(x) = x^3 + x^2 + x (W(1)=3W(1) = 3, W(−2)=−6W(-2) = -6) - dzieląc go pisemnie przez x2+x−2x^2 + x - 2, dostaniemy iloraz xx i właśnie resztę 3x3x.

Ten sam pomysł przy wysokiej potędze. Reszta z dzielenia x10−2x+1x^{10} - 2x + 1 przez x2−1x^2 - 1: dzielnik x2−1=(x−1)(x+1)x^2 - 1 = (x - 1)(x + 1) ma pierwiastki 11 i −1-1, więc

p+q=W(1)=0,−p+q=W(−1)=4,p + q = W(1) = 0, \qquad -p + q = W(-1) = 4,

skąd q=2q = 2, p=−2p = -2 i reszta to −2x+2-2x + 2 - bez dzielenia wielomianu stopnia 1010.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Co mówi twierdzenie Bézouta? Że liczba aa jest pierwiastkiem wielomianu WW wtedy i tylko wtedy, gdy WW jest podzielny przez dwumian x−ax - a. Inaczej: W(a)=0⇔(x−a)∣W(x)W(a) = 0 \Leftrightarrow (x - a) \mid W(x).

Jak obliczyć resztę z dzielenia wielomianu bez dzielenia? Przy dzielniku x−ax - a reszta to po prostu W(a)W(a) - wystarczy podstawić aa do wielomianu. Przy dzielniku x+ax + a podstawiamy −a-a.

Czym różni się twierdzenie o reszcie od twierdzenia Bézouta? Twierdzenie o reszcie podaje wartość reszty: r=W(a)r = W(a). Twierdzenie Bézouta to jego szczególny przypadek dla reszty zerowej: W(a)=0W(a) = 0 dokładnie wtedy, gdy x−ax - a dzieli WW.

Jak sprawdzić, czy wielomian jest podzielny przez dwumian? Obliczyć W(a)W(a) dla dwumianu x−ax - a. Jeśli wychodzi 00, wielomian jest podzielny; jeśli nie - wynik jest resztą z dzielenia.

Czy twierdzenie Bézouta działa dla dzielnika 2x − 1? Tak, bo 2x−1=2(x−12)2x - 1 = 2\left(x - \frac{1}{2}\right): wielomian jest podzielny przez 2x−12x - 1 wtedy i tylko wtedy, gdy W(12)=0W\left(\frac{1}{2}\right) = 0. Reszta z dzielenia przez 2x−12x - 1 również wynosi W(12)W\left(\frac{1}{2}\right).

Kim był Bézout? Étienne Bézout (1730-1783) był francuskim matematykiem, autorem podręczników dla szkół marynarki i artylerii oraz prac o równaniach algebraicznych. Jego nazwisko noszą też inne wyniki - „twierdzenie Bézouta” o liczbie punktów wspólnych dwóch krzywych algebraicznych i tożsamość Bézouta dla największego wspólnego dzielnika, którą wyznacza rozszerzony algorytm Euklidesa. W polskiej szkole nazwą „twierdzenie Bézouta” określa się wynik o podzielności wielomianu przez x−ax - a.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też