Przejdź do treści

Potęga o wykładniku całkowitym ujemnym

Klasa 1 liceum i technikum

Skąd bierze się wykładnik ujemny

Do tej pory wykładnik był liczbą naturalną. Co miałoby jednak znaczyć a−3a^{-3}? Chcemy, żeby prawa działań na potęgach obowiązywały dalej. Przypomnijmy regułę dzielenia potęg o tej samej podstawie: aman=am−n\dfrac{a^m}{a^n} = a^{m-n}.

Podstawmy m=0m = 0. Z jednej strony a0−n=a−na^{0-n} = a^{-n}, z drugiej a0an=1an\dfrac{a^0}{a^n} = \dfrac{1}{a^n} (bo a0=1a^0 = 1). Skoro obie strony mają być równe, musi być:

a−n=1an(a≠0).a^{-n} = \frac{1}{a^n} \qquad (a \ne 0).

To właśnie definicja potęgi o wykładniku całkowitym ujemnym. W szczególności a−1=1aa^{-1} = \dfrac{1}{a} - potęga −1-1 to po prostu odwrotność liczby.

Przykłady

2−3=123=18,10−2=1100=0,01,5−1=15.2^{-3} = \frac{1}{2^3} = \frac{1}{8}, \qquad 10^{-2} = \frac{1}{100} = 0{,}01, \qquad 5^{-1} = \frac{1}{5}.

Dla ułamka odwrócenie podstawy zamienia znak wykładnika:

(ab)−n=(ba)n.\left(\frac{a}{b}\right)^{-n} = \left(\frac{b}{a}\right)^{n}.

Na przykład (23)−2=(32)2=94.\left(\dfrac{2}{3}\right)^{-2} = \left(\dfrac{3}{2}\right)^{2} = \dfrac{9}{4}.

Prawa potęg dla wykładników całkowitych

Najważniejsze: po wprowadzeniu wykładników ujemnych wszystkie poznane prawa działań na potęgach (mnożenie, dzielenie, potęga potęgi, potęga iloczynu i ilorazu) obowiązują teraz dla dowolnych wykładników całkowitych - dodatnich, ujemnych i zera. Na przykład:

25⋅2−3=25+(−3)=22=4,3−23−4=3−2−(−4)=32=9.2^5 \cdot 2^{-3} = 2^{5 + (-3)} = 2^2 = 4, \qquad \frac{3^{-2}}{3^{-4}} = 3^{-2 - (-4)} = 3^{2} = 9.

Dzięki temu rachunki z potęgami ujemnymi prowadzimy tak samo jak z naturalnymi - wystarczy uważać na znaki wykładników.

Najczęstsze pytania

Czy ujemny wykładnik oznacza ujemny wynik? Nie. Ujemny wykładnik oznacza odwrotność, a nie zmianę znaku: 2−3=182^{-3} = \tfrac{1}{8} - liczba dodatnia. Wynik będzie ujemny tylko wtedy, gdy ujemna jest podstawa (przy nieparzystym wykładniku), np. (−2)−3=−18(-2)^{-3} = -\tfrac{1}{8}.

Czym różni się −2−2-2^{-2} od (−2)−2(-2)^{-2}? W pierwszym zapisie potęgujemy tylko dwójkę, a minus zostaje przed wynikiem: −2−2=−14-2^{-2} = -\tfrac{1}{4}. W drugim potęgujemy całą liczbę −2-2, a parzysty wykładnik daje wynik dodatni: (−2)−2=14(-2)^{-2} = \tfrac{1}{4}.

Jak podnieść ułamek do potęgi ujemnej? Najprościej odwrócić ułamek i zmienić znak wykładnika: (23)−2=(32)2=94\left(\tfrac{2}{3}\right)^{-2} = \left(\tfrac{3}{2}\right)^{2} = \tfrac{9}{4}.

Do czego służy notacja wykładnicza z ujemnym wykładnikiem? Do zapisywania bardzo małych liczb: 0,00034=3,4⋅10−40{,}00034 = 3{,}4 \cdot 10^{-4}. Wykładnik mówi, o ile miejsc przesuwamy przecinek w lewo - stąd jej powszechność w fizyce i chemii.

Przećwicz

Potęgi o wykładniku ujemnym najlepiej utrwalić na zadaniach. Zobaczmy typowy przykład krok po kroku.

Zadanie. Oblicz (35)−3\left(\tfrac{3}{5}\right)^{-3}.

Krok 1. Potęga ułamka o wykładniku ujemnym - odwracamy ułamek i zmieniamy znak wykładnika: (35)−3=(53)3\left(\tfrac{3}{5}\right)^{-3} = \left(\tfrac{5}{3}\right)^{3}.

Krok 2. Podnosimy do potęgi:

(53)3=5333=12527.\left(\tfrac{5}{3}\right)^{3} = \frac{5^3}{3^3} = \frac{125}{27}.

Odpowiedź. (35)−3=12527.\left(\tfrac{3}{5}\right)^{-3} = \dfrac{125}{27}.

Chcesz więcej? Zadania z pełnymi rozwiązaniami krok po kroku, pogrupowane według rodzaju:

Albo zobacz wszystkie zadania z potęg o wykładniku ujemnym →.