Przejdź do treści

Matura 2026 rozszerzona matematyka - arkusz, odpowiedzi i rozwiązania

Egzamin maturalny z matematyki, poziom rozszerzony - 11 maja 2026

Formuła 2023, arkusz MMAP-R0-100-2605. Czas: 180180 minut, do zdobycia 5050 punktów, 1212 zadań (zadanie 12 ma dwie części), wszystkie otwarte. Do egzaminu wolno było korzystać z Wybranych wzorów matematycznych, cyrkla, linijki i kalkulatora prostego.

Majowa matura z matematyki na poziomie rozszerzonym odbyła się w poniedziałek 11 maja 2026 roku o godzinie 9:00. Arkusz miał 1212 zadań otwartych za 5050 punktów: od granicy ciągu z symbolem Newtona, przez prawdopodobieństwo, dowody, nierówność z wartością bezwzględną, ciągi, równanie trygonometryczne i ostrosłup, po zadanie z parametrem, czworokąt wpisany i opisany oraz optymalizację z pochodną. Poniżej jest pełna treść arkusza, wyniki wszystkich zadań i rozwiązania krok po kroku - każde schowane pod osobnym przyciskiem, żeby najpierw można było spróbować samodzielnie.

Oryginalne dokumenty publikuje Centralna Komisja Egzaminacyjna: arkusz MMAP-R0-100-2605 (PDF, CKE) oraz zasady oceniania (PDF, CKE). Rozwiązania krok po kroku opracowała redakcja matematyka.net. Każdy wynik sprawdziliśmy osobnym rachunkiem i porównaliśmy z wynikami w zasadach oceniania CKE - wszystkie się zgadzają. Punktację za poszczególne etapy rozwiązania określają jednak wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Odpowiedzi - matura maj 2026, poziom rozszerzony

ZadanieWynikPunkty
1granica równa 1/30-2
2P(A) = 1/280-3
3dowód: nierówność sprowadza się do (x + y)(x − y)² ≥ 00-3
4dowód: |PQ| = 4/5 · |KM| = (√5/5) · a0-3
5x ∈ (−∞, −5) ∪ (−1, 3) ∪ (3, +∞)0-4
6suma −1 026 168 (różnica −2, liczba wyrazów 1014)0-4
7x = kπ/2 lub x = −π/12 + kπ/2 lub x = π/12 + kπ/2, k ∈ ℤ0-4
8|AB| = 3√6, cosinus kąta między ścianami 5/140-4
9(x − 6/5)² + (y + 3/5)² = 16/50-5
10m ∈ (1, +∞)0-5
11|BC| = 5, |CD| = 6, pole 30√30-6
12.1dowód: wysokość h = 4x²/(x² − 16), więc P(x) = 2x³/(x² − 16)0-3
12.2x = 4√3 m, najmniejsze pole 12√3 m²0-4

Razem 5050 punktów. Na poziomie rozszerzonym liczy się nie tylko wynik: za samą odpowiedź bez obliczeń i uzasadnienia nie dostaje się pełnej liczby punktów, dlatego rozwiązania niżej pokazują cały tok rozumowania.

Zadanie 1

Zadanie otwarte, 0-2 pkt. Oblicz granicę

lim⁡n→+∞(n+2n−1)12n3−4n+7.\lim_{n \to +\infty} \frac{\binom{n+2}{n-1}}{\frac{1}{2}n^3 - 4n + 7}.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Upraszczamy symbol Newtona. Ponieważ (kj)=(kk−j)\binom{k}{j} = \binom{k}{k-j}, a (n+2)−(n−1)=3(n + 2) - (n - 1) = 3,

(n+2n−1)=(n+23)=(n+2)!3!⋅(n−1)!=n(n+1)(n+2)6.\binom{n+2}{n-1} = \binom{n+2}{3} = \frac{(n+2)!}{3! \cdot (n-1)!} = \frac{n(n+1)(n+2)}{6}.

Krok 2. Liczymy granicę. W liczniku i mianowniku stoją wielomiany trzeciego stopnia, więc dzielimy oba przez n3n^3:

lim⁡n→+∞n(n+1)(n+2)612n3−4n+7=lim⁡n→+∞16(1+1n)(1+2n)12−4n2+7n3=1612=13.\lim_{n \to +\infty} \frac{\frac{n(n+1)(n+2)}{6}}{\frac{1}{2}n^3 - 4n + 7} = \lim_{n \to +\infty} \frac{\frac{1}{6}\left(1 + \frac{1}{n}\right)\left(1 + \frac{2}{n}\right)}{\frac{1}{2} - \frac{4}{n^2} + \frac{7}{n^3}} = \frac{\frac{1}{6}}{\frac{1}{2}} = \frac{1}{3}.

Granica ilorazu wielomianów tego samego stopnia to iloraz ich współczynników przy najwyższej potędze: 16:12\frac{1}{6} : \frac{1}{2}. Typowy błąd to zapisanie symbolu Newtona jako n(n+1)(n+2)3\frac{n(n+1)(n+2)}{3} (zgubione 3!=63! = 6) - wtedy wychodzi 23\frac{2}{3}.

Odpowiedź: granica jest równa 13\frac{1}{3}. Zobacz: obliczanie granic ciągów oraz symbol Newtona.

Zadanie 2

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Ze zbioru ośmiu liczb {1,2,3,4,5,6,7,8}\{1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8\} losujemy bez zwracania osiem razy po jednej liczbie. Wylosowane liczby ustawiamy w ciąg zgodnie z kolejnością losowania.

Oblicz prawdopodobieństwo zdarzenia AA polegającego na tym, że wylosowane liczby utworzą ciąg, w którym iloczyn każdych trzech kolejnych wyrazów będzie liczbą podzielną przez 33. Wynik podaj w postaci nieskracalnego ułamka zwykłego. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Zdarzenia elementarne. Losując bez zwracania wszystkie osiem liczb, ustawiamy je w ciąg - każdy wynik to permutacja zbioru ośmioelementowego. Wszystkie są jednakowo prawdopodobne (model klasyczny), więc

∣Ω∣=8!=40 320.|\Omega| = 8! = 40\,320.

Krok 2. Kiedy iloczyn trzech kolejnych wyrazów dzieli się przez 3? Iloczyn dzieli się przez 33 wtedy i tylko wtedy, gdy co najmniej jeden czynnik dzieli się przez 33 (bo 33 jest liczbą pierwszą). W zbiorze są tylko dwie wielokrotności trójki: 33 i 66. Każda trójka kolejnych miejsc - (1,2,3)(1, 2, 3), (2,3,4)(2, 3, 4), …, (6,7,8)(6, 7, 8) - musi zawierać miejsce zajęte przez 33 lub 66.

Krok 3. Na których miejscach mogą stać 3 i 6? Niech zajmują miejsca p<qp < q.

  • Trójka (1,2,3)(1, 2, 3) musi zawierać jedno z nich, więc p≤3p \le 3.
  • Trójka (6,7,8)(6, 7, 8) też, więc q≥6q \ge 6.
  • Między pp i qq nie mogą stać trzy liczby niepodzielne przez 33 z rzędu, więc q−p≤3q - p \le 3.

Z p≤3p \le 3, q≥6q \ge 6 i q−p≤3q - p \le 3 wynika p=3p = 3 i q=6q = 6 - jest jeden układ miejsc. Sprawdzenie: wtedy każda trójka kolejnych miejsc zawiera miejsce 33 albo 66.

Krok 4. Zdarzenia sprzyjające. Liczby 33 i 66 ustawiamy na miejscach 33 i 66 na 2!=22! = 2 sposoby, a pozostałe sześć liczb na sześciu wolnych miejscach na 6!6! sposobów:

∣A∣=2⋅6!=1440,P(A)=2⋅6!8!=27⋅8=128.|A| = 2 \cdot 6! = 1440, \qquad P(A) = \frac{2 \cdot 6!}{8!} = \frac{2}{7 \cdot 8} = \frac{1}{28}.

Pułapki: liczenie tylko wyboru miejsc jako (82)\binom{8}{2} bez permutacji całego ciągu (zasady oceniania dają za to 00 punktów, jeśli nie ma komentarza) albo zapomnienie, że 33 i 66 mogą zamienić się miejscami (∣A∣=6!|A| = 6! daje fałszywe 156\frac{1}{56}).

Odpowiedź: P(A)=128P(A) = \frac{1}{28}. Zobacz: obliczanie prawdopodobieństwa oraz permutacje.

Zadanie 3

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wykaż, że dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej xx i dla każdej dodatniej liczby rzeczywistej yy prawdziwa jest nierówność

1x+1y≤xy2+yx2.\frac{1}{x} + \frac{1}{y} \le \frac{x}{y^2} + \frac{y}{x^2}.

Rozwiązanie zadania 3

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pozbywamy się mianowników. Liczby xx i yy są dodatnie, więc x2y2>0x^2y^2 > 0 i mnożenie obu stron przez x2y2x^2y^2 nie zmienia kierunku nierówności:

xy2+x2y≤x3+y3⟺x3+y3−x2y−xy2≥0.xy^2 + x^2y \le x^3 + y^3 \quad\Longleftrightarrow\quad x^3 + y^3 - x^2y - xy^2 \ge 0.

Krok 2. Rozkładamy na czynniki (grupujemy wyrazy parami):

x3−x2y+y3−xy2=x2(x−y)−y2(x−y)=(x−y)(x2−y2)=(x−y)2(x+y).x^3 - x^2y + y^3 - xy^2 = x^2(x - y) - y^2(x - y) = (x - y)(x^2 - y^2) = (x - y)^2(x + y).

Krok 3. Wniosek. Czynnik (x−y)2(x - y)^2 jest nieujemny jako kwadrat, a x+y>0x + y > 0, bo obie liczby są dodatnie. Iloczyn jest więc nieujemny, czyli x3+y3−x2y−xy2≥0x^3 + y^3 - x^2y - xy^2 \ge 0. Wszystkie przekształcenia były równoważne, więc wyjściowa nierówność jest prawdziwa. Równość zachodzi tylko dla x=yx = y.

W dowodzie trzeba napisać, dlaczego wolno pomnożyć przez x2y2x^2y^2 (dodatniość) i dlaczego otrzymany iloczyn jest nieujemny - bez tych dwóch zdań rozumowanie jest niepełne.

Odpowiedź: nierówność jest równoważna (x−y)2(x+y)≥0(x - y)^2(x + y) \ge 0, co dla dodatnich xx, yy jest prawdą. Zobacz: definicja, twierdzenie, dowód oraz wzory skróconego mnożenia.

Zadanie 4

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Punkty KK i LL są środkami - odpowiednio - boków ABAB i BCBC kwadratu ABCDABCD o boku długości aa. Punkt MM jest takim punktem na boku BCBC, że odcinki DKDK i KMKM są prostopadłe. Odcinek ALAL przecina odcinki DKDK oraz DMDM w punktach - odpowiednio - PP oraz QQ (zobacz rysunek).

ABCD KLM PQ a
Kwadrat ABCD o boku a: odcinek KM jest prostopadły do DK, a AL przecina DK w P i DM w Q.

Wykaż, że ∣PQ∣=55a|PQ| = \frac{\sqrt{5}}{5}a.

Rozwiązanie zadania 4

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Odcinki ALAL i DKDK są prostopadłe, więc AL∥KMAL \parallel KM. Trójkąty prostokątne DAKDAK i ABLABL mają przyprostokątne ∣AD∣=∣AB∣=a|AD| = |AB| = a oraz ∣AK∣=∣BL∣=a2|AK| = |BL| = \frac{a}{2}, więc są przystające. Stąd ∣∢ADK∣=∣∢BAL∣|\sphericalangle ADK| = |\sphericalangle BAL|. Ponieważ ∣∢ADK∣+∣∢AKD∣=90∘|\sphericalangle ADK| + |\sphericalangle AKD| = 90^\circ, również ∣∢BAL∣+∣∢AKD∣=90∘|\sphericalangle BAL| + |\sphericalangle AKD| = 90^\circ - w trójkącie AKPAKP kąt przy PP jest prosty, czyli AL⊥DKAL \perp DK. Proste ALAL i KMKM są prostopadłe do tej samej prostej DKDK, więc są równoległe.

Krok 2. Długość KMKM. Kąty AKDAKD i BKMBKM dopełniają się do 90∘90^\circ (bo ∣∢DKM∣=90∘|\sphericalangle DKM| = 90^\circ), więc ∣∢BKM∣=∣∢ADK∣|\sphericalangle BKM| = |\sphericalangle ADK| i trójkąty prostokątne DAKDAK oraz KBMKBM są podobne:

∣BM∣∣BK∣=∣AK∣∣AD∣=12⟹∣BM∣=a4,∣KM∣=(a2)2+(a4)2=54a.\frac{|BM|}{|BK|} = \frac{|AK|}{|AD|} = \frac{1}{2} \quad\Longrightarrow\quad |BM| = \frac{a}{4}, \qquad |KM| = \sqrt{\left(\frac{a}{2}\right)^2 + \left(\frac{a}{4}\right)^2} = \frac{\sqrt{5}}{4}a.

Krok 3. W jakim stosunku PP dzieli DKDK? Odcinek APAP jest wysokością trójkąta prostokątnego DAKDAK poprowadzoną na przeciwprostokątną. Mamy ∣DK∣=a2+a24=52a|DK| = \sqrt{a^2 + \frac{a^2}{4}} = \frac{\sqrt{5}}{2}a, a z podobieństwa trójkątów DPADPA i DAKDAK wynika ∣DP∣⋅∣DK∣=∣AD∣2|DP| \cdot |DK| = |AD|^2:

∣DP∣=a252a=2a5,∣DP∣∣DK∣=2a552a=45.|DP| = \frac{a^2}{\frac{\sqrt{5}}{2}a} = \frac{2a}{\sqrt{5}}, \qquad \frac{|DP|}{|DK|} = \frac{\frac{2a}{\sqrt{5}}}{\frac{\sqrt{5}}{2}a} = \frac{4}{5}.

Krok 4. Twierdzenie Talesa w trójkącie DKMDKM. Odcinek PQPQ leży na prostej ALAL, równoległej do KMKM, więc trójkąty DPQDPQ i DKMDKM są podobne w skali ∣DP∣∣DK∣=45\frac{|DP|}{|DK|} = \frac{4}{5}:

∣PQ∣=45⋅∣KM∣=45⋅54a=55a.|PQ| = \frac{4}{5} \cdot |KM| = \frac{4}{5} \cdot \frac{\sqrt{5}}{4}a = \frac{\sqrt{5}}{5}a.

To kończy dowód. Ten sam wynik daje układ współrzędnych z A=(0,0)A = (0, 0), B=(a,0)B = (a, 0), D=(0,a)D = (0, a) - tak rozwiązują to zasady oceniania CKE: M=(a,14a)M = \left(a, \frac{1}{4}a\right), P=(25a,15a)P = \left(\frac{2}{5}a, \frac{1}{5}a\right), Q=(45a,25a)Q = \left(\frac{4}{5}a, \frac{2}{5}a\right) i ∣PQ∣=425a2+125a2=55a|PQ| = \sqrt{\frac{4}{25}a^2 + \frac{1}{25}a^2} = \frac{\sqrt{5}}{5}a.

Odpowiedź: ∣PQ∣=45∣KM∣=55a|PQ| = \frac{4}{5}|KM| = \frac{\sqrt{5}}{5}a, co należało wykazać. Zobacz: podobieństwo trójkątów oraz twierdzenie Talesa.

Zadanie 5

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Rozwiąż nierówność

∣2x−6∣−∣x2−9∣<0.|2x - 6| - \left|x^2 - 9\right| < 0.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 5

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Wspólny czynnik. Obie wartości bezwzględne zawierają czynnik x−3x - 3:

∣2x−6∣=2∣x−3∣,∣x2−9∣=∣x−3∣⋅∣x+3∣.|2x - 6| = 2|x - 3|, \qquad \left|x^2 - 9\right| = |x - 3| \cdot |x + 3|.

Nierówność przyjmuje postać

∣x−3∣⋅(2−∣x+3∣)<0.|x - 3| \cdot \bigl(2 - |x + 3|\bigr) < 0.

Krok 2. Przypadek x=3x = 3. Wtedy lewa strona jest równa 00, a 0<00 < 0 jest fałszem - liczba 33nie jest rozwiązaniem.

Krok 3. Przypadek x≠3x \ne 3. Wtedy ∣x−3∣>0|x - 3| > 0 i możemy przez ten czynnik podzielić, nie zmieniając kierunku nierówności:

2−∣x+3∣<0⟺∣x+3∣>2⟺x+3<−2   lub   x+3>2⟺x<−5   lub   x>−1.2 - |x + 3| < 0 \quad\Longleftrightarrow\quad |x + 3| > 2 \quad\Longleftrightarrow\quad x + 3 < -2 \;\text{ lub }\; x + 3 > 2 \quad\Longleftrightarrow\quad x < -5 \;\text{ lub }\; x > -1.

Krok 4. Łączymy. Ze zbioru (−∞,−5)∪(−1,+∞)(-\infty, -5) \cup (-1, +\infty) usuwamy liczbę 33.

Można też tradycyjnie rozpisać trzy przedziały (−∞,−3)(-\infty, -3), [−3,3)[-3, 3) i [3,+∞)[3, +\infty) i opuścić wartości bezwzględne w każdym z nich - tak opisują to zasady oceniania; wynik jest ten sam. Najczęstszy błąd to zostawienie x=3x = 3 w odpowiedzi, czyli napisanie (−1,+∞)(-1, +\infty) zamiast (−1,3)∪(3,+∞)(-1, 3) \cup (3, +\infty).

Odpowiedź: x∈(−∞,−5)∪(−1,3)∪(3,+∞)x \in (-\infty, -5) \cup (-1, 3) \cup (3, +\infty). Zobacz: nierówności z wartością bezwzględną oraz zadania z wartości bezwzględnej.

Zadanie 6

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Dany jest ciąg arytmetyczny (an)(a_n) o skończonej liczbie wyrazów. Liczba wyrazów tego ciągu jest większa od 66. Pierwszy wyraz tego ciągu jest równy 11, a ostatni wyraz tego ciągu jest równy (−2025)(-2025). Drugi, trzeci i szósty wyraz tego ciągu tworzą - w podanej kolejności - ciąg geometryczny.

Oblicz sumę wszystkich wyrazów ciągu (an)(a_n). Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 6

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Warunek ciągu geometrycznego. Niech rr oznacza różnicę ciągu. Wtedy a2=1+ra_2 = 1 + r, a3=1+2ra_3 = 1 + 2r, a6=1+5ra_6 = 1 + 5r. Trzy liczby tworzą ciąg geometryczny, gdy kwadrat środkowej jest równy iloczynowi skrajnych:

(1+2r)2=(1+r)(1+5r)⟺1+4r+4r2=1+6r+5r2⟺r2+2r=0.(1 + 2r)^2 = (1 + r)(1 + 5r) \quad\Longleftrightarrow\quad 1 + 4r + 4r^2 = 1 + 6r + 5r^2 \quad\Longleftrightarrow\quad r^2 + 2r = 0.

Stąd r=0r = 0 lub r=−2r = -2.

Krok 2. Odrzucamy r=0r = 0. Ciąg stały miałby wszystkie wyrazy równe 11, a ostatni wyraz ma być równy −2025-2025. Zostaje r=−2r = -2; wtedy a2=−1a_2 = -1, a3=−3a_3 = -3, a6=−9a_6 = -9 i rzeczywiście (−1,−3,−9)(-1, -3, -9) jest ciągiem geometrycznym o ilorazie 33.

Krok 3. Liczba wyrazów. Ostatni wyraz to an=1+(n−1)(−2)=−2025a_n = 1 + (n - 1)(-2) = -2025, więc n−1=1013n - 1 = 1013 i n=1014n = 1014 - więcej niż 66, zgodnie z treścią.

Krok 4. Suma.

S1014=a1+a10142⋅1014=1+(−2025)2⋅1014=−1012⋅1014=−1 026 168.S_{1014} = \frac{a_1 + a_{1014}}{2} \cdot 1014 = \frac{1 + (-2025)}{2} \cdot 1014 = -1012 \cdot 1014 = -1\,026\,168.

Pułapka: pozostawienie obu wartości rr bez sprawdzenia warunków zadania. Przypadek r=0r = 0 spełnia warunek geometryczny (ciąg 1,1,11, 1, 1), ale przeczy temu, że ostatni wyraz to −2025-2025.

Odpowiedź: suma wszystkich wyrazów ciągu wynosi −1 026 168-1\,026\,168. Zobacz: ciąg arytmetyczny i geometryczny, suma ciągu arytmetycznego oraz zadania z ciągów.

Zadanie 7

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Rozwiąż równanie

sin⁡(6x)−2sin⁡(2x)=0.\sin(6x) - 2\sin(2x) = 0.

Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 7

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Podstawienie. Niech t=2xt = 2x. Równanie ma postać sin⁡(3t)−2sin⁡t=0\sin(3t) - 2\sin t = 0. Rozpisujemy sin⁡(3t)=sin⁡(2t+t)\sin(3t) = \sin(2t + t) wzorem na sinus sumy:

sin⁡(3t)=sin⁡(2t)cos⁡t+cos⁡(2t)sin⁡t=2sin⁡tcos⁡2t+(1−2sin⁡2t)sin⁡t=3sin⁡t−4sin⁡3t,\sin(3t) = \sin(2t)\cos t + \cos(2t)\sin t = 2\sin t\cos^2 t + \left(1 - 2\sin^2 t\right)\sin t = 3\sin t - 4\sin^3 t,

bo cos⁡2t=1−sin⁡2t\cos^2 t = 1 - \sin^2 t.

Krok 2. Wyłączamy sin⁡t\sin t przed nawias (nie dzielimy przez niego - zgubilibyśmy rozwiązania):

3sin⁡t−4sin⁡3t−2sin⁡t=0⟺sin⁡t(1−4sin⁡2t)=0.3\sin t - 4\sin^3 t - 2\sin t = 0 \quad\Longleftrightarrow\quad \sin t\left(1 - 4\sin^2 t\right) = 0.

Zatem sin⁡t=0\sin t = 0 lub sin⁡2t=14\sin^2 t = \frac{1}{4}.

Krok 3. Pierwsza seria. sin⁡(2x)=0  ⟺  2x=kπ  ⟺  x=kπ2\sin(2x) = 0 \iff 2x = k\pi \iff x = \frac{k\pi}{2}, gdzie k∈Zk \in \mathbb{Z}.

Krok 4. Druga seria. Warunek sin⁡2(2x)=14\sin^2(2x) = \frac{1}{4} obejmuje oba przypadki sin⁡(2x)=12\sin(2x) = \frac{1}{2} i sin⁡(2x)=−12\sin(2x) = -\frac{1}{2}. Najkrócej przejść na cosinus podwojonego kąta: cos⁡(4x)=1−2sin⁡2(2x)=12\cos(4x) = 1 - 2\sin^2(2x) = \frac{1}{2}, więc

4x=−π3+2kπ   lub   4x=π3+2kπ⟺x=−π12+kπ2   lub   x=π12+kπ2.4x = -\frac{\pi}{3} + 2k\pi \;\text{ lub }\; 4x = \frac{\pi}{3} + 2k\pi \quad\Longleftrightarrow\quad x = -\frac{\pi}{12} + \frac{k\pi}{2} \;\text{ lub }\; x = \frac{\pi}{12} + \frac{k\pi}{2}.

To samo dają cztery serie z równań sin⁡(2x)=±12\sin(2x) = \pm\frac{1}{2}: x=π12+kπx = \frac{\pi}{12} + k\pi, x=5π12+kπx = \frac{5\pi}{12} + k\pi, x=−π12+kπx = -\frac{\pi}{12} + k\pi, x=7π12+kπx = \frac{7\pi}{12} + k\pi. Najczęstszy błąd to rozwiązanie tylko sin⁡(2x)=12\sin(2x) = \frac{1}{2} i zgubienie połowy rozwiązań.

Odpowiedź: x=kπ2x = \frac{k\pi}{2} lub x=−π12+kπ2x = -\frac{\pi}{12} + \frac{k\pi}{2} lub x=π12+kπ2x = \frac{\pi}{12} + \frac{k\pi}{2}, gdzie k∈Zk \in \mathbb{Z}. Zobacz: sinus i cosinus sumy i różnicy, równania trygonometryczne oraz zadania z równań trygonometrycznych.

Zadanie 8

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. W ostrosłupie prawidłowym trójkątnym ABCSABCS podstawa ABCABC jest trójkątem równobocznym. Długość okręgu opisanego na podstawie ABCABC jest równa 62π6\sqrt{2}\pi, a cosinus kąta między krawędziami bocznymi SBSB i SCSC jest równy 59\frac{5}{9}.

Oblicz długość krawędzi podstawy ABCABC oraz cosinus kąta między ścianami bocznymi SACSAC i SBCSBC tego ostrosłupa. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 8

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Krawędź podstawy. Z długości okręgu: 2πR=62π2\pi R = 6\sqrt{2}\pi, więc R=32R = 3\sqrt{2}. W trójkącie równobocznym o boku aa promień okręgu opisanego to R=a33R = \frac{a\sqrt{3}}{3}:

a33=32⟹a=923=36.\frac{a\sqrt{3}}{3} = 3\sqrt{2} \quad\Longrightarrow\quad a = \frac{9\sqrt{2}}{\sqrt{3}} = 3\sqrt{6}.

Krok 2. Krawędź boczna. Niech b=∣SB∣=∣SC∣b = |SB| = |SC|. Twierdzenie cosinusów w trójkącie SBCSBC:

a2=b2+b2−2b2⋅59=89b2⟹b2=98⋅54=2434,b=932.a^2 = b^2 + b^2 - 2b^2 \cdot \frac{5}{9} = \frac{8}{9}b^2 \quad\Longrightarrow\quad b^2 = \frac{9}{8} \cdot 54 = \frac{243}{4}, \qquad b = \frac{9\sqrt{3}}{2}.

Krok 3. Kąt między ścianami. Ściany SACSAC i SBCSBC mają wspólną krawędź SCSC. Prowadzimy w ścianie SBCSBC wysokość BEBE na krawędź SCSC. Ściany są przystające (ostrosłup prawidłowy), więc także AE⊥SCAE \perp SC i ∣AE∣=∣BE∣|AE| = |BE|. Kąt β=∣∢AEB∣\beta = |\sphericalangle AEB| jest szukanym kątem między ścianami. (Punkt EE leży wewnątrz krawędzi SCSC, bo trójkąt SBCSBC ma wszystkie kąty ostre.)

Z pola trójkąta SBCSBC liczonego na dwa sposoby: 12b2sin⁡∢BSC=12b⋅∣BE∣\frac{1}{2}b^2\sin\sphericalangle BSC = \frac{1}{2}b \cdot |BE|, gdzie sin⁡∢BSC=1−2581=2149\sin\sphericalangle BSC = \sqrt{1 - \frac{25}{81}} = \frac{2\sqrt{14}}{9}. Stąd

∣BE∣=b⋅2149=932⋅2149=42.|BE| = b \cdot \frac{2\sqrt{14}}{9} = \frac{9\sqrt{3}}{2} \cdot \frac{2\sqrt{14}}{9} = \sqrt{42}.

Krok 4. Twierdzenie cosinusów w trójkącie AEBAEB (∣AE∣=∣BE∣=42|AE| = |BE| = \sqrt{42}, ∣AB∣=36|AB| = 3\sqrt{6}):

cos⁡β=∣AE∣2+∣BE∣2−∣AB∣22⋅∣AE∣⋅∣BE∣=42+42−542⋅42=3084=514.\cos\beta = \frac{|AE|^2 + |BE|^2 - |AB|^2}{2 \cdot |AE| \cdot |BE|} = \frac{42 + 42 - 54}{2 \cdot 42} = \frac{30}{84} = \frac{5}{14}.

Pułapka: kąt między ścianami bocznymi nie jest kątem między wysokościami ścian opuszczonymi z SS na krawędzie podstawy - ramiona kąta dwuściennego muszą być prostopadłe do wspólnej krawędzi SCSC i wychodzić z tego samego punktu EE.

Odpowiedź: ∣AB∣=36|AB| = 3\sqrt{6}, a cosinus kąta między ścianami SACSAC i SBCSBC jest równy 514\frac{5}{14}. Zobacz: kąt dwuścienny, ostrosłupy oraz zadania z graniastosłupów i ostrosłupów.

Zadanie 9

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) punkty A=(1,−1)A = (1, -1) oraz B=(4,0)B = (4, 0) są wierzchołkami trójkąta ABCABC, w którym ∣CA∣=∣CB∣|CA| = |CB|. Jedno z ramion trójkąta ABCABC zawiera się w prostej o równaniu x+2y−4=0x + 2y - 4 = 0. Na boku ACAC tego trójkąta obrano taki punkt MM, że ∣AM∣:∣MC∣=1:4|AM| : |MC| = 1 : 4.

Wyznacz równanie okręgu, który ma środek w punkcie MM i przechodzi przez punkt CC. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 9

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Które ramię leży na prostej? Ramiona to CACA i CBCB. Podstawiamy punkty do równania prostej: dla AA: 1+2⋅(−1)−4=−5≠01 + 2 \cdot (-1) - 4 = -5 \ne 0, dla BB: 4+0−4=04 + 0 - 4 = 0. Prosta przechodzi przez BB, a nie przez AA, więc zawiera ramię BCBC, a CC leży na tej prostej.

Krok 2. Symetralna podstawy ABAB. Skoro ∣CA∣=∣CB∣|CA| = |CB|, punkt CC leży na symetralnej odcinka ABAB. Środek ABAB to (52,−12)\left(\frac{5}{2}, -\frac{1}{2}\right), a wektor AB→=[3,1]\overrightarrow{AB} = [3, 1] jest prostopadły do symetralnej:

3(x−52)+1⋅(y+12)=0⟺3x+y−7=0.3\left(x - \frac{5}{2}\right) + 1 \cdot \left(y + \frac{1}{2}\right) = 0 \quad\Longleftrightarrow\quad 3x + y - 7 = 0.

Krok 3. Punkt CC to przecięcie obu prostych. Z pierwszej x=4−2yx = 4 - 2y, więc 3(4−2y)+y−7=03(4 - 2y) + y - 7 = 0, czyli 5−5y=05 - 5y = 0: y=1y = 1, x=2x = 2. Zatem C=(2,1)C = (2, 1). Kontrola: ∣CA∣2=1+4=5|CA|^2 = 1 + 4 = 5 i ∣CB∣2=4+1=5|CB|^2 = 4 + 1 = 5.

Krok 4. Punkt MM. Z ∣AM∣:∣MC∣=1:4|AM| : |MC| = 1 : 4 wynika AM→=15AC→\overrightarrow{AM} = \frac{1}{5}\overrightarrow{AC}, a AC→=[1,2]\overrightarrow{AC} = [1, 2]:

M=A+15AC→=(1+15,  −1+25)=(65,−35).M = A + \frac{1}{5}\overrightarrow{AC} = \left(1 + \frac{1}{5}, \; -1 + \frac{2}{5}\right) = \left(\frac{6}{5}, -\frac{3}{5}\right).

Krok 5. Promień i równanie okręgu. r=∣MC∣=45∣AC∣=455=455r = |MC| = \frac{4}{5}|AC| = \frac{4}{5}\sqrt{5} = \frac{4\sqrt{5}}{5}, więc r2=165r^2 = \frac{16}{5}:

(x−65)2+(y+35)2=165.\left(x - \frac{6}{5}\right)^2 + \left(y + \frac{3}{5}\right)^2 = \frac{16}{5}.

−145123−2−1120 ABCM xy x + 2y − 4 = 03x + y − 7 = 0
Trójkąt ABC: ramię BC leży na prostej x + 2y − 4 = 0, a C leży też na symetralnej AB (linia kropkowana). Okrąg ma środek M i przechodzi przez C.

Pułapka: MM dzieli bok w stosunku 1:41 : 4, więc ∣AM∣=15∣AC∣|AM| = \frac{1}{5}|AC|, a nie 14∣AC∣\frac{1}{4}|AC|. Druga: przyjęcie bez sprawdzenia, że na danej prostej leży ramię ACAC - punkt AA do niej nie należy.

Odpowiedź: (x−65)2+(y+35)2=165\left(x - \frac{6}{5}\right)^2 + \left(y + \frac{3}{5}\right)^2 = \frac{16}{5}. Zobacz: podział odcinka w danym stosunku oraz zadania z podziału odcinka.

Zadanie 10

Zadanie otwarte, 0-5 pkt. Wyznacz wszystkie rzeczywiste wartości parametru mm, gdzie m≠0m \ne 0, dla których funkcja kwadratowa ff określona wzorem

f(x)=m2⋅x2−2mx−m+1f(x) = m^2 \cdot x^2 - 2mx - m + 1

ma dwa różne miejsca zerowe x1x_1 oraz x2x_2 należące do przedziału (−2,2)(-2, 2). Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 10

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Współczynnik przy x2x^2 to m2>0m^2 > 0, więc parabola ma ramiona skierowane w górę. Oba miejsca zerowe leżą w przedziale (−2,2)(-2, 2) wtedy i tylko wtedy, gdy jednocześnie:

  1. Δ>0\Delta > 0 (dwa różne miejsca zerowe),
  2. wierzchołek leży między −2-2 i 22: −2<xw<2-2 < x_w < 2,
  3. f(−2)>0f(-2) > 0 oraz f(2)>0f(2) > 0 (na końcach przedziału parabola jest nad osią).

Warunek 1. Δ=(−2m)2−4m2(1−m)=4m2−4m2+4m3=4m3>0  ⟺  m>0\Delta = (-2m)^2 - 4m^2(1 - m) = 4m^2 - 4m^2 + 4m^3 = 4m^3 > 0 \iff m > 0.

Warunek 2. xw=2m2m2=1mx_w = \frac{2m}{2m^2} = \frac{1}{m}. Dla m>0m > 0 nierówność −2<1m-2 < \frac{1}{m} jest zawsze prawdziwa, a 1m<2  ⟺  m>12\frac{1}{m} < 2 \iff m > \frac{1}{2}.

Warunek 3.

f(2)=4m2−4m−m+1=4m2−5m+1=(4m−1)(m−1)>0  ⟺  m<14   lub   m>1,f(2) = 4m^2 - 4m - m + 1 = 4m^2 - 5m + 1 = (4m - 1)(m - 1) > 0 \iff m < \frac{1}{4} \;\text{ lub }\; m > 1,

f(−2)=4m2+4m−m+1=4m2+3m+1>0   dla kaz˙dego m,f(-2) = 4m^2 + 4m - m + 1 = 4m^2 + 3m + 1 > 0 \;\text{ dla każdego } m,

bo wyróżnik trójmianu 4m2+3m+14m^2 + 3m + 1 jest ujemny: 9−16=−7<09 - 16 = -7 < 0.

Część wspólna. m>0m > 0 i m>12m > \frac{1}{2} i (m<14m < \frac{1}{4} lub m>1m > 1) daje m>1m > 1.

Sprawdzenie dla m=2m = 2: f(x)=4x2−4x−1f(x) = 4x^2 - 4x - 1 ma miejsca zerowe 1±22≈−0,21\frac{1 \pm \sqrt{2}}{2} \approx -0{,}21 i 1,211{,}21 - oba w (−2,2)(-2, 2). A dla m=18m = \frac{1}{8} (Δ>0\Delta > 0, f(±2)>0f(\pm 2) > 0) wierzchołek xw=8x_w = 8 leży poza przedziałem i miejsca zerowe też - dlatego warunek 2 jest niezbędny.

Odpowiedź: m∈(1,+∞)m \in (1, +\infty). Zobacz: funkcja kwadratowa - zadania z parametrem oraz zadania z funkcji kwadratowej.

Zadanie 11

Zadanie otwarte, 0-6 pkt. W czworokącie ABCDABCD są dane: ∣AB∣=9|AB| = 9, ∣AD∣=10|AD| = 10 oraz ∣∢BAD∣=60∘|\sphericalangle BAD| = 60^\circ. W ten czworokąt wpisano okrąg oraz na tym czworokącie opisano okrąg (zobacz rysunek).

60°910 ABCD
Czworokąt ABCD wpisany w okrąg i opisany na okręgu: |AB| = 9, |AD| = 10, kąt BAD ma 60°.

Oblicz długości boków BCBC i CDCD oraz pole czworokąta ABCDABCD. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 11

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Przekątna BDBD z twierdzenia cosinusów w trójkącie ABDABD:

∣BD∣2=92+102−2⋅9⋅10⋅cos⁡60∘=81+100−90=91.|BD|^2 = 9^2 + 10^2 - 2 \cdot 9 \cdot 10 \cdot \cos 60^\circ = 81 + 100 - 90 = 91.

Krok 2. Czworokąt opisany na okręgu. Sumy przeciwległych boków są równe: ∣AB∣+∣CD∣=∣BC∣+∣AD∣|AB| + |CD| = |BC| + |AD|, czyli 9+∣CD∣=∣BC∣+109 + |CD| = |BC| + 10. Oznaczmy ∣BC∣=x|BC| = x; wtedy ∣CD∣=x+1|CD| = x + 1.

Krok 3. Czworokąt wpisany w okrąg. Przeciwległe kąty sumują się do 180∘180^\circ, więc ∣∢BCD∣=180∘−60∘=120∘|\sphericalangle BCD| = 180^\circ - 60^\circ = 120^\circ i cos⁡120∘=−12\cos 120^\circ = -\frac{1}{2}.

Krok 4. Równanie z jedną niewiadomą - twierdzenie cosinusów w trójkącie BCDBCD:

91=x2+(x+1)2−2x(x+1)⋅(−12)=3x2+3x+1⟺x2+x−30=0.91 = x^2 + (x + 1)^2 - 2x(x + 1) \cdot \left(-\frac{1}{2}\right) = 3x^2 + 3x + 1 \quad\Longleftrightarrow\quad x^2 + x - 30 = 0.

Stąd x=5x = 5 lub x=−6x = -6; długość boku jest dodatnia, więc ∣BC∣=5|BC| = 5 i ∣CD∣=6|CD| = 6.

Krok 5. Pole jako suma pól trójkątów ABDABD i BCDBCD (sin⁡60∘=sin⁡120∘=32\sin 60^\circ = \sin 120^\circ = \frac{\sqrt{3}}{2}):

P=12⋅9⋅10⋅32+12⋅5⋅6⋅32=4532+1532=303.P = \frac{1}{2} \cdot 9 \cdot 10 \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} + \frac{1}{2} \cdot 5 \cdot 6 \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} = \frac{45\sqrt{3}}{2} + \frac{15\sqrt{3}}{2} = 30\sqrt{3}.

Kontrola wzorem Brahmagupty dla czworokąta wpisanego (półobwód p=15p = 15): (15−9)(15−5)(15−6)(15−10)=2700=303\sqrt{(15 - 9)(15 - 5)(15 - 6)(15 - 10)} = \sqrt{2700} = 30\sqrt{3}. Pułapka: przyjęcie cos⁡120∘=12\cos 120^\circ = \frac{1}{2} (bez minusa) prowadzi do równania x2+x−90=0x^2 + x - 90 = 0 bez całkowitych rozwiązań - to sygnał, że coś jest nie tak.

Odpowiedź: ∣BC∣=5|BC| = 5, ∣CD∣=6|CD| = 6, pole czworokąta ABCDABCD jest równe 30330\sqrt{3}. Zobacz: okrąg wpisany w czworokąt, okrąg opisany na czworokącie oraz twierdzenie cosinusów.

Zadanie 12.1

Wspólna treść do zadań 12.1 i 12.2. W projekcie ogrodu zaplanowano kwietnik w kształcie trójkąta równoramiennego o podstawie długości xx metrów nieprzekraczającej 1010 metrów. Na tym kwietniku ma znajdować się fontanna w kształcie koła o średnicy 44 metrów, które ma być styczne do każdego z boków trójkątnego kwietnika (zobacz rysunek). Projektantowi zależy, aby przy tak ustalonej wielkości fontanny pole tego kwietnika było najmniejsze.

x
Trójkątny kwietnik o podstawie x między ścieżkami; przerywaną linią zaznaczono fontannę o średnicy 4 m styczną do wszystkich boków.

Zadanie otwarte, 0-3 pkt. Wykaż, że pole PP (wyrażone w metrach kwadratowych) trójkątnego kwietnika o podstawie długości xx metrów jest określone wzorem

P(x)=2x3x2−16.P(x) = \frac{2x^3}{x^2 - 16}.

Rozwiązanie zadania 12.1

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Oznaczenia. Trójkąt ABCABC ma podstawę ∣AB∣=x|AB| = x i wysokość ∣CS∣=h|CS| = h, gdzie SS to środek ABAB. Fontanna jest kołem wpisanym w trójkąt: promień r=2r = 2, a środek OO leży na wysokości CSCS, w odległości 22 od podstawy, czyli ∣CO∣=h−2|CO| = h - 2. Niech EE będzie punktem styczności okręgu z ramieniem BCBC; wtedy OE⊥BCOE \perp BC i ∣OE∣=2|OE| = 2.

Krok 2. Podobieństwo. Trójkąty prostokątne CEOCEO i CSBCSB mają wspólny kąt przy wierzchołku CC, więc są podobne:

∣OE∣∣SB∣=∣CO∣∣CB∣⟹2x2=h−2h2+x24.\frac{|OE|}{|SB|} = \frac{|CO|}{|CB|} \quad\Longrightarrow\quad \frac{2}{\frac{x}{2}} = \frac{h - 2}{\sqrt{h^2 + \frac{x^2}{4}}}.

Krok 3. Wyznaczamy hh. Po podniesieniu do kwadratu (obie strony dodatnie):

16x2(h2+x24)=(h−2)2⟺16h2x2+4=h2−4h+4⟺16h2x2=h2−4h.\frac{16}{x^2}\left(h^2 + \frac{x^2}{4}\right) = (h - 2)^2 \quad\Longleftrightarrow\quad \frac{16h^2}{x^2} + 4 = h^2 - 4h + 4 \quad\Longleftrightarrow\quad \frac{16h^2}{x^2} = h^2 - 4h.

Dzielimy przez h>0h > 0: 16hx2=h−4\frac{16h}{x^2} = h - 4, czyli h(x2−16)=4x2h\left(x^2 - 16\right) = 4x^2 i

h=4x2x2−16.h = \frac{4x^2}{x^2 - 16}.

Wysokość jest dodatnia tylko dla x>4x > 4 - stąd dziedzina x∈(4,10]x \in (4, 10] w kolejnej części zadania (dla x≤4x \le 4 koło o średnicy 44 nie zmieści się w trójkącie stycznie do wszystkich boków).

Krok 4. Pole.

P(x)=12⋅x⋅h=12⋅x⋅4x2x2−16=2x3x2−16.P(x) = \frac{1}{2} \cdot x \cdot h = \frac{1}{2} \cdot x \cdot \frac{4x^2}{x^2 - 16} = \frac{2x^3}{x^2 - 16}.

To kończy dowód. Inna droga: pole trójkąta to P=r⋅pP = r \cdot p, gdzie pp to połowa obwodu - z r=2r = 2 dostajemy xh2=2⋅x+2∣BC∣2\frac{xh}{2} = 2 \cdot \frac{x + 2|BC|}{2} i to samo równanie na hh.

Odpowiedź: h=4x2x2−16h = \frac{4x^2}{x^2 - 16}, więc P(x)=2x3x2−16P(x) = \frac{2x^3}{x^2 - 16}, co należało wykazać. Zobacz: podobieństwo trójkątów oraz okrąg wpisany w trójkąt.

Zadanie 12.2

Zadanie otwarte, 0-4 pkt. Pole PP trójkątnego kwietnika o podstawie długości xx metrów jest określone wzorem

P(x)=2x3x2−16P(x) = \frac{2x^3}{x^2 - 16}

dla każdego x∈(4,10]x \in (4, 10].

Wyznacz długość xx podstawy trójkątnego kwietnika, dla której pole tego kwietnika jest najmniejsze. Oblicz to najmniejsze pole. Zapisz obliczenia.

Rozwiązanie zadania 12.2

Pokaż rozwiązanie krok po krokuUkryj rozwiązanie

Krok 1. Pochodna ze wzoru na pochodną ilorazu:

P′(x)=6x2(x2−16)−2x3⋅2x(x2−16)2=2x4−96x2(x2−16)2=2x2(x2−48)(x2−16)2.P'(x) = \frac{6x^2\left(x^2 - 16\right) - 2x^3 \cdot 2x}{\left(x^2 - 16\right)^2} = \frac{2x^4 - 96x^2}{\left(x^2 - 16\right)^2} = \frac{2x^2\left(x^2 - 48\right)}{\left(x^2 - 16\right)^2}.

Krok 2. Miejsce zerowe i znak pochodnej. Mianownik i czynnik 2x22x^2 są dodatnie dla x∈(4,10]x \in (4, 10], więc znak P′P' zależy tylko od x2−48x^2 - 48. Pochodna zeruje się dla x=48=43≈6,93x = \sqrt{48} = 4\sqrt{3} \approx 6{,}93 - ta liczba należy do przedziału (4,10](4, 10].

  • dla x∈(4,43)x \in \left(4, 4\sqrt{3}\right): P′(x)<0P'(x) < 0, funkcja PP maleje,
  • dla x∈(43,10)x \in \left(4\sqrt{3}, 10\right): P′(x)>0P'(x) > 0, funkcja PP rośnie.

Zatem w punkcie x=43x = 4\sqrt{3} funkcja ma minimum lokalne, które jest jednocześnie jej najmniejszą wartością w całej dziedzinie (najpierw maleje, potem rośnie).

Krok 3. Najmniejsze pole.

P(43)=2⋅(43)348−16=2⋅192332=123≈20,78.P\left(4\sqrt{3}\right) = \frac{2 \cdot \left(4\sqrt{3}\right)^3}{48 - 16} = \frac{2 \cdot 192\sqrt{3}}{32} = 12\sqrt{3} \approx 20{,}78.

Ciekawostka: wtedy h=4⋅4832=6h = \frac{4 \cdot 48}{32} = 6, a ramię ma długość 12+36=43\sqrt{12 + 36} = 4\sqrt{3} - najmniejszy kwietnik jest trójkątem równobocznym. Pułapka, za którą zasady oceniania odbierają wszystkie punkty: liczenie pochodnej ilorazu jako ilorazu pochodnych. Trzeba też uzasadnić, że minimum lokalne jest najmniejszą wartością (monotoniczność), a nie tylko wskazać miejsce zerowe pochodnej.

Odpowiedź: pole jest najmniejsze dla podstawy x=43x = 4\sqrt{3} m i wynosi 12312\sqrt{3} m². Zobacz: zadania optymalizacyjne z pochodną, pochodna a monotoniczność oraz zadania optymalizacyjne z rozwiązaniami.

Jak trudny był ten arkusz

Arkusz rozszerzony z 2026 roku miał 1212 zadań (z podpunktami: 1313 poleceń) za 5050 punktów - wszystkie otwarte, bez zadań zamkniętych. Najwięcej punktów dawały zadanie 11 (czworokąt wpisany i opisany, 66 pkt), zadanie 12 jako całość (dowód wzoru i optymalizacja, 3+43 + 4 pkt) oraz zadania 9 i 10 (po 55 pkt). Trzy zadania były dowodami (3, 4 i 12.1).

Na co warto zwrócić uwagę:

Najczęstsze pytania

Kiedy była matura rozszerzona z matematyki w 2026 roku? W poniedziałek 11 maja 2026 roku o godzinie 9:00. Poziom podstawowy odbył się wcześniej, we wtorek 5 maja.

Ile trwa matura rozszerzona z matematyki?180180 minut (3 godziny) - tyle samo co matura podstawowa w formule 2023. Arkusz z 2026 roku miał 1212 zadań za 5050 punktów.

Ile punktów trzeba zdobyć na maturze rozszerzonej z matematyki? Nie ma progu zaliczenia. Każdy maturzysta musi przystąpić do co najmniej jednego przedmiotu na poziomie rozszerzonym, ale może uzyskać dowolny wynik, także 0%0\% - próg 30%30\% dotyczy tylko przedmiotów obowiązkowych na poziomie podstawowym. Wynik rozszerzonej matematyki liczy się przede wszystkim w rekrutacji na studia.

Gdzie są odpowiedzi do matury rozszerzonej z matematyki 2026? Na tej stronie: tabela z wynikami wszystkich zadań jest na górze, a pod każdym zadaniem - rozwiązanie krok po kroku. Oficjalny arkusz (symbol MMAP-R0-100-2605) i zasady oceniania publikuje CKE - linki do obu plików PDF są na początku strony.

Czy wyniki na tej stronie są zgodne z zasadami oceniania CKE? Tak - wszystkie wyniki porównaliśmy z zasadami oceniania opublikowanymi przez CKE. Rozwiązania krok po kroku są opracowaniem redakcji (w zadaniach 4 i 5 inną metodą niż przykładowe rozwiązania CKE); punktację za poszczególne etapy określają wyłącznie oficjalne zasady oceniania.

Które zadanie z matury rozszerzonej 2026 było warte najwięcej punktów? Zadanie 11 - boki i pole czworokąta, który jest jednocześnie wpisany w okrąg i opisany na okręgu (66 pkt). Łączy własność czworokąta opisanego (∣AB∣+∣CD∣=∣BC∣+∣AD∣|AB| + |CD| = |BC| + |AD|), własność czworokąta wpisanego (kąty przeciwległe sumują się do 180∘180^\circ) i dwukrotne twierdzenie cosinusów.

Podsumowanie