Przejdź do treści

Równania logarytmiczne - jak rozwiązywać, metody krok po kroku

Klasa 4 liceum i technikum

Równania logarytmiczne - trzy równoważności, na których wszystko stoi

log⁡af(x)=b  ⟺  f(x)=ab(z definicji, f(x)>0 wychodzi samo)\log_a f(x) = b \iff f(x) = a^b \qquad (\text{z definicji, } f(x) > 0 \text{ wychodzi samo})

log⁡af(x)=log⁡ag(x)  ⟺  f(x)=g(x)(przy f(x)>0, g(x)>0)\log_a f(x) = \log_a g(x) \iff f(x) = g(x) \qquad (\text{przy } f(x) > 0,\ g(x) > 0)

ax=b  ⟺  x=log⁡ab(b>0)a^x = b \iff x = \log_a b \qquad (b > 0)

Zawsze: najpierw dziedzina, na końcu sprawdzenie, czy rozwiązanie do niej należy.

Równanie logarytmiczne to równanie, w którym niewiadoma występuje pod znakiem logarytmu (albo w jego podstawie), np. log⁡3(x2−8x)=2\log_3(x^2 - 8x) = 2. Rozwiązuje się je, sprowadzając do równania bez logarytmu - z definicji logarytmu albo z różnowartościowości funkcji logarytmicznej - i na koniec odrzucając pierwiastki spoza dziedziny.

Pierwsze proste równania z logarytmem pojawiły się już w klasie pierwszej, w lekcji definicja logarytmu. Tutaj zbieramy wszystkie metody, które pojawiają się na maturze rozszerzonej i w klasie czwartej.

Krok zerowy: dziedzina równania

Każdy logarytm w równaniu stawia warunki: liczba logarytmowana >0> 0, a jeśli w podstawie jest niewiadoma - podstawa >0> 0 i ≠1\ne 1. Dziedzina to część wspólna wszystkich warunków. Przekształcenia logarytmów (zwłaszcza „zwijanie” sumy w iloczyn) potrafią rozszerzyć dziedzinę, dlatego warunki wypisuje się dla równania w postaci wyjściowej.

Metoda 1: z definicji logarytmu

Gdy po jednej stronie jest jeden logarytm, a po drugiej liczba, zamieniamy logarytm na potęgę.

Przykład 1. Rozwiąż log⁡3(x2−8x)=2\log_3(x^2 - 8x) = 2.

Krok 1. Dziedzina. x2−8x>0x^2 - 8x > 0, czyli x(x−8)>0x(x - 8) > 0: x<0x < 0 lub x>8x > 8.

Krok 2. Definicja. x2−8x=32=9x^2 - 8x = 3^2 = 9, czyli x2−8x−9=0x^2 - 8x - 9 = 0, (x−9)(x+1)=0(x - 9)(x + 1) = 0.

Krok 3. x=9x = 9 i x=−1x = -1 - oba należą do dziedziny (sprawdzenie: 81−72=981 - 72 = 9 i 1+8=91 + 8 = 9).

Odpowiedź. x=−1x = -1 lub x=9x = 9. Przy metodzie z definicji liczba logarytmowana wychodzi równa ab>0a^b > 0, więc warunek dodatniości spełnia się sam - ale tylko dla tego jednego logarytmu.

Metoda 2: porównanie logarytmów o tej samej podstawie

Przykład 2. Rozwiąż log⁡2(x+3)+log⁡2(x−1)=log⁡2(x+9)\log_2(x + 3) + \log_2(x - 1) = \log_2(x + 9).

Krok 1. Dziedzina. x+3>0x + 3 > 0, x−1>0x - 1 > 0, x+9>0x + 9 > 0, czyli x>1x > 1.

Krok 2. Lewa strona jako jeden logarytm. log⁡2((x+3)(x−1))=log⁡2(x+9)\log_2\big((x + 3)(x - 1)\big) = \log_2(x + 9).

Krok 3. Różnowartościowość. (x+3)(x−1)=x+9(x + 3)(x - 1) = x + 9, czyli x2+2x−3=x+9x^2 + 2x - 3 = x + 9, x2+x−12=0x^2 + x - 12 = 0, (x+4)(x−3)=0(x + 4)(x - 3) = 0.

Krok 4. x=−4x = -4 odpada (dla niego log⁡2(x−1)\log_2(x - 1) nie istnieje), zostaje x=3x = 3. Sprawdzenie: log⁡26+log⁡22=log⁡212\log_2 6 + \log_2 2 = \log_2 12.

Odpowiedź. x=3x = 3.

Zauważ, że równanie z kroku 2 ma szerszą dziedzinę niż wyjściowe (wystarczy, żeby iloczyn był dodatni) - stąd „fałszywy” pierwiastek x=−4x = -4. Dlatego dziedzinę liczymy z równania wyjściowego.

Metoda 3: prawa logarytmów - uwaga na potęgę parzystą

Prawo log⁡ax2=2log⁡ax\log_a x^2 = 2\log_a x obowiązuje tylko dla x>0x > 0. Użyte bezmyślnie gubi rozwiązania ujemne.

Przykład 3. Rozwiąż log⁡3x2=4\log_3 x^2 = 4.

Krok 1. Dziedzina. x2>0x^2 > 0, czyli x≠0x \ne 0 - liczby ujemne też są dozwolone.

Krok 2. Definicja. x2=34=81x^2 = 3^4 = 81, więc x=9x = 9 lub x=−9x = -9.

Odpowiedź. x=−9x = -9 lub x=9x = 9. Gdybyśmy zaczęli od 2log⁡3x=42\log_3 x = 4, wyszłoby tylko x=9x = 9. Poprawne przekształcenie to log⁡3x2=2log⁡3∣x∣\log_3 x^2 = 2\log_3 |x|.

Metoda 4: logarytmy o różnych podstawach

Sprowadzamy wszystkie logarytmy do jednej podstawy wzorem log⁡anx=1nlog⁡ax\log_{a^n} x = \frac{1}{n}\log_a x (albo ogólnym wzorem na zamianę podstawy).

Przykład 4. Rozwiąż log⁡2x+log⁡4x+log⁡16x=7\log_2 x + \log_4 x + \log_{16} x = 7.

Krok 1. Dziedzina. x>0x > 0.

Krok 2. Wspólna podstawa 2. log⁡4x=12log⁡2x\log_4 x = \frac{1}{2}\log_2 x, log⁡16x=14log⁡2x\log_{16} x = \frac{1}{4}\log_2 x:

log⁡2x+12log⁡2x+14log⁡2x=7⟹74log⁡2x=7⟹log⁡2x=4.\log_2 x + \tfrac{1}{2}\log_2 x + \tfrac{1}{4}\log_2 x = 7 \quad\Longrightarrow\quad \tfrac{7}{4}\log_2 x = 7 \quad\Longrightarrow\quad \log_2 x = 4.

Odpowiedź. x=24=16x = 2^4 = 16.

Metoda 5: podstawienie

Gdy ten sam logarytm pojawia się w kwadracie i w pierwszej potędze, oznaczamy go nową niewiadomą.

Przykład 5. Rozwiąż log⁡32x+log⁡3x−6=0\log_3^2 x + \log_3 x - 6 = 0 (zapis log⁡32x\log_3^2 x oznacza (log⁡3x)2(\log_3 x)^2).

Krok 1. Dziedzina. x>0x > 0.

Krok 2. Podstawienie t=log⁡3xt = \log_3 x (tt - dowolna liczba rzeczywista): t2+t−6=0t^2 + t - 6 = 0, (t+3)(t−2)=0(t + 3)(t - 2) = 0, więc t=−3t = -3 lub t=2t = 2.

Krok 3. Powrót do xx. log⁡3x=−3⇒x=127\log_3 x = -3 \Rightarrow x = \frac{1}{27}; log⁡3x=2⇒x=9\log_3 x = 2 \Rightarrow x = 9.

Odpowiedź. x=127x = \frac{1}{27} lub x=9x = 9.

Metoda 6: równanie wykładnicze rozwiązywane logarytmem

Gdy niewiadoma stoi w wykładniku, a obu stron nie da się zapisać jako potęg tej samej podstawy, logarytmujemy obie strony.

Przykład 6. Rozwiąż 7x=207^x = 20. Z definicji logarytmu x=log⁡720=log⁡20log⁡7≈1,540x = \log_7 20 = \dfrac{\log 20}{\log 7} \approx 1{,}540.

Przykład 7. Rozwiąż 3x+1=22x3^{x + 1} = 2^{2x}.

Krok 1. Logarytm dziesiętny obu stron (obie są dodatnie): (x+1)log⁡3=2xlog⁡2(x + 1)\log 3 = 2x \log 2.

Krok 2. Równanie liniowe. xlog⁡3+log⁡3=xlog⁡4x \log 3 + \log 3 = x \log 4, więc x(log⁡4−log⁡3)=log⁡3x(\log 4 - \log 3) = \log 3:

x=log⁡3log⁡4−log⁡3=log⁡3log⁡43≈3,819.x = \frac{\log 3}{\log 4 - \log 3} = \frac{\log 3}{\log \frac{4}{3}} \approx 3{,}819.

Odpowiedź. x=log⁡4/33≈3,819x = \log_{4/3} 3 \approx 3{,}819. To równanie wraca w lekcji o zastosowaniach logarytmu, gdzie niewiadomą w wykładniku jest czas.

Metoda graficzna i argument z monotoniczności

Równania typu log⁡2x=3−x\log_2 x = 3 - x nie da się rozwiązać algebraicznie. Pomaga rysunek i zgadnięcie rozwiązania: x=2x = 2, bo log⁡22=1=3−2\log_2 2 = 1 = 3 - 2.

(2, 1) y = log₂x y = 3 − x 1 2 3 4 6 1 2 3 −1 −2 −3 0 xy
Wykresy y = log₂x i y = 3 − x mają dokładnie jeden punkt wspólny (2, 1), bo pierwsza funkcja rośnie, a druga maleje.

Skąd wiadomo, że innych rozwiązań nie ma? Lewa strona jest funkcją rosnącą, prawa - malejącą, więc ich wykresy mogą się przeciąć co najwyżej raz. Ten argument jest pełnoprawnym uzasadnieniem w zadaniach z „wykaż” i na maturze.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak rozwiązywać równania logarytmiczne? Wyznacz dziedzinę, sprowadź równanie do postaci log⁡af(x)=b\log_a f(x) = b albo log⁡af(x)=log⁡ag(x)\log_a f(x) = \log_a g(x) (prawa logarytmów, wspólna podstawa, podstawienie), opuść logarytm z definicji lub z różnowartościowości i sprawdź, które rozwiązania należą do dziedziny.

Dlaczego trzeba sprawdzać dziedzinę w równaniach logarytmicznych? Bo prawa logarytmów zastosowane do równania potrafią poszerzyć jego dziedzinę, a wtedy pojawiają się rozwiązania, dla których wyjściowe logarytmy nie istnieją.

Jak rozwiązać równanie, gdy logarytmy mają różne podstawy? Sprowadź je do jednej podstawy: log⁡anx=1nlog⁡ax\log_{a^n} x = \frac{1}{n}\log_a x albo log⁡ax=log⁡cxlog⁡ca\log_a x = \frac{\log_c x}{\log_c a}. Na przykład log⁡4x=12log⁡2x\log_4 x = \frac{1}{2}\log_2 x.

Jak rozwiązać równanie 7^x = 20? Zlogarytmuj obie strony: x=log⁡720=log⁡20log⁡7≈1,540x = \log_7 20 = \frac{\log 20}{\log 7} \approx 1{,}540.

Ile rozwiązań może mieć równanie logarytmiczne? Dowolnie wiele - zero, jedno, dwa (jak w przykładach 1 i 3) albo więcej. Liczba rozwiązań zależy od równania algebraicznego, do którego je sprowadzamy, i od dziedziny.

Przećwicz

Podsumowanie