Przejdź do treści

Nierówność między średnimi (AM-GM)

Nierówność między średnimi

Dla liczb nieujemnych a,ba, b:

a+b2≥ab,\frac{a + b}{2} \geq \sqrt{ab},

a ogólnie dla a1,…,an≥0a_1, \ldots, a_n \geq 0:

a1+a2+…+ann≥a1a2⋯ann.\frac{a_1 + a_2 + \ldots + a_n}{n} \geq \sqrt[n]{a_1 a_2 \cdots a_n}.

Równość zachodzi dokładnie wtedy, gdy wszystkie liczby są równe.

Co mówi nierówność

Średnia arytmetyczna nigdy nie jest mniejsza od geometrycznej. Dla dwóch liczb 44 i 99:

4+92=6,5,4⋅9=6.\frac{4 + 9}{2} = 6{,}5, \qquad \sqrt{4 \cdot 9} = 6.

Im bardziej liczby się od siebie różnią, tym większa przepaść między średnimi. Dla 11 i 100100 średnia arytmetyczna wynosi 50,550{,}5, a geometryczna zaledwie 1010. Gdy liczby są równe, obie średnie się pokrywają - i to jest jedyny taki przypadek.

Pełny ciąg nierówności między czterema klasycznymi średnimi wygląda tak:

21a+1b⏟harmoniczna≤ab⏟geometryczna≤a+b2⏟arytmetyczna≤a2+b22⏟kwadratowa.\underbrace{\frac{2}{\tfrac{1}{a} + \tfrac{1}{b}}}_{\text{harmoniczna}} \leq \underbrace{\sqrt{ab}}_{\text{geometryczna}} \leq \underbrace{\frac{a+b}{2}}_{\text{arytmetyczna}} \leq \underbrace{\sqrt{\frac{a^2+b^2}{2}}}_{\text{kwadratowa}}.

Dowód dla dwóch liczb

Pokaż dowódUkryj dowód

Krok 1. Zaczynamy od czegoś oczywistego. Kwadrat liczby rzeczywistej jest nieujemny:

(a−b)2≥0.\left(\sqrt{a} - \sqrt{b}\right)^2 \geq 0.

Krok 2. Wymnażamy.

a−2ab+b≥0.a - 2\sqrt{ab} + b \geq 0.

Krok 3. Przenosimy i dzielimy przez dwa.

a+b≥2ab⟹a+b2≥ab.a + b \geq 2\sqrt{ab} \quad\Longrightarrow\quad \frac{a+b}{2} \geq \sqrt{ab}.

Krok 4. Kiedy równość. Równość w kroku 1 zachodzi tylko dla a=b\sqrt{a} = \sqrt{b}, czyli a=ba = b. ■\blacksquare

Cały dowód opiera się więc na jednym fakcie: kwadrat nie bywa ujemny. To najczęstszy chwyt w dowodzeniu nierówności - warto go zapamiętać.

Dowód geometryczny

Pokaż dowódUkryj dowód
a b r h r = (a + b)/2 h = √(ab)
Półokrąg o średnicy a + b: promień to średnia arytmetyczna, a wysokość poprowadzona z punktu podziału - średnia geometryczna. Wysokość nigdy nie przekracza promienia.

Krok 1. Budujemy figurę. Na odcinku o długości a+ba + b zaznaczamy punkt dzielący go na części aa i bb, po czym kreślimy półokrąg o tej średnicy.

Krok 2. Promień to średnia arytmetyczna. Skoro średnica ma długość a+ba + b, promień wynosi a+b2\tfrac{a+b}{2}.

Krok 3. Wysokość to średnia geometryczna. Trójkąt wpisany w półokrąg z bokiem na średnicy jest prostokątny (twierdzenie Talesa o kącie wpisanym), a wysokość opuszczona na przeciwprostokątną spełnia h2=a⋅bh^2 = a \cdot b - to zależność z dowodu Pitagorasa przez podobieństwo. Zatem h=abh = \sqrt{ab}.

Krok 4. Wniosek widać na rysunku. Odcinek hh jest cięciwą prostopadłą do średnicy, więc nigdy nie przekracza promienia:

ab≤a+b2,\sqrt{ab} \leq \frac{a+b}{2},

a równość zachodzi dokładnie wtedy, gdy punkt podziału trafia w środek okręgu, czyli gdy a=ba = b. ■\blacksquare

Wersja ogólna - dla n liczb

Dowód dla dowolnej liczby składników podał Cauchy w 1821 roku, używając nietypowej indukcji „w przód i w tył”.

Krok 1. Podwajanie. Jeśli nierówność zachodzi dla nn liczb, to zachodzi też dla 2n2n - wystarczy pogrupować je w pary i zastosować przypadek dwóch liczb, a potem założenie indukcyjne. Stąd nierówność jest prawdziwa dla n=2,4,8,16,…n = 2, 4, 8, 16, \ldots

Krok 2. Schodzenie w dół. Jeśli nierówność zachodzi dla nn liczb, to zachodzi też dla n−1n - 1. Bierzemy liczby a1,…,an−1a_1, \ldots, a_{n-1} i jako nn-tą dokładamy ich średnią arytmetyczną. Po uproszczeniu otrzymujemy tezę dla n−1n - 1 liczb.

Krok 3. Wniosek. Skoro nierówność zachodzi dla dowolnie dużych potęg dwójki i „schodzi” o jeden w dół, zachodzi dla każdego nn. ■\blacksquare

Zastosowanie: optymalizacja bez pochodnych

To główny powód, dla którego warto znać tę nierówność - pozwala rozwiązywać zadania optymalizacyjne bez rachunku różniczkowego.

Przykład 1. Znajdź najmniejszą wartość x+1xx + \tfrac{1}{x} dla x>0x > 0.

x+1x≥2x⋅1x=2,x + \frac{1}{x} \geq 2\sqrt{x \cdot \frac{1}{x}} = 2,

a równość zachodzi dla x=1xx = \tfrac{1}{x}, czyli x=1x = 1. Odpowiedź: wartość najmniejsza to 22.

Przykład 2. Prostokąt o obwodzie 4040 - kiedy ma największe pole?

Boki aa i bb spełniają a+b=20a + b = 20, a pole wynosi abab. Z nierówności:

ab≤a+b2=10⟹ab≤100.\sqrt{ab} \leq \frac{a+b}{2} = 10 \quad\Longrightarrow\quad ab \leq 100.

Największe pole to 100100, osiągane dla a=b=10a = b = 10 - kwadrat. Ten sam argument tłumaczy, dlaczego ze wszystkich prostokątów o danym obwodzie kwadrat ma największe pole.

Przykład 3. Puszka o pojemności 11 litra - kiedy zużyjemy najmniej blachy?

Dla walca o promieniu rr i wysokości hh pole powierzchni to 2πr2+2πrh2\pi r^2 + 2\pi rh. Zapisując je jako sumę trzech składników i stosując nierówność dla n=3n = 3, otrzymujemy minimum przy h=2rh = 2r - czyli gdy wysokość równa się średnicy. Producenci puszek odchodzą od tej proporcji tylko dlatego, że liczy się jeszcze wytrzymałość i wygoda chwytu.

Kto i kiedy

Trzy klasyczne średnie - arytmetyczną, geometryczną i harmoniczną - rozróżniali już pitagorejczycy, wiążąc je z teorią muzyki: stosunki długości strun dla oktawy, kwinty i kwarty dają dokładnie te proporcje.

Nierówność w przypadku dwóch liczb znał Euklides (w wersji geometrycznej, jak na rysunku wyżej). Ogólny dowód dla nn liczb podał Augustin-Louis Cauchy w Cours d’Analyse (1821), przy okazji wymyślając indukcję „w przód i w tył” - schemat dowodu, który sam w sobie wszedł do kanonu.

Najczęstsze pytania

Kiedy zachodzi równość? Dokładnie wtedy, gdy wszystkie liczby są równe. To bardzo praktyczna informacja - w zadaniach optymalizacyjnych od razu wskazuje punkt, w którym osiągane jest minimum lub maksimum.

Czy nierówność działa dla liczb ujemnych? Nie. Wymagamy nieujemności, bo inaczej pierwiastek geometryczny może nie istnieć albo nierówność przestaje być prawdziwa - dla a=−4a = -4, b=−9b = -9 średnia arytmetyczna wynosi −6,5-6{,}5, a wyrażenie ab=6\sqrt{ab} = 6.

Jak zapamiętać, która średnia jest większa? Alfabetycznie po polsku i po angielsku wychodzi ten sam porządek rosnący: harmoniczna, geometryczna, arytmetyczna, kwadratowa. Pomaga też przykład skrajny: dla 11 i 100100 średnia geometryczna to 1010, a arytmetyczna aż 50,550{,}5.

Czy to jest w programie szkoły średniej? Nierówność dla dwóch liczb - tak, na poziomie rozszerzonym; bywa też w zadaniach maturalnych typu „wykaż, że”. Wersja ogólna to już materiał olimpijski.

Jak jej używać w dowodach „wykaż, że”? Najczęściej trzeba rozbić wyrażenie na sumę składników o stałym iloczynie (albo iloczyn o stałej sumie) - wtedy nierówność natychmiast daje oszacowanie, a warunek równości wskazuje, kiedy jest ono osiągane.

Podsumowanie