Przejdź do treści

Równania liniowe z parametrem

Klasa 2 liceum i technikum

Dyskusja równania ax = b

a≠0 ⇒ dokładnie jedno rozwiązanie x=baa \ne 0 \ \Rightarrow \ \text{dokładnie jedno rozwiązanie } x = \frac{b}{a}

a=0  i  b≠0 ⇒ roˊwnanie sprzeczne (brak rozwiązanˊ)a = 0 \ \text{ i } \ b \ne 0 \ \Rightarrow \ \text{równanie sprzeczne (brak rozwiązań)}

a=0  i  b=0 ⇒ roˊwnanie toz˙samosˊciowe (kaz˙da liczba)a = 0 \ \text{ i } \ b = 0 \ \Rightarrow \ \text{równanie tożsamościowe (każda liczba)}

Na czym polega zadanie z parametrem

W zwykłym równaniu pytamy „ile wynosi xx”. W równaniu z parametrem pytamy, jak odpowiedź zależy od litery stojącej w miejscu współczynnika. Nie ma jednej odpowiedzi - jest ich tyle, ile przypadków.

Kluczowe jest to, że przy xx może stać wyrażenie, które dla pewnej wartości parametru zeruje się - a wtedy równanie przestaje być równaniem pierwszego stopnia. Ten przypadek trzeba rozważyć osobno.

Schemat postępowania

  1. Doprowadź równanie do postaci ax=bax = b, gdzie aa i bb zależą od parametru.
  2. Rozwiąż równanie a=0a = 0 - to wartości krytyczne parametru.
  3. Dla parametru różnego od tych wartości: jedno rozwiązanie x=bax = \frac{b}{a}.
  4. Dla wartości krytycznych podstaw je i sprawdź, czy wychodzi zdanie fałszywe (sprzeczność), czy prawdziwe (nieskończenie wiele rozwiązań).
  5. Zapisz odpowiedź w podziale na przypadki.

Przykład 1 - podstawowy

Przeprowadź dyskusję równania (m−3)x=12(m - 3)x = 12 w zależności od parametru mm.

Krok 1. Postać ax=bax = b: a=m−3a = m - 3, b=12b = 12.

Krok 2. Wartość krytyczna: m−3=0m - 3 = 0 dla m=3m = 3.

Krok 3. Przypadek m≠3m \ne 3. Wtedy a≠0a \ne 0, więc równanie ma dokładnie jedno rozwiązanie:

x=12m−3.x = \frac{12}{m - 3}.

Krok 4. Przypadek m=3m = 3. Równanie przyjmuje postać

0⋅x=12,0 \cdot x = 12,

czyli 0=120 = 12 - zdanie fałszywe. Równanie jest sprzeczne.

Odpowiedź. Dla m≠3m \ne 3 jedno rozwiązanie x=12m−3x = \frac{12}{m-3}; dla m=3m = 3 brak rozwiązań.

Przykład 2 - z parametrem po obu stronach

Przeprowadź dyskusję równania mx+2=4x+mmx + 2 = 4x + m.

Krok 1. Porządkujemy do postaci ax=bax = b. Przenosimy niewiadome na lewo, resztę na prawo:

mx−4x=m−2⟹(m−4)x=m−2.mx - 4x = m - 2 \quad\Longrightarrow\quad (m - 4)x = m - 2.

Krok 2. Wartość krytyczna: m=4m = 4.

Krok 3. Przypadek m≠4m \ne 4:

x=m−2m−4.x = \frac{m - 2}{m - 4}.

Krok 4. Przypadek m=4m = 4. Podstawiamy:

0⋅x=4−2=2,0 \cdot x = 4 - 2 = 2,

czyli 0=20 = 2 - sprzeczność.

Odpowiedź. Dla m≠4m \ne 4 jedno rozwiązanie x=m−2m−4x = \frac{m-2}{m-4}; dla m=4m = 4 równanie jest sprzeczne.

Przykład 3 - gdy pojawia się tożsamość

Przeprowadź dyskusję równania (m2−4)x=m−2(m^2 - 4)x = m - 2.

Krok 1. Wartości krytyczne. m2−4=0m^2 - 4 = 0 dla m=−2m = -2 oraz m=2m = 2.

Krok 2. Przypadek m≠−2m \ne -2 i m≠2m \ne 2:

x=m−2m2−4=m−2(m−2)(m+2)=1m+2.x = \frac{m-2}{m^2-4} = \frac{m-2}{(m-2)(m+2)} = \frac{1}{m+2}.

Krok 3. Przypadek m=2m = 2. Podstawiamy do równania wyjściowego:

0⋅x=0,0 \cdot x = 0,

co jest prawdą dla każdej liczby xx. Równanie jest tożsamościowe - rozwiązaniem jest całe R\mathbb{R}.

Krok 4. Przypadek m=−2m = -2:

0⋅x=−4,0 \cdot x = -4,

czyli 0=−40 = -4 - sprzeczność.

Odpowiedź. Dla m∉{−2,2}m \notin \{-2, 2\} jedno rozwiązanie x=1m+2x = \frac{1}{m+2}; dla m=2m = 2 rozwiązaniem jest każda liczba rzeczywista; dla m=−2m = -2 równanie jest sprzeczne.

Zadania „dla jakich m rozwiązanie jest…”

Częsty wariant: nie pytamy o dyskusję, tylko o warunek na rozwiązanie.

Zadanie. Dla jakich mm rozwiązanie równania (m−1)x=6(m-1)x = 6 jest liczbą dodatnią?

Dla m≠1m \ne 1 mamy x=6m−1x = \frac{6}{m-1}. Ułamek o dodatnim liczniku jest dodatni dokładnie wtedy, gdy mianownik jest dodatni:

m−1>0⟹m>1.m - 1 > 0 \quad\Longrightarrow\quad m > 1.

Odpowiedź. m∈(1; +∞)m \in (1;\ +\infty).

Najczęstsze pytania

Dlaczego przypadek a=0a = 0 trzeba rozważać osobno? Bo nie wolno dzielić przez zero. Dla a=0a = 0 równanie przestaje być pierwszego stopnia i ma albo zero rozwiązań, albo nieskończenie wiele - nigdy dokładnie jedno.

Czym różni się równanie sprzeczne od tożsamościowego? Sprzeczne prowadzi do zdania fałszywego (np. 0=50 = 5) i nie ma rozwiązań. Tożsamościowe prowadzi do zdania prawdziwego (0=00 = 0) i spełnia je każda liczba.

Czy w odpowiedzi trzeba wymieniać wszystkie przypadki? Tak - to jest istota „dyskusji”. Pominięcie przypadku krytycznego jest najczęściej popełnianym błędem w tym temacie.

Skąd biorą się wartości krytyczne? Z przyrównania do zera współczynnika przy niewiadomej po uporządkowaniu równania. Dla (m2−4)x=…(m^2-4)x = \ldots są to m=±2m = \pm 2.

Czy rozwiązanie może zależeć od parametru „ładnie”? Często tak - warto skracać ułamki, jak w przykładzie 3, gdzie m−2(m−2)(m+2)\frac{m-2}{(m-2)(m+2)} upraszcza się do 1m+2\frac{1}{m+2}. Skracać wolno tylko przy założeniu m≠2m \ne 2, które i tak mamy.

Przećwicz

Podsumowanie