Przejdź do treści

Definicja logarytmu - co to jest logarytm

Klasa 1 liceum i technikum

Logarytm - definicja i tożsamości

log⁡ab=c  ⟺  ac=b(a>0, a≠1, b>0)\log_a b = c \iff a^c = b \qquad (a > 0,\ a \ne 1,\ b > 0)

log⁡a1=0log⁡aa=1alog⁡ab=b\log_a 1 = 0 \qquad \log_a a = 1 \qquad a^{\log_a b} = b

Pytanie odwrotne do potęgowania

Potęgowanie odpowiada na pytanie: „ile wynosi 232^3?” (odpowiedź: 88). Logarytm odpowiada na pytanie odwrotne: „do której potęgi podnieść 22, żeby otrzymać 88?”. Skoro 23=82^3 = 8, tą potęgą jest 33. Zapisujemy to:

log⁡28=3.\log_2 8 = 3.

Definicja logarytmu

Logarytmem liczby bb przy podstawie aa nazywamy wykładnik cc, do którego trzeba podnieść aa, aby otrzymać bb:

log⁡ab=c⟺ac=b.\log_a b = c \quad\Longleftrightarrow\quad a^c = b.

Liczbę aa nazywamy podstawą logarytmu, a bb - liczbą logarytmowaną. Obowiązują przy tym założenia:

a>0,a≠1,b>0.a > 0, \qquad a \ne 1, \qquad b > 0.

Dlaczego akurat takie? Ponieważ aca^c dla dodatniej podstawy jest zawsze dodatnie, więc bb musi być dodatnie. Podstawa musi być dodatnia i różna od 11 - gdyby a=1a = 1, to 1c=11^c = 1 dla każdego cc i logarytm nie miałby jednej wartości.

Jak obliczyć logarytm - krok po kroku

Każdy logarytm liczymy, zadając jedno i to samo pytanie: „do której potęgi podnieść podstawę, żeby otrzymać liczbę logarytmowaną?”. Najwygodniej trzymać się prostego schematu:

  1. Zapisz log⁡ab=x\log_a b = x.
  2. Przepisz to jako potęgę (to jest sama definicja): ax=ba^x = b.
  3. Zapisz liczbę bb jako potęgę podstawy aa.
  4. Porównaj wykładniki - to daje szukane xx.

Przykład 1 (podstawowy). Oblicz log⁡232\log_2 32. Zapisujemy log⁡232=x\log_2 32 = x, czyli 2x=322^x = 32. Ponieważ 32=2532 = 2^5, mamy 2x=252^x = 2^5, więc x=5x = 5. Zatem log⁡232=5\log_2 32 = 5.

Przykład 2 (ułamek pod logarytmem). Oblicz log⁡319\log_3 \frac{1}{9}. Szukamy xx takiego, że 3x=193^x = \frac{1}{9}. Ponieważ 19=132=3−2\frac{1}{9} = \frac{1}{3^2} = 3^{-2}, otrzymujemy x=−2x = -2.

Przykład 3 (ułamkowa podstawa). Oblicz log⁡1/28\log_{1/2} 8. Mamy (12)x=8\left(\tfrac{1}{2}\right)^x = 8. Zapiszmy obie strony jako potęgi dwójki: 12=2−1\tfrac{1}{2} = 2^{-1} oraz 8=238 = 2^3. Wtedy (2−1)x=23\left(2^{-1}\right)^x = 2^3, czyli 2−x=232^{-x} = 2^3, stąd −x=3-x = 3, więc x=−3x = -3.

Przykład 4 (pierwiastek). Oblicz log⁡22\log_2 \sqrt{2}. Korzystamy z zapisu pierwiastka jako potęgi: 2=21/2\sqrt{2} = 2^{1/2}. Z równania 2x=21/22^x = 2^{1/2} wynika x=12x = \tfrac{1}{2}.

Przykład 5 (przypadki szczególne). log⁡71=0\log_7 1 = 0, bo 70=17^0 = 1; oraz log⁡77=1\log_7 7 = 1, bo 71=77^1 = 7. Działa też podstawa dziesiętna: log⁡101000=3\log_{10} 1000 = 3, bo 103=100010^3 = 1000.

Podstawowe tożsamości

Wprost z definicji wynikają trzy równości, które warto znać na pamięć (dla dozwolonych aa, bb):

log⁡a1=0,log⁡aa=1,alog⁡ab=b.\log_a 1 = 0, \qquad \log_a a = 1, \qquad a^{\log_a b} = b.

Pierwsza: do potęgi 00 podniesione cokolwiek daje 11. Druga: a1=aa^1 = a. Trzecia mówi, że potęgowanie i logarytm o tej samej podstawie „znoszą się” nawzajem - są działaniami odwrotnymi.

Najczęstsze błędy

Logarytm dziesiętny i naturalny

Dwie podstawy są tak częste, że mają własne oznaczenia:

Liczba ee to stała matematyczna (liczba Eulera), która pojawia się naturalnie m.in. przy procencie składanym i wzroście wykładniczym.

Najczęstsze pytania

Jaka jest podstawa logarytmu naturalnego? Liczba e≈2,71828e \approx 2{,}71828 (liczba Eulera). Zapis ln⁡x\ln x oznacza więc log⁡ex\log_e x, np. ln⁡e=1\ln e = 1 i ln⁡1=0\ln 1 = 0. Liczba ee jest niewymierna - jej rozwinięcie dziesiętne nigdy się nie kończy ani nie powtarza. Logarytm dziesiętny log⁡x\log x ma podstawę 1010.

Dlaczego podstawa logarytmu nie może być równa 11? Bo 11 podniesiona do dowolnej potęgi daje zawsze 11. Pytanie „do której potęgi podnieść 11, żeby dostać 88” nie ma odpowiedzi, a pytanie o wynik 11 miałoby ich nieskończenie wiele - logarytm przestałby być jednoznaczny.

Czy logarytm może wyjść ujemny? Tak. Ujemny wynik oznacza po prostu ujemny wykładnik, czyli liczbę logarytmowaną mniejszą od 11 (przy podstawie większej od 11): log⁡218=−3\log_2 \tfrac{1}{8} = -3, bo 2−3=182^{-3} = \tfrac{1}{8}. Ujemna nie może być natomiast liczba logarytmowana.

Co zrobić, gdy wynik nie jest liczbą całkowitą? Najpierw sprawdź, czy da się zapisać obie liczby jako potęgi tej samej podstawy - wtedy wynik bywa ułamkiem, np. log⁡82=13\log_8 2 = \tfrac{1}{3}, bo 81/3=28^{1/3} = 2. Jeśli się nie da (np. log⁡210\log_2 10), wartość jest niewymierna i zostawiamy ją w postaci logarytmu albo liczymy przybliżenie kalkulatorem.

Czy log⁡28\log_2 8 to to samo co log⁡28\log 28? Nie. W zapisie log⁡28\log_2 8 dwójka jest podstawą (pisaną w indeksie dolnym), a 88 liczbą logarytmowaną - wynik to 33. Zapis log⁡28\log 28 oznacza logarytm dziesiętny liczby 2828.

Do czego logarytmy przydają się poza lekcją matematyki? Wszędzie tam, gdzie wielkości zmieniają się wielokrotnie, a nie o stałą wartość: skala pH, skala Richtera, decybele, czas podwojenia kapitału na lokacie czy okres połowicznego rozpadu. Logarytm odpowiada na pytanie „ile razy trzeba pomnożyć”, a nie „ile dodać”.

Przećwicz

Logarytmy najlepiej „wchodzą” przez liczenie. Zadania z pełnymi rozwiązaniami krok po kroku:

Albo zobacz wszystkie zadania z logarytmów →.