Przejdź do treści

Zadania optymalizacyjne z brył - największa objętość, najmniejsze pole

Klasa 4 liceum i technikum

Klasyczne wyniki optymalizacji brył

walec wpisany w stoz˙ek (R,H):  r=23R,  h=13H,  Vmax⁡=49Vstoz˙ka\text{walec wpisany w stożek } (R, H)\text{: } \ r = \frac{2}{3}R, \ \ h = \frac{1}{3}H, \ \ V_{\max} = \frac{4}{9}V_{\text{stożka}}

stoz˙ek o tworzącej l:  H=l3,  Vmax⁡=2327πl3\text{stożek o tworzącej } l\text{: } \ H = \frac{l}{\sqrt{3}}, \ \ V_{\max} = \frac{2\sqrt{3}}{27}\pi l^3

stoz˙ek opisany na kuli r:  H=4r,  Vmin⁡=2Vkuli\text{stożek opisany na kuli } r\text{: } \ H = 4r, \ \ V_{\min} = 2V_{\text{kuli}}

puszka o danej objętosˊci: H=2rgarnek bez pokrywki: H=r\text{puszka o danej objętości: } H = 2r \qquad\qquad \text{garnek bez pokrywki: } H = r

Zadanie optymalizacyjne z brył polega na znalezieniu takich wymiarów bryły (promienia, wysokości), dla których jej objętość jest największa albo pole powierzchni najmniejsze, przy ustalonym warunku - np. bryła ma być wpisana w inną albo mieć daną objętość. Rozwiązujemy je pochodną: zapisujemy wielkość jako funkcję jednej zmiennej na właściwej dziedzinie, szukamy punktu, w którym pochodna się zeruje i zmienia znak, i wracamy do pytania.

Schemat rozwiązania

To ten sam pięciokrokowy schemat co w lekcji zadania optymalizacyjne z pochodną. W bryłach najwięcej pracy wymaga krok 2 - związek między wymiarami odczytujemy z przekroju osiowego.

  1. Zmienna i dziedzina. Wybierz jeden wymiar (rr albo hh) i ustal, w jakim przedziale może być.
  2. Warunek z przekroju. Z podobieństwa trójkątów albo z twierdzenia Pitagorasa wyraź drugi wymiar przez pierwszy.
  3. Funkcja celu. Wstaw do wzoru na objętość lub pole - dostajesz funkcję jednej zmiennej.
  4. Pochodna i punkty krytyczne w dziedzinie.
  5. Uzasadnienie znakiem pochodnej i odpowiedź na pytanie z treści.

Walec o największej objętości wpisany w stożek

Zadanie. W stożek o promieniu podstawy RR i wysokości HH wpisujemy walec: dolna podstawa walca leży na podstawie stożka, a okrąg górnej podstawy - na powierzchni bocznej. Jaki walec ma największą objętość?

walec wpisany w stożek R r h H przekrój osiowy
Walec wpisany w stożek. W przekroju osiowym prostokąt 2r × h jest wpisany w trójkąt; nad prostokątem zostaje trójkąt podobny do całego przekroju.

Krok 1. Zmienna. Niech rr - promień walca, r∈(0; R)r \in (0;\ R).

Krok 2. Warunek. Nad walcem zostaje mały stożek o promieniu rr i wysokości H−hH - h, podobny do całego (w przekroju - trójkąt podobny). Z proporcji:

H−hr=HR⟹h=H(1−rR).\frac{H - h}{r} = \frac{H}{R} \quad\Longrightarrow\quad h = H\left(1 - \frac{r}{R}\right).

Krok 3. Funkcja celu.

V(r)=πr2h=πH(r2−r3R),r∈(0; R).V(r) = \pi r^2 h = \pi H\left(r^2 - \frac{r^3}{R}\right), \qquad r \in (0;\ R).

Krok 4. Pochodna.

V′(r)=πH(2r−3r2R)=πHrR (2R−3r).V'(r) = \pi H\left(2r - \frac{3r^2}{R}\right) = \frac{\pi H r}{R}\,(2R - 3r).

W dziedzinie r>0r > 0, więc V′(r)=0V'(r) = 0 tylko dla r=23Rr = \frac{2}{3}R.

Krok 5. Uzasadnienie. Znak pochodnej to znak 2R−3r2R - 3r: dodatni dla r<23Rr < \frac{2}{3}R, ujemny dla r>23Rr > \frac{2}{3}R. Objętość najpierw rośnie, potem maleje - w r=23Rr = \frac{2}{3}R jest największa. Wtedy h=13Hh = \frac{1}{3}H i

Vmax⁡=π⋅4R29⋅H3=427πR2H=49⋅13πR2H.V_{\max} = \pi \cdot \frac{4R^2}{9} \cdot \frac{H}{3} = \frac{4}{27}\pi R^2 H = \frac{4}{9} \cdot \frac{1}{3}\pi R^2 H.

Odpowiedź. Największą objętość ma walec o promieniu 23R\frac{2}{3}R i wysokości 13H\frac{1}{3}H; zajmuje on 49≈44%\frac{4}{9} \approx 44\% objętości stożka - niezależnie od kształtu stożka. Na rysunku R=3R = 3, H=6H = 6, więc najlepszy walec ma r=2r = 2 i h=2h = 2.

Gdy zamiast objętości maksymalizujemy pole boczne 2πrh2\pi r h, funkcja celu jest kwadratowa i wystarczy wierzchołek paraboli - wychodzi wtedy r=R2r = \frac{R}{2}.

Stożek o danej tworzącej i największej objętości

Zadanie. Tworząca stożka ma długość ll. Jaką wysokość powinien mieć stożek, żeby jego objętość była największa?

Krok 1. Zmienna. Wygodniej wziąć wysokość H∈(0; l)H \in (0;\ l), bo wtedy r2=l2−H2r^2 = l^2 - H^2 nie ma pierwiastka.

Krok 2. Funkcja celu.

V(H)=13π(l2−H2)H=π3(l2H−H3).V(H) = \frac{1}{3}\pi\left(l^2 - H^2\right)H = \frac{\pi}{3}\left(l^2 H - H^3\right).

Krok 3. Pochodna. V′(H)=π3(l2−3H2)V'(H) = \frac{\pi}{3}\left(l^2 - 3H^2\right), zero dla H=l3H = \frac{l}{\sqrt{3}} (ujemne HH odrzucamy).

Krok 4. Uzasadnienie. V′>0V' > 0 dla H<l3H < \frac{l}{\sqrt{3}} i V′<0V' < 0 dla H>l3H > \frac{l}{\sqrt{3}} - maksimum.

r2=l2−l23=2l23,Vmax⁡=13π⋅2l23⋅l3=2327πl3.r^2 = l^2 - \frac{l^2}{3} = \frac{2l^2}{3}, \qquad V_{\max} = \frac{1}{3}\pi \cdot \frac{2l^2}{3} \cdot \frac{l}{\sqrt{3}} = \frac{2\sqrt{3}}{27}\pi l^3.

Odpowiedź. H=l3=33lH = \frac{l}{\sqrt{3}} = \frac{\sqrt{3}}{3}l. Wtedy rH=2\frac{r}{H} = \sqrt{2}, a kąt rozwarcia wynosi 2arctg⁡2≈109,5∘2\operatorname{arctg}\sqrt{2} \approx 109{,}5^\circ - stożek jest „przysadzisty”. Na tym wyniku stoi zadanie o lejku zwijanym z wycinka koła: tworzącą jest wtedy promień koła.

Stożek opisany na kuli o najmniejszej objętości

Zadanie. Na kuli o promieniu rr opisujemy stożek (kula jest styczna do podstawy i do powierzchni bocznej). Jaki stożek ma najmniejszą objętość?

r H H = 4r H = 3r
Dwa stożki opisane na tej samej kuli o promieniu r: o wysokości 4r (najmniejsza objętość) i niższy, o wysokości 3r, ale szerszy.

Krok 1. Zmienna. Wysokość stożka HH. Kula musi się zmieścić nad podstawą, więc H>2rH > 2r.

Krok 2. Warunek. Promień podstawy RR to odcinek styczny z wierzchołka podstawy, a z podobieństwa trójkątów w przekroju osiowym (albo z wzoru ρ=RHR+l\rho = \frac{RH}{R + l} z poprzedniej lekcji) wychodzi

R2=r2HH−2r.R^2 = \frac{r^2 H}{H - 2r}.

Krok 3. Funkcja celu.

V(H)=13πR2H=πr23⋅H2H−2r,H∈(2r; +∞).V(H) = \frac{1}{3}\pi R^2 H = \frac{\pi r^2}{3} \cdot \frac{H^2}{H - 2r}, \qquad H \in (2r;\ +\infty).

Krok 4. Pochodna (pochodna ilorazu):

V′(H)=πr23⋅2H(H−2r)−H2(H−2r)2=πr23⋅H(H−4r)(H−2r)2.V'(H) = \frac{\pi r^2}{3} \cdot \frac{2H(H - 2r) - H^2}{(H - 2r)^2} = \frac{\pi r^2}{3} \cdot \frac{H(H - 4r)}{(H - 2r)^2}.

W dziedzinie H>0H > 0 i mianownik jest dodatni, więc znak V′V' to znak H−4rH - 4r: zero dla H=4rH = 4r.

Krok 5. Uzasadnienie. V′<0V' < 0 dla 2r<H<4r2r < H < 4r, V′>0V' > 0 dla H>4rH > 4r - minimum. Wtedy R2=r2⋅4r2r=2r2R^2 = \frac{r^2 \cdot 4r}{2r} = 2r^2 i

Vmin⁡=13π⋅2r2⋅4r=83πr3=2⋅43πr3.V_{\min} = \frac{1}{3}\pi \cdot 2r^2 \cdot 4r = \frac{8}{3}\pi r^3 = 2 \cdot \frac{4}{3}\pi r^3.

Odpowiedź. Najmniejszy stożek opisany na kuli ma wysokość 4r4r i promień r2r\sqrt{2}, a jego objętość jest dokładnie dwa razy większa od objętości kuli. Niższy stożek musi być bardzo szeroki, a wyższy - bardzo wysoki; obie skrajności mają dużą objętość.

Puszka i garnek - najmniej materiału

Puszka (walec zamknięty) o danej objętości VV ma najmniejsze pole, gdy H=2rH = 2r - jej przekrój osiowy jest kwadratem. Pełne rozwiązanie jest w zadaniu puszka o najmniejszym polu powierzchni.

Garnek bez pokrywki ma tylko jedno dno, więc wynik się zmienia. Z warunku πr2H=V\pi r^2 H = V mamy H=Vπr2H = \frac{V}{\pi r^2} i pole

P(r)=πr2+2πrH=πr2+2Vr,P′(r)=2πr−2Vr2=0  ⟺  r3=Vπ.P(r) = \pi r^2 + 2\pi r H = \pi r^2 + \frac{2V}{r}, \qquad P'(r) = 2\pi r - \frac{2V}{r^2} = 0 \iff r^3 = \frac{V}{\pi}.

Wtedy H=Vπr2=πr3πr2=rH = \frac{V}{\pi r^2} = \frac{\pi r^3}{\pi r^2} = r: wysokość garnka równa promieniowi. Prawdziwe puszki są zwykle wyższe niż 2r2r - liczy się też koszt grubszego dna, zgrzewów i wygoda trzymania.

Przegląd wyników

ZadanieZmienna i dziedzinaWynik
walec wpisany w stożek (R, H), max Vr ∈ (0; R)r = 2R/3, h = H/3, V = 4/9 stożka
walec wpisany w stożek, max pole boczner ∈ (0; R)r = R/2, h = H/2
stożek o tworzącej l, max VH ∈ (0; l)H = l/√3, r = l√(2/3)
stożek opisany na kuli r, min VH ∈ (2r; ∞)H = 4r, R = r√2, V = 2 · kula
walec wpisany w kulę R, max Vh ∈ (0; 2R)h = 2R/√3, h = √2 · r
stożek wpisany w kulę R, max VH ∈ (0; 2R)H = 4R/3
puszka o objętości V, min poler ∈ (0; ∞)H = 2r
garnek bez pokrywki, min poler ∈ (0; ∞)H = r

Walec wpisany w kulę jest rozwiązany w lekcji zadania optymalizacyjne, a stożek wpisany w kulę - w zadaniu stożek o największej objętości wpisany w kulę.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jaki walec wpisany w stożek ma największą objętość? Walec o promieniu 23\frac{2}{3} promienia stożka i wysokości 13\frac{1}{3} wysokości stożka. Zajmuje 49\frac{4}{9} objętości stożka.

Jakie wymiary ma puszka o najmniejszej powierzchni? Wysokość równą średnicy: H=2rH = 2r. Dla puszki bez pokrywki (garnka) - wysokość równą promieniowi.

Jaki stożek o danej tworzącej ma największą objętość? Ten, którego wysokość wynosi l3\frac{l}{\sqrt{3}}; wtedy r=l23r = l\sqrt{\frac{2}{3}}, a kąt rozwarcia ma około 109,5∘109{,}5^\circ.

Ile razy stożek opisany na kuli jest większy od kuli? Co najmniej dwa razy. Najmniejszy stożek opisany na kuli o promieniu rr ma wysokość 4r4r i objętość równą podwojonej objętości kuli.

Czy w zadaniach z brył zawsze potrzebna jest pochodna? Nie. Gdy funkcja celu jest kwadratowa (np. pole boczne walca wpisanego w stożek), wystarczy wierzchołek paraboli. Pochodna jest potrzebna dla wielomianów stopnia trzeciego i funkcji wymiernych.

Przećwicz

Podsumowanie