Przejdź do treści

Potęga o wykładniku rzeczywistym

Klasa 1 liceum i technikum

Wykładnik niewymierny

Umiemy już obliczać potęgi o wykładniku wymiernym, czyli takim, który da się zapisać ułamkiem. A co z wykładnikiem niewymiernym, na przykład 222^{\sqrt{2}} albo 2π2^{\pi}? Tutaj nie ma już „tylu a tylu czynników” ani pierwiastka - potrzebujemy nowego pomysłu.

Pomysł jest taki: liczbę niewymierną przybliżamy coraz dokładniejszymi liczbami wymiernymi, a potęgi o tych wymiernych wykładnikach (które już umiemy liczyć) dają wyniki coraz bliższe pewnej jednej liczbie. Dla 2=1,4142…\sqrt{2} = 1{,}4142\ldots rozważamy:

21,4,21,41,21,414,21,4142, …2^{1{,}4}, \quad 2^{1{,}41}, \quad 2^{1{,}414}, \quad 2^{1{,}4142}, \ \ldots

Te wartości „skupiają się” wokół jednej liczby - i właśnie ją nazywamy 222^{\sqrt{2}}.

Określenie i własności

Dla podstawy dodatniej a>0a > 0 i dowolnego wykładnika rzeczywistego xx potęga axa^x jest dobrze określona. Co ważne, jest ona zawsze dodatnia:

ax>0dla kaz˙dego a>0 i kaz˙dego x∈R.a^x > 0 \quad \text{dla każdego } a > 0 \text{ i każdego } x \in \mathbb{R}.

Zachowane są też znane przypadki szczególne: a0=1a^0 = 1 oraz a1=aa^1 = a.

Najważniejsze: wszystkie prawa działań na potęgach (mnożenie, dzielenie, potęga potęgi, potęga iloczynu i ilorazu) obowiązują teraz dla dowolnych wykładników rzeczywistych:

ax⋅ay=ax+y,(ax)y=ax⋅y,(a⋅b)x=ax⋅bx.a^x \cdot a^y = a^{x+y}, \qquad \left(a^x\right)^y = a^{x \cdot y}, \qquad (a \cdot b)^x = a^x \cdot b^x.

Szacowanie

Skoro 3<π<43 < \pi < 4, to wartość 2π2^{\pi} leży między 232^3 a 242^4:

23<2π<24,czyli8<2π<16.2^3 < 2^{\pi} < 2^4, \qquad \text{czyli} \qquad 8 < 2^{\pi} < 16.

(Dokładniej 2π≈8,822^{\pi} \approx 8{,}82.) Widać, że mimo „dziwnego” wykładnika potęga zachowuje się przewidywalnie.

Związek z funkcją wykładniczą

Dzięki potędze o wykładniku rzeczywistym możemy potraktować wykładnik jako zmienną: dla ustalonej podstawy a>0a > 0 wyrażenie axa^x określa funkcję wykładniczą. To ona opisuje m.in. wzrost wykładniczy (procent składany, rozpad promieniotwórczy) - rozwiniemy ją w dziale o funkcjach.

Najczęstsze pytania

Jak w ogóle rozumieć potęgę z wykładnikiem niewymiernym, np. 222^{\sqrt{2}}? Jako liczbę, do której zbliżają się potęgi o wykładnikach wymiernych coraz lepiej przybliżających 2\sqrt{2}: 21,42^{1{,}4}, 21,412^{1{,}41}, 21,4142^{1{,}414}… Ciąg tych wartości ma granicę i to ona jest wartością potęgi.

Dlaczego podstawa musi być dodatnia? Bo dla podstawy ujemnej nie da się sensownie zdefiniować potęg z wykładnikami ułamkowymi - (−4)1/2(-4)^{1/2} musiałoby być pierwiastkiem z liczby ujemnej. Żeby definicja działała dla wszystkich wykładników rzeczywistych, ograniczamy się do a>0a > 0.

Czy potęga o dodatniej podstawie może wyjść ujemna? Nie, nigdy. Dla a>0a > 0 wartość axa^x jest zawsze dodatnia, niezależnie od wykładnika. Wykładnik ujemny daje liczbę małą, ale wciąż dodatnią.

Czy prawa działań na potęgach nadal obowiązują? Tak - to główny powód, dla którego rozszerza się definicję potęgi. Wzory ax⋅ay=ax+ya^x \cdot a^y = a^{x+y} i (ax)y=axy(a^x)^y = a^{xy} działają dla dowolnych wykładników rzeczywistych, o ile podstawa jest dodatnia.

Przećwicz