Przejdź do treści

Nierówności z wartością bezwzględną

Klasa 2 liceum i technikum

Schemat dla trudniejszych nierówności

  1. Wyznacz miejsca zerowe wyrażeń podmodułowych i podziel oś na przedziały.
  2. W każdym przedziale opuść moduły i rozwiąż zwykłą nierówność.
  3. Wynik przetnij (część wspólna) z warunkiem przedziału.
  4. Wyniki ze wszystkich przypadków zsumuj.

W przedziale przecinamy, między przypadkami sumujemy.

Kiedy potrzebna jest metoda przypadków

Proste nierówności ∣W∣<r|W| < r i ∣W∣>r|W| > r rozwiązujemy regułami z wcześniejszej lekcji. Gdy jednak niewiadoma występuje poza modułem albo modułów jest kilka, trzeba rozbić zadanie na przedziały - tak samo jak przy równaniach, z jedną różnicą: wynik każdego przypadku jest zbiorem, więc trzeba go przeciąć z warunkiem przedziału.

Przykład 1 - niewiadoma poza modułem

Rozwiąż ∣x−1∣<2x|x - 1| < 2x.

Krok 1. Miejsce zerowe: x=1x = 1. Przedziały: (−∞;1)(-\infty; 1) oraz ⟨1;+∞)\langle 1; +\infty).

Przypadek A: x<1x < 1. Wtedy ∣x−1∣=1−x|x-1| = 1 - x:

1−x<2x⟹1<3x⟹x>13.1 - x < 2x \quad\Longrightarrow\quad 1 < 3x \quad\Longrightarrow\quad x > \tfrac{1}{3}.

Przecinamy z warunkiem przedziału:

x∈(13; 1).x \in \left(\tfrac{1}{3};\ 1\right).

Przypadek B: x≥1x \ge 1. Wtedy ∣x−1∣=x−1|x-1| = x - 1:

x−1<2x⟹−1<x,x - 1 < 2x \quad\Longrightarrow\quad -1 < x,

co dla x≥1x \ge 1 jest zawsze prawdą. Część wspólna to cały przedział:

x∈⟨1; +∞).x \in \langle 1;\ +\infty).

Krok 2. Sumujemy wyniki obu przypadków:

x∈(13; 1)∪⟨1; +∞)=(13; +∞).x \in \left(\tfrac{1}{3};\ 1\right) \cup \langle 1;\ +\infty) = \left(\tfrac{1}{3};\ +\infty\right).

Sprawdzenie. Dla x=1x = 1: ∣1−1∣=0<2|1-1| = 0 < 2 - prawda. Dla x=0x = 0: ∣0−1∣=1<0|0-1| = 1 < 0 - fałsz, i rzeczywiście 00 nie należy do rozwiązania.

Odpowiedź. x∈(13; +∞)x \in \left(\tfrac{1}{3};\ +\infty\right).

Przykład 2 - dwa moduły

Rozwiąż ∣x+1∣+∣x−2∣≤5|x + 1| + |x - 2| \le 5.

Krok 1. Miejsca zerowe: x=−1x = -1 oraz x=2x = 2. Przedziały: (−∞;−1)(-\infty; -1), ⟨−1;2)\langle -1; 2), ⟨2;+∞)\langle 2; +\infty).

Przypadek A: x<−1x < -1. Oba wyrażenia ujemne:

−(x+1)−(x−2)≤5⟹−2x+1≤5⟹x≥−2.-(x+1) - (x-2) \le 5 \quad\Longrightarrow\quad -2x + 1 \le 5 \quad\Longrightarrow\quad x \ge -2.

Część wspólna z (−∞;−1)(-\infty; -1): x∈⟨−2; −1)x \in \langle -2;\ -1).

Przypadek B: −1≤x<2-1 \le x < 2. Pierwsze nieujemne, drugie ujemne:

(x+1)−(x−2)≤5⟹3≤5,(x+1) - (x-2) \le 5 \quad\Longrightarrow\quad 3 \le 5,

co jest prawdą zawsze. Cały przedział wchodzi do rozwiązania: x∈⟨−1; 2)x \in \langle -1;\ 2).

Przypadek C: x≥2x \ge 2. Oba nieujemne:

(x+1)+(x−2)≤5⟹2x−1≤5⟹x≤3.(x+1) + (x-2) \le 5 \quad\Longrightarrow\quad 2x - 1 \le 5 \quad\Longrightarrow\quad x \le 3.

Część wspólna: x∈⟨2; 3⟩x \in \langle 2;\ 3\rangle.

Krok 2. Suma wszystkich przypadków:

x∈⟨−2; −1)∪⟨−1; 2)∪⟨2; 3⟩=⟨−2; 3⟩.x \in \langle -2;\ -1) \cup \langle -1;\ 2) \cup \langle 2;\ 3\rangle = \langle -2;\ 3\rangle.

Odpowiedź. x∈⟨−2; 3⟩x \in \langle -2;\ 3\rangle.

Kontrola geometryczna. Warunek mówi: suma odległości od −1-1 i od 22 nie przekracza 55. Same te liczby są oddalone o 33, więc „zapas” wynosi 22, po jednej jednostce na stronę - stąd końce −2-2 i 33. Zgadza się.

Przykład 3 - moduł po obu stronach

Rozwiąż ∣x−4∣≥∣x∣|x - 4| \ge |x|.

Obie strony są nieujemne, więc wolno podnieść nierówność do kwadratu:

(x−4)2≥x2⟹x2−8x+16≥x2⟹−8x≥−16⟹x≤2.(x-4)^2 \ge x^2 \quad\Longrightarrow\quad x^2 - 8x + 16 \ge x^2 \quad\Longrightarrow\quad -8x \ge -16 \quad\Longrightarrow\quad x \le 2.

Odpowiedź. x∈(−∞; 2⟩x \in (-\infty;\ 2\rangle.

Interpretacja: szukamy liczb, które są nie bliżej czwórki niż zera - czyli leżących na lewo od środka odcinka ⟨0;4⟩\langle 0; 4\rangle, wraz z samym środkiem.

Najczęstsze pytania

Dlaczego w przedziale przecinamy, a między przypadkami sumujemy? Bo wewnątrz przypadku muszą być spełnione jednocześnie dwa warunki (nierówność i warunek przedziału), a rozwiązaniem całego zadania jest każdy argument spełniający którykolwiek z przypadków.

Co, jeśli w przypadku wyszła nierówność zawsze prawdziwa? Wtedy cały rozważany przedział wchodzi do rozwiązania - jak w przypadku B w przykładzie 2.

Kiedy wolno podnieść nierówność z modułami do kwadratu? Gdy obie strony są nieujemne - na przykład gdy po obu stronach stoją moduły. To najkrótsza droga w takich zadaniach.

Czy przedziały z różnych przypadków mogą się nakładać? Mogą się stykać końcami (jak wyżej) - przy sumowaniu skleją się w jeden przedział. To normalne i warto uprościć zapis odpowiedzi.

Jak sprawdzić odpowiedź? Podstawić kilka liczb: jedną ze środka rozwiązania, jedną spoza i jedną z końca. Trzy podstawienia wyłapują większość błędów.

Przećwicz

Podsumowanie