Rozwiązywanie układów równań metodą podstawiania
Klasa 1 liceum i technikum
Metoda podstawiania - schemat postępowania
1. Z jednego równania wyznacz jedną niewiadomą (np. ).
2. Podstaw otrzymane wyrażenie do drugiego równania - powstanie równanie z jedną niewiadomą.
3. Rozwiąż je, a wynik podstaw do wzoru z kroku 1, by obliczyć drugą niewiadomą.
4. Sprawdź parę w obu równaniach układu.
Pomysł metody
Układ równań jest trudny, bo niewiadome są dwie. Metoda podstawiania sprowadza go do tego, co już umiemy - do równania z jedną niewiadomą. Pomysł: skoro z jednego równania wiadomo, czemu równa się jedna niewiadoma (wyrażona przez drugą), to można tę wiedzę podstawić do drugiego równania - i jedna niewiadoma znika.
Przykład 1 - krok po kroku
Przykład 1. Rozwiąż układ równań
Krok 1. Wybieramy równanie i niewiadomą najłatwiejszą do wyznaczenia. W pierwszym równaniu stoi „samotnie” (współczynnik 1):
Krok 2. Podstawiamy wyrażenie w miejsce do drugiego równania:
Zwróć uwagę: podstawiamy całe wyrażenie w nawiasie. Otrzymaliśmy równanie z jedną niewiadomą.
Krok 3. Rozwiązujemy je:
Teraz wracamy do wzoru z kroku 1 i obliczamy :
Krok 4. Sprawdzamy parę w obu równaniach układu:
Odpowiedź: Rozwiązaniem układu jest para , . Układ jest oznaczony.
Którą niewiadomą wyznaczyć? Wybieraj wygodnie
Metoda zadziała niezależnie od wyboru, ale rachunki bywają różnie przyjemne. Najwygodniej wyznaczyć niewiadomą, która ma współczynnik lub - unikniemy ułamków.
Przykład 2. Rozwiąż układ równań
Krok 1. W drugim równaniu ma współczynnik 1 - wyznaczamy właśnie je:
(Gdybyśmy uparli się na z pierwszego równania, dostalibyśmy - da się, ale po co brnąć w ułamki?)
Krok 2. Podstawiamy do pierwszego równania:
Krok 3. Rozwiązujemy:
Krok 4. Sprawdzenie: oraz .
Odpowiedź: , .
Najczęstszy błąd: zgubienie nawiasu przy podstawianiu. Podstawiając do wyrażenia , piszemy . Zapis bez nawiasu, , prowadzi do błędnego wyniku. Całe podstawiane wyrażenie zawsze bierz w nawias.
Gdy wynik nie jest „ładny”
Rozwiązanie układu nie musi być parą liczb całkowitych - i to żaden problem dla metody.
Przykład 3. Rozwiąż układ równań
Z drugiego równania: . Podstawiamy do pierwszego:
Obliczamy :
Sprawdzenie: oraz .
Odpowiedź: , . Zauważ, że metoda graficzna nie dałaby tu dokładnego wyniku - takiego punktu nie sposób precyzyjnie odczytać z rysunku.
Układ sprzeczny i nieoznaczony w metodzie podstawiania
Co się stanie, gdy układ nie ma dokładnie jednego rozwiązania? Metoda sama to zasygnalizuje - niewiadome znikną całkowicie, a zostanie zdanie prawdziwe albo fałszywe.
Przykład 4. Rozwiąż układ równań
Z pierwszego równania . Podstawiamy do drugiego:
Niewiadome się zredukowały i zostało zdanie fałszywe - układ jest sprzeczny, nie ma rozwiązań.
Przykład 5. Rozwiąż układ równań
Z pierwszego równania . Podstawiamy do drugiego:
Zostało zdanie prawdziwe spełnione przez każdą wartość - układ jest nieoznaczony. Rozwiązaniami są wszystkie pary postaci , gdzie jest dowolną liczbą rzeczywistą.
Zapamiętaj sygnały: niewiadome znikają i zostaje fałsz (np. ) - układ sprzeczny; zostaje prawda (np. ) - układ nieoznaczony.
Najczęstsze pytania
Na czym polega metoda podstawiania? Z jednego równania wyznaczamy jedną niewiadomą (wyrażamy ją przez drugą), a otrzymane wyrażenie podstawiamy do drugiego równania. Powstaje równanie z jedną niewiadomą, które umiemy rozwiązać.
Którą niewiadomą najlepiej wyznaczyć? Tę, która ma współczynnik lub - wtedy unikamy ułamków. Jeśli takiej nie ma, metoda nadal działa, tylko rachunki są mniej wygodne (można też rozważyć metodę przeciwnych współczynników).
Czy wynik trzeba sprawdzać? Warto - podstawienie pary do obu równań natychmiast wykrywa błąd rachunkowy. W zadaniach maturalnych sprawdzenie nie jest wymagane, ale chroni przed utratą punktów za pomyłkę.
Przećwicz
- Metoda podstawiania → - od najprostszych układów po równania z ułamkami.
Podsumowanie
- Metoda podstawiania: wyznacz niewiadomą z jednego równania, podstaw do drugiego, rozwiąż, oblicz drugą niewiadomą, sprawdź.
- Podstawiane wyrażenie zawsze bierz w nawias.
- Wyznaczaj niewiadomą o współczynniku lub - unikniesz ułamków.
- Gdy niewiadome znikną: zdanie fałszywe = układ sprzeczny, zdanie prawdziwe = układ nieoznaczony.