Przejdź do treści

Twierdzenie o stycznej i siecznej - wzór, dowód i przykłady

Klasa 2 liceum i technikum

Twierdzenia o odcinkach w okręgu

styczna i sieczna z punktu P:∣PA∣2=∣PB∣⋅∣PC∣\text{styczna i sieczna z punktu } P: \qquad |PA|^2 = |PB| \cdot |PC|

dwie sieczne z punktu P:∣PB∣⋅∣PC∣=∣PD∣⋅∣PE∣\text{dwie sieczne z punktu } P: \qquad |PB| \cdot |PC| = |PD| \cdot |PE|

dwie cięciwy przecinające się w S:∣AS∣⋅∣SB∣=∣CS∣⋅∣SD∣\text{dwie cięciwy przecinające się w } S: \qquad |AS| \cdot |SB| = |CS| \cdot |SD|

dwie styczne z punktu P:∣PA∣=∣PA′∣\text{dwie styczne z punktu } P: \qquad |PA| = |PA'|

Oznaczenia: AA - punkt styczności, BB - bliższy, a CC - dalszy punkt przecięcia siecznej z okręgiem.

Twierdzenie o stycznej i siecznej

Twierdzenie. Jeżeli z punktu PP leżącego na zewnątrz okręgu poprowadzimy styczną (o punkcie styczności AA) oraz sieczną przecinającą okrąg w punktach BB i CC, to ∣PA∣2=∣PB∣⋅∣PC∣.|PA|^2 = |PB| \cdot |PC|.

Kwadrat odcinka stycznej równa się iloczynowi całej siecznej przez jej zewnętrzną część. Kolejność liter jest istotna: BB to punkt bliższy PP, a CC - dalszy.

P A B C O PA² = PB · PC
Styczna PA i sieczna PBC poprowadzone z punktu P. Zachodzi równość PA² = PB · PC - tutaj PA² = 21 oraz PB · PC = 3 · 7 = 21.

Kąt między styczną a cięciwą

Do dowodu potrzebne jest jedno twierdzenie pomocnicze.

Twierdzenie o kącie między styczną a cięciwą. Kąt między styczną w punkcie AA a cięciwą ABAB jest równy kątowi wpisanemu opartemu na łuku ABAB (leżącemu po drugiej stronie cięciwy).

Uzasadnienie. Niech OO będzie środkiem okręgu, a ∠AOB=2α\angle AOB = 2\alpha kątem środkowym. Trójkąt AOBAOB jest równoramienny (∣OA∣=∣OB∣|OA| = |OB|), więc ∠OAB=90°−α\angle OAB = 90° - \alpha. Promień OAOA jest prostopadły do stycznej, zatem kąt między styczną a cięciwą wynosi 90°−(90°−α)=α90° - (90° - \alpha) = \alpha. Tyle samo ma każdy kąt wpisany oparty na łuku ABAB, bo jest połową kąta środkowego (zobacz kąt wpisany i kąt środkowy).

Dowód twierdzenia o stycznej i siecznej

Dowód 1 (podobieństwo trójkątów). Porównajmy trójkąty PABPAB i PCAPCA:

Trójkąty mają więc dwa równe kąty, czyli są podobne (cecha kkk). Odpowiednie boki są proporcjonalne:

∣PA∣∣PC∣=∣PB∣∣PA∣⟹∣PA∣2=∣PB∣⋅∣PC∣.■\frac{|PA|}{|PC|} = \frac{|PB|}{|PA|} \quad\Longrightarrow\quad |PA|^2 = |PB| \cdot |PC|. \qquad \blacksquare

Dowód 2 (twierdzenie Pitagorasa). Niech rr będzie promieniem, d=∣PO∣d = |PO|, a MM - środkiem cięciwy BCBC. Odcinek OMOM jest prostopadły do cięciwy, więc z twierdzenia Pitagorasa w trójkątach OMPOMP i OMBOMB:

∣PB∣⋅∣PC∣=(∣PM∣−∣MB∣)(∣PM∣+∣MB∣)=∣PM∣2−∣MB∣2=(d2−∣OM∣2)−(r2−∣OM∣2)=d2−r2.|PB| \cdot |PC| = (|PM| - |MB|)(|PM| + |MB|) = |PM|^2 - |MB|^2 = (d^2 - |OM|^2) - (r^2 - |OM|^2) = d^2 - r^2.

Z kolei ∣PA∣2=d2−r2|PA|^2 = d^2 - r^2 z trójkąta prostokątnego OAPOAP. Obie strony są równe. ■\blacksquare

Drugi dowód pokazuje coś więcej: iloczyn ∣PB∣⋅∣PC∣|PB| \cdot |PC| zależy tylko od odległości punktu od środka i od promienia, a nie od kierunku siecznej. Liczba d2−r2d^2 - r^2 nazywa się potęgą punktu względem okręgu.

Przykład 1 - liczbowa kontrola twierdzenia

Weźmy okrąg o promieniu 22 i punkt PP oddalony od środka o 55 (jak na rysunku).

Długość stycznej liczymy z twierdzenia Pitagorasa (promień jest prostopadły do stycznej):

∣PA∣2=52−22=21.|PA|^2 = 5^2 - 2^2 = 21.

Sieczna przez środek przecina okrąg w odległościach 5−2=35 - 2 = 3 oraz 5+2=75 + 2 = 7 od punktu PP, więc

∣PB∣⋅∣PC∣=3⋅7=21.|PB| \cdot |PC| = 3 \cdot 7 = 21.

Obie wartości są równe - twierdzenie działa.

Przykład 2 - typowe zadanie

Zadanie. Z punktu PP poprowadzono styczną do okręgu o długości 66 oraz sieczną, której bliższa część ma długość ∣PB∣=4|PB| = 4. Oblicz długość cięciwy BCBC.

Krok 1. Twierdzenie o stycznej i siecznej.

∣PA∣2=∣PB∣⋅∣PC∣⟹36=4⋅∣PC∣⟹∣PC∣=9.|PA|^2 = |PB| \cdot |PC| \quad\Longrightarrow\quad 36 = 4 \cdot |PC| \quad\Longrightarrow\quad |PC| = 9.

Krok 2. Cięciwa to różnica całej siecznej i jej części zewnętrznej:

∣BC∣=∣PC∣−∣PB∣=9−4=5.|BC| = |PC| - |PB| = 9 - 4 = 5.

Odpowiedź. ∣BC∣=5|BC| = 5.

Przykład 3 - promień okręgu

Zadanie. Odcinek stycznej poprowadzonej z punktu PP ma długość 1212. Sieczna z punktu PP przechodzi przez środek okręgu, a jej zewnętrzna część ma długość 88. Oblicz promień okręgu.

Krok 1. Z twierdzenia o stycznej i siecznej: 144=8⋅∣PC∣144 = 8 \cdot |PC|, więc ∣PC∣=18|PC| = 18.

Krok 2. Sieczna przechodzi przez środek, więc cięciwa BCBC jest średnicą: ∣BC∣=18−8=10|BC| = 18 - 8 = 10, czyli r=5r = 5.

Sprawdzenie. ∣PO∣=8+5=13|PO| = 8 + 5 = 13 i 132−52=144=12213^2 - 5^2 = 144 = 12^2 - zgadza się z twierdzeniem Pitagorasa w trójkącie OAPOAP.

Odpowiedź. r=5r = 5.

Twierdzenie o dwóch siecznych

Gdy z punktu PP poprowadzimy dwie sieczne - jedną przecinającą okrąg w punktach BB i CC, drugą w punktach DD i EE - iloczyny odcinków są równe:

∣PB∣⋅∣PC∣=∣PD∣⋅∣PE∣.|PB| \cdot |PC| = |PD| \cdot |PE|.

Wynika to natychmiast z poprzedniego twierdzenia: oba iloczyny są równe ∣PA∣2|PA|^2, czyli kwadratowi długości stycznej z tego samego punktu. Można to też udowodnić bez stycznej - trójkąty PBEPBE i PDCPDC są podobne, bo mają wspólny kąt przy PP i równe kąty wpisane ∠PEB=∠PCD\angle PEB = \angle PCD oparte na łuku BDBD.

P B C D E O
Dwie sieczne poprowadzone z punktu P. Iloczyny są równe: PB · PC = PD · PE - każdy z nich jest równy kwadratowi stycznej z punktu P.

Przykład. Dla ∣PB∣=3|PB| = 3, ∣PC∣=8|PC| = 8 oraz ∣PD∣=4|PD| = 4 dostajemy

3⋅8=4⋅∣PE∣⟹∣PE∣=6.3 \cdot 8 = 4 \cdot |PE| \quad\Longrightarrow\quad |PE| = 6.

Twierdzenie o przecinających się cięciwach

To samo prawo działa, gdy punkt leży wewnątrz okręgu - wtedy zamiast siecznych mamy cięciwy.

Twierdzenie. Jeżeli cięciwy ABAB i CDCD przecinają się w punkcie SS, to ∣AS∣⋅∣SB∣=∣CS∣⋅∣SD∣.|AS| \cdot |SB| = |CS| \cdot |SD|.

ABCDS
Cięciwy AB i CD przecinają się w punkcie S wewnątrz okręgu. Zachodzi równość AS · SB = CS · SD.

Dowód. Trójkąty ASCASC i DSBDSB mają równe kąty przy SS (wierzchołkowe) oraz ∠CAB=∠CDB\angle CAB = \angle CDB (kąty wpisane oparte na tym samym łuku CBCB). Są więc podobne, a stąd ∣AS∣∣DS∣=∣CS∣∣BS∣\frac{|AS|}{|DS|} = \frac{|CS|}{|BS|}, czyli ∣AS∣⋅∣SB∣=∣CS∣⋅∣SD∣|AS| \cdot |SB| = |CS| \cdot |SD|. ■\blacksquare

Przykład. Cięciwy przecinają się w punkcie SS, przy czym ∣AS∣=5|AS| = 5, ∣SB∣=6|SB| = 6 i ∣CS∣=3|CS| = 3. Wtedy 5⋅6=3⋅∣SD∣5 \cdot 6 = 3 \cdot |SD|, więc ∣SD∣=10|SD| = 10, a cała cięciwa CDCD ma długość 1313.

W tej wersji iloczyn jest równy r2−d2r^2 - d^2, gdzie dd to odległość punktu SS od środka - znów zależy tylko od położenia punktu.

Dwie styczne z jednego punktu

Twierdzenie. Odcinki stycznych poprowadzonych z jednego punktu do okręgu są równe.

Dowód jest krótki: trójkąty OAPOAP i OA′POA'P są prostokątne, mają wspólną przeciwprostokątną OPOP i równe przyprostokątne (promienie), więc są przystające - a stąd ∣PA∣=∣PA′∣|PA| = |PA'|.

Ta własność jest podstawą wielu zadań o okręgu wpisanym w wielokąt: odcinki styczne z każdego wierzchołka są parami równe. Z niej wynika też, że w czworokącie opisanym na okręgu sumy przeciwległych boków są równe: a+c=b+da + c = b + d.

Najczęstsze pytania

Jak brzmi twierdzenie o stycznej i siecznej? Jeżeli z punktu PP poza okręgiem poprowadzimy styczną PAPA i sieczną przecinającą okrąg w punktach BB i CC, to ∣PA∣2=∣PB∣⋅∣PC∣|PA|^2 = |PB| \cdot |PC| - kwadrat stycznej jest równy iloczynowi całej siecznej i jej zewnętrznej części.

Który odcinek jest „całą sieczną”, a który zewnętrzną częścią?∣PC∣|PC| to odległość od PP do dalszego punktu przecięcia (cała sieczna), a ∣PB∣|PB| - do bliższego (część zewnętrzna). Pomylenie ich to najczęstszy błąd w tym temacie. Cięciwa BCBC to różnica: ∣BC∣=∣PC∣−∣PB∣|BC| = |PC| - |PB|.

Jak brzmi twierdzenie o dwóch siecznych? Dla dwóch siecznych poprowadzonych z jednego punktu PP iloczyny odcinków są równe: ∣PB∣⋅∣PC∣=∣PD∣⋅∣PE∣|PB| \cdot |PC| = |PD| \cdot |PE| (za każdym razem część zewnętrzna razy cała sieczna).

Czy twierdzenie działa dla punktu wewnątrz okręgu? Tak, w wersji dla cięciw: jeśli cięciwy ABAB i CDCD przecinają się w punkcie SS, to ∣AS∣⋅∣SB∣=∣CS∣⋅∣SD∣|AS| \cdot |SB| = |CS| \cdot |SD|. Stycznej wtedy nie ma, bo z punktu wewnętrznego nie da się jej poprowadzić.

Jak udowodnić twierdzenie o stycznej i siecznej? Najkrócej z podobieństwa trójkątów PABPAB i PCAPCA: mają wspólny kąt przy PP, a kąt między styczną a cięciwą ABAB jest równy kątowi wpisanemu ∠BCA\angle BCA. Z proporcji boków wychodzi ∣PA∣2=∣PB∣⋅∣PC∣|PA|^2 = |PB| \cdot |PC|. Drugi dowód, z twierdzenia Pitagorasa, jest wyżej.

Co to jest potęga punktu względem okręgu? Liczba d2−r2d^2 - r^2, gdzie dd to odległość punktu od środka okręgu, a rr - promień. Dla punktu na zewnątrz jest równa kwadratowi stycznej i iloczynowi odcinków każdej siecznej; to ona sprawia, że wszystkie trzy twierdzenia z tej lekcji są w gruncie rzeczy jednym.

Do czego to się przydaje? Do liczenia długości cięciw, siecznych i promieni w zadaniach z okręgiem, a nawet do obliczenia, jak daleko widać horyzont z danej wysokości. Pozwala też skonstruować odcinek o długości równej średniej geometrycznej dwóch danych odcinków.

Przećwicz

Podsumowanie