Przejdź do treści

Rozwiązywanie układów równań metodą przeciwnych współczynników

Klasa 1 liceum i technikum

Metoda przeciwnych współczynników - schemat postępowania

1. Pomnóż jedno lub oba równania przez takie liczby, by przy jednej niewiadomej stały współczynniki przeciwne (np. 33 i −3-3).

2. Dodaj równania stronami - ta niewiadoma się zredukuje.

3. Rozwiąż otrzymane równanie z jedną niewiadomą, a wynik podstaw do dowolnego równania układu.

4. Sprawdź parę (x,y)(x, y) w obu równaniach.

Pomysł metody

Skoro w układzie równań obie strony każdego równania są równe, to wolno dodać równania stronami: lewą stronę do lewej, prawą do prawej - równość zostanie zachowana. Cały trik polega na tym, żeby przed dodaniem doprowadzić współczynniki przy jednej niewiadomej do liczb przeciwnych - wtedy po dodaniu ta niewiadoma zniknie i zostanie równanie z jedną niewiadomą.

Stąd inna nazwa tej metody: metoda dodawania stronami (albo metoda eliminacji - „eliminujemy” jedną niewiadomą).

Przykład 1 - współczynniki już są przeciwne

Przykład 1. Rozwiąż układ równań {x+y=4x−y=2\begin{cases} x + y = 4 \\ x - y = 2 \end{cases}

Krok 1. Przy yy stoją współczynniki 11 i −1-1 - już są przeciwne, niczego nie trzeba mnożyć.

Krok 2. Dodajemy równania stronami:

(x+y)+(x−y)=4+2⟹2x=6⟹x=3.(x + y) + (x - y) = 4 + 2 \quad\Longrightarrow\quad 2x = 6 \quad\Longrightarrow\quad x = 3.

Krok 3. Podstawiamy x=3x = 3 do pierwszego równania: 3+y=43 + y = 4, więc y=1y = 1.

Krok 4. Sprawdzenie: 3+1=4 ✓3 + 1 = 4\ \checkmark oraz 3−1=2 ✓3 - 1 = 2\ \checkmark.

Odpowiedź: x=3x = 3, y=1y = 1. (To ten sam układ, który rozwiązaliśmy graficznie - wynik oczywiście ten sam, ale tu mamy go bez rysowania.)

Przykład 2 - mnożymy jedno równanie

Przykład 2. Rozwiąż układ równań {x+y=152x+3y=38\begin{cases} x + y = 15 \\ 2x + 3y = 38 \end{cases}

Krok 1. Przy xx stoją współczynniki 11 i 22. Wystarczy pomnożyć pierwsze równanie przez −2-2, by otrzymać parę −2-2 i 22:

{−2x−2y=−302x+3y=38\begin{cases} -2x - 2y = -30 \\ 2x + 3y = 38 \end{cases}

Uwaga: mnożymy obie strony równania - prawa strona też! Zapomnienie o pomnożeniu prawej strony to najczęstszy błąd w tej metodzie.

Krok 2. Dodajemy stronami:

(−2x−2y)+(2x+3y)=−30+38⟹y=8.(-2x - 2y) + (2x + 3y) = -30 + 38 \quad\Longrightarrow\quad y = 8.

Krok 3. Podstawiamy y=8y = 8 do równania x+y=15x + y = 15: otrzymujemy x=7x = 7.

Krok 4. Sprawdzenie: 7+8=15 ✓7 + 8 = 15\ \checkmark oraz 2⋅7+3⋅8=38 ✓2 \cdot 7 + 3 \cdot 8 = 38\ \checkmark.

Odpowiedź: x=7x = 7, y=8y = 8 - zgodnie z wynikiem, który w lekcji o metodzie podstawiania dało podstawianie. Każda poprawna metoda prowadzi do tego samego rozwiązania.

Przykład 3 - mnożymy oba równania

Czasem żadna pojedyncza liczba nie wystarczy - wtedy mnożymy oba równania tak, by przy wybranej niewiadomej pojawiła się para współczynników przeciwnych (najwygodniej: najmniejsza wspólna wielokrotność).

Przykład 3. Rozwiąż układ równań {3x+2y=74x−3y=−2\begin{cases} 3x + 2y = 7 \\ 4x - 3y = -2 \end{cases}

Krok 1. Eliminujemy yy: współczynniki 22 i −3-3. Ich najmniejsza wspólna wielokrotność to 66, a znaki już są różne - mnożymy pierwsze równanie przez 33, a drugie przez 22:

{9x+6y=218x−6y=−4\begin{cases} 9x + 6y = 21 \\ 8x - 6y = -4 \end{cases}

Krok 2. Dodajemy stronami:

17x=17⟹x=1.17x = 17 \quad\Longrightarrow\quad x = 1.

Krok 3. Podstawiamy x=1x = 1 do pierwszego równania układu: 3+2y=73 + 2y = 7, czyli y=2y = 2.

Krok 4. Sprawdzenie: 3⋅1+2⋅2=7 ✓3 \cdot 1 + 2 \cdot 2 = 7\ \checkmark oraz 4⋅1−3⋅2=−2 ✓4 \cdot 1 - 3 \cdot 2 = -2\ \checkmark.

Odpowiedź: x=1x = 1, y=2y = 2.

A gdy znaki są takie same? Jeśli po doprowadzeniu do wspólnej wielokrotności współczynniki mają ten sam znak (np. 66 i 66), wystarczy jedno z równań pomnożyć przez liczbę ujemną - albo po prostu odjąć równania stronami. To ta sama metoda; dodawanie liczb przeciwnych i odejmowanie liczb równych dają ten sam efekt.

Układ sprzeczny i nieoznaczony

Tak jak przy podstawianiu, metoda sama sygnalizuje przypadki szczególne.

Przykład 4. Rozwiąż układ równań {2x−y=14x−2y=5\begin{cases} 2x - y = 1 \\ 4x - 2y = 5 \end{cases}

Mnożymy pierwsze równanie przez −2-2:  −4x+2y=−2\ -4x + 2y = -2. Dodajemy stronami do drugiego:

(−4x+2y)+(4x−2y)=−2+5⟹0=3.(-4x + 2y) + (4x - 2y) = -2 + 5 \quad\Longrightarrow\quad 0 = 3.

Zdanie fałszywe - układ jest sprzeczny, nie ma rozwiązań. (Gdyby po redukcji zostało zdanie prawdziwe, np. 0=00 = 0, układ byłby nieoznaczony - nieskończenie wiele rozwiązań.)

Podstawianie czy przeciwne współczynniki - co wybrać?

Obie metody są równoprawne i zawsze skuteczne; różnią się wygodą:

Najczęstsze pytania

Na czym polega metoda przeciwnych współczynników? Doprowadzamy współczynniki przy jednej niewiadomej do liczb przeciwnych (mnożąc równania przez odpowiednie liczby), a następnie dodajemy równania stronami. Jedna niewiadoma się redukuje i zostaje równanie z jedną niewiadomą.

Dlaczego wolno dodawać równania stronami? Bo dodajemy do siebie liczby równe: skoro L1=P1L_1 = P_1 i L2=P2L_2 = P_2, to także L1+L2=P1+P2L_1 + L_2 = P_1 + P_2. To przekształcenie nie psuje rozwiązań układu.

Czy mnożąc równanie, mnoży się też prawą stronę? Tak - zawsze obie strony. Pomnożenie tylko lewej strony zmienia równanie na nierównoważne i prowadzi do błędnego wyniku.

Przećwicz

Podsumowanie