Przejdź do treści

Delta i miejsca zerowe funkcji kwadratowej. Postać iloczynowa

Klasa 2 liceum i technikum

Delta, miejsca zerowe i postać iloczynowa

Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac

Δ>0:x1=−b−Δ2a,x2=−b+Δ2aΔ=0:x0=−b2a\Delta > 0: \quad x_1 = \frac{-b - \sqrt{\Delta}}{2a}, \quad x_2 = \frac{-b + \sqrt{\Delta}}{2a} \qquad\qquad \Delta = 0: \quad x_0 = \frac{-b}{2a}

Δ<0:brak miejsc zerowych\Delta < 0: \quad \text{brak miejsc zerowych}

postacˊ iloczynowa:f(x)=a(x−x1)(x−x2)albof(x)=a(x−x0)2\text{postać iloczynowa:}\quad f(x) = a(x - x_1)(x - x_2) \quad \text{albo} \quad f(x) = a(x - x_0)^2

Miejsce zerowe to punkt przecięcia z osią OX

Miejsce zerowe funkcji to argument, dla którego wartość funkcji wynosi zero. Szukanie miejsc zerowych funkcji kwadratowej sprowadza się więc do rozwiązania równania

ax2+bx+c=0.ax^2 + bx + c = 0.

Na wykresie odpowiadają im punkty, w których parabola przecina oś OXOX. Parabola może przeciąć tę oś w dwóch punktach, dotknąć jej w jednym (wierzchołkiem) albo w ogóle jej nie spotkać - i to właśnie rozstrzyga wyróżnik.

Wyróżnik: skąd się bierze

Skorzystajmy z postaci kanonicznej, którą już znamy:

f(x)=a(x+b2a)2−Δ4a,Δ=b2−4ac.f(x) = a\left(x + \frac{b}{2a}\right)^2 - \frac{\Delta}{4a}, \qquad \Delta = b^2 - 4ac.

Przyrównajmy ją do zera i wyznaczmy kwadrat:

a(x+b2a)2=Δ4a⟹(x+b2a)2=Δ4a2.a\left(x + \frac{b}{2a}\right)^2 = \frac{\Delta}{4a} \qquad\Longrightarrow\qquad \left(x + \frac{b}{2a}\right)^2 = \frac{\Delta}{4a^2}.

Po lewej stronie stoi kwadrat, który nigdy nie jest ujemny. Po prawej mianownik 4a24a^2 też jest dodatni, więc o wszystkim decyduje znak Δ\Delta:

Przenosząc b2a\frac{b}{2a} na prawą stronę, otrzymujemy znane wzory:

x1=−b−Δ2a,x2=−b+Δ2a.x_1 = \frac{-b - \sqrt{\Delta}}{2a}, \qquad x_2 = \frac{-b + \sqrt{\Delta}}{2a}.

Δ > 0 - dwa miejsca zerowe Δ = 0 - jedno miejsce zerowe Δ < 0 - brak miejsc zerowych −131
Znak wyróżnika decyduje o liczbie punktów wspólnych paraboli z osią OX. Od lewej: y = x² − 2x − 3, y = x² − 2x + 1, y = x² − 2x + 3.

Przykład 1 - dwa miejsca zerowe

Wyznaczmy miejsca zerowe funkcji f(x)=x2−2x−3f(x) = x^2 - 2x - 3.

Krok 1. Wypisujemy współczynniki: a=1a = 1, b=−2b = -2, c=−3c = -3.

Krok 2. Liczymy deltę:

Δ=(−2)2−4⋅1⋅(−3)=4+12=16.\Delta = (-2)^2 - 4 \cdot 1 \cdot (-3) = 4 + 12 = 16.

Krok 3. Delta jest dodatnia, więc mamy dwa miejsca zerowe. Liczymy Δ=4\sqrt{\Delta} = 4:

x1=2−42=−1,x2=2+42=3.x_1 = \frac{2 - 4}{2} = -1, \qquad x_2 = \frac{2 + 4}{2} = 3.

Odpowiedź. Miejsca zerowe to x=−1x = -1 oraz x=3x = 3.

Przykład 2 - jedno miejsce zerowe

Dla f(x)=x2−2x+1f(x) = x^2 - 2x + 1 mamy Δ=4−4=0\Delta = 4 - 4 = 0, więc miejsce zerowe jest jedno:

x0=−b2a=22=1.x_0 = \frac{-b}{2a} = \frac{2}{2} = 1.

Zwróć uwagę, że wzór na x0x_0 to dokładnie wzór na odciętą wierzchołka - parabola dotyka osi OXOX właśnie wierzchołkiem. Mówimy wtedy o pierwiastku podwójnym.

Przykład 3 - brak miejsc zerowych

Dla f(x)=x2−2x+3f(x) = x^2 - 2x + 3 dostajemy

Δ=4−12=−8<0,\Delta = 4 - 12 = -8 < 0,

więc funkcja nie ma miejsc zerowych. Cała parabola leży nad osią OXOX (bo a>0a > 0), a najniższy jej punkt to wierzchołek W=(1,2)W = (1, 2).

Równania niezupełne - bez liczenia delty

Gdy brakuje wyrazu bb albo cc, delta jest niepotrzebna - jest szybszy sposób.

Gdy brakuje wyrazu wolnego (c=0c = 0), wyłączamy xx przed nawias:

2x2−6x=0⟹2x(x−3)=0⟹x=0  lub  x=3.2x^2 - 6x = 0 \quad\Longrightarrow\quad 2x(x - 3) = 0 \quad\Longrightarrow\quad x = 0 \ \text{ lub } \ x = 3.

Gdy brakuje wyrazu z xx (b=0b = 0), przenosimy i pierwiastkujemy:

3x2−12=0⟹x2=4⟹x=−2  lub  x=2.3x^2 - 12 = 0 \quad\Longrightarrow\quad x^2 = 4 \quad\Longrightarrow\quad x = -2 \ \text{ lub } \ x = 2.

Uwaga. W drugim przypadku łatwo zgubić rozwiązanie ujemne. Równanie x2=4x^2 = 4 ma dwa rozwiązania, mimo że 4=2\sqrt{4} = 2 jest jedną liczbą - to dwie różne rzeczy.

Postać iloczynowa

Gdy znamy miejsca zerowe, wzór funkcji można zapisać jako iloczyn:

f(x)=a(x−x1)(x−x2)(gdy Δ>0),f(x) = a(x - x_1)(x - x_2) \qquad \text{(gdy } \Delta > 0\text{)},

f(x)=a(x−x0)2(gdy Δ=0).f(x) = a(x - x_0)^2 \qquad \text{(gdy } \Delta = 0\text{)}.

Dla Δ<0\Delta < 0 postać iloczynowa nie istnieje - nie ma czego wstawić w nawiasy.

Przykład. Funkcja f(x)=x2−2x−3f(x) = x^2 - 2x - 3 ma miejsca zerowe −1-1 i 33, a współczynnik a=1a = 1, więc

f(x)=(x+1)(x−3).f(x) = (x + 1)(x - 3).

Sprawdźmy, wymnażając: (x+1)(x−3)=x2−3x+x−3=x2−2x−3(x+1)(x-3) = x^2 - 3x + x - 3 = x^2 - 2x - 3. Zgadza się.

Nie zapomnij o współczynniku aa. Dla f(x)=2x2−4x−6f(x) = 2x^2 - 4x - 6 miejsca zerowe są takie same (−1-1 i 33), ale postać iloczynowa to f(x)=2(x+1)(x−3)f(x) = 2(x+1)(x-3). Pominięcie dwójki dałoby zupełnie inną funkcję - o połowę „niższą” parabolę.

Po co postać iloczynowa

Bo z iloczynu natychmiast widać miejsca zerowe, a to one wyznaczają, gdzie funkcja zmienia znak. Postać iloczynowa jest więc podstawowym narzędziem przy nierównościach kwadratowych i przy skracaniu ułamków algebraicznych, np.

x2−2x−3x−3=(x+1)(x−3)x−3=x+1dla x≠3.\frac{x^2 - 2x - 3}{x - 3} = \frac{(x+1)(x-3)}{x - 3} = x + 1 \qquad \text{dla } x \ne 3.

Najczęstsze pytania

Czy delta może być ujemna? Tak, i wtedy funkcja po prostu nie ma miejsc zerowych - parabola leży w całości nad osią OXOX (gdy a>0a > 0) albo pod nią (gdy a<0a < 0). Ujemna delta nie jest błędem rachunkowym.

Skąd wiadomo, że Δ=0\Delta = 0 daje pierwiastek podwójny? Bo w postaci iloczynowej ten sam czynnik występuje dwa razy: f(x)=a(x−x0)2f(x) = a(x - x_0)^2. Geometrycznie oznacza to, że parabola nie przecina osi, tylko jej dotyka.

Czy zawsze trzeba liczyć deltę? Nie. Gdy brakuje wyrazu wolnego, wystarczy wyłączyć xx przed nawias; gdy brakuje wyrazu z xx - przenieść i spierwiastkować. Delta jest potrzebna dopiero przy równaniu zupełnym.

Czy x1x_1 musi być mniejsze od x2x_2? Przy zapisie ze wzorów tak wychodzi (bo od −b-b najpierw odejmujemy pierwiastek) - o ile a>0a > 0. Dla a<0a < 0 kolejność się odwraca. W zadaniach warto uporządkować pierwiastki rosnąco i wyraźnie napisać, który jest który.

Dlaczego przy postaci iloczynowej trzeba pisać aa przed nawiasami? Bo miejsca zerowe wyznaczają tylko kształt rozkładu, a nie „rozciągnięcie” paraboli. Funkcje (x+1)(x−3)(x+1)(x-3) i 5(x+1)(x−3)5(x+1)(x-3) mają te same miejsca zerowe, ale różne wartości we wszystkich pozostałych punktach.

Przećwicz

Podsumowanie