Przejdź do treści

Geometryczna interpretacja wartości bezwzględnej na osi liczbowej

Klasa 2 liceum i technikum

Trzy warunki, jeden rysunek

∣x−a∣=r ⇒ dwie liczby oddalone od a o r:x=a−r  lub  x=a+r|x - a| = r \ \Rightarrow \ \text{dwie liczby oddalone od } a \text{ o } r: \quad x = a - r \ \text{ lub } \ x = a + r

∣x−a∣<r ⇒ przedział wokoˊł a:x∈(a−r; a+r)|x - a| < r \ \Rightarrow \ \text{przedział wokół } a: \quad x \in (a - r;\ a + r)

∣x−a∣>r ⇒ poza przedziałem:x∈(−∞; a−r)∪(a+r; +∞)|x - a| > r \ \Rightarrow \ \text{poza przedziałem:} \quad x \in (-\infty;\ a-r) \cup (a+r;\ +\infty)

Liczbę aa nazywamy środkiem, a rr - promieniem.

Środek i promień - czytanie zapisu

Cały pomysł polega na tym, żeby w zapisie ∣x−a∣|x - a| zobaczyć odległość xx od aa. Wtedy równanie i nierówności czyta się jak zdania po polsku:

Uwaga na znak w środku: w ∣x+2∣|x + 2| środkiem jest −2-2, bo ∣x+2∣=∣x−(−2)∣|x + 2| = |x - (-2)|.

Nierówność „mniej niż” - jeden przedział

Warunek ∣x−2∣≤3|x - 2| \le 3 opisuje liczby oddalone od 22 o co najwyżej 33 jednostki, czyli wszystko między 2−3=−12 - 3 = -1 a 2+3=52 + 3 = 5:

−1025 33
Warunek |x − 2| ≤ 3 opisuje przedział domknięty ⟨−1; 5⟩ - liczby oddalone od środka 2 o co najwyżej 3.

Ogólna reguła: „blisko środka” daje jeden przedział, symetryczny względem aa.

∣x−a∣<r  ⟺  a−r<x<a+r.|x - a| < r \iff a - r < x < a + r.

Przy nierówności nieostrej (≤\le) końce należą do rozwiązania, przy ostrej (<<) - nie.

Nierówność „więcej niż” - dwa przedziały

Warunek ∣x∣>2|x| > 2 opisuje liczby oddalone od zera o więcej niż 22 - a takie leżą po obu stronach, na zewnątrz przedziału:

−202
Warunek |x| > 2 opisuje sumę przedziałów (−∞; −2) ∪ (2; +∞) - kółka puste, bo nierówność jest ostra.

∣x−a∣>r  ⟺  x<a−r  lub  x>a+r.|x - a| > r \iff x < a - r \ \text{ lub } \ x > a + r.

Jak to zapamiętać. „Mniej niż” trzyma liczby blisko środka - stąd jeden przedział. „Więcej niż” wypycha je daleko - stąd dwa przedziały i suma.

Równanie - dwa punkty

Równanie ∣x−a∣=r|x - a| = r (dla r>0r > 0) opisuje dokładnie dwie liczby: leżące o rr w lewo i w prawo od środka.

Przykład. ∣x+1∣=4|x + 1| = 4. Środkiem jest −1-1, promieniem 44:

x=−1−4=−5lubx=−1+4=3.x = -1 - 4 = -5 \qquad \text{lub} \qquad x = -1 + 4 = 3.

Dla r=0r = 0 rozwiązanie jest jedno (x=ax = a), a dla r<0r < 0 - nie ma go wcale.

Odczytywanie w drugą stronę

Ta sama interpretacja pozwala zapisać dany przedział jednym wzorem z modułem - trzeba tylko znaleźć jego środek i promień.

Przykład. Zapisz przedział ⟨−3; 7⟩\langle -3;\ 7\rangle za pomocą wartości bezwzględnej.

Krok 1. Środek to średnia końców:

a=−3+72=2.a = \frac{-3 + 7}{2} = 2.

Krok 2. Promień to połowa długości przedziału:

r=7−(−3)2=5.r = \frac{7 - (-3)}{2} = 5.

Krok 3. Zapis. Przedział domknięty odpowiada nierówności nieostrej:

∣x−2∣≤5.|x - 2| \le 5.

Sprawdzenie. Końce: ∣−3−2∣=5|-3 - 2| = 5 oraz ∣7−2∣=5|7 - 2| = 5. Zgadza się.

Najczęstsze pytania

Jak rozpoznać środek w zapisie ∣x+5∣|x + 5|? To odległość od −5-5, bo ∣x+5∣=∣x−(−5)∣|x + 5| = |x - (-5)|. Plus w środku oznacza liczbę ujemną.

Kiedy wychodzi jeden przedział, a kiedy dwa? Znak nierówności decyduje: „<<” i „≤\le” dają jeden przedział wokół środka, a „>>” i „≥\ge” - sumę dwóch przedziałów po bokach.

Co, gdy po prawej stronie jest liczba ujemna? Wtedy odpowiedź wynika od razu z tego, że moduł jest nieujemny: ∣x−a∣<−2|x - a| < -2 nie ma rozwiązań, a ∣x−a∣>−2|x - a| > -2 jest spełnione przez każdą liczbę rzeczywistą.

Czy tak można rozwiązywać wszystkie zadania z modułem? Wszystkie tego typu, czyli z jednym modułem i liczbą po drugiej stronie. Gdy niewiadoma występuje też poza modułem albo modułów jest kilka, potrzebna jest metoda przypadków.

Jak zapisać przedział niesymetryczny, np. (1;8)(1; 8)? Tak samo: środek 1+82=4,5\frac{1+8}{2} = 4{,}5, promień 8−12=3,5\frac{8-1}{2} = 3{,}5, czyli ∣x−4,5∣<3,5|x - 4{,}5| < 3{,}5. Każdy przedział ograniczony da się tak zapisać.

Przećwicz

Podsumowanie