Ekstrema lokalne funkcji - jak je wyznaczyć za pomocą pochodnej
Klasa 3 liceum i technikum
Ekstrema lokalne - najważniejsze fakty
Warunek konieczny (funkcja różniczkowalna w ):
Warunek wystarczający - pochodna zmienia znak w :
Brak zmiany znaku (np. w zerze) - brak ekstremum, mimo że .
Ekstremum może też leżeć w punkcie, w którym pochodna nie istnieje (np. w zerze).
Funkcja ma w punkcie maksimum lokalne, jeśli istnieje otoczenie tego punktu zawarte w dziedzinie, w którym żadna wartość funkcji nie jest większa od ; minimum lokalne - jeśli żadna nie jest mniejsza. Maksima i minima lokalne to razem ekstrema lokalne. Za pomocą pochodnej znajdujemy je tak: szukamy miejsc zerowych i sprawdzamy, czy pochodna zmienia w nich znak.
To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej - pochodna a monotoniczność - z tabeli znaków pochodnej odczytywaliśmy, gdzie funkcja rośnie, a gdzie maleje. Ekstrema leżą dokładnie na granicach tych przedziałów: tam, gdzie wzrost przechodzi w spadek, albo odwrotnie.
Maksimum i minimum lokalne - co to znaczy
Słowo „lokalne” jest tu najważniejsze. Maksimum lokalne nie musi być największą wartością funkcji - wystarczy, że jest największe w pobliżu punktu , czyli w jakimś (może bardzo małym) przedziale .
Na rysunku funkcja ma w maksimum lokalne równe : w pobliżu zera wszystkie wartości są mniejsze niż . Ale już , więc nie jest największą wartością funkcji - największej wartości ta funkcja w ogóle nie ma, bo dla dużych rośnie bez ograniczenia. Podobnie minimum lokalne nie jest wartością najmniejszą.
Zapis formalny (dla maksimum):
Dla minimum nierówność jest odwrócona: . Mówimy, że funkcja osiąga maksimum lokalne w punkcie , a liczba to wartość tego maksimum. W odpowiedzi podajemy jedno i drugie: „maksimum lokalne w , równe ”.
W polskiej szkole otoczenie punktu musi być zawarte w dziedzinie. Dlatego w końcu dziedziny (np. w dla ) ekstremum lokalnego nie ma - nawet jeśli funkcja przyjmuje tam swoją najmniejszą wartość. Wartościami na końcach przedziałów zajmiemy się w następnej lekcji.
Warunek konieczny - pochodna równa zero
W punkcie maksimum lokalnego styczna do gładkiego wykresu jest pozioma: gdyby była nachylona w górę, na prawo od wartości byłyby większe, a gdyby w dół - na lewo. Mówi o tym twierdzenie Fermata o ekstremum:
Jeśli funkcja ma ekstremum lokalne w punkcie i jest w nim różniczkowalna, to .
Uzasadnienie dla maksimum: dla małych mamy , więc iloraz różnicowy jest , a jego granica (pochodna prawostronna) też jest . Dla licznik jest , mianownik ujemny, więc iloraz jest i pochodna lewostronna jest . Obie są równe , zatem .
Punkty, w których , nazywamy punktami krytycznymi (albo stacjonarnymi). To kandydaci na ekstrema - i tylko kandydaci, bo twierdzenie działa w jedną stronę.
Kontrprzykład: funkcja x³
Dla pochodna zeruje się w , a mimo to ekstremum nie ma: dla i dla , więc w każdym otoczeniu zera są wartości i większe, i mniejsze od . Pochodna jest dodatnia po obu stronach zera - funkcja rośnie „przez” punkt krytyczny, tylko na chwilę się spłaszcza.
Wniosek: samo nie wystarcza. Trzeba sprawdzić, co pochodna robi wokół punktu .
Warunek wystarczający - zmiana znaku pochodnej
Z poprzedniej lekcji wiemy, że znak pochodnej mówi, czy funkcja rośnie, czy maleje. Jeśli funkcja najpierw rośnie, a potem maleje, to w punkcie przejścia ma maksimum. Stąd:
Jeśli i pochodna zmienia znak w punkcie , to ma w ekstremum lokalne: maksimum przy zmianie z na , minimum przy zmianie z na .
| Znak f′ na lewo od x₀ | Znak f′ na prawo od x₀ | Zachowanie funkcji | W punkcie x₀ |
|---|---|---|---|
| + | − | ↗ potem ↘ | maksimum lokalne |
| − | + | ↘ potem ↗ | minimum lokalne |
| + | + | ↗ i dalej ↗ | brak ekstremum |
| − | − | ↘ i dalej ↘ | brak ekstremum |
Twierdzenie działa także w punkcie, w którym pochodna nie istnieje, o ile funkcja jest w nim ciągła - liczy się zmiana znaku wokół punktu.
W praktyce znaku nie trzeba sprawdzać w każdym punkcie: wystarczy rozłożyć pochodną na czynniki. Przy pierwiastku jednokrotnym (czynnik w pierwszej potędze) pochodna zmienia znak, przy pierwiastku podwójnym () - nie zmienia. Ogólnie: zmiana znaku następuje przy pierwiastkach krotności nieparzystej.
Ekstremum bez pochodnej
Twierdzenie Fermata zakłada, że pochodna w istnieje. Gdy jej nie ma, ekstremum nadal może być. Najprostszy przykład to : , a wszystkie inne wartości są dodatnie, więc w zerze jest minimum - choć wykres ma tam ostry „dziubek” i pochodnej brak (z lewej nachylenie , z prawej ).
Bogatszy przykład to . W punktach i wartość jest równa , a wszędzie indziej - dodatnia, więc są tam minima lokalne, chociaż pochodna nie istnieje (pochodne jednostronne w to i ). Między nimi, dla , funkcja ma wzór , a jego pochodna zmienia znak z na w zerze: maksimum lokalne .
Dlatego pełna lista kandydatów na ekstrema to: punkty, w których , oraz punkty dziedziny, w których pochodna nie istnieje. W zadaniach z wielomianami i funkcjami wymiernymi pochodna istnieje w całej dziedzinie, więc zostają same miejsca zerowe .
Jak wyznaczyć ekstrema funkcji - schemat
- Dziedzina funkcji (przy funkcji wymiernej - wyłączone miejsca zerowe mianownika).
- Pochodna - uproszczona i rozłożona na czynniki.
- Punkty krytyczne: rozwiązujemy i zostawiamy tylko rozwiązania z dziedziny.
- Znak pochodnej wokół każdego punktu krytycznego - najlepiej w tabeli razem z punktami wyłączonymi z dziedziny.
- Wnioski: zmiana to maksimum, to minimum, brak zmiany - brak ekstremum.
- Wartości ekstremów: liczymy z wzoru funkcji, nie pochodnej.
Przykład 1. Wyznacz ekstrema lokalne funkcji .
Krok 1. Dziedzina: (wielomian).
Krok 2. Pochodna:
Krok 3. dla lub .
Krok 4. Pochodna to parabola o ramionach skierowanych w dół, więc jest ujemna na zewnątrz przedziału i dodatnia w jego środku. Kontrola: , , .
| x | (−∞; 1) | 1 | (1; 3) | 3 | (3; +∞) |
|---|---|---|---|---|---|
| f′(x) | − | 0 | + | 0 | − |
| f(x) | ↘ | min | ↗ | max | ↘ |
Krok 5. W znak zmienia się z na (minimum), w z na (maksimum).
Krok 6. , .
Odpowiedź. Minimum lokalne w równe , maksimum lokalne w równe .
Przykład 2. Wyznacz ekstrema lokalne funkcji .
Krok 1. Dziedzina: .
Krok 2. .
Krok 3. dla (pierwiastek podwójny) lub .
Krok 4. Czynnik jest nieujemny, więc znak pochodnej to znak - z wyjątkiem samego zera, gdzie pochodna jest równa . Kontrola: , , .
| x | (−∞; 0) | 0 | (0; 3) | 3 | (3; +∞) |
|---|---|---|---|---|---|
| f′(x) | − | 0 | − | 0 | + |
| f(x) | ↘ | brak ekstremum | ↘ | min | ↗ |
Krok 5. W zerze pochodna się zeruje, ale znaku nie zmienia - tak jak dla , funkcja tylko na chwilę ma poziomą styczną. W znak zmienia się z na .
Krok 6. .
Odpowiedź. Funkcja ma jedno ekstremum: minimum lokalne w równe .
Przykład 3. Wyznacz ekstrema lokalne funkcji .
Krok 1. Mianownik jest zawsze dodatni, więc .
Krok 2. Pochodna ilorazu:
Krok 3. Ułamek zeruje się, gdy zeruje się licznik: lub .
Krok 4. Mianownik jest dodatni, więc znak to znak licznika : ujemny dla , dodatni dla . Kontrola: , , .
| x | (−∞; −1) | −1 | (−1; 1) | 1 | (1; +∞) |
|---|---|---|---|---|---|
| f′(x) | − | 0 | + | 0 | − |
| f(x) | ↘ | min | ↗ | max | ↘ |
Krok 5 i 6. Minimum w : . Maksimum w : .
Odpowiedź. Minimum lokalne , maksimum lokalne .
Przy funkcji wymiernej z miejscami zerowymi mianownika te punkty też wpisujemy do tabeli (z adnotacją „poza dziedziną”), bo pochodna może zmienić znak po drugiej stronie „dziury” w dziedzinie. Taki przypadek pokazuje zadanie o ekstremach funkcji wymiernej - tam minimum lokalne wychodzi większe od maksimum lokalnego.
Ekstremum w danym punkcie - zadania z parametrem
Częsty typ zadania: „dla jakiej wartości parametru funkcja ma ekstremum w punkcie ?”. Warunek konieczny daje równanie , z którego wyliczamy parametr. Potem trzeba sprawdzić warunek wystarczający - bez tego rozwiązanie jest niepełne, a czasem błędne.
Przykład 4. Dla jakiej wartości funkcja ma ekstremum lokalne w punkcie ? Jakie to ekstremum?
Krok 1. Warunek konieczny. , więc
Krok 2. Warunek wystarczający. Dla :
Pierwiastek jest jednokrotny, a parabola ma ramiona w górę: na lewo od pochodna jest dodatnia, na prawo (aż do ) ujemna. Zmiana oznacza maksimum.
Krok 3. Wartość. .
Odpowiedź. ; wtedy w jest maksimum lokalne równe (a przy okazji w minimum lokalne ).
Przykład 5 (pułapka). Dla jakiej wartości funkcja ma ekstremum lokalne w punkcie ?
Krok 1. , a daje .
Krok 2. Dla : . Pochodna nie zmienia znaku w - funkcja jest rosnąca w całym .
Odpowiedź. Takiej wartości nie ma. Jedyny kandydat odpada w warunku wystarczającym - kto poprzestał na , podałby błędną odpowiedź .
Ekstremum lokalne a wartość największa
Ekstremum lokalne opisuje zachowanie funkcji w pobliżu punktu, a wartość największa i najmniejsza - na całym zbiorze. To dwa różne pojęcia:
| Funkcja | Ekstrema lokalne | Wartość największa w D | Wartość najmniejsza w D |
|---|---|---|---|
| x³ − 3x² + 3 | max 3, min −1 | brak | brak |
| x⁴ − 4x³ + 10 | min −17 | brak | −17 |
| 2x/(x² + 1) | min −1, max 1 | 1 | −1 |
| x³ | brak | brak | brak |
Wielomian trzeciego stopnia nigdy nie ma wartości największej ani najmniejszej w - dąży do z jednej strony i do z drugiej. Natomiast w przedziale domkniętym największa i najmniejsza wartość istnieją zawsze i mogą leżeć na końcach przedziału, a nie w ekstremach. Jak je znaleźć, pokazuje następna lekcja: największa i najmniejsza wartość funkcji.
Typowe błędy
- Uznanie każdego miejsca zerowego pochodnej za ekstremum. to tylko warunek konieczny. Przy pierwiastku podwójnym pochodnej (jak dla ) ekstremum nie ma.
- Wartość ekstremum liczona z pochodnej. jest zawsze równe ; wartością ekstremum jest .
- Zła kolejność znaków. Zmiana to maksimum (funkcja najpierw rośnie), to minimum. Pomaga szkic: ↗↘ to „górka”, ↘↗ to „dołek”.
- Pominięcie dziedziny. Rozwiązanie spoza dziedziny nie jest punktem krytycznym, a punkt wyłączony z dziedziny nie jest ekstremum, nawet jeśli pochodna zmienia wokół niego znak.
- Parametr bez sprawdzenia. Z równania dostajemy tylko kandydata - trzeba jeszcze sprawdzić zmianę znaku (przykład 5).
- Mylenie maksimum lokalnego z wartością największą. Funkcja może mieć maksimum lokalne, a wartości największej nie mieć wcale.
Najczęstsze pytania
Jak wyznaczyć ekstrema funkcji? Oblicz pochodną, rozwiąż równanie i zbadaj znak pochodnej wokół każdego rozwiązania. Zmiana znaku z plusa na minus oznacza maksimum lokalne, z minusa na plus - minimum. Wartość ekstremum to obliczone ze wzoru funkcji.
Co to jest ekstremum lokalne funkcji? To wspólna nazwa maksimum i minimum lokalnego. Funkcja ma maksimum lokalne w , gdy w pewnym otoczeniu tego punktu żadna wartość nie przekracza , a minimum - gdy żadna nie jest mniejsza od .
Czy jeśli pochodna jest równa zero, to funkcja ma ekstremum? Nie zawsze. to warunek konieczny, ale nie wystarczający: funkcja ma , a ekstremum w zerze nie ma, bo pochodna nie zmienia znaku. Ekstremum jest dopiero wtedy, gdy pochodna zmienia znak.
Jaki jest warunek konieczny i wystarczający istnienia ekstremum? Warunek konieczny: jeśli funkcja różniczkowalna ma ekstremum w , to . Warunek wystarczający: jeśli pochodna zmienia znak w , to funkcja ma tam ekstremum - maksimum przy zmianie z na , minimum przy zmianie z na .
Jak sprawdzić, czy to maksimum, czy minimum? Sprawdź znak pochodnej tuż przed punktem i tuż za nim (np. podstawiając wygodne liczby albo odczytując znak z rozkładu na czynniki). Jeśli funkcja najpierw rośnie, a potem maleje, jest maksimum; jeśli najpierw maleje, a potem rośnie - minimum.
Czy funkcja może mieć ekstremum, gdy nie ma pochodnej? Tak. Funkcja ma minimum w zerze, choć pochodna tam nie istnieje. Dlatego kandydatami na ekstrema są nie tylko miejsca zerowe pochodnej, ale też punkty dziedziny, w których pochodna nie istnieje.
Czym się różni maksimum lokalne od wartości największej? Maksimum lokalne jest największe tylko w pobliżu punktu, a wartość największa - w całym rozważanym zbiorze. Funkcja ma maksimum lokalne równe , ale już , więc nie jest jej wartością największą.
Ile ekstremów może mieć wielomian trzeciego stopnia? Dwa albo żadnego. Pochodna jest funkcją kwadratową: przy ma dwa pierwiastki jednokrotne (maksimum i minimum), a przy nie zmienia znaku i ekstremów nie ma.
Przećwicz
- Monotoniczność i ekstrema - zadania → - 12 zadań: przedziały monotoniczności i ekstrema wielomianów i funkcji wymiernych, pułapka bez ekstremum, współczynniki i z danego ekstremum, liczba ekstremów zależna od parametru i ekstrema funkcji z pierwiastkiem.
- Cały zestaw: granica i pochodna funkcji - zadania →
Podsumowanie
- Maksimum (minimum) lokalne w : w pewnym otoczeniu żadna wartość nie jest większa (mniejsza) od .
- Warunek konieczny: (dla funkcji różniczkowalnej w ) - wyznacza kandydatów.
- Warunek wystarczający: zmiana znaku pochodnej; to maksimum, to minimum.
- Pierwiastek podwójny pochodnej nie daje zmiany znaku, więc nie daje ekstremum ( w zerze).
- Ekstremum może leżeć w punkcie bez pochodnej ( w zerze).
- Wartość ekstremum to ; przy parametrze zawsze sprawdzamy warunek wystarczający.
- Ekstremum lokalne to nie to samo co wartość największa lub najmniejsza.
Zobacz też
- Pochodna a monotoniczność - poprzednia lekcja: tabela znaków pochodnej i przedziały monotoniczności.
- Największa i najmniejsza wartość funkcji - następna lekcja: wartości skrajne w przedziale domkniętym.
- Twierdzenie Fermata o ekstremum - pełny dowód warunku koniecznego i jego historia.
- Pochodna funkcji - definicja, wzory i zastosowania - zwięzłe zestawienie: styczna, monotoniczność, ekstrema i optymalizacja na jednej stronie.
- Monotoniczność funkcji - definicja funkcji rosnącej i malejącej bez pochodnej.