Przejdź do treści

Styczna do wykresu funkcji - jak wyznaczyć równanie stycznej

Klasa 3 liceum i technikum

Styczna do wykresu funkcji - najważniejsze wzory

Równanie stycznej w punkcie (x0,f(x0))(x_0, f(x_0)):

y=f′(x0)(x−x0)+f(x0)y = f'(x_0)(x - x_0) + f(x_0)

Kąt nachylenia stycznej do osi OxOx: tg⁡α=f′(x0)\operatorname{tg} \alpha = f'(x_0)

Styczna równoległa do prostej y=ax+by = ax + b: f′(x0)=af'(x_0) = a

Styczna prostopadła do prostej y=ax+by = ax + b (a≠0a \neq 0): f′(x0)⋅a=−1f'(x_0) \cdot a = -1, czyli f′(x0)=−1af'(x_0) = -\frac{1}{a}

Styczna pozioma: f′(x0)=0f'(x_0) = 0

Styczna do wykresu funkcji ff w punkcie (x0,f(x0))(x_0, f(x_0)) to prosta przechodząca przez ten punkt, której współczynnik kierunkowy jest równy pochodnej f′(x0)f'(x_0). Ma równanie y=f′(x0)(x−x0)+f(x0)y = f'(x_0)(x - x_0) + f(x_0). Do wyznaczenia stycznej potrzeba więc tylko dwóch liczb: wartości funkcji f(x0)f(x_0) i wartości pochodnej f′(x0)f'(x_0).

To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W lekcji o pochodnej funkcji w punkcie zobaczyliśmy, że pochodna to nachylenie stycznej, a w lekcjach o wzorach na pochodne i pochodnej funkcji złożonej nauczyliśmy się ją szybko liczyć. Teraz zamieniamy tę wiedzę na równanie prostej.

Skąd się bierze równanie stycznej

Prosta o współczynniku kierunkowym aa przechodząca przez punkt (x0,y0)(x_0, y_0) ma równanie y−y0=a(x−x0)y - y_0 = a(x - x_0) - to wzór znany z lekcji o równaniu kierunkowym prostej. Styczna przechodzi przez punkt wykresu, więc y0=f(x0)y_0 = f(x_0), a jej nachylenie to pochodna, więc a=f′(x0)a = f'(x_0). Po podstawieniu:

y−f(x0)=f′(x0)(x−x0)⟺y=f′(x0)(x−x0)+f(x0).y - f(x_0) = f'(x_0)(x - x_0) \quad\Longleftrightarrow\quad y = f'(x_0)(x - x_0) + f(x_0).

Dlaczego nachylenie stycznej to akurat pochodna? Sieczna przez punkty (x0,f(x0))(x_0, f(x_0)) i (x0+h,f(x0+h))(x_0 + h, f(x_0 + h)) ma współczynnik kierunkowy równy ilorazowi różnicowemu f(x0+h)−f(x0)h\frac{f(x_0 + h) - f(x_0)}{h}. Gdy h→0h \to 0, sieczna obraca się wokół punktu (x0,f(x0))(x_0, f(x_0)) i w granicy staje się styczną, a iloraz różnicowy - pochodną.

Schemat wyznaczania stycznej w danym punkcie:

  1. Oblicz f(x0)f(x_0) - to druga współrzędna punktu styczności.
  2. Oblicz pochodną f′(x)f'(x) i jej wartość f′(x0)f'(x_0) - to współczynnik kierunkowy stycznej.
  3. Podstaw obie liczby do wzoru y=f′(x0)(x−x0)+f(x0)y = f'(x_0)(x - x_0) + f(x_0) i uporządkuj do postaci y=ax+by = ax + b.
  4. Sprawdź: punkt (x0,f(x0))(x_0, f(x_0)) musi leżeć na otrzymanej prostej.

Styczna w danym punkcie - przykłady

Przykład 1. Wyznacz równanie stycznej do wykresu funkcji f(x)=−x2+4xf(x) = -x^2 + 4x w punkcie o odciętej x0=1x_0 = 1.

Krok 1. Punkt styczności. f(1)=−1+4=3f(1) = -1 + 4 = 3, więc punkt to (1,3)(1, 3).

Krok 2. Nachylenie. f′(x)=−2x+4f'(x) = -2x + 4, więc f′(1)=2f'(1) = 2.

Krok 3. Równanie.

y=2(x−1)+3=2x+1.y = 2(x - 1) + 3 = 2x + 1.

Odpowiedź. y=2x+1y = 2x + 1. Sprawdzenie: dla x=1x = 1 prosta daje y=3y = 3 - przechodzi przez punkt styczności.

1234−22460 y = 2x + 1(1, 3)y = −x² + 4x xy
Parabola f(x) = −x² + 4x i styczna w punkcie (1, 3). Jej współczynnik kierunkowy to f′(1) = 2, więc styczna ma równanie y = 2x + 1.

Przykład 2. Wyznacz równanie stycznej do wykresu funkcji f(x)=xf(x) = \sqrt{x} w punkcie o odciętej x0=4x_0 = 4.

Krok 1. Punkt styczności. f(4)=4=2f(4) = \sqrt{4} = 2, punkt (4,2)(4, 2).

Krok 2. Nachylenie. Ze wzoru (x)′=12x(\sqrt{x})' = \frac{1}{2\sqrt{x}} (dla x>0x > 0): f′(4)=12⋅2=14f'(4) = \frac{1}{2 \cdot 2} = \frac{1}{4}.

Krok 3. Równanie.

y=14(x−4)+2=14x+1.y = \frac{1}{4}(x - 4) + 2 = \frac{1}{4}x + 1.

Odpowiedź. y=14x+1y = \frac{1}{4}x + 1. Ta prosta daje dobre przybliżenie pierwiastka w pobliżu liczby 44: na przykład 4,4≈4,44+1=2,1\sqrt{4{,}4} \approx \frac{4{,}4}{4} + 1 = 2{,}1, a dokładnie 4,4=2,0976…\sqrt{4{,}4} = 2{,}0976\ldots To właśnie praktyczne znaczenie stycznej: blisko punktu styczności zastępuje wykres prostą.

Kąt nachylenia stycznej

Współczynnik kierunkowy prostej to tangens kąta, jaki prosta tworzy z dodatnią półosią OxOx. Dla stycznej oznacza to:

tg⁡α=f′(x0),α∈⟨0∘; 180∘).\operatorname{tg} \alpha = f'(x_0), \qquad \alpha \in \langle 0^\circ;\ 180^\circ).

Najczęściej spotykane wartości:

Pochodna f′(x₀)Kąt nachylenia stycznej αStyczna
00°pozioma
√3/330°rosnąca, łagodna
145°rosnąca
√360°rosnąca, stroma
−√3120°malejąca, stroma
−1135°malejąca
−√3/3150°malejąca, łagodna

Przykład 3. Pod jakim kątem do osi OxOx nachylona jest styczna do wykresu funkcji f(x)=x2−3x+1f(x) = x^2 - 3x + 1 w punkcie o odciętej x0=1x_0 = 1, a pod jakim w punkcie o odciętej x0=2x_0 = 2?

Krok 1. Pochodna. f′(x)=2x−3f'(x) = 2x - 3.

Krok 2. Punkt x0=1x_0 = 1. f′(1)=−1f'(1) = -1, więc tg⁡α=−1\operatorname{tg} \alpha = -1 i α=135∘\alpha = 135^\circ.

Krok 3. Punkt x0=2x_0 = 2. f′(2)=1f'(2) = 1, więc tg⁡α=1\operatorname{tg} \alpha = 1 i α=45∘\alpha = 45^\circ.

Odpowiedź. W punkcie o odciętej 11 styczna tworzy z osią OxOx kąt 135∘135^\circ, a w punkcie o odciętej 22 - kąt 45∘45^\circ. Obie styczne są do siebie prostopadłe, bo (−1)⋅1=−1(-1) \cdot 1 = -1.

Styczna równoległa lub prostopadła do danej prostej

Tym razem znamy nachylenie stycznej, a nie znamy punktu styczności. Niewiadomą jest x0x_0 i wyznaczamy ją z równania na pochodną. Warunki są takie same jak dla dowolnych prostych w postaci kierunkowej:

Przykład 4 (równoległa). Wyznacz równanie stycznej do wykresu funkcji f(x)=2x2−xf(x) = 2x^2 - x, która jest równoległa do prostej y=3x+5y = 3x + 5.

Krok 1. Warunek. Styczna ma mieć współczynnik 33, więc szukamy x0x_0, dla którego f′(x0)=3f'(x_0) = 3.

Krok 2. Punkt styczności. f′(x)=4x−1f'(x) = 4x - 1, a z równania 4x0−1=34x_0 - 1 = 3 mamy x0=1x_0 = 1. Wtedy f(1)=2−1=1f(1) = 2 - 1 = 1.

Krok 3. Równanie.

y=3(x−1)+1=3x−2.y = 3(x - 1) + 1 = 3x - 2.

Odpowiedź. y=3x−2y = 3x - 2. Ma inny wyraz wolny niż y=3x+5y = 3x + 5, więc jest do niej równoległa, a nie się z nią pokrywa.

Przykład 5 (prostopadła). Wyznacz równanie stycznej do wykresu funkcji f(x)=x2+2xf(x) = x^2 + 2x, która jest prostopadła do prostej x+4y−1=0x + 4y - 1 = 0.

Krok 1. Współczynnik danej prostej. Przekształcamy do postaci kierunkowej: 4y=−x+14y = -x + 1, czyli y=−14x+14y = -\frac{1}{4}x + \frac{1}{4}. Współczynnik kierunkowy to −14-\frac{1}{4}.

Krok 2. Współczynnik stycznej. Z warunku prostopadłości f′(x0)⋅(−14)=−1f'(x_0) \cdot \left(-\frac{1}{4}\right) = -1, więc f′(x0)=4f'(x_0) = 4.

Krok 3. Punkt styczności. f′(x)=2x+2f'(x) = 2x + 2, a 2x0+2=42x_0 + 2 = 4 daje x0=1x_0 = 1. Wtedy f(1)=3f(1) = 3.

Krok 4. Równanie.

y=4(x−1)+3=4x−1.y = 4(x - 1) + 3 = 4x - 1.

Odpowiedź. y=4x−1y = 4x - 1.

Gdy pochodna jest wielomianem stopnia drugiego lub wyższego, równanie f′(x0)=af'(x_0) = a może mieć kilka rozwiązań - wtedy jest kilka stycznych o tym samym nachyleniu (po jednej w każdym punkcie) albo nie ma żadnej, gdy równanie nie ma rozwiązań.

Styczna pozioma

Styczna jest pozioma, gdy jej współczynnik kierunkowy jest równy zero, czyli gdy f′(x0)=0f'(x_0) = 0. Jej równanie ma wtedy postać y=f(x0)y = f(x_0). Takie punkty są kandydatami na ekstrema lokalne - to temat jednej z kolejnych lekcji.

Przykład 6. Wyznacz równania wszystkich poziomych stycznych do wykresu funkcji f(x)=x3−12xf(x) = x^3 - 12x.

Krok 1. Warunek. f′(x)=3x2−12=3(x−2)(x+2)f'(x) = 3x^2 - 12 = 3(x - 2)(x + 2), więc f′(x0)=0f'(x_0) = 0 dla x0=−2x_0 = -2 i dla x0=2x_0 = 2.

Krok 2. Wartości funkcji. f(−2)=−8+24=16f(-2) = -8 + 24 = 16 oraz f(2)=8−24=−16f(2) = 8 - 24 = -16.

Odpowiedź. y=16y = 16 (w punkcie (−2,16)(-2, 16)) oraz y=−16y = -16 (w punkcie (2,−16)(2, -16)).

−4−2240 y = 16y = −16 xy
Funkcja f(x) = x³ − 12x ma poziome styczne tam, gdzie f′(x) = 0: w x = −2 (y = 16) i w x = 2 (y = −16).

Styczna przechodząca przez punkt spoza wykresu

To najtrudniejszy typ zadania, bo nie znamy ani punktu styczności, ani nachylenia - znamy tylko punkt PP, przez który styczna ma przejść. Sposób jest zawsze ten sam:

  1. Oznacz odciętą punktu styczności literą, np. aa.
  2. Napisz równanie stycznej w punkcie aa: y=f′(a)(x−a)+f(a)y = f'(a)(x - a) + f(a).
  3. Podstaw współrzędne punktu PP i rozwiąż równanie z niewiadomą aa.
  4. Każde rozwiązanie aa daje jedną styczną.

Przykład 7. Wyznacz równania stycznych do wykresu funkcji f(x)=x2f(x) = x^2, które przechodzą przez punkt P(0,−4)P(0, -4).

Krok 1. Punkt PP nie leży na wykresie, bo f(0)=0≠−4f(0) = 0 \neq -4. Odciętą punktu styczności oznaczamy przez aa.

Krok 2. Styczna w punkcie aa. f(a)=a2f(a) = a^2, f′(a)=2af'(a) = 2a:

y=2a(x−a)+a2=2ax−a2.y = 2a(x - a) + a^2 = 2ax - a^2.

Krok 3. Styczna przechodzi przez PP. Podstawiamy x=0x = 0, y=−4y = -4:

−4=−a2⟺a2=4⟺a=2 lub a=−2.-4 = -a^2 \quad\Longleftrightarrow\quad a^2 = 4 \quad\Longleftrightarrow\quad a = 2 \ \text{lub} \ a = -2.

Krok 4. Styczne. Dla a=2a = 2: y=4x−4y = 4x - 4, dla a=−2a = -2: y=−4x−4y = -4x - 4.

Odpowiedź. y=4x−4y = 4x - 4 oraz y=−4x−4y = -4x - 4; punkty styczności to (2,4)(2, 4) i (−2,4)(-2, 4).

−22−42460 P(0, −4)A(2, 4)B(−2, 4) xy
Z punktu P(0, −4) leżącego pod parabolą y = x² można poprowadzić dwie styczne: y = 4x − 4 (punkt styczności A(2, 4)) i y = −4x − 4 (punkt styczności B(−2, 4)).

Z punktu leżącego „pod” parabolą y=x2y = x^2 wychodzą dwie styczne, z punktu na paraboli - jedna, a z punktu „nad” parabolą - żadna (równanie z kroku 3 nie ma wtedy rozwiązań).

Styczna z parametrem

Czasem pytanie brzmi odwrotnie: dana jest prosta z parametrem i trzeba ustalić, kiedy jest styczna. Warunki są dwa - zgodność nachylenia i wspólny punkt.

Przykład 8. Dla jakich wartości mm prosta y=2x+my = 2x + m jest styczna do wykresu funkcji f(x)=x3−xf(x) = x^3 - x?

Krok 1. Nachylenie. Prosta ma współczynnik 22, więc punkt styczności spełnia f′(x0)=3x02−1=2f'(x_0) = 3x_0^2 - 1 = 2, czyli x02=1x_0^2 = 1: x0=1x_0 = 1 lub x0=−1x_0 = -1.

Krok 2. Styczne w tych punktach. f(1)=0f(1) = 0, więc styczna w x0=1x_0 = 1 to y=2(x−1)=2x−2y = 2(x - 1) = 2x - 2. f(−1)=0f(-1) = 0, więc styczna w x0=−1x_0 = -1 to y=2(x+1)=2x+2y = 2(x + 1) = 2x + 2.

Krok 3. Porównanie z prostą y=2x+my = 2x + m. Prosta jest styczna dokładnie wtedy, gdy pokrywa się z jedną z tych dwóch stycznych.

Odpowiedź. m=−2m = -2 lub m=2m = 2.

Styczna może przecinać wykres

W szkole podstawowej styczna do okręgu ma z nim tylko jeden punkt wspólny. Dla wykresów funkcji tak być nie musi: styczność to warunek lokalny - w pobliżu punktu styczności prosta „przylega” do wykresu, ale dalej może go przeciąć.

Styczna do f(x)=x3f(x) = x^3 w punkcie (1,1)(1, 1): f′(1)=3f'(1) = 3, więc y=3(x−1)+1=3x−2y = 3(x - 1) + 1 = 3x - 2. Punkty wspólne prostej i wykresu wyznacza równanie

x3=3x−2  ⟺  x3−3x+2=0  ⟺  (x−1)2(x+2)=0.x^3 = 3x - 2 \iff x^3 - 3x + 2 = 0 \iff (x - 1)^2(x + 2) = 0.

Pierwiastek podwójny x=1x = 1 to punkt styczności, a pierwiastek pojedynczy x=−2x = -2 - drugi punkt wspólny, w którym prosta przecina wykres. Pierwiastek podwójny to algebraiczny ślad styczności (o krotności pierwiastków więcej w lekcji o pierwiastku wielokrotnym).

−22−8−440 A(1, 1)B(−2, −8)y = x³y = 3x − 2 xy
Styczna do y = x³ w punkcie A(1, 1) ma równanie y = 3x − 2 i przecina wykres jeszcze raz - w punkcie B(−2, −8). Styczność to warunek lokalny.

Z drugiej strony nie każda funkcja ma styczną w każdym punkcie. Wykres y=∣x∣y = |x| ma w zerze „ostrze”: z lewej nachylenie −1-1, z prawej 11, więc pochodna w zerze nie istnieje i styczna też nie (więcej w lekcji o pochodnej w punkcie).

Jakie dane, jaka niewiadoma

Co jest daneNiewiadomaRównanie do rozwiązania
punkt styczności x₀brak - liczymy f(x₀) i f′(x₀)brak
prosta równoległa y = ax + bx₀f′(x₀) = a
prosta prostopadła y = ax + bx₀f′(x₀) = −1/a
kąt nachylenia αx₀f′(x₀) = tg α
styczna poziomax₀f′(x₀) = 0
punkt P(p, q) spoza wykresua (punkt styczności)q = f′(a)(p − a) + f(a)

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak wyznaczyć równanie stycznej do wykresu funkcji? Oblicz f(x0)f(x_0) i f′(x0)f'(x_0), a potem podstaw je do wzoru y=f′(x0)(x−x0)+f(x0)y = f'(x_0)(x - x_0) + f(x_0). Na przykład dla f(x)=−x2+4xf(x) = -x^2 + 4x i x0=1x_0 = 1 jest f(1)=3f(1) = 3, f′(1)=2f'(1) = 2, więc styczna to y=2x+1y = 2x + 1.

Jaki jest wzór na równanie stycznej?y=f′(x0)(x−x0)+f(x0)y = f'(x_0)(x - x_0) + f(x_0), gdzie x0x_0 to odcięta punktu styczności. Wzór wynika z równania prostej o współczynniku kierunkowym f′(x0)f'(x_0) przechodzącej przez punkt (x0,f(x0))(x_0, f(x_0)).

Jak obliczyć współczynnik kierunkowy stycznej? To wartość pochodnej funkcji w punkcie styczności: a=f′(x0)a = f'(x_0). Najpierw wyznacz pochodną f′(x)f'(x), potem podstaw do niej x0x_0.

Jak wyznaczyć styczną równoległą do danej prostej? Styczna równoległa ma ten sam współczynnik kierunkowy aa co dana prosta. Rozwiąż równanie f′(x0)=af'(x_0) = a - każde rozwiązanie to punkt styczności - i dla każdego napisz równanie stycznej.

Jak wyznaczyć styczną prostopadłą do prostej? Jeśli dana prosta ma współczynnik a≠0a \neq 0, to styczna prostopadła ma współczynnik −1a-\frac{1}{a}. Rozwiąż równanie f′(x0)=−1af'(x_0) = -\frac{1}{a} i napisz równanie stycznej w otrzymanym punkcie.

Kiedy styczna do wykresu funkcji jest pozioma? Gdy pochodna w punkcie styczności jest równa zero: f′(x0)=0f'(x_0) = 0. Styczna ma wtedy równanie y=f(x0)y = f(x_0), a punkt jest kandydatem na ekstremum lokalne.

Jak obliczyć kąt nachylenia stycznej? Tangens kąta nachylenia stycznej do osi OxOx jest równy pochodnej: tg⁡α=f′(x0)\operatorname{tg} \alpha = f'(x_0). Na przykład f′(x0)=1f'(x_0) = 1 oznacza kąt 45∘45^\circ, a f′(x0)=−1f'(x_0) = -1 - kąt 135∘135^\circ.

Czy styczna może przecinać wykres funkcji? Tak. Styczna dotyka wykresu w punkcie styczności, ale dalej może go przeciąć: styczna y=3x−2y = 3x - 2 do wykresu y=x3y = x^3 w punkcie (1,1)(1, 1) przecina go jeszcze w punkcie (−2,−8)(-2, -8).

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też