Funkcja pochodna - wzory i reguły: suma, iloczyn, iloraz
Klasa 3 liceum i technikum
Funkcja pochodna - wzory i reguły
(c)′=0(x)′=1(xn)′=nxn−1(xa)′=axa−1(x>0)
(x)′=2x1(x1)′=−x21
Reguły różniczkowania (c - stała):
(c⋅f)′=c⋅f′(f±g)′=f′±g′
(f⋅g)′=f′g+fg′(gf)′=g2f′g−fg′
Funkcja pochodnaf′ to funkcja, która każdej liczbie x, w której funkcja f ma pochodną, przypisuje wartość tej pochodnej f′(x). Dzięki wzorom i regułom różniczkowania pochodną liczymy od razu dla wszystkich x, bez obliczania granicy ilorazu różnicowego w każdym punkcie osobno.
To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej - pochodna funkcji w punkcie - liczyliśmy pochodną z definicji, jako granicę ilorazu różnicowego. Teraz zamieniamy ten rachunek na kilka wzorów, które wystarczą do zróżniczkowania każdego wielomianu, pierwiastka i funkcji wymiernej.
Od pochodnej w punkcie do funkcji pochodnej
Dla funkcji f(x)=x2 iloraz różnicowy w dowolnym punkcie x wynosi
h(x+h)2−x2=h2xh+h2=2x+h,
a jego granica przy h→0 to 2x. Ten sam rachunek działa dla każdegox, więc pochodną w punkcie możemy zapisać jako wzór: f′(x)=2x. Tak powstaje nowa funkcja - funkcja pochodna. Jej wartość w punkcie to nachylenie stycznej do wykresu f w tym punkcie.
x
−2
−1
0
1
2
3
f(x) = x²
4
1
0
1
4
9
f′(x) = 2x
−4
−2
0
2
4
6
Parabola y = x² i styczne w punktach o odciętych −1, 1 i 2. Nachylenia −2, 2 i 4 to zawsze podwojona odcięta - stąd funkcja pochodna f′(x) = 2x.
Funkcja f jest różniczkowalna w zbiorze, jeśli ma pochodną w każdym jego punkcie. Dziedzina pochodnej bywa mniejsza niż dziedzina funkcji: x jest określony dla x≥0, ale pochodną ma tylko dla x>0, a ∣x∣ nie ma pochodnej w zerze.
Pochodna stałej i potęgi
Stała. Dla f(x)=c iloraz różnicowy to hc−c=0, więc (c)′=0. Wykres stałej jest poziomą prostą - jej nachylenie wynosi zero.
Potęga x3. Z wzoru na sześcian sumy (x+h)3=x3+3x2h+3xh2+h3, więc
h(x+h)3−x3=3x2+3xh+h2h→03x2.
Dowolna potęga naturalna. Po rozwinięciu (x+h)n dostajemy xn+nxn−1h oraz składniki zawierające h2,h3,… Po odjęciu xn i podzieleniu przez h zostaje nxn−1 plus wyrazy z h, które w granicy znikają. Stąd najważniejszy wzór rozdziału:
(xn)′=nxn−1.
Wykładnik rzeczywisty. Ten sam wzór działa dla każdego wykładnika rzeczywistego a (dla x>0): (xa)′=axa−1. To dlatego pierwiastki i ułamki zamieniamy na potęgi o wykładniku wymiernym i ujemnym:
Krok 4. Sprawdzenie. Po wymnożeniu f(x)=x5+4x4−2x2−8x, a pochodna tego wielomianu to znowu 5x4+16x3−4x−8.
Krok 5.f′(1)=5+16−4−8=9.
Odpowiedź.f′(x)=5x4+16x3−4x−8, f′(1)=9.
Przy dwóch wielomianach wymnożenie bywa równie szybkie. Wzór na iloczyn jest niezbędny, gdy nawiasów nie da się wygodnie wymnożyć - na przykład przy pierwiastku.
Przykład 5. Oblicz pochodną funkcji f(x)=(x−3)x dla x>0 i wyznacz, gdzie f′(x)=0.
Krok 1.u=x−3, u′=1; v=x, v′=2x1.
Krok 2. Wzór na iloczyn i wspólny mianownik 2x:
f′(x)=x+2xx−3=2x2x+x−3=2x3x−3.
Krok 3. Ułamek jest zerem, gdy zeruje się licznik: 3x−3=0, czyli x=1.
Odpowiedź.f′(x)=2x3x−3, pochodna zeruje się w x=1. Dla porównania f′(4)=49.
Pochodna ilorazu
Dla g(x)=0:
(gf)′=g2f′⋅g−f⋅g′.
Skąd ten wzór? Oznaczmy q=gf, czyli f=q⋅g. Z reguły iloczynu f′=q′g+qg′, więc
q′=gf′−qg′=gf′−gfg′=g2f′g−fg′.
W liczniku kolejność ma znaczenie (jest odejmowanie): najpierw pochodna licznika razy mianownik. Szczególny przypadek, gdy w liczniku stoi stała c:
(gc)′=−g2c⋅g′.
Przykład 6. Oblicz pochodną funkcji f(x)=x2+4x oraz f′(0) i f′(2).
Krok 1.u=x, u′=1; v=x2+4, v′=2x. Mianownik nigdy nie jest zerem, więc Df=R.
Krok 2. Wzór na iloraz:
f′(x)=(x2+4)21⋅(x2+4)−x⋅2x=(x2+4)24−x2.
Krok 3.f′(0)=164=41 oraz f′(2)=640=0 - w punkcie x=2 styczna jest pozioma.
Odpowiedź.f′(x)=(x2+4)24−x2, f′(0)=41, f′(2)=0.
Przykład 7. Oblicz pochodną funkcji f(x)=x2−2x+53 oraz f′(2).
Krok 1. Mianownik ma wyróżnik 4−20<0, więc nie zeruje się i Df=R.
Krok 2. Licznik jest stały, więc korzystamy z przypadku szczególnego:
f′(x)=−(x2−2x+5)23(2x−2)=(x2−2x+5)26−6x.
Krok 3.f′(2)=(4−4+5)26−12=−256.
Odpowiedź.f′(2)=−256.
Przykład 8. Kiedy wzór na iloraz nie jest potrzebny. Oblicz pochodną f(x)=x2x3−4x dla x=0.
Krok 1. Mianownik jest jednomianem, więc dzielimy wyraz po wyrazie: f(x)=x−x4.
Krok 2.f′(x)=1+x24.
Krok 3. Sprawdzenie wzorem na iloraz.
f′(x)=x4(3x2−4)x2−(x3−4x)⋅2x=x4x4+4x2=1+x24.
Odpowiedź.f′(x)=1+x24 - ten sam wynik, ale rozbicie ułamka oszczędza rachunków.
Pochodne innych funkcji (dla ciekawych)
W szkolnych zadaniach różniczkujemy głównie wielomiany, pierwiastki i funkcje wymierne. Funkcje trygonometryczne, wykładnicze i logarytmiczne też mają proste pochodne - pełny zestaw jest w tablicy pochodnych.
Funkcja
Pochodna
Uwagi
sin x
cos x
x ∈ ℝ
cos x
−sin x
x ∈ ℝ
eˣ
eˣ
funkcja równa swojej pochodnej
aˣ
aˣ · ln a
a > 0
ln x
1/x
x > 0
Reguły działają dla nich tak samo, np. (x2ex)′=2xex+x2ex.
Pochodna drugiego rzędu
Funkcję pochodną też można różniczkować. Pochodna drugiego rzędu (druga pochodna) to f′′(x)=(f′(x))′.
Przykład 9. Dla f(x)=x4−4x3+2x oblicz f′′(x) i f′′(1).
Krok 1.f′(x)=4x3−12x2+2.
Krok 2.f′′(x)=12x2−24x.
Krok 3.f′′(1)=12−24=−12.
Odpowiedź.f′′(x)=12x2−24x, f′′(1)=−12.
W fizyce, gdy s(t) to położenie ciała w chwili t, pierwsza pochodna s′(t) to prędkość, a druga s′′(t) - przyspieszenie. Dla s(t)=t3−6t2+9t mamy s′(t)=3t2−12t+9 i s′′(t)=6t−12: ciało zatrzymuje się w chwilach t=1 i t=3, a przyspieszenie jest zerem w chwili t=2.
Funkcja f(x) = x³ − 3x (linia ciągła) i jej pochodna f′(x) = 3x² − 3 (przerywana). Gdzie f rośnie, wykres f′ leży nad osią; w punktach −1 i 1, w których f zmienia kierunek, pochodna jest równa 0.
Wykres pochodnej mówi wiele o samej funkcji: tam, gdzie f′(x)>0, funkcja rośnie, a tam, gdzie f′(x)<0, maleje. Wykorzystamy to w lekcji o pochodnej a monotoniczności.
Typowe błędy
Pochodna iloczynu jako iloczyn pochodnych.((x2+1)(x−5))′=2x⋅1. Trzeba użyć wzoru f′g+fg′ albo najpierw wymnożyć nawiasy.
Odwrócona kolejność w liczniku ilorazu.f′g−fg′, a nie fg′−f′g - zamiana daje wynik z przeciwnym znakiem.
Różniczkowanie licznika i mianownika osobno.(x2+4x)′=2x1.
Pochodna stałej to nie jedynka.(7)′=0, a (7x)′=7.
Zgubiony znak przy potędze ujemnej.(x5)′=−x25, bo wykładnik −1 wychodzi przed potęgę.
Wartość pochodnej z funkcji.f′(2) liczymy, wstawiając 2 do wzoru na f′, nie do f.
Najczęstsze pytania
Jak obliczyć pochodną funkcji? Rozłóż funkcję na proste składniki i zastosuj wzory: pochodną potęgi (xn)′=nxn−1, stałej (c)′=0 oraz reguły sumy, iloczynu i ilorazu. Pierwiastki i ułamki typu x1 najpierw zapisz jako potęgi.
Ile wynosi pochodna x?(x)′=1, bo wykres y=x to prosta o nachyleniu 1. Wynika to też ze wzoru na potęgę: (x1)′=1⋅x0=1.
Ile wynosi pochodna stałej? Zero. Wykres funkcji stałej jest poziomą prostą, a jej nachylenie wynosi 0. Dlatego np. (x2+5)′=2x - stała 5 znika.
Jak obliczyć pochodną iloczynu funkcji? Ze wzoru (f⋅g)′=f′⋅g+f⋅g′: pochodna pierwszego czynnika razy drugi plus pierwszy razy pochodna drugiego. Pochodna iloczynu nie jest iloczynem pochodnych.
Jak obliczyć pochodną ilorazu? Ze wzoru (gf)′=g2f′g−fg′ dla g=0. W liczniku najpierw pochodna licznika razy mianownik, potem odejmujemy licznik razy pochodną mianownika.
Ile wynosi pochodna pierwiastka z x?(x)′=2x1 dla x>0. Wynika to z zapisu x=x21 i wzoru na pochodną potęgi. W zerze pierwiastek nie ma pochodnej.
Ile wynosi pochodna 1/x?(x1)′=−x21 dla x=0, bo x1=x−1, a (x−1)′=−x−2.
Co to jest druga pochodna? To pochodna funkcji pochodnej: f′′(x)=(f′(x))′. Dla f(x)=x3 mamy f′(x)=3x2 i f′′(x)=6x. W fizyce druga pochodna położenia to przyspieszenie.
Przećwicz
Obliczanie pochodnych - zadania → - 9 zadań: pochodna wielomianu, pierwiastka i potęgi o wykładniku ujemnym, iloczyn i iloraz funkcji, ułamek z pierwiastkiem w mianowniku, druga pochodna i parametry wyznaczone z wartości pochodnej.