Przejdź do treści

Ciągłość funkcji w punkcie - definicja, rodzaje nieciągłości, parametr

Klasa 3 liceum i technikum

Ciągłość funkcji w punkcie - najważniejsze fakty

Definicja. Funkcja ff jest ciągła w punkcie x0∈Dfx_0 \in D_f, gdy

lim⁡x→x0f(x)=f(x0)\lim_{x \to x_0} f(x) = f(x_0)

Trzy warunki do sprawdzenia: (1) f(x0)f(x_0) istnieje, (2) granica lim⁡x→x0f(x)\lim\limits_{x \to x_0} f(x) istnieje, czyli obie granice jednostronne są równe, (3) granica jest równa f(x0)f(x_0).

Ciągłość jednostronna:

lim⁡x→x0−f(x)=f(x0) (lewostronna)lim⁡x→x0+f(x)=f(x0) (prawostronna)\lim_{x \to x_0^-} f(x) = f(x_0) \ \text{(lewostronna)} \qquad \lim_{x \to x_0^+} f(x) = f(x_0) \ \text{(prawostronna)}

Rodzaje nieciągłości: usuwalna (granica istnieje, ale jest różna od wartości), skok (granice jednostronne skończone i różne), nieskończona (któraś granica jednostronna jest nieskończona).

Funkcja ff jest ciągła w punkcie x0x_0 swojej dziedziny, gdy granica funkcji w tym punkcie istnieje i jest równa wartości funkcji: lim⁡x→x0f(x)=f(x0)\lim\limits_{x \to x_0} f(x) = f(x_0). Intuicyjnie: w okolicy x0x_0 wykres da się narysować bez odrywania ołówka od kartki - nie ma w nim dziury, przeskoku ani ucieczki w nieskończoność.

To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej poznaliśmy granicę niewłaściwą funkcji, a wcześniej granice jednostronne. Teraz wszystkie te narzędzia składamy w jedno pojęcie - ciągłość.

Trzy warunki ciągłości

Definicja lim⁡x→x0f(x)=f(x0)\lim\limits_{x \to x_0} f(x) = f(x_0) wygląda na jeden warunek, ale w praktyce sprawdzamy trzy rzeczy, w tej kolejności:

  1. Wartość f(x0)f(x_0) istnieje, czyli x0x_0 należy do dziedziny funkcji.
  2. Granica lim⁡x→x0f(x)\lim\limits_{x \to x_0} f(x) istnieje (jest liczbą). Przy funkcjach sklejanych oznacza to, że granica lewostronna i prawostronna są równe.
  3. Granica jest równa wartości: lim⁡x→x0f(x)=f(x0)\lim\limits_{x \to x_0} f(x) = f(x_0).

Jeśli któryś warunek zawodzi, funkcja nie jest ciągła w x0x_0 - mówimy, że jest w tym punkcie nieciągła.

Przykład 1. Zbadaj ciągłość funkcji f(x)=x2−3x+1f(x) = x^2 - 3x + 1 w punkcie x0=2x_0 = 2.

Krok 1. Wartość: f(2)=4−6+1=−1f(2) = 4 - 6 + 1 = -1.

Krok 2. Granica wielomianu w punkcie to wartość wielomianu (twierdzenia o działaniach na granicach z lekcji o obliczaniu granic):

lim⁡x→2(x2−3x+1)=22−3⋅2+1=−1\lim_{x \to 2} (x^2 - 3x + 1) = 2^2 - 3 \cdot 2 + 1 = -1

Krok 3. Granica jest równa wartości: −1=f(2)-1 = f(2).

Odpowiedź. Funkcja jest ciągła w punkcie x0=2x_0 = 2. Tak samo jest w każdym innym punkcie - każdy wielomian jest ciągły w całym R\mathbb{R}. To właśnie dlatego granicę wielomianu liczymy przez zwykłe podstawienie.

Ciągłość jednostronna

Czasem warunek z definicji jest spełniony tylko z jednej strony. Mówimy wtedy o ciągłości jednostronnej:

Funkcja jest ciągła w x0x_0 wtedy i tylko wtedy, gdy jest w tym punkcie ciągła jednocześnie lewostronnie i prawostronnie. Ciągłość jednostronna przydaje się w dwóch sytuacjach:

Rodzaje nieciągłości

W szkole wyróżniamy trzy typy punktów nieciągłości. Każdy wygląda na wykresie inaczej.

Nieciągłość usuwalna

Granica w punkcie istnieje, ale jest różna od wartości funkcji (albo „dziura” w wykresie została zatkana punktem w złym miejscu).

−2−11234−1123450 granica 2f(1) = 3 xy
Nieciągłość usuwalna: f(x) = (x² − 1)/(x − 1) dla x ≠ 1 i f(1) = 3. Granica w punkcie 1 istnieje i wynosi 2, ale wartość „uciekła" do punktu (1, 3).

Dla x≠1x \neq 1 mamy x2−1x−1=(x−1)(x+1)x−1=x+1\frac{x^2 - 1}{x - 1} = \frac{(x - 1)(x + 1)}{x - 1} = x + 1, więc lim⁡x→1f(x)=2\lim\limits_{x \to 1} f(x) = 2, a f(1)=3f(1) = 3. Gdyby zmienić tylko jedną wartość i przyjąć f(1)=2f(1) = 2, funkcja stałaby się ciągła - stąd nazwa: nieciągłość można usunąć, poprawiając wartość w jednym punkcie.

Skok

Obie granice jednostronne są skończone, ale różne. Wykres „przeskakuje” z jednej wysokości na drugą. Wielkość skoku to różnica granic jednostronnych.

−2−112345−11234560 (1, 4) xy
Nieciągłość typu skok: dla x < 1 wykres to y = x + 1, a dla x ≥ 1 - y = 5 − x. Granice jednostronne w punkcie 1 są równe 2 i 4.

Tu lim⁡x→1−f(x)=1+1=2\lim\limits_{x \to 1^-} f(x) = 1 + 1 = 2, a lim⁡x→1+f(x)=5−1=4\lim\limits_{x \to 1^+} f(x) = 5 - 1 = 4. Granica w punkcie 11 nie istnieje, więc funkcja nie jest ciągła - i żadna zmiana wartości f(1)f(1) tego nie naprawi. Ponieważ f(1)=4f(1) = 4 jest równe granicy prawostronnej, funkcja jest w tym punkcie prawostronnie ciągła.

Nieciągłość nieskończona

Któraś z granic jednostronnych jest niewłaściwa (+∞+\infty albo −∞-\infty). Na wykresie widać wtedy asymptotę pionową.

−112345−11234560 f(2) = 0 xy
Nieciągłość nieskończona: f(x) = 1/(x − 2)² dla x ≠ 2 i f(2) = 0. Przy x → 2 wartości rosną nieograniczenie, więc granica skończona nie istnieje.

Funkcja jest tu określona w punkcie 22 (dopisaliśmy f(2)=0f(2) = 0), ale lim⁡x→21(x−2)2=+∞\lim\limits_{x \to 2} \frac{1}{(x - 2)^2} = +\infty - granicy skończonej brak, więc funkcja jest w x0=2x_0 = 2 nieciągła.

Uwaga. O ciągłości i nieciągłości mówimy tylko w punktach dziedziny. Funkcja g(x)=1xg(x) = \frac{1}{x} nie jest określona w zerze, więc nie jest tam ani ciągła, ani nieciągła - pytanie po prostu nie ma sensu. Więcej o tym w następnej lekcji.

Zestawienie

Wszystkie przykłady z tej lekcji w jednej tabeli - kolumny odpowiadają kolejnym warunkom z definicji:

Funkcjax₀f(x₀)granica lewostronnagranica prawostronnaWniosek
x² − 3x + 12−1−1−1ciągła
(x² − 1)/(x − 1), f(1) = 31322nieciągłość usuwalna
x + 1 dla x < 1, 5 − x dla x ≥ 11424skok, prawostronnie ciągła
1/(x − 2)², f(2) = 020+∞+∞nieciągłość nieskończona
⌊x⌋ (część całkowita)1101skok, prawostronnie ciągła
sgn x (signum)00−11skok, ani lewo-, ani prawostronnie ciągła
|x|0000ciągła

Część całkowita i signum - wzorcowe skoki

Część całkowita liczby xx, oznaczana ⌊x⌋\lfloor x \rfloor (w wielu podręcznikach [x][x]), to największa liczba całkowita nie większa od xx: ⌊2,7⌋=2\lfloor 2{,}7 \rfloor = 2, ⌊3⌋=3\lfloor 3 \rfloor = 3, ⌊−1,2⌋=−2\lfloor -1{,}2 \rfloor = -2.

−2−1123−3−21230 xy
Część całkowita ⌊x⌋: „schodki". W każdej liczbie całkowitej wykres przeskakuje o 1 w górę - funkcja jest tam prawostronnie ciągła, ale nie lewostronnie.

Na przedziale ⟨n; n+1)\langle n;\ n + 1) funkcja jest stała i równa nn, więc:

Signum (znak liczby) to funkcja

sgn⁡x={−1dla x<00dla x=01dla x>0\operatorname{sgn} x = \begin{cases} -1 & \text{dla } x < 0 \\ 0 & \text{dla } x = 0 \\ 1 & \text{dla } x > 0 \end{cases}

W zerze granice jednostronne to −1-1 i 11, a wartość 00 nie jest równa żadnej z nich - skok o 22, bez ciągłości z którejkolwiek strony. W pozostałych punktach signum jest stałe w pobliżu, więc ciągłe.

Funkcje sklejane

Najczęstsze zadanie szkolne: funkcja jest zadana różnymi wzorami na różnych przedziałach, a my badamy ciągłość w punkcie sklejenia. Każdy z kawałków jest wielomianem (czyli jest ciągły), więc jedyne „podejrzane” miejsce to punkt, w którym zmienia się wzór. Schemat:

Przykład 2. Zbadaj ciągłość funkcji w punkcie x0=2x_0 = 2:

f(x)={x2dla x≤23x−2dla x>2f(x) = \begin{cases} x^2 & \text{dla } x \leq 2 \\ 3x - 2 & \text{dla } x > 2 \end{cases}

Krok 1. Granica lewostronna: lim⁡x→2−x2=4\lim\limits_{x \to 2^-} x^2 = 4.

Krok 2. Granica prawostronna: lim⁡x→2+(3x−2)=6−2=4\lim\limits_{x \to 2^+} (3x - 2) = 6 - 2 = 4.

Krok 3. Wartość: x0=2x_0 = 2 spełnia warunek x≤2x \leq 2, więc f(2)=22=4f(2) = 2^2 = 4.

Odpowiedź. 4=4=44 = 4 = 4 - funkcja jest ciągła w x0=2x_0 = 2. Ponieważ poza punktem 22 oba kawałki są wielomianami, jest ciągła w całym R\mathbb{R}.

Przykład 3. Zbadaj ciągłość funkcji w punkcie x0=1x_0 = 1:

f(x)={x2−1dla x<12xdla x≥1f(x) = \begin{cases} x^2 - 1 & \text{dla } x < 1 \\ 2x & \text{dla } x \geq 1 \end{cases}

Krok 1. lim⁡x→1−(x2−1)=0\lim\limits_{x \to 1^-} (x^2 - 1) = 0.

Krok 2. lim⁡x→1+2x=2\lim\limits_{x \to 1^+} 2x = 2.

Krok 3. Granice jednostronne są różne, więc granica w punkcie 11 nie istnieje. Wartość f(1)=2⋅1=2f(1) = 2 \cdot 1 = 2 jest równa granicy prawostronnej.

Odpowiedź. Funkcja nie jest ciągła w x0=1x_0 = 1 (skok o 22), ale jest w tym punkcie prawostronnie ciągła.

Wyznaczanie parametru, dla którego funkcja jest ciągła

Gdy we wzorze jest parametr, warunek ciągłości „granica = wartość” staje się równaniem z niewiadomą. Każdy punkt sklejenia daje jedno równanie, więc przy dwóch parametrach potrzebne są zwykle dwa punkty sklejenia.

Przykład 4. Dla jakiej wartości mm funkcja jest ciągła w punkcie x0=2x_0 = 2?

f(x)={x2−5x+6x−2dla x≠2mdla x=2f(x) = \begin{cases} \dfrac{x^2 - 5x + 6}{x - 2} & \text{dla } x \neq 2 \\ m & \text{dla } x = 2 \end{cases}

Krok 1. Granica. Podstawienie daje 00\frac{0}{0}, więc rozkładamy licznik na czynniki: x2−5x+6=(x−2)(x−3)x^2 - 5x + 6 = (x - 2)(x - 3). Dla x≠2x \neq 2 skracamy:

lim⁡x→2(x−2)(x−3)x−2=lim⁡x→2(x−3)=−1\lim_{x \to 2} \frac{(x - 2)(x - 3)}{x - 2} = \lim_{x \to 2} (x - 3) = -1

Krok 2. Warunek ciągłości. Granica musi być równa wartości f(2)=mf(2) = m, więc m=−1m = -1.

Odpowiedź. m=−1m = -1. Dla każdego innego mm funkcja ma w punkcie 22 nieciągłość usuwalną.

Przykład 5 (dwa parametry). Wyznacz aa i bb tak, aby funkcja była ciągła w R\mathbb{R}:

f(x)={a−xdla x<0x2+bx−1dla 0≤x≤2x+5dla x>2f(x) = \begin{cases} a - x & \text{dla } x < 0 \\ x^2 + bx - 1 & \text{dla } 0 \leq x \leq 2 \\ x + 5 & \text{dla } x > 2 \end{cases}

Krok 1. Gdzie może być problem. Każdy kawałek jest wielomianem, więc funkcja jest ciągła wszędzie poza punktami sklejenia 00 i 22. Tam sprawdzamy warunek ciągłości.

Krok 2. Punkt x0=0x_0 = 0. Granica lewostronna: lim⁡x→0−(a−x)=a\lim\limits_{x \to 0^-} (a - x) = a. Granica prawostronna i wartość: f(0)=0+0−1=−1f(0) = 0 + 0 - 1 = -1. Warunek: a=−1a = -1.

Krok 3. Punkt x0=2x_0 = 2. Granica lewostronna i wartość: f(2)=4+2b−1=3+2bf(2) = 4 + 2b - 1 = 3 + 2b. Granica prawostronna: lim⁡x→2+(x+5)=7\lim\limits_{x \to 2^+} (x + 5) = 7. Warunek: 3+2b=73 + 2b = 7, czyli b=2b = 2.

Krok 4. Sprawdzenie. Dla a=−1a = -1, b=2b = 2: w zerze −1=−1-1 = -1, w dwójce 4+4−1=7=2+54 + 4 - 1 = 7 = 2 + 5.

Odpowiedź. a=−1a = -1, b=2b = 2.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Kiedy funkcja jest ciągła w punkcie? Gdy x0x_0 należy do dziedziny, granica lim⁡x→x0f(x)\lim\limits_{x \to x_0} f(x) istnieje i jest równa f(x0)f(x_0). Przy funkcji sklejanej oznacza to, że granica lewostronna, granica prawostronna i wartość są tą samą liczbą.

Jak sprawdzić ciągłość funkcji w punkcie? Policz wartość f(x0)f(x_0), potem granice jednostronne w x0x_0 i porównaj wszystkie trzy liczby. Jeśli są równe - funkcja jest ciągła. Jeśli granice są równe, ale różne od wartości - masz nieciągłość usuwalną, a jeśli granice są różne - skok.

Jakie są rodzaje nieciągłości funkcji? W szkole wyróżnia się trzy: nieciągłość usuwalną (granica istnieje, ale nie jest równa wartości), skok (granice jednostronne są skończone i różne) i nieciągłość nieskończoną (któraś granica jednostronna jest równa +∞+\infty lub −∞-\infty).

Co to jest nieciągłość usuwalna? To punkt, w którym granica funkcji istnieje, ale wartość jest inna (albo zmieniono ją ręcznie). Wystarczy przedefiniować funkcję w tym jednym punkcie, przyjmując wartość równą granicy, żeby stała się ciągła.

Jak wyznaczyć parametr, aby funkcja była ciągła? W każdym punkcie sklejenia zapisz warunek: granica lewostronna = granica prawostronna = wartość. Otrzymasz równanie (albo układ równań) z parametrem - jego rozwiązania to szukane wartości. Na koniec sprawdź wynik, podstawiając go do wzoru funkcji.

Czy funkcja 1/x jest nieciągła w zerze? Nie. Zero nie należy do dziedziny funkcji 1x\frac{1}{x}, a ciągłość i nieciągłość definiuje się tylko w punktach dziedziny. We wszystkich punktach swojej dziedziny funkcja 1x\frac{1}{x} jest ciągła.

Czy część całkowita jest funkcją ciągłą? Nie. Funkcja ⌊x⌋\lfloor x \rfloor jest ciągła w każdym punkcie niecałkowitym, ale w każdej liczbie całkowitej ma skok o 11 - jest tam tylko prawostronnie ciągła.

Co to jest ciągłość jednostronna? Funkcja jest lewostronnie ciągła w x0x_0, gdy jej granica lewostronna w tym punkcie jest równa f(x0)f(x_0), a prawostronnie ciągła - gdy taka równość zachodzi dla granicy prawostronnej. Ciągłość w punkcie to ciągłość jednocześnie z obu stron.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też