Przejdź do treści

Dwumian Newtona w zadaniach - rozwinięcie, współczynnik i wyraz wolny

Klasa 3 liceum i technikum

Dwumian Newtona - wzory

Wzór dwumianowy Newtona (dla n∈Nn \in \mathbb{N}):

(a+b)n=(n0)an+(n1)an−1b+(n2)an−2b2+…+(nn)bn=∑k=0n(nk)an−kbk(a + b)^n = \binom{n}{0}a^n + \binom{n}{1}a^{n-1}b + \binom{n}{2}a^{n-2}b^2 + \ldots + \binom{n}{n}b^n = \sum_{k=0}^{n} \binom{n}{k} a^{n-k} b^k

Wyraz ogólny (wyraz o numerze k+1k + 1, gdzie k=0,1,…,nk = 0, 1, \ldots, n):

Tk+1=(nk)an−kbkT_{k+1} = \binom{n}{k} a^{n-k} b^k

Różnica: (a−b)n(a - b)^n - te same współczynniki, znaki na przemian: +,−,+,−,…+, -, +, -, \ldots

Suma współczynników wielomianu W(x)=(px+q)nW(x) = (px + q)^n to W(1)=(p+q)nW(1) = (p + q)^n.

Dwumian Newtona to wzór na rozwinięcie potęgi sumy (a+b)n(a + b)^n: rozwinięcie ma n+1n + 1 składników postaci (nk)an−kbk\binom{n}{k}a^{n-k}b^k, w których potęga aa maleje od nn do 00, potęga bb rośnie od 00 do nn, a współczynnikami są symbole Newtona, czyli liczby z nn-tego wiersza trójkąta Pascala. Dla n=2n = 2 i n=3n = 3 są to znane wzory skróconego mnożenia: (a+b)2=a2+2ab+b2(a + b)^2 = a^2 + 2ab + b^2 i (a+b)3=a3+3a2b+3ab2+b3(a + b)^3 = a^3 + 3a^2b + 3ab^2 + b^3.

W tej lekcji wyprowadzamy wzór z kombinatoryki i uczymy się typowych zadań: rozwinięcia, współczynnika przy wybranej potędze, wyrazu wolnego i sumy współczynników. Zestawienie wzorów z tabelą współczynników dla nn od 00 do 77 jest na stronie wzór Newtona.

Skąd w rozwinięciu biorą się symbole Newtona

Zapiszmy (a+b)3(a + b)^3 jako iloczyn trzech nawiasów i wymnóżmy go, nie porządkując wyrazów. Każdy składnik powstaje tak, że z każdego nawiasu bierzemy aa albo bb:

(a+b)(a+b)(a+b)=aaa+aab+aba+abb+baa+bab+bba+bbb.(a + b)(a + b)(a + b) = aaa + aab + aba + abb + baa + bab + bba + bbb.

Jest 23=82^3 = 8 takich składników. Składnik a2ba^2b pojawia się tyle razy, na ile sposobów można wybrać jeden nawias, z którego weźmiemy bb (aabaab, abaaba, baabaa) - czyli (31)=3\binom{3}{1} = 3 razy. Składnik ab2ab^2 - tyle, na ile sposobów można wybrać dwa nawiasy z bb: (32)=3\binom{3}{2} = 3. Stąd

(a+b)3=a3+3a2b+3ab2+b3.(a + b)^3 = a^3 + 3a^2b + 3ab^2 + b^3.

Tak samo dla dowolnego nn: w iloczynie nn nawiasów składnik an−kbka^{n-k}b^k powstaje, gdy bb weźmiemy z kk nawiasów, a aa z pozostałych n−kn - k. Te kk nawiasów wybieramy na (nk)\binom{n}{k} sposobów - i to jest współczynnik przy an−kbka^{n-k}b^k. To cały dowód wzoru Newtona. (Można go też udowodnić indukcją matematyczną, korzystając z reguły Pascala.)

Rozwijanie dwumianu krok po kroku

Przykład 1. Rozwiń (x+3)4(x + 3)^4.

Krok 1. Współczynniki - wiersz n=4n = 4 trójkąta Pascala: 1,4,6,4,11, 4, 6, 4, 1.

Krok 2. Potęgi - xx od x4x^4 do x0x^0, liczba 33 od 303^0 do 343^4:

(x+3)4=1⋅x4+4⋅x3⋅3+6⋅x2⋅9+4⋅x⋅27+1⋅81.(x + 3)^4 = 1 \cdot x^4 + 4 \cdot x^3 \cdot 3 + 6 \cdot x^2 \cdot 9 + 4 \cdot x \cdot 27 + 1 \cdot 81.

Krok 3. Mnożymy liczby:

(x+3)4=x4+12x3+54x2+108x+81.(x + 3)^4 = x^4 + 12x^3 + 54x^2 + 108x + 81.

Sprawdzenie: dla x=1x = 1 lewa strona to 44=2564^4 = 256, prawa 1+12+54+108+81=2561 + 12 + 54 + 108 + 81 = 256.

Przykład 2 (różnica). Rozwiń (x−3)5(x - 3)^5.

Traktujemy różnicę jak sumę x+(−3)x + (-3). Potęgi nieparzyste liczby −3-3 są ujemne, więc znaki zmieniają się na przemian. Współczynniki z wiersza n=5n = 5: 1,5,10,10,5,11, 5, 10, 10, 5, 1.

(x−3)5=x5−5⋅3x4+10⋅9x3−10⋅27x2+5⋅81x−243(x - 3)^5 = x^5 - 5 \cdot 3x^4 + 10 \cdot 9x^3 - 10 \cdot 27x^2 + 5 \cdot 81x - 243

(x−3)5=x5−15x4+90x3−270x2+405x−243.(x - 3)^5 = x^5 - 15x^4 + 90x^3 - 270x^2 + 405x - 243.

Sprawdzenie: dla x=1x = 1: (−2)5=−32(-2)^5 = -32 oraz 1−15+90−270+405−243=−321 - 15 + 90 - 270 + 405 - 243 = -32.

Wyraz ogólny: jeden wyraz bez rozwijania całości

Przy dużym nn nie rozpisujemy całego rozwinięcia - interesuje nas jeden wyraz. Używamy wyrazu ogólnego Tk+1=(nk)an−kbkT_{k+1} = \binom{n}{k}a^{n-k}b^k. Uwaga na numerację: wyraz z bkb^k stoi na miejscu k+1k + 1 (pierwszy wyraz to k=0k = 0).

Przykład 3. Znajdź współczynnik przy x4x^4 w rozwinięciu (3x−1)6(3x - 1)^6.

Krok 1. Wyraz ogólny. Tu a=3xa = 3x, b=−1b = -1, n=6n = 6:

Tk+1=(6k)(3x)6−k(−1)k=(6k)⋅36−k⋅(−1)k⋅x6−k.T_{k+1} = \binom{6}{k}(3x)^{6-k}(-1)^k = \binom{6}{k} \cdot 3^{6-k} \cdot (-1)^k \cdot x^{6-k}.

Krok 2. Która potęga? x4x^4 dostajemy, gdy 6−k=46 - k = 4, czyli k=2k = 2.

Krok 3. Liczymy współczynnik:

(62)⋅34⋅(−1)2=15⋅81⋅1=1215.\binom{6}{2} \cdot 3^4 \cdot (-1)^2 = 15 \cdot 81 \cdot 1 = 1215.

Odpowiedź: współczynnik przy x4x^4 wynosi 12151215 (to trzeci wyraz rozwinięcia, T3T_3).

Najczęstszy błąd: podniesienie do potęgi samego xx zamiast całego 3x3x - wtedy wychodzi 1515 zamiast 12151215.

Wyraz wolny

Wyraz wolny to wyraz, w którym nie ma xx (potęga x0x^0). Pojawia się, gdy w dwumianie są potęgi dodatnie i ujemne, np. x2x^2 i 1x\tfrac{1}{x}.

Przykład 4. Znajdź wyraz wolny rozwinięcia (x2−2x)6\left(x^2 - \dfrac{2}{x}\right)^6.

Krok 1. Wyraz ogólny. a=x2a = x^2, b=−2x=−2x−1b = -\tfrac{2}{x} = -2x^{-1}:

Tk+1=(6k)(x2)6−k(−2x−1)k=(6k)(−2)kx12−2k⋅x−k=(6k)(−2)kx12−3k.T_{k+1} = \binom{6}{k}(x^2)^{6-k}(-2x^{-1})^k = \binom{6}{k}(-2)^k x^{12-2k} \cdot x^{-k} = \binom{6}{k}(-2)^k x^{12-3k}.

Krok 2. Potęga zero: 12−3k=012 - 3k = 0, czyli k=4k = 4. Liczba kk wyszła całkowita z przedziału 0≤k≤60 \le k \le 6, więc wyraz wolny istnieje. (Gdyby wyszło np. k=2,5k = 2{,}5, wyrazu wolnego by nie było - wtedy odpowiedź brzmi „wyraz wolny równa się 00”.)

Krok 3. Wartość:

T5=(64)(−2)4=15⋅16=240.T_5 = \binom{6}{4}(-2)^4 = 15 \cdot 16 = 240.

Odpowiedź: wyraz wolny wynosi 240240.

Suma współczynników i przybliżenia

Suma współczynników. Jeśli W(x)W(x) to wielomian po rozwinięciu, to suma jego współczynników jest równa W(1)W(1) - podstawienie x=1x = 1 zamienia każdą potęgę xx na jedynkę. Nie trzeba niczego rozwijać.

Przykład 5. Suma współczynników rozwinięcia (2x+1)6(2x + 1)^6 wynosi (2+1)6=36=729(2 + 1)^6 = 3^6 = 729.

Podstawienie a=b=1a = b = 1 w samym wzorze Newtona daje znaną z poprzedniej lekcji tożsamość (n0)+(n1)+…+(nn)=2n\binom{n}{0} + \binom{n}{1} + \ldots + \binom{n}{n} = 2^n, a podstawienie a=1a = 1, b=−1b = -1 - tożsamość (n0)−(n1)+(n2)−…=0\binom{n}{0} - \binom{n}{1} + \binom{n}{2} - \ldots = 0 dla n≥1n \ge 1.

Przybliżenia. Gdy bb jest małe, kolejne wyrazy rozwinięcia szybko maleją i wystarczy kilka pierwszych.

Przykład 6. Oblicz w przybliżeniu 1,0251{,}02^5.

1,025=(1+0,02)5=1+5⋅0,02+10⋅0,0004+10⋅0,000008+…1{,}02^5 = (1 + 0{,}02)^5 = 1 + 5 \cdot 0{,}02 + 10 \cdot 0{,}0004 + 10 \cdot 0{,}000008 + \ldots

1,025≈1+0,1+0,004+0,00008=1,10408.1{,}02^5 \approx 1 + 0{,}1 + 0{,}004 + 0{,}00008 = 1{,}10408.

Dokładna wartość to 1,1040808…1{,}1040808\ldots - już cztery wyrazy dają wynik z dokładnością do stutysięcznych. Tak liczy się w pamięci np. lokatę na 2%2\% rocznie przez 55 lat: kapitał rośnie o około 10,4%10{,}4\%.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Co to jest dwumian Newtona? To wzór (a+b)n=∑k=0n(nk)an−kbk(a + b)^n = \sum_{k=0}^{n} \binom{n}{k}a^{n-k}b^k, który pozwala rozwinąć dowolną naturalną potęgę sumy dwóch składników. Współczynniki rozwinięcia to symbole Newtona, czyli liczby z nn-tego wiersza trójkąta Pascala.

Jak rozwinąć (a + b) do potęgi 5? Bierzemy wiersz n=5n = 5 trójkąta Pascala: 1,5,10,10,5,11, 5, 10, 10, 5, 1. Potęgi aa maleją od 55 do 00, potęgi bb rosną od 00 do 55: (a+b)5=a5+5a4b+10a3b2+10a2b3+5ab4+b5(a + b)^5 = a^5 + 5a^4b + 10a^3b^2 + 10a^2b^3 + 5ab^4 + b^5.

Jak znaleźć współczynnik przy x do danej potęgi? Zapisz wyraz ogólny Tk+1=(nk)an−kbkT_{k+1} = \binom{n}{k}a^{n-k}b^k, uprość potęgę xx, przyrównaj ją do szukanej i wyznacz kk. Potem oblicz liczbę stojącą przy xx - razem z potęgami współczynników i znakiem.

Jak znaleźć wyraz wolny rozwinięcia? Tak samo jak współczynnik, tylko szukana potęga xx to 00. Np. w (x2−2x)6\left(x^2 - \tfrac{2}{x}\right)^6 wyraz ogólny zawiera x12−3kx^{12-3k}, więc k=4k = 4, a wyraz wolny to (64)⋅16=240\binom{6}{4} \cdot 16 = 240.

Ile wyrazów ma rozwinięcie dwumianu Newtona? Rozwinięcie (a+b)n(a + b)^n ma n+1n + 1 wyrazów - dla k=0,1,…,nk = 0, 1, \ldots, n. Gdy nn jest parzyste, jest jeden wyraz środkowy Tn/2+1T_{n/2 + 1}, gdy nieparzyste - dwa.

Jak obliczyć sumę współczynników wielomianu (px + q) do potęgi n? Podstaw x=1x = 1: suma współczynników wynosi (p+q)n(p + q)^n. Np. dla (2x+1)6(2x + 1)^6 jest to 36=7293^6 = 729.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też