Indukcja matematyczna - zasada, schemat dowodu i przykłady
Zasada indukcji matematycznej
Jeżeli twierdzenie o liczbach naturalnych spełnia dwa warunki:
- baza: jest prawdziwe,
- krok indukcyjny: dla każdego z prawdziwości wynika prawdziwość ,
to jest prawdziwe dla wszystkich .
Indukcja matematyczna to metoda dowodzenia twierdzeń prawdziwych dla wszystkich liczb naturalnych (od pewnego miejsca). Wystarczy pokazać, że twierdzenie zachodzi dla pierwszej liczby (baza) oraz że z jego prawdziwości dla dowolnej liczby wynika prawdziwość dla (krok indukcyjny). Działa to jak domino: pierwsza kostka się przewraca, a każda przewraca następną - więc przewrócą się wszystkie.
Schemat dowodu
- Baza indukcji. Sprawdź twierdzenie dla najmniejszej liczby, od której ma zachodzić (zwykle albo ).
- Założenie indukcyjne. Załóż, że twierdzenie jest prawdziwe dla pewnego .
- Teza indukcyjna. Zapisz, co trzeba udowodnić dla .
- Dowód kroku. Wyprowadź tezę z założenia.
- Wniosek. Na mocy zasady indukcji twierdzenie zachodzi dla wszystkich .
Przykład 1 - suma kolejnych liczb
Twierdzenie. dla każdego .
Baza. Dla : lewa strona to , prawa .
Krok. Załóżmy, że . Wtedy
czyli wzór zachodzi dla . Na mocy zasady indukcji zachodzi dla każdego .
Tak samo dowodzi się, że suma pierwszych liczb nieparzystych to : .
Przykład 2 - podzielność
Twierdzenie. Liczba jest podzielna przez dla każdego .
Baza. , a dzieli się przez .
Krok. Załóżmy, że . Wtedy
Pierwszy składnik dzieli się przez z założenia, a - iloczyn dwóch kolejnych liczb - jest parzysty, więc dzieli się przez . Suma dzieli się przez .
Przykład 3 - nierówności
Nierówność Bernoulliego. Dla i każdego : .
Krok indukcyjny: jeśli , to mnożąc przez :
Baza nie zawsze to 1. Nierówność zachodzi dopiero od (); dla mamy równość , a dla nierówność jest fałszywa (). Dlatego bazą jest , a w kroku korzysta się z tego, że : .
Indukcja zupełna
W indukcji zupełnej (silnej) w kroku zakłada się prawdziwość twierdzenia dla wszystkich liczb od do , a nie tylko dla . Tak dowodzi się na przykład, że każda liczba naturalna większa od jest iloczynem liczb pierwszych: albo jest pierwsza, albo jest iloczynem dwóch mniejszych liczb, a te - z założenia - są już iloczynami liczb pierwszych (zob. podstawowe twierdzenie arytmetyki).
Gdzie łatwo o błąd: „wszystkie konie są tej samej maści”
Słynny błędny „dowód” indukcyjny: w każdym stadzie koni wszystkie mają tę samą maść. Baza: stado z jednego konia. Krok: ze stada koni usuwamy jednego - zostaje koni tej samej maści; usuwamy innego - znów koni tej samej maści; zbiory się pokrywają, więc wszystkie koni ma tę samą maść.
Błąd tkwi w kroku z do : dwa zbiory jednoelementowe nie mają wspólnego konia, więc nie da się „przenieść” maści. Krok indukcyjny musi działać dla każdego - tutaj zawodzi dokładnie w jednym miejscu, i to wystarczy, by cały dowód upadł.
Najczęstsze pytania
Na czym polega indukcja matematyczna? Na pokazaniu, że twierdzenie zachodzi dla pierwszej liczby i że jego prawdziwość dla dowolnej liczby pociąga prawdziwość dla . Wtedy zachodzi dla wszystkich kolejnych liczb.
Czy wystarczy sprawdzić twierdzenie dla wielu liczb? Nie. Sprawdzenie nawet milionów przypadków niczego nie dowodzi - np. wielomian daje liczby pierwsze dla , a dla już nie (zob. ciąg Eulera). Indukcja obejmuje wszystkie naraz.
Czy bazą indukcji musi być 1? Nie - bazą jest najmniejsza liczba, dla której twierdzenie ma zachodzić. Dla bazą jest .
Co to jest indukcja zupełna? Wariant, w którym w kroku zakłada się prawdziwość twierdzenia dla wszystkich liczb od bazy do . Jest równoważna zwykłej indukcji, ale bywa wygodniejsza.
Podsumowanie
- Indukcja: baza i krok dają dla wszystkich .
- Przykłady: , , .
- Baza nie musi być równa ; krok musi działać dla każdego .
- Indukcja zupełna zakłada prawdziwość dla wszystkich liczb do .
- Więcej o metodach dowodzenia: rachunek zdań i twierdzenia z dowodami.