Nierówności wymierne - jak rozwiązać krok po kroku
Klasa 3 liceum i technikum
Nierówność wymierna - metoda
- Wyznacz dziedzinę: mianowniki różne od zera.
- Przenieś wszystko na jedną stronę i sprowadź do wspólnego mianownika: (albo , , ). Nie mnóż przez mianownik o nieznanym znaku.
- Zamień iloraz na iloczyn - mają ten sam znak:
- Rozłóż iloczyn na czynniki i narysuj wężyk jak przy nierówności wielomianowej.
- Miejsca zerowe mianownika nigdy nie należą do rozwiązania - nawias okrągły, także przy i .
Nierówność wymierna to nierówność, w której niewiadoma występuje w mianowniku wyrażenia wymiernego, np. albo . Rozwiązujemy ją, sprowadzając do postaci i badając znak ilorazu wielomianów - najwygodniej przez zamianę na iloczyn i metodę wężyka.
Potrzebne narzędzia znasz z wcześniejszych lekcji: dziedzinę i sprowadzanie do wspólnego mianownika z lekcji o dodawaniu i odejmowaniu wyrażeń wymiernych, a wężyk - z nierówności wielomianowych.
Dlaczego nie wolno mnożyć przez mianownik
W równaniu wymiernym mnożenie obu stron przez wspólny mianownik jest bezpieczne. W nierówności - nie, bo mnożenie przez liczbę ujemną odwraca zwrot, a znaku wyrażenia nie znamy.
Zadanie. Rozwiąż nierówność .
Błędnie: „mnożymy przez ” i dostajemy , czyli - zdanie zawsze prawdziwe. Wychodziłoby, że rozwiązaniem jest każda liczba z dziedziny, czyli . Sprawdzenie obala ten wynik: dla lewa strona to , a jest fałszem.
Poprawnie: przenosimy jedynkę na lewą stronę i sprowadzamy do wspólnego mianownika.
Licznik jest dodatni, więc ułamek jest dodatni dokładnie wtedy, gdy mianownik jest dodatni: .
Odpowiedź. .
Mnożenie przez „zadziałało” tylko dla - dla trzeba było odwrócić zwrot, i właśnie tam leżały fałszywe rozwiązania.
Dlaczego iloraz można zamienić na iloczyn
Iloraz i iloczyn dwóch liczb mają ten sam znak: oba są dodatnie, gdy liczby mają jednakowe znaki, i ujemne, gdy różne. Formalnie: dla
a mianownik jest dodatni. Inaczej mówiąc, zamiast mnożyć przez , mnożymy przez - to wolno, bo zwrot się nie zmienia. Trzeba tylko pamiętać, że : iloczyn istnieje także w miejscach zerowych mianownika, a ułamek - nie.
| Nierówność wymierna | Równoważny warunek |
|---|---|
| P(x) / Q(x) > 0 | P(x) · Q(x) > 0 |
| P(x) / Q(x) < 0 | P(x) · Q(x) < 0 |
| P(x) / Q(x) ≥ 0 | P(x) · Q(x) ≥ 0 i Q(x) ≠ 0 |
| P(x) / Q(x) ≤ 0 | P(x) · Q(x) ≤ 0 i Q(x) ≠ 0 |
Przy nierównościach ostrych warunek spełnia się sam, bo iloczyn równy zeru i tak nie jest ani dodatni, ani ujemny.
Przykład 1 - jeden ułamek, nierówność nieostra
Zadanie. Rozwiąż nierówność .
Krok 1. Dziedzina. , czyli .
Krok 2. Iloczyn. Prawa strona jest już zerem, więc od razu
Krok 3. Znak. To nierówność kwadratowa: parabola o ramionach w górę i miejscach zerowych i jest niedodatnia na .
Krok 4. Końce przedziału. Liczba zeruje licznik, więc ułamek jest równy - należy do rozwiązania. Liczba zeruje mianownik - odpada.
Odpowiedź. .
Przykład 2 - po przeniesieniu wychodzi wielomian stopnia 3
Zadanie. Rozwiąż nierówność .
Krok 1. Dziedzina. .
Krok 2. Jedna strona i wspólny mianownik.
Krok 3. Iloczyn. i .
Krok 4. Wężyk. Pierwiastki , , - wszystkie pojedyncze. Wyraz najwyższego stopnia: , więc wężyk zaczyna po prawej pod osią.
Krok 5. Odczyt. Szukamy fragmentów nad osią i punktów na osi: oraz . Punkt wypada z dziedziny, i zerują licznik, więc zostają.
Odpowiedź. .
Sprawdzenie dla : lewa strona , prawa , a - zgadza się. Gdyby ktoś pomnożył przez bez zastanowienia, dostałby , czyli , i zgubiłby cały przedział .
Przykład 3 - dwa ułamki po obu stronach
Zadanie. Rozwiąż nierówność .
Krok 1. Dziedzina. i , czyli .
Krok 2. Wspólny mianownik. Przenosimy prawą stronę na lewo; wspólny mianownik to .
Krok 3. Iloczyn. .
Krok 4. Wężyk. Pierwiastki , , (pojedyncze). Czynnik wnosi minus: wyraz najwyższego stopnia to , start od prawej pod osią.
Odpowiedź. .
Sprawdzenie dla : - prawda. Dla : - fałsz, zgodnie z odpowiedzią.
Uwaga na pokusę „mnożenia na krzyż” (). Tak wolno robić w proporcji, czyli w równaniu, ale nie w nierówności - oba mianowniki mają zmienny znak.
Przykład 4 - podwójny czynnik w mianowniku
Zadanie. Rozwiąż nierówność .
Krok 1. Dziedzina. .
Krok 2. Iloczyn. i .
Krok 3. Wężyk. Pierwiastek pojedynczy, podwójny. Wyraz najwyższego stopnia - start nad osią; w odbicie, w przejście pod oś.
Krok 4. Odczyt. Nad osią lub na osi: od w prawo. Gdyby to była nierówność wielomianowa, punkt by należał (iloczyn jest tam zerem). Tu jednak zeruje mianownik, więc wypada.
Odpowiedź. .
Ten sam wynik widać bez wężyka: w całej dziedzinie, więc znak ułamka to znak licznika .
Kiedy wolno pomnożyć przez mianownik
Gdy znak mianownika jest znany i stały. Typowy przypadek to trójmian z i dodatnim współczynnikiem przy albo wyrażenie typu .
Zadanie. Rozwiąż nierówność .
Mianownik jest zawsze dodatni (dziedzina to ), więc mnożymy przez niego bez zmiany zwrotu: , czyli .
Odpowiedź. .
Podobnie można pomnożyć przez kwadrat, np. , ale wtedy trzeba osobno wykluczyć punkt, w którym jest on zerem - jak w przykładzie 4.
Zapis odpowiedzi - które końce należą do rozwiązania
| Punkt na osi | Nierówność ostra (<, >) | Nierówność nieostra (≤, ≥) |
|---|---|---|
| miejsce zerowe licznika (i nie mianownika) | nie należy - nawias ( ) | należy - nawias ⟨ ⟩ |
| miejsce zerowe mianownika | nie należy - nawias ( ) | nie należy - nawias ( ) |
| ±∞ | nawias ( ) | nawias ( ) |
Na rysunku wężyka wygodnie zaznaczać miejsca zerowe mianownika pustym kółkiem od razu, zanim zaczniemy odczytywać przedziały - wtedy trudno o nie zapomnieć. Jeżeli ta sama liczba zeruje licznik i mianownik, np. , nadal jest spoza dziedziny: można skrócić ułamek, ale punkt trzeba wykluczyć osobno.
Najczęstsze błędy
- Mnożenie przez mianownik o nieznanym znaku albo „na krzyż” - gubi przedziały, na których mianownik jest ujemny.
- Domknięty przedział w miejscu zerowym mianownika przy lub . Ułamek tam nie istnieje, więc nie może być ani równy zeru, ani dodatni.
- Pominięcie dziedziny po skróceniu ułamka. Skrócony czynnik znika z zapisu, ale nie z dziedziny.
- Zgubiony minus z czynnika typu - wężyk startuje wtedy pod osią.
- Przeniesienie liczby bez wspólnego mianownika, np. . Jedynkę trzeba zapisać jako .
Najczęstsze pytania
Jak rozwiązać nierówność wymierną? Wyznacz dziedzinę, przenieś wszystko na jedną stronę, sprowadź do wspólnego mianownika, zamień iloraz na iloczyn i rozwiąż go metodą wężyka. Na końcu wyrzuć z odpowiedzi miejsca zerowe mianownika.
Czy w nierówności wymiernej można pomnożyć przez mianownik? Tylko wtedy, gdy znasz jego znak - np. jest zawsze dodatni. Mianownik typu raz jest dodatni, raz ujemny, a mnożenie przez liczbę ujemną odwraca zwrot nierówności. Zawsze bezpiecznie można pomnożyć przez kwadrat mianownika.
Dlaczego iloraz ma ten sam znak co iloczyn? Bo , a . Obie liczby są dodatnie, gdy i mają jednakowe znaki, i ujemne, gdy znaki są różne.
Czy miejsce zerowe mianownika może należeć do rozwiązania? Nie, nigdy. W tym punkcie ułamek nie jest określony, więc przy każdej nierówności - także nieostrej - stawiamy przy nim nawias okrągły.
Czym różni się nierówność wymierna od wielomianowej? Metoda jest ta sama (wężyk), ale w wymiernej dochodzi dziedzina: miejsca zerowe mianownika są granicami przedziałów, w których wolno zmienić znak, a jednocześnie nie należą do rozwiązania.
Co to jest nierówność ułamkowa? To potoczna nazwa nierówności wymiernej - nierówności z niewiadomą w mianowniku ułamka algebraicznego.
Podsumowanie
- Najpierw dziedzina: mianowniki różne od zera.
- Wszystko na jedną stronę, wspólny mianownik, postać .
- Nie mnożymy przez mianownik o nieznanym znaku; iloraz zamieniamy na iloczyn .
- Iloczyn rozwiązujemy wężykiem - jak nierówność wielomianową.
- Miejsca zerowe licznika należą do rozwiązania tylko przy i , mianownika - nigdy.
Zobacz też
- Równania wymierne - dziedzina i mnożenie przez wspólny mianownik, które w równaniu jest dozwolone.
- Dodawanie i odejmowanie wyrażeń wymiernych - sprowadzanie do wspólnego mianownika.
- Dowodzenie nierówności z użyciem średnich - następna lekcja: nierówności z ułamkami, które trzeba wykazać, a nie rozwiązać.
- Funkcja homograficzna - te same nierówności odczytane z wykresu hiperboli.
- Nierówności wielomianowe - zadania - trening wężyka z pierwiastkami wielokrotnymi.
- Nierówności kwadratowe i funkcja wymierna - wzory.