Przejdź do treści

Nierówności wymierne - jak rozwiązać krok po kroku

Klasa 3 liceum i technikum

Nierówność wymierna - metoda

  1. Wyznacz dziedzinę: mianowniki różne od zera.
  2. Przenieś wszystko na jedną stronę i sprowadź do wspólnego mianownika: P(x)Q(x)>0\dfrac{P(x)}{Q(x)} > 0 (albo ≥\ge, <<, ≤\le). Nie mnóż przez mianownik o nieznanym znaku.
  3. Zamień iloraz na iloczyn - mają ten sam znak:

P(x)Q(x)>0  ⟺  P(x)⋅Q(x)>0P(x)Q(x)≥0  ⟺  P(x)⋅Q(x)≥0  i  Q(x)≠0\frac{P(x)}{Q(x)} > 0 \iff P(x) \cdot Q(x) > 0 \qquad\qquad \frac{P(x)}{Q(x)} \ge 0 \iff P(x) \cdot Q(x) \ge 0 \ \text{ i } \ Q(x) \neq 0

  1. Rozłóż iloczyn na czynniki i narysuj wężyk jak przy nierówności wielomianowej.
  2. Miejsca zerowe mianownika nigdy nie należą do rozwiązania - nawias okrągły, także przy ≥\ge i ≤\le.

Nierówność wymierna to nierówność, w której niewiadoma występuje w mianowniku wyrażenia wymiernego, np. x−3x+2≤0\dfrac{x - 3}{x + 2} \le 0 albo 1x−1<2x+2\dfrac{1}{x - 1} < \dfrac{2}{x + 2}. Rozwiązujemy ją, sprowadzając do postaci P(x)Q(x)≷0\dfrac{P(x)}{Q(x)} \gtrless 0 i badając znak ilorazu wielomianów - najwygodniej przez zamianę na iloczyn P(x)⋅Q(x)P(x) \cdot Q(x) i metodę wężyka.

Potrzebne narzędzia znasz z wcześniejszych lekcji: dziedzinę i sprowadzanie do wspólnego mianownika z lekcji o dodawaniu i odejmowaniu wyrażeń wymiernych, a wężyk - z nierówności wielomianowych.

Dlaczego nie wolno mnożyć przez mianownik

W równaniu wymiernym mnożenie obu stron przez wspólny mianownik jest bezpieczne. W nierówności - nie, bo mnożenie przez liczbę ujemną odwraca zwrot, a znaku wyrażenia x−2x - 2 nie znamy.

Zadanie. Rozwiąż nierówność x+1x−2>1\dfrac{x + 1}{x - 2} > 1.

Błędnie: „mnożymy przez x−2x - 2” i dostajemy x+1>x−2x + 1 > x - 2, czyli 1>−21 > -2 - zdanie zawsze prawdziwe. Wychodziłoby, że rozwiązaniem jest każda liczba z dziedziny, czyli x≠2x \neq 2. Sprawdzenie obala ten wynik: dla x=0x = 0 lewa strona to 1−2=−0,5\tfrac{1}{-2} = -0{,}5, a −0,5>1-0{,}5 > 1 jest fałszem.

Poprawnie: przenosimy jedynkę na lewą stronę i sprowadzamy do wspólnego mianownika.

x+1x−2−1>0⟹x+1−(x−2)x−2>0⟹3x−2>0.\frac{x + 1}{x - 2} - 1 > 0 \quad\Longrightarrow\quad \frac{x + 1 - (x - 2)}{x - 2} > 0 \quad\Longrightarrow\quad \frac{3}{x - 2} > 0.

Licznik 33 jest dodatni, więc ułamek jest dodatni dokładnie wtedy, gdy mianownik jest dodatni: x−2>0x - 2 > 0.

Odpowiedź. x∈(2; +∞)x \in (2;\ +\infty).

Mnożenie przez x−2x - 2 „zadziałało” tylko dla x>2x > 2 - dla x<2x < 2 trzeba było odwrócić zwrot, i właśnie tam leżały fałszywe rozwiązania.

Dlaczego iloraz można zamienić na iloczyn

Iloraz i iloczyn dwóch liczb mają ten sam znak: oba są dodatnie, gdy liczby mają jednakowe znaki, i ujemne, gdy różne. Formalnie: dla Q(x)≠0Q(x) \neq 0

P(x)Q(x)=P(x)⋅Q(x)Q(x)2,\frac{P(x)}{Q(x)} = \frac{P(x) \cdot Q(x)}{Q(x)^2},

a mianownik Q(x)2Q(x)^2 jest dodatni. Inaczej mówiąc, zamiast mnożyć przez Q(x)Q(x), mnożymy przez Q(x)2>0Q(x)^2 > 0 - to wolno, bo zwrot się nie zmienia. Trzeba tylko pamiętać, że Q(x)≠0Q(x) \neq 0: iloczyn P(x)⋅Q(x)P(x) \cdot Q(x) istnieje także w miejscach zerowych mianownika, a ułamek - nie.

Nierówność wymiernaRównoważny warunek
P(x) / Q(x) > 0P(x) · Q(x) > 0
P(x) / Q(x) < 0P(x) · Q(x) < 0
P(x) / Q(x) ≥ 0P(x) · Q(x) ≥ 0 i Q(x) ≠ 0
P(x) / Q(x) ≤ 0P(x) · Q(x) ≤ 0 i Q(x) ≠ 0

Przy nierównościach ostrych warunek Q(x)≠0Q(x) \neq 0 spełnia się sam, bo iloczyn równy zeru i tak nie jest ani dodatni, ani ujemny.

Przykład 1 - jeden ułamek, nierówność nieostra

Zadanie. Rozwiąż nierówność x−3x+2≤0\dfrac{x - 3}{x + 2} \le 0.

Krok 1. Dziedzina. x+2≠0x + 2 \neq 0, czyli D=R∖{−2}D = \mathbb{R} \setminus \{-2\}.

Krok 2. Iloczyn. Prawa strona jest już zerem, więc od razu

(x−3)(x+2)≤0ix≠−2.(x - 3)(x + 2) \le 0 \quad \text{i} \quad x \neq -2.

Krok 3. Znak. To nierówność kwadratowa: parabola o ramionach w górę i miejscach zerowych −2-2 i 33 jest niedodatnia na ⟨−2; 3⟩\langle -2;\ 3\rangle.

Krok 4. Końce przedziału. Liczba 33 zeruje licznik, więc ułamek jest równy 00 - należy do rozwiązania. Liczba −2-2 zeruje mianownik - odpada.

Odpowiedź. x∈(−2; 3⟩x \in (-2;\ 3\rangle.

Przykład 2 - po przeniesieniu wychodzi wielomian stopnia 3

Zadanie. Rozwiąż nierówność 2xx+1≥x\dfrac{2x}{x + 1} \ge x.

Krok 1. Dziedzina. D=R∖{−1}D = \mathbb{R} \setminus \{-1\}.

Krok 2. Jedna strona i wspólny mianownik.

2xx+1−x≥0⟹2x−x(x+1)x+1≥0⟹x−x2x+1≥0⟹−x(x−1)x+1≥0.\frac{2x}{x + 1} - x \ge 0 \quad\Longrightarrow\quad \frac{2x - x(x + 1)}{x + 1} \ge 0 \quad\Longrightarrow\quad \frac{x - x^2}{x + 1} \ge 0 \quad\Longrightarrow\quad \frac{-x(x - 1)}{x + 1} \ge 0.

Krok 3. Iloczyn. −x(x−1)(x+1)≥0-x(x - 1)(x + 1) \ge 0 i x≠−1x \neq -1.

Krok 4. Wężyk. Pierwiastki −1-1, 00, 11 - wszystkie pojedyncze. Wyraz najwyższego stopnia: −x⋅x⋅x=−x3-x \cdot x \cdot x = -x^3, więc wężyk zaczyna po prawej pod osią.

+−+− −101 x −x(x − 1)(x + 1) ≥ 0, x ≠ −1
Wężyk dla −x(x − 1)(x + 1): współczynnik wiodący −1, więc start od prawej pod osią. Kółko puste w −1 (miejsce zerowe mianownika - nigdy nie należy do rozwiązania), pełne w 0 i 1. Znaki: + dla x < −1, − między −1 a 0, + między 0 a 1, − dla x > 1.

Krok 5. Odczyt. Szukamy fragmentów nad osią i punktów na osi: (−∞; −1)(-\infty;\ -1) oraz ⟨0; 1⟩\langle 0;\ 1\rangle. Punkt −1-1 wypada z dziedziny, 00 i 11 zerują licznik, więc zostają.

Odpowiedź. x∈(−∞; −1)∪⟨0; 1⟩x \in (-\infty;\ -1) \cup \langle 0;\ 1\rangle.

Sprawdzenie dla x=−2x = -2: lewa strona −4−1=4\tfrac{-4}{-1} = 4, prawa −2-2, a 4≥−24 \ge -2 - zgadza się. Gdyby ktoś pomnożył przez x+1x + 1 bez zastanowienia, dostałby 2x≥x2+x2x \ge x^2 + x, czyli ⟨0; 1⟩\langle 0;\ 1\rangle, i zgubiłby cały przedział (−∞; −1)(-\infty;\ -1).

Przykład 3 - dwa ułamki po obu stronach

Zadanie. Rozwiąż nierówność 1x−1<2x+2\dfrac{1}{x - 1} < \dfrac{2}{x + 2}.

Krok 1. Dziedzina. x≠1x \neq 1 i x≠−2x \neq -2, czyli D=R∖{−2, 1}D = \mathbb{R} \setminus \{-2,\ 1\}.

Krok 2. Wspólny mianownik. Przenosimy prawą stronę na lewo; wspólny mianownik to (x−1)(x+2)(x - 1)(x + 2).

1x−1−2x+2<0⟹(x+2)−2(x−1)(x−1)(x+2)<0⟹4−x(x−1)(x+2)<0.\frac{1}{x - 1} - \frac{2}{x + 2} < 0 \quad\Longrightarrow\quad \frac{(x + 2) - 2(x - 1)}{(x - 1)(x + 2)} < 0 \quad\Longrightarrow\quad \frac{4 - x}{(x - 1)(x + 2)} < 0.

Krok 3. Iloczyn. (4−x)(x−1)(x+2)<0(4 - x)(x - 1)(x + 2) < 0.

Krok 4. Wężyk. Pierwiastki −2-2, 11, 44 (pojedyncze). Czynnik (4−x)(4 - x) wnosi minus: wyraz najwyższego stopnia to −x3-x^3, start od prawej pod osią.

+−+− −214 x (4 − x)(x − 1)(x + 2) < 0
Wężyk dla (4 − x)(x − 1)(x + 2): czynnik (4 − x) daje współczynnik wiodący −1, start od prawej pod osią. Nierówność jest ostra, więc wszystkie trzy punkty są puste; −2 i 1 i tak wypadają z dziedziny. Wartości ujemne: między −2 a 1 oraz dla x > 4.

Odpowiedź. x∈(−2; 1)∪(4; +∞)x \in (-2;\ 1) \cup (4;\ +\infty).

Sprawdzenie dla x=0x = 0: 1−1=−1<22=1\tfrac{1}{-1} = -1 < \tfrac{2}{2} = 1 - prawda. Dla x=2x = 2: 11=1<24=0,5\tfrac{1}{1} = 1 < \tfrac{2}{4} = 0{,}5 - fałsz, zgodnie z odpowiedzią.

Uwaga na pokusę „mnożenia na krzyż” (x+2<2(x−1)x + 2 < 2(x - 1)). Tak wolno robić w proporcji, czyli w równaniu, ale nie w nierówności - oba mianowniki mają zmienny znak.

Przykład 4 - podwójny czynnik w mianowniku

Zadanie. Rozwiąż nierówność x+3(x−1)2≥0\dfrac{x + 3}{(x - 1)^2} \ge 0.

Krok 1. Dziedzina. D=R∖{1}D = \mathbb{R} \setminus \{1\}.

Krok 2. Iloczyn. (x+3)(x−1)2≥0(x + 3)(x - 1)^2 \ge 0 i x≠1x \neq 1.

Krok 3. Wężyk. Pierwiastek −3-3 pojedynczy, 11 podwójny. Wyraz najwyższego stopnia x3x^3 - start nad osią; w 11 odbicie, w −3-3 przejście pod oś.

−++ −31 (2×) x (x + 3)(x − 1)² ≥ 0, x ≠ 1
Wężyk dla (x + 3)(x − 1)²: start od prawej nad osią, w pierwiastku podwójnym 1 odbicie, w −3 przejście pod oś. Punkt 1 jest pusty, choć nierówność jest nieostra - to miejsce zerowe mianownika. Rozwiązanie: ⟨−3; 1) ∪ (1; +∞).

Krok 4. Odczyt. Nad osią lub na osi: od −3-3 w prawo. Gdyby to była nierówność wielomianowa, punkt 11 by należał (iloczyn jest tam zerem). Tu jednak 11 zeruje mianownik, więc wypada.

Odpowiedź. x∈⟨−3; 1)∪(1; +∞)x \in \langle -3;\ 1) \cup (1;\ +\infty).

Ten sam wynik widać bez wężyka: (x−1)2>0(x - 1)^2 > 0 w całej dziedzinie, więc znak ułamka to znak licznika x+3x + 3.

Kiedy wolno pomnożyć przez mianownik

Gdy znak mianownika jest znany i stały. Typowy przypadek to trójmian z Δ<0\Delta < 0 i dodatnim współczynnikiem przy x2x^2 albo wyrażenie typu x2+4x^2 + 4.

Zadanie. Rozwiąż nierówność x2−9x2+4≤0\dfrac{x^2 - 9}{x^2 + 4} \le 0.

Mianownik x2+4x^2 + 4 jest zawsze dodatni (dziedzina to R\mathbb{R}), więc mnożymy przez niego bez zmiany zwrotu: x2−9≤0x^2 - 9 \le 0, czyli (x−3)(x+3)≤0(x - 3)(x + 3) \le 0.

Odpowiedź. x∈⟨−3; 3⟩x \in \langle -3;\ 3\rangle.

Podobnie można pomnożyć przez kwadrat, np. (x−1)2(x - 1)^2, ale wtedy trzeba osobno wykluczyć punkt, w którym jest on zerem - jak w przykładzie 4.

Zapis odpowiedzi - które końce należą do rozwiązania

Punkt na osiNierówność ostra (<, >)Nierówność nieostra (≤, ≥)
miejsce zerowe licznika (i nie mianownika)nie należy - nawias ( )należy - nawias ⟨ ⟩
miejsce zerowe mianownikanie należy - nawias ( )nie należy - nawias ( )
±∞nawias ( )nawias ( )

Na rysunku wężyka wygodnie zaznaczać miejsca zerowe mianownika pustym kółkiem od razu, zanim zaczniemy odczytywać przedziały - wtedy trudno o nie zapomnieć. Jeżeli ta sama liczba zeruje licznik i mianownik, np. (x−2)(x+1)x−2\dfrac{(x - 2)(x + 1)}{x - 2}, nadal jest spoza dziedziny: można skrócić ułamek, ale punkt x=2x = 2 trzeba wykluczyć osobno.

Najczęstsze błędy

Najczęstsze pytania

Jak rozwiązać nierówność wymierną? Wyznacz dziedzinę, przenieś wszystko na jedną stronę, sprowadź do wspólnego mianownika, zamień iloraz P(x)Q(x)\dfrac{P(x)}{Q(x)} na iloczyn P(x)⋅Q(x)P(x) \cdot Q(x) i rozwiąż go metodą wężyka. Na końcu wyrzuć z odpowiedzi miejsca zerowe mianownika.

Czy w nierówności wymiernej można pomnożyć przez mianownik? Tylko wtedy, gdy znasz jego znak - np. x2+4x^2 + 4 jest zawsze dodatni. Mianownik typu x−2x - 2 raz jest dodatni, raz ujemny, a mnożenie przez liczbę ujemną odwraca zwrot nierówności. Zawsze bezpiecznie można pomnożyć przez kwadrat mianownika.

Dlaczego iloraz ma ten sam znak co iloczyn? Bo ab=a⋅bb2\dfrac{a}{b} = \dfrac{a \cdot b}{b^2}, a b2>0b^2 > 0. Obie liczby są dodatnie, gdy aa i bb mają jednakowe znaki, i ujemne, gdy znaki są różne.

Czy miejsce zerowe mianownika może należeć do rozwiązania? Nie, nigdy. W tym punkcie ułamek nie jest określony, więc przy każdej nierówności - także nieostrej - stawiamy przy nim nawias okrągły.

Czym różni się nierówność wymierna od wielomianowej? Metoda jest ta sama (wężyk), ale w wymiernej dochodzi dziedzina: miejsca zerowe mianownika są granicami przedziałów, w których wolno zmienić znak, a jednocześnie nie należą do rozwiązania.

Co to jest nierówność ułamkowa? To potoczna nazwa nierówności wymiernej - nierówności z niewiadomą w mianowniku ułamka algebraicznego.

Podsumowanie

Zobacz też