Przejdź do treści

Mnożenie i dzielenie wyrażeń wymiernych - dziedzina ilorazu

Klasa 3 liceum i technikum

Mnożenie i dzielenie wyrażeń wymiernych

Mnożenie - licznik razy licznik, mianownik razy mianownik:

AB⋅CD=A⋅CB⋅D,B≠0, D≠0\frac{A}{B} \cdot \frac{C}{D} = \frac{A \cdot C}{B \cdot D}, \qquad B \neq 0,\ D \neq 0

Dzielenie - mnożenie przez odwrotność dzielnika:

AB:CD=AB⋅DC,B≠0, D≠0, C≠0\frac{A}{B} : \frac{C}{D} = \frac{A}{B} \cdot \frac{D}{C}, \qquad B \neq 0,\ D \neq 0,\ C \neq 0

Przy dzieleniu dochodzi warunek licznik dzielnika ≠0\neq 0 - dzielnik nie może być zerem.

Mnożenie wyrażeń wymiernych wykonujemy jak mnożenie ułamków zwykłych: mnożymy liczniki i mianowniki, a przed wymnożeniem skracamy wspólne czynniki. Dzielenie wyrażeń wymiernych zamieniamy na mnożenie przez odwrotność dzielnika. Dziedzina ilorazu wyklucza miejsca zerowe obu mianowników oraz licznika dzielnika.

Mnożenie i dzielenie są łatwiejsze niż dodawanie i odejmowanie, bo nie potrzebują wspólnego mianownika. Cała praca to rozkład na czynniki i skracanie. Jedyna prawdziwa pułapka działu to dziedzina ilorazu.

Mnożenie wyrażeń wymiernych

Schemat:

  1. Wyznacz dziedzinę: wszystkie mianowniki różne od zera.
  2. Rozłóż wszystkie liczniki i mianowniki na czynniki.
  3. Skróć czynniki występujące w dowolnym liczniku i dowolnym mianowniku (także „na krzyż”).
  4. Wymnóż to, co zostało.

Kolejność 2-3-4 jest ważna: wymnożenie przed skróceniem daje wielomiany wysokiego stopnia, które potem trzeba z powrotem rozkładać.

Przykład 1. Oblicz x2−9x2+2x⋅x+2x−3\dfrac{x^2 - 9}{x^2 + 2x} \cdot \dfrac{x + 2}{x - 3}.

Krok 1. Dziedzina. x2+2x=x(x+2)≠0x^2 + 2x = x(x + 2) \neq 0 i x−3≠0x - 3 \neq 0, czyli x∉{−2, 0, 3}x \notin \{-2,\ 0,\ 3\}.

Krok 2. Rozkład.

(x−3)(x+3)x(x+2)⋅x+2x−3\frac{(x - 3)(x + 3)}{x(x + 2)} \cdot \frac{x + 2}{x - 3}

Krok 3. Skracamy (x−3)(x - 3) i (x+2)(x + 2).

Odpowiedź. x+3x\dfrac{x + 3}{x} dla x∈R∖{−2, 0, 3}x \in \mathbb{R} \setminus \{-2,\ 0,\ 3\}.

Przykład 2. Oblicz 2x−6x2−1⋅x2+xx2−6x+9\dfrac{2x - 6}{x^2 - 1} \cdot \dfrac{x^2 + x}{x^2 - 6x + 9}.

Krok 1. Rozkład.

2(x−3)(x−1)(x+1)⋅x(x+1)(x−3)2\frac{2(x - 3)}{(x - 1)(x + 1)} \cdot \frac{x(x + 1)}{(x - 3)^2}

Krok 2. Dziedzina. Mianowniki: (x−1)(x+1)≠0(x - 1)(x + 1) \neq 0 i (x−3)2≠0(x - 3)^2 \neq 0, czyli x∉{−1, 1, 3}x \notin \{-1,\ 1,\ 3\}.

Krok 3. Skracamy (x+1)(x + 1) oraz jeden czynnik (x−3)(x - 3) - w mianowniku zostaje drugi.

Odpowiedź. 2x(x−1)(x−3)\dfrac{2x}{(x - 1)(x - 3)} dla x∈R∖{−1, 1, 3}x \in \mathbb{R} \setminus \{-1,\ 1,\ 3\}.

Przykład 3 (wielomian razy ułamek). Oblicz (x2−4)⋅x+1x2+4x+4(x^2 - 4) \cdot \dfrac{x + 1}{x^2 + 4x + 4}.

Wielomian to ułamek o mianowniku 11. Mianownik drugiego czynnika: x2+4x+4=(x+2)2x^2 + 4x + 4 = (x + 2)^2, więc x≠−2x \neq -2.

(x−2)(x+2)(x+1)(x+2)2=(x−2)(x+1)x+2\frac{(x - 2)(x + 2)(x + 1)}{(x + 2)^2} = \frac{(x - 2)(x + 1)}{x + 2}

Odpowiedź. (x−2)(x+1)x+2\dfrac{(x - 2)(x + 1)}{x + 2} dla x≠−2x \neq -2.

Dzielenie wyrażeń wymiernych

Dzielenie przez ułamek to mnożenie przez jego odwrotność - odwracamy tylko dzielnik (ułamek po znaku dzielenia).

Schemat:

  1. Dziedzina: oba mianowniki ≠0\neq 0 i licznik dzielnika ≠0\neq 0.
  2. Zamień dzielenie na mnożenie przez odwrotność dzielnika.
  3. Dalej jak przy mnożeniu: rozkład, skracanie, wymnożenie.

Przykład 4. Oblicz x2−25x+1:x+5x2−1\dfrac{x^2 - 25}{x + 1} : \dfrac{x + 5}{x^2 - 1}.

Krok 1. Dziedzina. Trzy warunki:

Zatem D=R∖{−5, −1, 1}D = \mathbb{R} \setminus \{-5,\ -1,\ 1\}.

−6−5−4−3−2−10123 licznik dzielnikamianownikmianownik x
Dziedzina ilorazu (x² − 25)/(x + 1) : (x + 5)/(x² − 1). Liczby −1 i 1 wykluczają mianowniki, a liczbę −5 - licznik dzielnika, o którym najłatwiej zapomnieć.

Krok 2. Odwracamy dzielnik.

(x−5)(x+5)x+1⋅(x−1)(x+1)x+5\frac{(x - 5)(x + 5)}{x + 1} \cdot \frac{(x - 1)(x + 1)}{x + 5}

Krok 3. Skracamy (x+5)(x + 5) i (x+1)(x + 1).

Odpowiedź. (x−5)(x−1)(x - 5)(x - 1) dla x∈R∖{−5, −1, 1}x \in \mathbb{R} \setminus \{-5,\ -1,\ 1\}.

Wynik jest wielomianem, a mimo to trzy liczby są wykluczone. Gdybyśmy pominęli warunek z licznika dzielnika, dla x=−5x = -5 wzór (x−5)(x−1)(x - 5)(x - 1) dałby 6060, tymczasem wyjściowe wyrażenie to wtedy 0−4:024=0:0\frac{0}{-4} : \frac{0}{24} = 0 : 0 - działanie niewykonalne.

Przykład 5. Oblicz x2−3xx+2:x2−9x2+4x+4\dfrac{x^2 - 3x}{x + 2} : \dfrac{x^2 - 9}{x^2 + 4x + 4}.

Krok 1. Rozkład. x2−3x=x(x−3)x^2 - 3x = x(x - 3),  x2−9=(x−3)(x+3)\ x^2 - 9 = (x - 3)(x + 3),  x2+4x+4=(x+2)2\ x^2 + 4x + 4 = (x + 2)^2.

Krok 2. Dziedzina. Mianowniki: x≠−2x \neq -2. Licznik dzielnika: (x−3)(x+3)≠0(x - 3)(x + 3) \neq 0, czyli x≠±3x \neq \pm 3. Razem D=R∖{−3, −2, 3}D = \mathbb{R} \setminus \{-3,\ -2,\ 3\}.

Krok 3. Odwracamy i skracamy.

x(x−3)x+2⋅(x+2)2(x−3)(x+3)=x(x+2)x+3\frac{x(x - 3)}{x + 2} \cdot \frac{(x + 2)^2}{(x - 3)(x + 3)} = \frac{x(x + 2)}{x + 3}

Odpowiedź. x(x+2)x+3\dfrac{x(x + 2)}{x + 3} dla x∈R∖{−3, −2, 3}x \in \mathbb{R} \setminus \{-3,\ -2,\ 3\}.

Przykład 6 (ułamek przez wielomian). Oblicz x2−4xx+3:(x−4)\dfrac{x^2 - 4x}{x + 3} : (x - 4).

Wielomian x−4x - 4 to ułamek x−41\frac{x - 4}{1}, jego odwrotność to 1x−4\frac{1}{x - 4}. Dziedzina: x≠−3x \neq -3 (mianownik) i x≠4x \neq 4 (dzielnik).

x(x−4)x+3⋅1x−4=xx+3\frac{x(x - 4)}{x + 3} \cdot \frac{1}{x - 4} = \frac{x}{x + 3}

Odpowiedź. xx+3\dfrac{x}{x + 3} dla x∈R∖{−3, 4}x \in \mathbb{R} \setminus \{-3,\ 4\}.

Dlaczego licznik dzielnika musi być różny od zera

Ułamek CD\frac{C}{D} jest równy zeru dokładnie wtedy, gdy C=0C = 0 (przy D≠0D \neq 0). Dzielenie przez CD\frac{C}{D} jest więc dzieleniem przez zero właśnie dla tych xx, które zerują licznik dzielnika. Po odwróceniu ten licznik ląduje w mianowniku - i to jest drugi sposób, żeby zapamiętać warunek: każde wyrażenie, które choć na chwilę znalazło się w mianowniku, musi być różne od zera.

DziałanieWarunki dziedziny
A/B · C/DB ≠ 0, D ≠ 0
A/B : C/DB ≠ 0, D ≠ 0, C ≠ 0
A/B : W (W - wielomian)B ≠ 0, W ≠ 0
W : C/DD ≠ 0, C ≠ 0

Kilka działań: kolejność od lewej do prawej

Mnożenie i dzielenie mają ten sam priorytet, więc wykonujemy je od lewej do prawej. Wygodnie jest od razu zamienić każde dzielenie na mnożenie przez odwrotność - wtedy kolejność przestaje mieć znaczenie.

Przykład 7. Oblicz xx+1:xx−1⋅x+1x−1\dfrac{x}{x + 1} : \dfrac{x}{x - 1} \cdot \dfrac{x + 1}{x - 1}.

Krok 1. Dziedzina. Mianowniki: x≠−1x \neq -1, x≠1x \neq 1. Licznik dzielnika: x≠0x \neq 0. Zatem D=R∖{−1, 0, 1}D = \mathbb{R} \setminus \{-1,\ 0,\ 1\}.

Krok 2. Zamieniamy dzielenie na mnożenie.

xx+1⋅x−1x⋅x+1x−1=1\frac{x}{x + 1} \cdot \frac{x - 1}{x} \cdot \frac{x + 1}{x - 1} = 1

Odpowiedź. 11 dla x∈R∖{−1, 0, 1}x \in \mathbb{R} \setminus \{-1,\ 0,\ 1\}.

Częsty błąd to wykonanie najpierw mnożenia po prawej stronie, czyli potraktowanie wyrażenia jak xx+1:(xx−1⋅x+1x−1)\frac{x}{x + 1} : \left(\frac{x}{x - 1} \cdot \frac{x + 1}{x - 1}\right). Wychodzi wtedy (x−1)2(x+1)2\frac{(x - 1)^2}{(x + 1)^2} - zupełnie inny wynik (dla x=2x = 2 jest to 19\frac{1}{9} zamiast 11).

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak mnożyć wyrażenia wymierne? Rozłóż liczniki i mianowniki na czynniki, skróć wspólne czynniki (licznik z dowolnym mianownikiem), a potem pomnóż licznik przez licznik i mianownik przez mianownik.

Jak dzielić wyrażenia wymierne? Pomnóż dzielną przez odwrotność dzielnika: AB:CD=AB⋅DC\frac{A}{B} : \frac{C}{D} = \frac{A}{B} \cdot \frac{D}{C}, a potem postępuj jak przy mnożeniu.

Jak wyznaczyć dziedzinę ilorazu wyrażeń wymiernych? Wyklucz miejsca zerowe obu mianowników i miejsca zerowe licznika dzielnika. Dla x2−25x+1:x+5x2−1\frac{x^2 - 25}{x + 1} : \frac{x + 5}{x^2 - 1} wychodzi R∖{−5, −1, 1}\mathbb{R} \setminus \{-5,\ -1,\ 1\}.

Dlaczego przy dzieleniu licznik dzielnika musi być różny od zera? Bo gdy licznik dzielnika jest zerem, cały dzielnik jest zerem, a przez zero dzielić nie wolno. Po zamianie na mnożenie ten licznik trafia do mianownika.

Czy można skracać na krzyż? Tak - w iloczynie ułamków wolno skrócić czynnik z licznika jednego ułamka z czynnikiem z mianownika drugiego. Przy dzieleniu skracamy dopiero po odwróceniu dzielnika.

Jak podzielić ułamek algebraiczny przez wielomian? Zapisz wielomian jako ułamek o mianowniku 11 i pomnóż przez jego odwrotność: AB:W=AB⋅W\frac{A}{B} : W = \frac{A}{B \cdot W}, przy warunku W≠0W \neq 0.

Czy wynik mnożenia lub dzielenia trzeba zapisać z dziedziną? Tak. Po skróceniu część wykluczonych liczb znika z zapisu, ale nadal nie należy do dziedziny.

Podsumowanie

Zobacz też