Przejdź do treści

Wykres sinusa i cosinusa - sinusoida, tangensoida i przekształcenia

Klasa 2 liceum i technikum

Wykresy funkcji trygonometrycznych - najważniejsze

Sinusoida przechodzi przez punkty (0,0)(0, 0), (π2,1)\left(\frac{\pi}{2}, 1\right), (π,0)(\pi, 0), (3π2,−1)\left(\frac{3\pi}{2}, -1\right), (2π,0)(2\pi, 0) i powtarza się co 2π2\pi.

cos⁡x=sin⁡(x+π2)- cosinusoida to sinusoida przesunięta o π2 w lewo\cos x = \sin\left(x + \frac{\pi}{2}\right) \qquad \text{- cosinusoida to sinusoida przesunięta o } \frac{\pi}{2} \text{ w lewo}

Tangensoida: asymptoty x=π2+kπx = \frac{\pi}{2} + k\pi, rośnie w każdym przedziale między nimi. Cotangensoida: asymptoty x=kπx = k\pi, maleje.

y=asin⁡(kx)⟹zbioˊr wartosˊci ⟨−∣a∣; ∣a∣⟩,okres T=2π∣k∣y = a \sin(kx) \quad \Longrightarrow \quad \text{zbiór wartości } \langle -|a|;\ |a| \rangle, \qquad \text{okres } T = \frac{2\pi}{|k|}

Sinusoida to wykres funkcji y=sin⁡xy = \sin x - fala, która co 2π2\pi powtarza ten sam kształt i mieści się w pasie między prostymi y=−1y = -1 i y=1y = 1. Wykres cosinusa (cosinusoida) to ta sama fala przesunięta o π2\frac{\pi}{2} w lewo, a wykresy tangensa i cotangensa (tangensoida i cotangensoida) składają się z osobnych gałęzi rozdzielonych asymptotami pionowymi.

Jak narysować sinusoidę

Z poprzedniej lekcji wiemy, że sinus ma okres 2π2\pi. Wystarczy więc narysować jeden okres - na przykład w przedziale ⟨0; 2π⟩\langle 0;\ 2\pi\rangle - a potem go powielać w lewo i w prawo.

Krok 1. Zaznacz na osi OXOX punkty 00, π2\frac{\pi}{2}, π\pi, 3π2\frac{3\pi}{2}, 2π2\pi (przyjmij np. π≈3,14\pi \approx 3{,}14 - dwie kratki na π2\frac{\pi}{2} wystarczą).

Krok 2. Zaznacz pięć punktów kluczowych:

(0,0),(π2,1),(π,0),(3π2,−1),(2π,0).(0, 0), \quad \left(\tfrac{\pi}{2}, 1\right), \quad (\pi, 0), \quad \left(\tfrac{3\pi}{2}, -1\right), \quad (2\pi, 0).

Krok 3. Połącz je gładką krzywą: przy osi OXOX wykres jest najbardziej stromy, a przy szczytach y=1y = 1 i y=−1y = -1 - płaski. Nie rysuj „zygzaka” z odcinków ani półokręgów.

Krok 4. Powtórz ten kształt co 2π2\pi w obie strony.

−π−π/2π/2π3π/22π1−1 xy y = sin xy = cos x
Sinusoida y = sin x (linia ciągła) i cosinusoida y = cos x (przerywana) w przedziale ⟨−π; 2π⟩. Obie fale mieszczą się między prostymi y = −1 i y = 1; cosinusoida jest przesunięta o π/2 w lewo.

Cosinusoidę rysujemy tak samo, z punktami (0,1)(0, 1), (π2,0)\left(\frac{\pi}{2}, 0\right), (π,−1)(\pi, -1), (3π2,0)\left(\frac{3\pi}{2}, 0\right), (2π,1)(2\pi, 1). Na rysunku widać, że to sinusoida przesunięta wzdłuż osi OX o π2\frac{\pi}{2} w lewo, stąd wzór cos⁡x=sin⁡(x+π2)\cos x = \sin\left(x + \frac{\pi}{2}\right). Widać też parzystość: cosinusoida jest symetryczna względem osi OYOY, a sinusoida - względem punktu (0,0)(0, 0).

Odczyt własności z wykresu sinusa i cosinusa

Z rysunku odczytujemy wszystko, czego potrzeba na sprawdzianie. Najpierw dla jednego okresu ⟨0; 2π⟩\langle 0;\ 2\pi\rangle:

Ogólnie (po dodaniu okresu, kk - liczba całkowita):

Własnośćy = sin xy = cos x
Rośnie w przedziałach⟨−π/2 + 2kπ; π/2 + 2kπ⟩⟨−π + 2kπ; 2kπ⟩
Maleje w przedziałach⟨π/2 + 2kπ; 3π/2 + 2kπ⟩⟨2kπ; π + 2kπ⟩
Wartość największa 1 dlax = π/2 + 2kπx = 2kπ
Wartość najmniejsza −1 dlax = 3π/2 + 2kπx = π + 2kπ
Miejsca zerowex = kπx = π/2 + kπ
Symetria wykresuwzględem punktu (0, 0)względem osi OY

Uwaga: sinus nie jest rosnący „w całej dziedzinie” - rośnie w każdym z tych przedziałów osobno. Dlatego w odpowiedzi wypisujemy je oddzielnie, a nie łączymy znakiem ∪\cup: na zbiorze ⟨0; π2⟩∪⟨3π2; 2π⟩\left\langle 0;\ \frac{\pi}{2}\right\rangle \cup \left\langle \frac{3\pi}{2};\ 2\pi\right\rangle sinus nie jest rosnący, bo π2<2π\frac{\pi}{2} < 2\pi, a sin⁡π2=1>sin⁡2π=0\sin \frac{\pi}{2} = 1 > \sin 2\pi = 0 (definicję przypomina lekcja monotoniczność funkcji).

Tangensoida i cotangensoida

Tangens nie istnieje dla x=π2+kπx = \frac{\pi}{2} + k\pi. Gdy xx zbliża się do π2\frac{\pi}{2} z lewej strony, cos⁡x\cos x maleje do zera, a sin⁡x\sin x zbliża się do 11, więc iloraz rośnie nieograniczenie. Wykres „ucieka” wzdłuż prostej x=π2x = \frac{\pi}{2} - to asymptota pionowa.

Jedną gałąź rysujemy w przedziale (−π2; π2)\left(-\frac{\pi}{2};\ \frac{\pi}{2}\right) przez punkty (−π4,−1)\left(-\frac{\pi}{4}, -1\right), (0,0)(0, 0), (π4,1)\left(\frac{\pi}{4}, 1\right), a potem powielamy ją co π\pi (to okres tangensa).

−π−π/2π/2π3π/22π1−1 xy y = tg xx = π/2x = 3π/2
Tangensoida y = tg x. Proste przerywane x = −π/2, x = π/2 i x = 3π/2 to asymptoty pionowe; każda gałąź rośnie od −∞ do +∞ i przechodzi przez punkt (kπ, 0). Zaznaczony punkt (π/4, 1).

Odczyt z wykresu:

Cotangensoida wygląda podobnie, ale jej gałęzie opadają, a asymptoty leżą tam, gdzie sin⁡x=0\sin x = 0, czyli w x=kπx = k\pi - jedną z nich jest sama oś OYOY.

−π/2π/2π3π/22π5π/21−1 xy y = ctg xx = πx = 2π
Cotangensoida y = ctg x. Asymptoty pionowe to x = 0 (oś OY), x = π i x = 2π; każda gałąź maleje, a miejsca zerowe leżą w x = π/2 + kπ. Zaznaczony punkt (π/4, 1).

Cotangens jest malejący w każdym przedziale (kπ; π+kπ)(k\pi;\ \pi + k\pi), ma miejsca zerowe x=π2+kπx = \frac{\pi}{2} + k\pi i okres π\pi.

Przekształcenia wykresu sinusa

Wszystkie przekształcenia z działu przekształcenia wykresów funkcji działają na sinusoidzie tak samo jak na paraboli. Najczęstsze:

WzórCo robimy z wykresem y = sin xZbiór wartościOkres
y = sin x + qprzesunięcie o q w górę (q > 0) lub w dół⟨−1 + q; 1 + q⟩2π
y = sin(x − p)przesunięcie o p w prawo (p > 0) lub w lewo⟨−1; 1⟩2π
y = −sin xodbicie względem osi OX⟨−1; 1⟩2π
y = |sin x|część pod osią OX odbijamy nad oś⟨0; 1⟩π
y = a·sin xrozciągnięcie w pionie (amplituda |a|)⟨−|a|; |a|⟩2π
y = sin(kx)ściśnięcie w poziomie k razy⟨−1; 1⟩2π/|k|

Szczegóły każdego ruchu: przesunięcie wzdłuż osi OY, przesunięcie wzdłuż osi OX, symetria względem osi, wykres y = |f(x)| oraz wykres y = k·f(x) i y = f(kx).

Ciekawostka: y=−sin⁡xy = -\sin x i y=sin⁡(−x)y = \sin(-x) to ten sam wykres, bo sinus jest nieparzysty. Z kolei y=∣sin⁡x∣y = |\sin x| ma okres π\pi, a nie 2π2\pi - po odbiciu „dolnych garbów” wszystkie garby są jednakowe.

Przykład 1 - jak narysować wykres y = 2 sin x

Krok 1. Bierzemy pięć punktów kluczowych sinusoidy i mnożymy drugą współrzędną przez 2 (argumenty się nie zmieniają):

(0,0),(π2,2),(π,0),(3π2,−2),(2π,0).(0, 0), \quad \left(\tfrac{\pi}{2}, 2\right), \quad (\pi, 0), \quad \left(\tfrac{3\pi}{2}, -2\right), \quad (2\pi, 0).

Krok 2. Łączymy je gładką falą i powtarzamy co 2π2\pi.

π/2π3π/22π21−1−2 xy y = 2 sin xy = sin x
Wykres y = 2 sin x (linia ciągła) powstaje z sinusoidy y = sin x (przerywana) przez podwojenie wartości: szczyty (π/2, 2) i (3π/2, −2), miejsca zerowe bez zmian.

Odpowiedź: wykres y=2sin⁡xy = 2\sin x to sinusoida rozciągnięta dwukrotnie w pionie. Miejsca zerowe i okres 2π2\pi zostają, zmienia się zbiór wartości: ⟨−2; 2⟩\langle -2;\ 2\rangle. Liczbę ∣a∣|a| we wzorze y=asin⁡xy = a \sin x nazywamy amplitudą - to wysokość „garbu” fali.

Przykład 2 - wykres y = sin 2x i zmiana okresu

Mnożenie argumentu działa w poziomie i odwrotnie, niż podpowiada intuicja: y=sin⁡2xy = \sin 2x przechodzi pełny cykl, gdy 2x2x przebiegnie od 00 do 2π2\pi, czyli gdy xx przebiegnie od 00 do π\pi. Wykres jest ściśnięty dwukrotnie, a okres wynosi

T=2π2=π.T = \frac{2\pi}{2} = \pi.

π/2π3π/22π1−1 xy y = sin 2xy = sin x
Wykres y = sin 2x (linia ciągła) jest ściśnięty dwukrotnie w poziomie względem y = sin x (przerywana): pełna fala mieści się w przedziale ⟨0; π⟩, więc okres wynosi π.

Ogólnie funkcje y=sin⁡(kx)y = \sin(kx) i y=cos⁡(kx)y = \cos(kx) mają okres 2π∣k∣\frac{2\pi}{|k|}, a y=tg⁡(kx)y = \operatorname{tg}(kx) - okres π∣k∣\frac{\pi}{|k|}. Na przykład y=cos⁡x2y = \cos\frac{x}{2} ma okres 4π4\pi (wykres rozciągnięty), a y=tg⁡3xy = \operatorname{tg} 3x - okres π3\frac{\pi}{3}.

Przykład 3 - wykres y = sin(x − π/3) + 1

Krok 1. Rozpoznajemy dwa przesunięcia: o π3\frac{\pi}{3} w prawo i o 11 w górę, czyli przesunięcie o wektor [π3, 1]\left[\frac{\pi}{3},\ 1\right].

Krok 2. Przesuwamy punkty kluczowe: (0,0)→(π3,1)(0, 0) \to \left(\frac{\pi}{3}, 1\right), (π2,1)→(5π6,2)\left(\frac{\pi}{2}, 1\right) \to \left(\frac{5\pi}{6}, 2\right), (3π2,−1)→(11π6,0)\left(\frac{3\pi}{2}, -1\right) \to \left(\frac{11\pi}{6}, 0\right).

Krok 3. Odczytujemy własności: zbiór wartości ⟨0; 2⟩\langle 0;\ 2\rangle, okres 2π2\pi, wartość największa 22 dla x=5π6+2kπx = \frac{5\pi}{6} + 2k\pi, najmniejsza 00 dla x=11π6+2kπx = \frac{11\pi}{6} + 2k\pi - i to są zarazem jedyne miejsca zerowe (wykres tylko dotyka osi OXOX).

Równania i nierówności odczytane z wykresu

Równanie f(x)=cf(x) = c rozwiązujemy jak w lekcji zastosowanie wykresów do równań i nierówności: rysujemy wykres funkcji i prostą poziomą y=cy = c, a rozwiązania to pierwsze współrzędne punktów wspólnych.

Przykład 4 - sin x = 1/2 w przedziale ⟨0; 2π⟩

Krok 1. Rysujemy sinusoidę w przedziale ⟨0; 2π⟩\langle 0;\ 2\pi\rangle i prostą y=12y = \frac{1}{2}.

Krok 2. Prosta przecina wykres w dwóch punktach. Pierwszy znamy z tabeli wartości: sin⁡π6=12\sin \frac{\pi}{6} = \frac{1}{2}. Drugi leży symetrycznie względem szczytu x=π2x = \frac{\pi}{2}, czyli w x=π−π6=5π6x = \pi - \frac{\pi}{6} = \frac{5\pi}{6}.

π/2π3π/22π1½−1π/65π/6 xy y = ½y = sin x
Prosta y = ½ przecina sinusoidę w przedziale ⟨0; 2π⟩ w punktach x = π/6 i x = 5π/6. Pogrubiony odcinek osi OX to rozwiązanie nierówności sin x > ½.

Odpowiedź: x=π6x = \frac{\pi}{6} lub x=5π6x = \frac{5\pi}{6}.

Z tego samego rysunku czytamy nierówność: sin⁡x>12\sin x > \frac{1}{2} tam, gdzie fala leży nad prostą, czyli dla x∈(π6; 5π6)x \in \left(\frac{\pi}{6};\ \frac{5\pi}{6}\right) (pogrubiony odcinek na osi). Dla sin⁡x≤12\sin x \le \frac{1}{2} zostaje reszta przedziału: ⟨0; π6⟩∪⟨5π6; 2π⟩\left\langle 0;\ \frac{\pi}{6}\right\rangle \cup \left\langle \frac{5\pi}{6};\ 2\pi\right\rangle.

Bez ograniczenia do przedziału rozwiązań jest nieskończenie wiele - dodajemy okres:

sin⁡x=12⟺x=π6+2kπ  lub  x=5π6+2kπ,k∈Z.\sin x = \frac{1}{2} \quad \Longleftrightarrow \quad x = \frac{\pi}{6} + 2k\pi \ \ \text{lub} \ \ x = \frac{5\pi}{6} + 2k\pi, \quad k \in \mathbb{Z}.

Przykład 5 - cos x = −1/2 i tg x = 1

Zadanie. Rozwiąż w przedziale ⟨0; 2π⟩\langle 0;\ 2\pi\rangle: a) cos⁡x=−12\cos x = -\frac{1}{2}, b) cos⁡x≤−12\cos x \le -\frac{1}{2}, c) tg⁡x=1\operatorname{tg} x = 1.

a) Prosta y=−12y = -\frac{1}{2} przecina cosinusoidę w „dolinie” wokół x=πx = \pi, symetrycznie. Ponieważ cos⁡π3=12\cos \frac{\pi}{3} = \frac{1}{2}, punkty przecięcia leżą w odległości π3\frac{\pi}{3} od π\pi: x=π−π3=2π3x = \pi - \frac{\pi}{3} = \frac{2\pi}{3} oraz x=π+π3=4π3x = \pi + \frac{\pi}{3} = \frac{4\pi}{3}.

b) Cosinusoida leży pod prostą (lub na niej) między tymi punktami: x∈⟨2π3; 4π3⟩x \in \left\langle \frac{2\pi}{3};\ \frac{4\pi}{3}\right\rangle.

c) Każda gałąź tangensoidy przecina prostą y=1y = 1 dokładnie raz. Pierwszy punkt to x=π4x = \frac{\pi}{4}, kolejne leżą co okres π\pi, więc w przedziale ⟨0; 2π⟩\langle 0;\ 2\pi\rangle mieści się jeszcze tylko x=π4+π=5π4x = \frac{\pi}{4} + \pi = \frac{5\pi}{4}.

Odpowiedź: a) x∈{2π3,4π3}x \in \left\{\frac{2\pi}{3}, \frac{4\pi}{3}\right\}; b) ⟨2π3; 4π3⟩\left\langle \frac{2\pi}{3};\ \frac{4\pi}{3}\right\rangle; c) x∈{π4,5π4}x \in \left\{\frac{\pi}{4}, \frac{5\pi}{4}\right\}.

Wzory na wszystkie cztery funkcje - także na sumy argumentów i wielokrotności - zebrane są na stronie funkcje trygonometryczne liczby rzeczywistej, a wartości do odczytu w tablicy wartości funkcji trygonometrycznych.

Najczęstsze pytania

Co to jest sinusoida? To wykres funkcji y=sin⁡xy = \sin x: gładka fala o okresie 2π2\pi, mieszcząca się między prostymi y=−1y = -1 i y=1y = 1, przechodząca przez (0,0)(0, 0), (π2,1)\left(\frac{\pi}{2}, 1\right), (π,0)(\pi, 0), (3π2,−1)\left(\frac{3\pi}{2}, -1\right) i (2π,0)(2\pi, 0).

Jak narysować wykres y = 2sin x? Narysuj sinusoidę i pomnóż każdą wartość przez 2: szczyty trafiają do y=2y = 2 i y=−2y = -2, miejsca zerowe (00, π\pi, 2π2\pi) się nie ruszają. Zbiór wartości to ⟨−2; 2⟩\langle -2;\ 2\rangle, okres zostaje 2π2\pi.

Jaki jest okres funkcji y = sin 2x?π\pi. Funkcja y=sin⁡(kx)y = \sin(kx) ma okres 2π∣k∣\frac{2\pi}{|k|}, więc dla k=2k = 2 wychodzi 2π2=π\frac{2\pi}{2} = \pi - wykres jest ściśnięty dwukrotnie w poziomie.

Czym się różni wykres sinusa od wykresu cosinusa? Tylko położeniem: cosinusoida to sinusoida przesunięta o π2\frac{\pi}{2} w lewo. Sinusoida przechodzi przez (0,0)(0, 0), a cosinusoida przez (0,1)(0, 1).

W jakich przedziałach funkcja sinus jest rosnąca? W przedziałach ⟨−π2+2kπ; π2+2kπ⟩\left\langle -\frac{\pi}{2} + 2k\pi;\ \frac{\pi}{2} + 2k\pi\right\rangle; w przedziale ⟨0; 2π⟩\langle 0;\ 2\pi\rangle to ⟨0; π2⟩\left\langle 0;\ \frac{\pi}{2}\right\rangle i ⟨3π2; 2π⟩\left\langle \frac{3\pi}{2};\ 2\pi\right\rangle.

Czy tangens jest funkcją rosnącą? Tangens jest rosnący w każdym przedziale (−π2+kπ; π2+kπ)\left(-\frac{\pi}{2} + k\pi;\ \frac{\pi}{2} + k\pi\right) osobno, ale nie w całej dziedzinie - na przykład tg⁡π4>tg⁡3π4\operatorname{tg} \frac{\pi}{4} > \operatorname{tg} \frac{3\pi}{4}.

Jakie asymptoty ma wykres tangensa? Pionowe: proste x=π2+kπx = \frac{\pi}{2} + k\pi. Wykres cotangensa ma asymptoty x=kπx = k\pi. Żadna z tych funkcji nie ma asymptoty poziomej.

Jaki okres ma funkcja y = |sin x|?π\pi, bo po odbiciu ujemnej części nad oś OXOX każdy „garb” jest taki sam. Zbiór wartości to ⟨0; 1⟩\langle 0;\ 1\rangle.

Ile rozwiązań ma równanie sin x = 1/2 w przedziale ⟨0; 2π⟩? Dwa: x=π6x = \frac{\pi}{6} i x=5π6x = \frac{5\pi}{6}. Prosta y=12y = \frac{1}{2} przecina jeden okres sinusoidy dokładnie dwa razy.

Przećwicz

Podsumowanie