Przejdź do treści

Odcinek w układzie współrzędnych - długość, środek i zadania

Klasa 2 liceum i technikum

Odcinek AB w układzie współrzędnych

∣AB∣=(xB−xA)2+(yB−yA)2|AB| = \sqrt{(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2}

S=(xA+xB2, yA+yB2)S = \left(\frac{x_A + x_B}{2},\ \frac{y_A + y_B}{2}\right)

B=(2xS−xA, 2yS−yA)(koniec B z danego sˊrodka S)B = (2x_S - x_A,\ 2y_S - y_A) \qquad \text{(koniec } B \text{ z danego środka } S \text{)}

Długość odcinka ABAB w układzie współrzędnych to pierwiastek z sumy kwadratów różnic współrzędnych jego końców - wzór jest twierdzeniem Pitagorasa zapisanym w liczbach. Środek odcinka ma współrzędne równe średnim arytmetycznym współrzędnych końców: „połowa drogi” w poziomie i „połowa drogi” w pionie.

To pierwsza lekcja geometrii analitycznej i fundament wszystkich następnych: odległość punktów pojawi się w równaniu okręgu, a środek odcinka - przy symetralnych, środkowych i przekątnych. Same wzory zebrano też na stronie długość i środek odcinka - wzory; tutaj pokazujemy, skąd się biorą i jak z nich korzystać w zadaniach.

Skąd się bierze wzór na długość odcinka

Weźmy punkty A=(1,1)A = (1, 1) i B=(5,4)B = (5, 4). Dorysujmy punkt C=(5,1)C = (5, 1) - leży on na tej samej wysokości co AA i na tej samej pionowej co BB. Trójkąt ABCABC jest prostokątny, bo odcinek ACAC jest poziomy, a CBCB pionowy.

1 3 5 1 2,5 4 A(1, 1) B(5, 4) C(5, 1) S(3; 2,5) 5 − 1 = 4 4 − 1 = 3 |AB| = 5 xy
Odcinek AB jest przeciwprostokątną trójkąta prostokątnego ABC. Przyprostokątne to różnice współrzędnych: 5 − 1 = 4 w poziomie i 4 − 1 = 3 w pionie, więc |AB| = 5. Środek S ma współrzędne (3; 2,5).

Krok 1. Przyprostokątne to różnice współrzędnych. Odcinek poziomy ACAC ma długość xB−xA=5−1=4x_B - x_A = 5 - 1 = 4, a pionowy CBCB - długość yB−yA=4−1=3y_B - y_A = 4 - 1 = 3.

Krok 2. Twierdzenie Pitagorasa. Z twierdzenia Pitagorasa:

∣AB∣2=42+32=16+9=25,∣AB∣=5.|AB|^2 = 4^2 + 3^2 = 16 + 9 = 25, \qquad |AB| = 5.

Krok 3. Uogólnienie. Dla dowolnych punktów przyprostokątne mają długości ∣xB−xA∣|x_B - x_A| i ∣yB−yA∣|y_B - y_A|. Wartość bezwzględna znika przy podnoszeniu do kwadratu, więc:

∣AB∣=(xB−xA)2+(yB−yA)2.|AB| = \sqrt{(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2}.

Dzięki kwadratom kolejność punktów nie ma znaczenia: (xA−xB)2=(xB−xA)2(x_A - x_B)^2 = (x_B - x_A)^2. Wzór działa też wtedy, gdy punkty leżą w różnych ćwiartkach - nie trzeba niczego rysować.

Ten sam rachunek daje długość wektora: ∣AB∣|AB| to długość wektora AB→=[xB−xA, yB−yA]\overrightarrow{AB} = [x_B - x_A,\ y_B - y_A], o którym była mowa w lekcji wektor w układzie współrzędnych.

Obliczanie długości odcinka - przykłady

Przykład 1. Oblicz długość odcinka o końcach A=(−2,3)A = (-2, 3) i B=(4,−5)B = (4, -5).

Krok 1. Różnice współrzędnych: xB−xA=4−(−2)=6x_B - x_A = 4 - (-2) = 6 oraz yB−yA=−5−3=−8y_B - y_A = -5 - 3 = -8.

Krok 2. Podstawiamy do wzoru:

∣AB∣=62+(−8)2=36+64=100=10.|AB| = \sqrt{6^2 + (-8)^2} = \sqrt{36 + 64} = \sqrt{100} = 10.

Odpowiedź: ∣AB∣=10|AB| = 10.

Przykład 2. Oblicz długość odcinka o końcach P=(−1,2)P = (-1, 2) i Q=(3,4)Q = (3, 4).

∣PQ∣=(3−(−1))2+(4−2)2=16+4=20=25.|PQ| = \sqrt{(3 - (-1))^2 + (4 - 2)^2} = \sqrt{16 + 4} = \sqrt{20} = 2\sqrt{5}.

Wynik niewymierny zostawiamy w postaci pierwiastka i wyłączamy czynnik przed pierwiastek - 20=4⋅5=25≈4,47\sqrt{20} = \sqrt{4 \cdot 5} = 2\sqrt{5} \approx 4{,}47.

Odcinki równoległe do osi

Gdy końce mają tę samą drugą współrzędną, odcinek jest poziomy i jego długość to po prostu różnica pierwszych współrzędnych (w wartości bezwzględnej). Podobnie odcinek pionowy:

Położenie odcinkaWarunekDługośćPrzykład
poziomy (równoległy do osi OX)równe drugie współrzędneróżnica pierwszych współrzędnych (bez znaku)A = (−3, 2), B = (5, 2): |AB| = 5 − (−3) = 8
pionowy (równoległy do osi OY)równe pierwsze współrzędneróżnica drugich współrzędnych (bez znaku)C = (1, −4), D = (1, 3): |CD| = 3 − (−4) = 7
ukośnyróżnią się obie współrzędnewzór z twierdzenia PitagorasaP = (−1, 2), Q = (3, 4): |PQ| = √20 = 2√5

Wzór ogólny daje w tych przypadkach to samo: dla A=(−3,2)A = (-3, 2), B=(5,2)B = (5, 2) wychodzi 82+02=8\sqrt{8^2 + 0^2} = 8. Odcinki równoległe do osi rozpoznajemy jednak od razu i liczymy w pamięci.

Środek odcinka

Środek SS odcinka ABAB dzieli go na dwie równe części. Rzut na oś OXOX też dzieli się na połowy, więc pierwsza współrzędna środka leży w połowie między xAx_A a xBx_B - to ich średnia arytmetyczna. Tak samo z drugą współrzędną:

S=(xA+xB2, yA+yB2).S = \left(\frac{x_A + x_B}{2},\ \frac{y_A + y_B}{2}\right).

Na rysunku wyżej: S=(1+52,1+42)=(3; 2,5)S = \left(\frac{1 + 5}{2}, \frac{1 + 4}{2}\right) = (3;\ 2{,}5). Gdy współrzędne mają przecinek dziesiętny, punkty oddzielamy średnikiem, żeby nie pomylić (3; 2,5)(3;\ 2{,}5) z trzema liczbami.

Przykład 3. Wyznacz środek odcinka o końcach A=(−2,3)A = (-2, 3) i B=(4,−5)B = (4, -5).

S=(−2+42, 3+(−5)2)=(22, −22)=(1,−1).S = \left(\frac{-2 + 4}{2},\ \frac{3 + (-5)}{2}\right) = \left(\frac{2}{2},\ \frac{-2}{2}\right) = (1, -1).

Uwaga na częsty błąd: środek to suma podzielona przez 22, a nie różnica. Różnica współrzędnych podzielona przez 22 daje połowę długości rzutu, a nie położenie środka.

Brakujący koniec odcinka

Często znamy środek SS i jeden koniec AA, a szukamy drugiego końca BB. Ze wzoru na środek xS=xA+xB2x_S = \frac{x_A + x_B}{2}, więc xB=2xS−xAx_B = 2x_S - x_A - i analogicznie dla drugiej współrzędnej.

Przykład 4. Punkt S=(2,−1)S = (2, -1) jest środkiem odcinka ABAB, a A=(−3,4)A = (-3, 4). Wyznacz BB.

Krok 1. Pierwsza współrzędna: xB=2⋅2−(−3)=4+3=7x_B = 2 \cdot 2 - (-3) = 4 + 3 = 7.

Krok 2. Druga współrzędna: yB=2⋅(−1)−4=−2−4=−6y_B = 2 \cdot (-1) - 4 = -2 - 4 = -6.

Krok 3. Sprawdzenie. Środek odcinka o końcach (−3,4)(-3, 4) i (7,−6)(7, -6) to (−3+72,4−62)=(2,−1)\left(\frac{-3 + 7}{2}, \frac{4 - 6}{2}\right) = (2, -1) - zgadza się.

Odpowiedź: B=(7,−6)B = (7, -6).

Można też myśleć wektorowo: z AA do SS idziemy o [5,−5][5, -5], więc z SS do BB - o ten sam wektor. Tak wyznacza się na przykład czwarty wierzchołek równoległoboku (przekątne dzielą się na połowy).

Zastosowania: obwód i rodzaj trójkąta

Mając wierzchołki trójkąta, liczymy długości trzech boków - a z nich obwód i rodzaj trójkąta.

Przykład 5. Oblicz obwód trójkąta o wierzchołkach A=(−2,−1)A = (-2, -1), B=(4,−1)B = (4, -1), C=(1,3)C = (1, 3) i rozstrzygnij, czy jest równoramienny.

Krok 1. Bok ABAB jest poziomy: ∣AB∣=4−(−2)=6|AB| = 4 - (-2) = 6.

Krok 2. Pozostałe boki:

∣AC∣=32+42=5,∣BC∣=(−3)2+42=5.|AC| = \sqrt{3^2 + 4^2} = 5, \qquad |BC| = \sqrt{(-3)^2 + 4^2} = 5.

Krok 3. Obwód: 6+5+5=166 + 5 + 5 = 16. Dwa boki są równe, więc trójkąt jest równoramienny (o podstawie ABAB).

Przykład 6. Sprawdź, czy trójkąt o wierzchołkach K=(−1,−1)K = (-1, -1), L=(5,2)L = (5, 2), M=(3,6)M = (3, 6) jest prostokątny.

Do twierdzenia odwrotnego do twierdzenia Pitagorasa wystarczą kwadraty długości - nie trzeba wyciągać pierwiastków:

∣KL∣2=62+32=45,∣LM∣2=(−2)2+42=20,∣KM∣2=42+72=65.|KL|^2 = 6^2 + 3^2 = 45, \qquad |LM|^2 = (-2)^2 + 4^2 = 20, \qquad |KM|^2 = 4^2 + 7^2 = 65.

Najdłuższy jest bok KMKM, a 45+20=6545 + 20 = 65, czyli ∣KL∣2+∣LM∣2=∣KM∣2|KL|^2 + |LM|^2 = |KM|^2. Trójkąt jest prostokątny z kątem prostym przy wierzchołku LL (naprzeciw najdłuższego boku).

Punkt na osi równo oddalony od dwóch punktów

Przykład 7. Na osi OXOX znajdź punkt PP równo oddalony od A=(1,4)A = (1, 4) i B=(5,2)B = (5, 2).

Krok 1. Punkt na osi OXOX ma drugą współrzędną równą zero: P=(x,0)P = (x, 0).

Krok 2. Warunek ∣PA∣=∣PB∣|PA| = |PB| zapisujemy dla kwadratów (obie strony są dodatnie, więc to równoważne):

(x−1)2+42=(x−5)2+22.(x - 1)^2 + 4^2 = (x - 5)^2 + 2^2.

Krok 3. Po rozwinięciu x2x^2 się redukuje:

x2−2x+17=x2−10x+29⇒8x=12⇒x=32.x^2 - 2x + 17 = x^2 - 10x + 29 \quad\Rightarrow\quad 8x = 12 \quad\Rightarrow\quad x = \frac{3}{2}.

Odpowiedź: P=(1,5; 0)P = (1{,}5;\ 0). Sprawdzenie: ∣PA∣2=0,25+16=16,25|PA|^2 = 0{,}25 + 16 = 16{,}25 oraz ∣PB∣2=12,25+4=16,25|PB|^2 = 12{,}25 + 4 = 16{,}25.

1 3 5 2 4 A(1, 4) B(5, 2) P(1,5; 0) xy
Punkt P = (1,5; 0) jest jednakowo oddalony od A i B, więc leży na symetralnej odcinka AB (linia przerywana) - tam, gdzie symetralna przecina oś OX.

Wszystkie punkty równo oddalone od AA i BB tworzą symetralną odcinka ABAB. Jej równanie zapiszemy w następnej lekcji, gdy poznamy równanie kierunkowe prostej.

Długość odcinka z parametrem

Przykład 8. Dla jakich mm odcinek o końcach A=(1,m)A = (1, m) i B=(4,2)B = (4, 2) ma długość 55?

32+(2−m)2=5⇒9+(2−m)2=25⇒(2−m)2=16.\sqrt{3^2 + (2 - m)^2} = 5 \quad\Rightarrow\quad 9 + (2 - m)^2 = 25 \quad\Rightarrow\quad (2 - m)^2 = 16.

Stąd 2−m=42 - m = 4 albo 2−m=−42 - m = -4, czyli m=−2m = -2 lub m=6m = 6. Dwa rozwiązania mają sens: na pionowej prostej x=1x = 1 są dwa punkty odległe o 55 od BB - jeden niżej, drugi wyżej.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obliczyć długość odcinka mając współrzędne? Odejmij od siebie pierwsze współrzędne końców i drugie współrzędne, podnieś obie różnice do kwadratu, dodaj i wyciągnij pierwiastek: ∣AB∣=(xB−xA)2+(yB−yA)2|AB| = \sqrt{(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2}.

Jak obliczyć środek odcinka? Dodaj pierwsze współrzędne końców i podziel przez 22, potem to samo z drugimi współrzędnymi. Środek odcinka o końcach (−2,3)(-2, 3) i (4,−5)(4, -5) to (1,−1)(1, -1).

Czy kolejność punktów we wzorze na długość ma znaczenie? Nie. Różnice są podnoszone do kwadratu, więc (xB−xA)2=(xA−xB)2(x_B - x_A)^2 = (x_A - x_B)^2. Ważne jest tylko, żeby w obu nawiasach odejmować w tej samej kolejności - przy długości i tak nie zmienia to wyniku.

Jak znaleźć drugi koniec odcinka, gdy znam środek? Podwój współrzędne środka i odejmij współrzędne znanego końca: B=(2xS−xA, 2yS−yA)B = (2x_S - x_A,\ 2y_S - y_A).

Skąd wiadomo, że trójkąt jest prostokątny, jeśli mam tylko współrzędne? Oblicz kwadraty długości boków. Jeśli suma dwóch mniejszych równa się największemu, trójkąt jest prostokątny - to twierdzenie odwrotne do twierdzenia Pitagorasa.

Czy długość odcinka może być liczbą niewymierną? Tak, i zdarza się to często - na przykład 20=25\sqrt{20} = 2\sqrt{5}. Wynik zostawiamy w postaci pierwiastka, a przybliżenie podajemy tylko wtedy, gdy zadanie o to prosi.

Przećwicz

Podsumowanie