Przejdź do treści

Wzory skróconego mnożenia stopnia 3 i wzór na aⁿ − bⁿ

Klasa 2 liceum i technikum

Wzory stopnia 3 i wzór ogólny

(a+b)3=a3+3a2b+3ab2+b3(a−b)3=a3−3a2b+3ab2−b3(a+b)^3 = a^3 + 3a^2b + 3ab^2 + b^3 \qquad (a-b)^3 = a^3 - 3a^2b + 3ab^2 - b^3

a3+b3=(a+b)(a2−ab+b2)a3−b3=(a−b)(a2+ab+b2)a^3 + b^3 = (a+b)(a^2 - ab + b^2) \qquad a^3 - b^3 = (a-b)(a^2 + ab + b^2)

an−bn=(a−b)(an−1+an−2b+…+abn−2+bn−1)a^n - b^n = (a-b)\left(a^{n-1} + a^{n-2}b + \ldots + ab^{n-2} + b^{n-1}\right)

an+bn=(a+b)(an−1−an−2b+…−abn−2+bn−1)dla n nieparzystegoa^n + b^n = (a+b)\left(a^{n-1} - a^{n-2}b + \ldots - ab^{n-2} + b^{n-1}\right) \quad \text{dla } n \text{ nieparzystego}

Wzory skróconego mnożenia stopnia 3 to cztery tożsamości: sześcian sumy, sześcian różnicy, suma sześcianów i różnica sześcianów. Ich uogólnieniem jest wzór an−bn=(a−b)(an−1+an−2b+…+bn−1)a^n - b^n = (a - b)(a^{n-1} + a^{n-2}b + \ldots + b^{n-1}), z którego wynika, że a−ba - b dzieli an−bna^n - b^n dla każdego nn. W dziale o wielomianach służą do dwóch rzeczy: rozkładu wielomianów na czynniki i dowodzenia podzielności oraz tożsamości.

Wzory sześcienne wyprowadziliśmy już w klasie pierwszej, w lekcji wzory skróconego mnożenia - skąd się biorą. Tu krótko je przypominamy, a potem idziemy dalej - do wzoru dla dowolnej potęgi nn.

Sześcian sumy i sześcian różnicy

Sześcian sumy dostajemy, mnożąc kwadrat sumy przez jeszcze jeden czynnik (a+b)(a + b):

(a+b)3=(a+b)(a2+2ab+b2)=a3+2a2b+ab2+a2b+2ab2+b3=a3+3a2b+3ab2+b3.(a+b)^3 = (a+b)(a^2 + 2ab + b^2) = a^3 + 2a^2b + ab^2 + a^2b + 2ab^2 + b^3 = a^3 + 3a^2b + 3ab^2 + b^3.

Sześcian różnicy wynika z tego samego wzoru po podstawieniu −b-b zamiast bb: potęgi nieparzyste bb zmieniają znak, więc znaki idą na przemian +,−,+,−+, -, +, -. Współczynniki 1,3,3,11, 3, 3, 1 to wiersz trójkąta Pascala - wyższe potęgi daje wzór dwumianowy Newtona.

b a b a b a a³
Sześcian o krawędzi a + b rozcięty na 8 brył: jeden sześcian a × a × a, trzy prostopadłościany a × a × b, trzy a × b × b i jeden sześcian b × b × b. Suma objętości: a³ + 3a²b + 3ab² + b³.

Przykład 1. Rozwiń (2x+3)3(2x + 3)^3 oraz (x−2)3(x - 2)^3.

(2x+3)3=(2x)3+3⋅(2x)2⋅3+3⋅2x⋅32+33=8x3+36x2+54x+27,(2x + 3)^3 = (2x)^3 + 3 \cdot (2x)^2 \cdot 3 + 3 \cdot 2x \cdot 3^2 + 3^3 = 8x^3 + 36x^2 + 54x + 27,

(x−2)3=x3−3⋅x2⋅2+3⋅x⋅22−23=x3−6x2+12x−8.(x - 2)^3 = x^3 - 3 \cdot x^2 \cdot 2 + 3 \cdot x \cdot 2^2 - 2^3 = x^3 - 6x^2 + 12x - 8.

Najczęstszy błąd to podniesienie do sześcianu samego xx zamiast całego wyrazu 2x2x: (2x)3=8x3(2x)^3 = 8x^3, a nie 2x32x^3.

Przykład 2. Oblicz (2+1)3(\sqrt{2} + 1)^3.

(2+1)3=22+3⋅2⋅1+3⋅2⋅1+1=7+52.(\sqrt{2} + 1)^3 = 2\sqrt{2} + 3 \cdot 2 \cdot 1 + 3 \cdot \sqrt{2} \cdot 1 + 1 = 7 + 5\sqrt{2}.

Przykład 3 - wzór czytany od prawej. Zapisz w postaci sześcianu: x3+9x2+27x+27x^3 + 9x^2 + 27x + 27 oraz 8x3−12x2+6x−18x^3 - 12x^2 + 6x - 1.

Szukamy aa i bb z wyrazów skrajnych, a środkowe tylko sprawdzamy:

Suma i różnica sześcianów

Wymnożenie prawej strony pokazuje, że wszystko poza a3a^3 i b3b^3 się znosi:

(a−b)(a2+ab+b2)=a3+a2b+ab2−a2b−ab2−b3=a3−b3.(a-b)(a^2 + ab + b^2) = a^3 + a^2b + ab^2 - a^2b - ab^2 - b^3 = a^3 - b^3.

Wzór na sumę sześcianów sprawdza się identycznie. Trójmiany a2+ab+b2a^2 + ab + b^2 i a2−ab+b2a^2 - ab + b^2 są dla b≠0b \neq 0 zawsze dodatnie (jako trójmiany kwadratowe zmiennej aa mają Δ=b2−4b2=−3b2<0\Delta = b^2 - 4b^2 = -3b^2 < 0), więc dalej się nie rozkładają.

Przykład 4. Rozłóż na czynniki 27x3−827x^3 - 8 oraz x3+64x^3 + 64.

27x3−8=(3x)3−23=(3x−2)(9x2+6x+4),27x^3 - 8 = (3x)^3 - 2^3 = (3x - 2)(9x^2 + 6x + 4),

x3+64=x3+43=(x+4)(x2−4x+16).x^3 + 64 = x^3 + 4^3 = (x + 4)(x^2 - 4x + 16).

Wzór na aⁿ − bⁿ

Wzór na różnicę kwadratów i różnicę sześcianów to dwa przypadki jednej reguły. Dla każdej liczby naturalnej n≥2n \ge 2:

an−bn=(a−b)(an−1+an−2b+an−3b2+…+abn−2+bn−1).a^n - b^n = (a-b)\left(a^{n-1} + a^{n-2}b + a^{n-3}b^2 + \ldots + ab^{n-2} + b^{n-1}\right).

W drugim nawiasie jest nn wyrazów: potęgi aa maleją od n−1n - 1 do 00, potęgi bb rosną od 00 do n−1n - 1, a w każdym wyrazie suma wykładników wynosi n−1n - 1.

Dlaczego to działa? Mnożymy drugi nawias najpierw przez aa, potem przez −b-b:

a⋅(…)=an+an−1b+…+a2bn−2+abn−1,a \cdot (\ldots) = a^n + a^{n-1}b + \ldots + a^2b^{n-2} + ab^{n-1},

−b⋅(…)=−an−1b−…−a2bn−2−abn−1−bn.-b \cdot (\ldots) = -a^{n-1}b - \ldots - a^2b^{n-2} - ab^{n-1} - b^n.

Po dodaniu wszystkie wyrazy środkowe znoszą się parami („teleskopowo”) i zostaje an−bna^n - b^n.

nWzórDrugi nawias
2a² − b² = (a − b)(a + b)2 wyrazy
3a³ − b³ = (a − b)(a² + ab + b²)3 wyrazy
4a⁴ − b⁴ = (a − b)(a³ + a²b + ab² + b³)4 wyrazy
5a⁵ − b⁵ = (a − b)(a⁴ + a³b + a²b² + ab³ + b⁴)5 wyrazów

Dla n=4n = 4 ten sam wynik daje dwukrotna różnica kwadratów: a4−b4=(a2−b2)(a2+b2)=(a−b)(a+b)(a2+b2)a^4 - b^4 = (a^2 - b^2)(a^2 + b^2) = (a - b)(a + b)(a^2 + b^2), a (a+b)(a2+b2)(a + b)(a^2 + b^2) to po wymnożeniu właśnie a3+a2b+ab2+b3a^3 + a^2b + ab^2 + b^3.

Przykład 5. Rozłóż na czynniki x5−32x^5 - 32.

Krok 1. 32=2532 = 2^5, więc to różnica piątych potęg: a=xa = x, b=2b = 2, n=5n = 5.

Krok 2. Drugi nawias ma 55 wyrazów: x4x^4, x3⋅2x^3 \cdot 2, x2⋅4x^2 \cdot 4, x⋅8x \cdot 8, 1616.

Odpowiedź. x5−32=(x−2)(x4+2x3+4x2+8x+16)x^5 - 32 = (x - 2)(x^4 + 2x^3 + 4x^2 + 8x + 16).

Szczególny przypadek b=1b = 1. Wtedy xn−1=(x−1)(xn−1+xn−2+…+x+1)x^n - 1 = (x - 1)(x^{n-1} + x^{n-2} + \ldots + x + 1), czyli suma kolejnych potęg xx ma zwięzły wzór. Na przykład

1+2+4+…+29=210−12−1=1023.1 + 2 + 4 + \ldots + 2^9 = \frac{2^{10} - 1}{2 - 1} = 1023.

To jest dokładnie wzór na sumę ciągu geometrycznego.

Wzór na aⁿ + bⁿ dla n nieparzystego

Jeśli nn jest nieparzyste, to (−b)n=−bn(-b)^n = -b^n. Podstawiając −b-b zamiast bb we wzorze na an−bna^n - b^n, dostajemy

an+bn=(a+b)(an−1−an−2b+an−3b2−…−abn−2+bn−1).a^n + b^n = (a+b)\left(a^{n-1} - a^{n-2}b + a^{n-3}b^2 - \ldots - ab^{n-2} + b^{n-1}\right).

Znaki w drugim nawiasie idą na przemian, zaczynając i kończąc na plusie. Dla n=3n = 3 to wzór na sumę sześcianów.

Przykład 6. x5+1=(x+1)(x4−x3+x2−x+1)x^5 + 1 = (x + 1)(x^4 - x^3 + x^2 - x + 1).

Dla parzystego nn takiego wzoru nie ma: a2+b2a^2 + b^2 ani a4+b4a^4 + b^4 nie rozkładają się na czynnik (a+b)(a + b). Czasem jednak pomaga zapisanie wykładnika parzystego jako iloczynu z czynnikiem nieparzystym: x6+1=(x2)3+13=(x2+1)(x4−x2+1)x^6 + 1 = (x^2)^3 + 1^3 = (x^2 + 1)(x^4 - x^2 + 1).

Rozkład wielomianów na czynniki

Wzory to pierwsze narzędzie przy rozkładaniu wielomianów, zanim sięgniemy po twierdzenie Bézouta. Zawsze zaczynamy od wyłączenia wspólnego czynnika, potem szukamy wzoru.

Przykład 7. Rozłóż na czynniki W(x)=2x4−16xW(x) = 2x^4 - 16x.

Krok 1. Wyłączamy 2x2x: W(x)=2x(x3−8)W(x) = 2x(x^3 - 8).

Krok 2. x3−8=x3−23x^3 - 8 = x^3 - 2^3 to różnica sześcianów.

Odpowiedź. W(x)=2x(x−2)(x2+2x+4)W(x) = 2x(x - 2)(x^2 + 2x + 4). Trójmian ma Δ=4−16<0\Delta = 4 - 16 < 0, więc rozkład jest pełny.

Przykład 8. Rozłóż na czynniki W(x)=16x4−1W(x) = 16x^4 - 1.

16x4−1=(4x2−1)(4x2+1)=(2x−1)(2x+1)(4x2+1).16x^4 - 1 = (4x^2 - 1)(4x^2 + 1) = (2x - 1)(2x + 1)(4x^2 + 1).

Przykład 9. Rozłóż na czynniki W(x)=x3+3x2+3x−7W(x) = x^3 + 3x^2 + 3x - 7.

Krok 1. Pierwsze trzy wyrazy przypominają (x+1)3=x3+3x2+3x+1(x + 1)^3 = x^3 + 3x^2 + 3x + 1. Zapisujemy więc W(x)=(x+1)3−8W(x) = (x + 1)^3 - 8.

Krok 2. To różnica sześcianów z a=x+1a = x + 1, b=2b = 2:

W(x)=(x+1−2)((x+1)2+2(x+1)+4)=(x−1)(x2+4x+7).W(x) = (x + 1 - 2)\left((x + 1)^2 + 2(x + 1) + 4\right) = (x - 1)(x^2 + 4x + 7).

Odpowiedź. W(x)=(x−1)(x2+4x+7)W(x) = (x - 1)(x^2 + 4x + 7); trójmian ma Δ=16−28<0\Delta = 16 - 28 < 0.

Przykład 10. Rozłóż na czynniki x6−1x^6 - 1.

x6−1=(x3−1)(x3+1)=(x−1)(x2+x+1)(x+1)(x2−x+1).x^6 - 1 = (x^3 - 1)(x^3 + 1) = (x - 1)(x^2 + x + 1)(x + 1)(x^2 - x + 1).

Warto zacząć od różnicy kwadratów: gdybyśmy zaczęli od (x2)3−1(x^2)^3 - 1, dostalibyśmy czynnik x4+x2+1x^4 + x^2 + 1, który trzeba jeszcze rozłożyć. Więcej metod - w lekcji rozkładanie wielomianów na czynniki.

Wzory skróconego mnożenia w dowodzeniu

Wzory zamieniają sumy i różnice na iloczyny, a z iloczynu łatwo odczytać podzielność czy znak. Dlatego tak często pojawiają się w zadaniach „udowodnij, że”. Schemat dowodu omawia lekcja definicja, twierdzenie, dowód.

Przykład 11. Udowodnij, że dla każdej liczby całkowitej nn liczba n3−nn^3 - n jest podzielna przez 66.

Krok 1. Rozkładamy: n3−n=n(n2−1)=(n−1)⋅n⋅(n+1)n^3 - n = n(n^2 - 1) = (n - 1) \cdot n \cdot (n + 1).

Krok 2. To iloczyn trzech kolejnych liczb całkowitych. Wśród nich jest co najmniej jedna parzysta i dokładnie jedna podzielna przez 33, więc iloczyn dzieli się przez 22 i przez 33.

Krok 3. Liczby 22 i 33 są względnie pierwsze, więc iloczyn dzieli się przez 2⋅3=62 \cdot 3 = 6. Co kończy dowód.

Przykład 12. Udowodnij, że dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1 liczba 7n−17^n - 1 jest podzielna przez 66.

Krok 1. 1=1n1 = 1^n, więc stosujemy wzór na an−bna^n - b^n z a=7a = 7, b=1b = 1:

7n−1=(7−1)(7n−1+7n−2+…+7+1)=6⋅k,7^n - 1 = (7 - 1)\left(7^{n-1} + 7^{n-2} + \ldots + 7 + 1\right) = 6 \cdot k,

gdzie kk jest sumą liczb naturalnych, czyli liczbą naturalną.

Krok 2. Liczba postaci 6k6k dzieli się przez 66, co kończy dowód. Ten sam fakt można udowodnić indukcją matematyczną, ale wzór daje go w jednej linijce.

Ogólnie: dla liczb całkowitych a≠ba \neq b liczba a−ba - b dzieli an−bna^n - b^n. Na przykład 13n−4n13^n - 4^n dzieli się przez 13−4=913 - 4 = 9 dla każdego n≥1n \ge 1.

Przykład 13. Pokaż, że 215+12^{15} + 1 dzieli się przez 3333 i przez 99.

Krok 1. 215+1=(25)3+132^{15} + 1 = (2^5)^3 + 1^3, a dla nieparzystego wykładnika 33 suma się rozkłada: czynnik 25+1=332^5 + 1 = 33.

Krok 2. 215+1=(23)5+152^{15} + 1 = (2^3)^5 + 1^5 - wykładnik 55 też jest nieparzysty: czynnik 23+1=92^3 + 1 = 9.

Odpowiedź. Rzeczywiście 215+1=32 769=33⋅993=9⋅36412^{15} + 1 = 32\,769 = 33 \cdot 993 = 9 \cdot 3641.

Przykład 14 - tożsamość. Liczby aa i bb spełniają a+b=4a + b = 4 oraz ab=2ab = 2. Oblicz a3+b3a^3 + b^3 bez wyznaczania aa i bb.

Krok 1. Z sześcianu sumy: (a+b)3=a3+b3+3ab(a+b)(a + b)^3 = a^3 + b^3 + 3ab(a + b), więc

a3+b3=(a+b)3−3ab(a+b).a^3 + b^3 = (a + b)^3 - 3ab(a + b).

Krok 2. Podstawiamy: a3+b3=43−3⋅2⋅4=64−24=40a^3 + b^3 = 4^3 - 3 \cdot 2 \cdot 4 = 64 - 24 = 40.

Odpowiedź. a3+b3=40a^3 + b^3 = 40.

Przykład 15 - nierówność. Udowodnij, że dla dodatnich aa i bb zachodzi a3+b3≥a2b+ab2a^3 + b^3 \ge a^2b + ab^2.

Krok 1. Przenosimy wszystko na jedną stronę i grupujemy:

a3+b3−a2b−ab2=a2(a−b)−b2(a−b)=(a−b)(a2−b2)=(a−b)2(a+b).a^3 + b^3 - a^2b - ab^2 = a^2(a - b) - b^2(a - b) = (a - b)(a^2 - b^2) = (a - b)^2(a + b).

Krok 2. (a−b)2≥0(a - b)^2 \ge 0 oraz a+b>0a + b > 0, więc iloczyn jest nieujemny. Co kończy dowód; równość zachodzi tylko dla a=ba = b.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jaki jest wzór na a do potęgi n minus b do potęgi n?an−bn=(a−b)(an−1+an−2b+…+abn−2+bn−1)a^n - b^n = (a - b)(a^{n-1} + a^{n-2}b + \ldots + ab^{n-2} + b^{n-1}). Drugi nawias ma nn wyrazów, a w każdym z nich suma wykładników wynosi n−1n - 1.

Czy aⁿ + bⁿ można rozłożyć na czynniki? Dla nieparzystego nn tak: an+bn=(a+b)(an−1−an−2b+…+bn−1)a^n + b^n = (a + b)(a^{n-1} - a^{n-2}b + \ldots + b^{n-1}). Dla parzystego nn czynnika a+ba + b nie ma; czasem pomaga zapisanie nn jako iloczynu z czynnikiem nieparzystym, np. x6+1=(x2)3+1x^6 + 1 = (x^2)^3 + 1.

Jak udowodnić, że n³ − n jest podzielne przez 6? Rozłożyć: n3−n=(n−1)n(n+1)n^3 - n = (n - 1)n(n + 1). To iloczyn trzech kolejnych liczb całkowitych, więc dzieli się przez 22 i przez 33, a zatem przez 66.

Dlaczego 7ⁿ − 1 dzieli się przez 6? Ze wzoru na an−bna^n - b^n: 7n−1n=(7−1)⋅(…)=6⋅(…)7^n - 1^n = (7 - 1) \cdot (\ldots) = 6 \cdot (\ldots), a w nawiasie stoi liczba naturalna. Tak samo an−1a^n - 1 dzieli się przez a−1a - 1.

Jak zapamiętać wzór na sumę i różnicę sześcianów? W nawiasie dwuwyrazowym znak taki jak po lewej stronie, w trójwyrazowym przy abab - przeciwny, a b2b^2 zawsze z plusem. W skrócie: a3±b3=(a±b)(a2∓ab+b2)a^3 \pm b^3 = (a \pm b)(a^2 \mp ab + b^2).

Czym różni się sześcian różnicy od różnicy sześcianów? Sześcian różnicy to (a−b)3=a3−3a2b+3ab2−b3(a - b)^3 = a^3 - 3a^2b + 3ab^2 - b^3 - rozwinięcie nawiasu. Różnica sześcianów to a3−b3=(a−b)(a2+ab+b2)a^3 - b^3 = (a - b)(a^2 + ab + b^2) - rozkład na czynniki.

Podsumowanie

Przećwicz

Zadania z rozwiązaniami krok po kroku:

Komplet wzorów (także czwarte potęgi i tożsamość Sophie Germain) jest na stronie wszystkie wzory skróconego mnożenia.