Przejdź do treści

Wzory skróconego mnożenia: (a±b)², a²−b², (a±b)³, 4. potęga, aⁿ−bⁿ

Komplet wzorów skróconego mnożenia

(a+b)2=a2+2ab+b2(a−b)2=a2−2ab+b2(a+b)^2 = a^2 + 2ab + b^2 \qquad (a-b)^2 = a^2 - 2ab + b^2

a2−b2=(a−b)(a+b)a^2 - b^2 = (a-b)(a+b)

(a+b)3=a3+3a2b+3ab2+b3(a−b)3=a3−3a2b+3ab2−b3(a+b)^3 = a^3 + 3a^2b + 3ab^2 + b^3 \qquad (a-b)^3 = a^3 - 3a^2b + 3ab^2 - b^3

a3+b3=(a+b)(a2−ab+b2)a3−b3=(a−b)(a2+ab+b2)a^3 + b^3 = (a+b)(a^2 - ab + b^2) \qquad a^3 - b^3 = (a-b)(a^2 + ab + b^2)

Wzory skróconego mnożenia to tożsamości algebraiczne pozwalające szybko przekształcać i upraszczać wyrażenia - bez mnożenia „nawias przez nawias”. Obowiązują wszędzie tam, gdzie dodawanie i mnożenie są przemienne, łączne i rozdzielne, a więc dla liczb i wielomianów.

Działają w obie strony: z lewej na prawą rozwijają nawias, z prawej na lewą rozkładają na czynniki. Ten drugi kierunek jest w zadaniach ważniejszy - to on pozwala skracać ułamki algebraiczne i rozwiązywać równania wyższych stopni.

Kwadrat sumy i różnicy

(a+b)2=a2+2ab+b2(a+b)^2 = a^2 + 2ab + b^2

(a−b)2=a2−2ab+b2(a-b)^2 = a^2 - 2ab + b^2

Wyprowadzenie to zwykłe wymnożenie nawiasów z wykorzystaniem rozdzielności mnożenia względem dodawania:

(a+b)2=(a+b)(a+b)=a2+ab+ba+b2=a2+2ab+b2.(a+b)^2 = (a+b)(a+b) = a^2 + ab + ba + b^2 = a^2 + 2ab + b^2.

Drugi wzór wynika z pierwszego przez podstawienie −b-b w miejsce bb - dlatego zmienia się tylko znak przy środkowym wyrazie.

Interpretacja geometryczna. Kwadrat o boku a+ba + b dzieli się na cztery części: kwadrat a×aa \times a, kwadrat b×bb \times b i dwa prostokąty a×ba \times b. Ich pola to dokładnie a2+2ab+b2a^2 + 2ab + b^2.

Różnica kwadratów

a2−b2=(a−b)(a+b)a^2 - b^2 = (a-b)(a+b)

Najczęściej używany wzór w całym zestawie - bo zamienia różnicę na iloczyn, a iloczyn da się skracać i przyrównywać do zera.

Uwaga: suma kwadratów a2+b2a^2 + b^2 nie rozkłada się na czynniki w liczbach rzeczywistych. To jeden z najczęstszych błędów.

Sześcian sumy i różnicy

(a+b)3=a3+3a2b+3ab2+b3(a+b)^3 = a^3 + 3a^2b + 3ab^2 + b^3

(a−b)3=a3−3a2b+3ab2−b3(a-b)^3 = a^3 - 3a^2b + 3ab^2 - b^3

Współczynniki 1,3,3,11, 3, 3, 1 to trzeci wiersz trójkąta Pascala. Przy różnicy znaki występują na przemian: +,−,+,−+, -, +, -.

Suma i różnica sześcianów

a3+b3=(a+b)(a2−ab+b2)a^3 + b^3 = (a+b)(a^2 - ab + b^2)

a3−b3=(a−b)(a2+ab+b2)a^3 - b^3 = (a-b)(a^2 + ab + b^2)

Reguła pamięciowa: w pierwszym nawiasie znak taki sam jak po lewej stronie, w drugim nawiasie przy środkowym wyrazie znak przeciwny. Drugi czynnik bywa nazywany niepełnym kwadratem - różni się od (a∓b)2(a \mp b)^2 tylko współczynnikiem przy abab.

W odróżnieniu od sumy kwadratów, suma sześcianów rozkłada się na czynniki.

Czwarte potęgi

(a+b)4=a4+4a3b+6a2b2+4ab3+b4(a+b)^4 = a^4 + 4a^3b + 6a^2b^2 + 4ab^3 + b^4

(a−b)4=a4−4a3b+6a2b2−4ab3+b4(a-b)^4 = a^4 - 4a^3b + 6a^2b^2 - 4ab^3 + b^4

Współczynniki 1,4,6,4,11, 4, 6, 4, 1 to czwarty wiersz trójkąta Pascala.

Różnica czwartych potęg rozkłada się dwuetapowo - najpierw jako różnica kwadratów:

a4−b4=(a2−b2)(a2+b2)=(a−b)(a+b)(a2+b2).a^4 - b^4 = (a^2 - b^2)(a^2 + b^2) = (a-b)(a+b)(a^2+b^2).

Suma czwartych potęg nie rozkłada się na czynniki o współczynnikach wymiernych. Rozkłada się za to jej krewna - tożsamość Sophie Germain:

a4+4b4=(a2+2b2−2ab)(a2+2b2+2ab).a^4 + 4b^4 = (a^2 + 2b^2 - 2ab)(a^2 + 2b^2 + 2ab).

Wzory ogólne: aⁿ − bⁿ oraz aⁿ + bⁿ

Dla dowolnej liczby naturalnej nn:

an−bn=(a−b)(an−1+an−2b+…+abn−2+bn−1)a^n - b^n = (a-b)\left(a^{n-1} + a^{n-2}b + \ldots + ab^{n-2} + b^{n-1}\right)

Dla nieparzystego nn:

an+bn=(a+b)(an−1−an−2b+…−abn−2+bn−1)a^n + b^n = (a+b)\left(a^{n-1} - a^{n-2}b + \ldots - ab^{n-2} + b^{n-1}\right)

Drugi nawias ma zawsze dokładnie nn wyrazów. Ważny wniosek: a−ba - b jest dzielnikiem an−bna^n - b^n dla każdego nn, a a+ba + b jest dzielnikiem an+bna^n + b^n tylko dla nn nieparzystych. Dla nn parzystego suma an+bna^n + b^n się nie rozkłada - zgodnie z tym, co widzieliśmy przy kwadratach i czwartych potęgach.

Wzory na kwadrat i sześcian sumy oraz różnicy są szczególnymi przypadkami wzoru dwumianowego Newtona:

(a+b)n=∑k=0n(nk)an−kbk.(a+b)^n = \sum_{k=0}^{n} \binom{n}{k} a^{n-k} b^{k}.

Przykłady

Rozwijanie nawiasu.

Rozkład na czynniki.

Rachunki w pamięci.

Najczęstsze błędy

Przećwicz

Zestaw zadania ze wzorów skróconego mnożenia zawiera zadania z pełnymi rozwiązaniami krok po kroku - rozwijanie nawiasów, rozkład na czynniki, obliczanie wartości wyrażeń i skracanie ułamków algebraicznych.

Teoria w kursie: wzory skróconego mnożenia.

Najczęstsze pytania

Ile jest wzorów skróconego mnożenia? W szkolnym kanonie siedem: kwadrat sumy, kwadrat różnicy, różnica kwadratów, sześcian sumy, sześcian różnicy, suma sześcianów i różnica sześcianów. Do tego dochodzą wzory na czwarte potęgi i wzory ogólne an±bna^n \pm b^n.

Czy istnieje wzór na sumę kwadratów? Nie w liczbach rzeczywistych - a2+b2a^2 + b^2 jest nierozkładalne. Rozkłada się dopiero w liczbach zespolonych: a2+b2=(a−bi)(a+bi)a^2 + b^2 = (a - bi)(a + bi).

Jak brzmi wzór skróconego mnożenia do potęgi 4?(a+b)4=a4+4a3b+6a2b2+4ab3+b4(a+b)^4 = a^4 + 4a^3b + 6a^2b^2 + 4ab^3 + b^4, a przy różnicy znaki występują na przemian. Różnica czwartych potęg rozkłada się jako (a−b)(a+b)(a2+b2)(a-b)(a+b)(a^2+b^2).

Skąd biorą się współczynniki 1, 3, 3, 1? To wiersze trójkąta Pascala, czyli symbole Newtona (nk)\binom{n}{k} ze wzoru dwumianowego.

Po co rozkładać wyrażenie na czynniki? Żeby skracać ułamki algebraiczne i rozwiązywać równania: iloczyn jest zerem dokładnie wtedy, gdy zeruje się któryś z czynników.

Czy wzory działają dla wielomianów i pierwiastków? Tak - pod aa i bb można podstawić dowolne wyrażenia, np. (3−2)(3+2)=3−2=1(\sqrt{3} - \sqrt{2})(\sqrt{3} + \sqrt{2}) = 3 - 2 = 1. Na tym opiera się usuwanie niewymierności z mianownika.

Podsumowanie