Przejdź do treści

Podział odcinka w danym stosunku i wektory równoległe - wzór i przykłady

Klasa 3 liceum i technikum

Podział odcinka i wektory równoległe

Punkt PP dzieli odcinek ABAB w stosunku ∣AP∣:∣PB∣=m:n|AP| : |PB| = m : n, gdy

AP→=mm+n AB→,P=(n xA+m xBm+n, n yA+m yBm+n)\overrightarrow{AP} = \frac{m}{m+n}\,\overrightarrow{AB}, \qquad P = \left(\frac{n\,x_A + m\,x_B}{m+n},\ \frac{n\,y_A + m\,y_B}{m+n}\right)

Środek ciężkości trójkąta ABCABC (punkt przecięcia środkowych):

G=(xA+xB+xC3, yA+yB+yC3)G = \left(\frac{x_A + x_B + x_C}{3},\ \frac{y_A + y_B + y_C}{3}\right)

Wektory u⃗=[u1,u2]\vec{u} = [u_1, u_2] i v⃗=[v1,v2]\vec{v} = [v_1, v_2] są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy

u1v2−u2v1=0(czyli v⃗=k u⃗ dla pewnej liczby k)u_1 v_2 - u_2 v_1 = 0 \qquad (\text{czyli } \vec{v} = k\,\vec{u} \text{ dla pewnej liczby } k)

Czworokąt ABCDABCD jest równoległobokiem wtedy i tylko wtedy, gdy AB→=DC→\overrightarrow{AB} = \overrightarrow{DC}.

Punkt PP dzieli odcinek ABAB w stosunku m:nm : n, jeśli leży na tym odcinku i ∣AP∣:∣PB∣=m:n|AP| : |PB| = m : n. Wtedy wektor AP→\overrightarrow{AP} to ułamek mm+n\frac{m}{m+n} wektora AB→\overrightarrow{AB}, a współrzędne punktu PP są średnią ważoną współrzędnych końców: koniec BB ma wagę mm, koniec AA - wagę nn. Środek odcinka to szczególny przypadek 1:11 : 1, a środek ciężkości trójkąta dzieli każdą środkową w stosunku 2:12 : 1 licząc od wierzchołka.

To pierwsza lekcja rozdziału wektory i geometria analityczna. Współrzędne wektora, jego długość, dodawanie wektorów i mnożenie przez liczbę znasz z lekcji wektor w układzie współrzędnych, a długość i środek odcinka - z lekcji odcinek w układzie współrzędnych. Tutaj używamy wektorów jako narzędzia: do równoległoboków, równoległości, współliniowości i podziału odcinka w dowolnym stosunku.

Wektory w jednym akapicie - przypomnienie

Wektor o początku A=(xA,yA)A = (x_A, y_A) i końcu B=(xB,yB)B = (x_B, y_B) ma współrzędne AB→=[xB−xA, yB−yA]\overrightarrow{AB} = [x_B - x_A,\ y_B - y_A] - to „przepis na przejście” z AA do BB. Dwa wektory są równe, gdy mają te same współrzędne (ten sam kierunek, zwrot i długość), a przeciwne, gdy ich współrzędne różnią się znakiem: BA→=−AB→\overrightarrow{BA} = -\overrightarrow{AB}. Najważniejszy wniosek dla tej lekcji: punkt to punkt startowy plus wektor, czyli B=A+AB→B = A + \overrightarrow{AB} - dodajemy współrzędne punktu i wektora.

Wektory równe i równoległobok

Czworokąt ABCDABCD (wierzchołki w tej kolejności) jest równoległobokiem dokładnie wtedy, gdy AB→=DC→\overrightarrow{AB} = \overrightarrow{DC} - przeciwległe boki są równe i równoległe, a strzałki idą w tę samą stronę. Stąd brakujący wierzchołek: D=A+BC→D = A + \overrightarrow{BC}.

Przykład 1. Punkty A=(−1,0)A = (-1, 0), B=(3,1)B = (3, 1) i C=(2,4)C = (2, 4) są trzema wierzchołkami równoległoboku. Wyznacz czwarty wierzchołek - wszystkie możliwości.

Krok 1. Ustal, który bok jest przekątną. Jeśli kolejność wierzchołków nie jest podana, czwarty wierzchołek może leżeć naprzeciw każdego z trzech danych punktów. Są więc trzy równoległoboki.

Krok 2. Równoległobok ABCD1ABCD_1 - z równości AD1→=BC→=[−1,3]\overrightarrow{AD_1} = \overrightarrow{BC} = [-1, 3]:

D1=A+BC→=(−1−1, 0+3)=(−2,3).D_1 = A + \overrightarrow{BC} = (-1 - 1,\ 0 + 3) = (-2, 3).

Krok 3. Równoległobok AD2BCAD_2BC (przekątna ABAB) - z AD2→=CB→=[1,−3]\overrightarrow{AD_2} = \overrightarrow{CB} = [1, -3]:

D2=A+CB→=(−1+1, 0−3)=(0,−3).D_2 = A + \overrightarrow{CB} = (-1 + 1,\ 0 - 3) = (0, -3).

Krok 4. Równoległobok ABD3CABD_3C (przekątna BCBC) - z CD3→=AB→=[4,1]\overrightarrow{CD_3} = \overrightarrow{AB} = [4, 1]:

D3=C+AB→=(2+4, 4+1)=(6,5).D_3 = C + \overrightarrow{AB} = (2 + 4,\ 4 + 1) = (6, 5).

−2 2 4 6 −3 2 4 0 A B C D₁ D₂ D₃ x y
Trzy punkty A, B, C wyznaczają trzy równoległoboki. Czwarty wierzchołek to D₁ = (−2, 3), D₂ = (0, −3) albo D₃ = (6, 5) - zależnie od tego, który odcinek jest przekątną.

Odpowiedź. D=(−2,3)D = (-2, 3) dla równoległoboku ABCDABCD; pozostałe możliwości to (0,−3)(0, -3) i (6,5)(6, 5). Gdy zadanie mówi „równoległobok ABCDABCD”, kolejność jest ustalona i odpowiedź jest jedna.

Wektory równoległe

Wektory niezerowe u⃗\vec{u} i v⃗\vec{v} są równoległe, gdy jeden jest wielokrotnością drugiego: v⃗=k u⃗\vec{v} = k\,\vec{u}. Dla k>0k > 0 mają zgodne zwroty, dla k<0k < 0 - przeciwne. Zamiast szukać kk, wygodniej sprawdzić jeden warunek, w którym nie ma dzielenia (działa także, gdy któraś współrzędna jest zerem):

u⃗∥v⃗  ⟺  u1v2−u2v1=0.\vec{u} \parallel \vec{v} \iff u_1 v_2 - u_2 v_1 = 0.

Wyrażenie u1v2−u2v1u_1 v_2 - u_2 v_1 to wyznacznik pary wektorów, oznaczany det⁡(u⃗,v⃗)\det(\vec{u}, \vec{v}). Wróci w lekcji o polu trójkąta i wielokąta, bo jego wartość bezwzględna to pole równoległoboku rozpiętego na tych wektorach - a pole zero znaczy właśnie, że wektory leżą na jednej prostej.

Przykład 2. Czy wektory u⃗=[2,−3]\vec{u} = [2, -3] i v⃗=[−6,9]\vec{v} = [-6, 9] są równoległe?

det⁡(u⃗,v⃗)=2⋅9−(−3)⋅(−6)=18−18=0.\det(\vec{u}, \vec{v}) = 2 \cdot 9 - (-3) \cdot (-6) = 18 - 18 = 0.

Są równoległe, i to o przeciwnych zwrotach, bo v⃗=−3 u⃗\vec{v} = -3\,\vec{u}.

Przykład 3. Dla jakich mm wektory u⃗=[m,4]\vec{u} = [m, 4] i v⃗=[3,m+4]\vec{v} = [3, m + 4] są równoległe? Kiedy mają zgodne zwroty?

Krok 1. Warunek równoległości.

m(m+4)−4⋅3=0⟹m2+4m−12=0⟹(m+6)(m−2)=0.m(m + 4) - 4 \cdot 3 = 0 \quad\Longrightarrow\quad m^2 + 4m - 12 = 0 \quad\Longrightarrow\quad (m + 6)(m - 2) = 0.

Krok 2. Zwroty. Dla m=2m = 2: u⃗=[2,4]\vec{u} = [2, 4], v⃗=[3,6]=32u⃗\vec{v} = [3, 6] = \frac{3}{2}\vec{u} - zwroty zgodne. Dla m=−6m = -6: u⃗=[−6,4]\vec{u} = [-6, 4], v⃗=[3,−2]\vec{v} = [3, -2], czyli u⃗=−2 v⃗\vec{u} = -2\,\vec{v} - zwroty przeciwne.

Odpowiedź. Wektory są równoległe dla m=2m = 2 i m=−6m = -6; zgodne zwroty mają tylko dla m=2m = 2.

Współliniowość trzech punktów

Punkty AA, BB, CC leżą na jednej prostej wtedy i tylko wtedy, gdy wektory AB→\overrightarrow{AB} i AC→\overrightarrow{AC} są równoległe, czyli det⁡(AB→,AC→)=0\det(\overrightarrow{AB}, \overrightarrow{AC}) = 0. W odróżnieniu od metody z równaniem kierunkowym prostej nie trzeba wyznaczać równania i nie ma kłopotu z prostymi pionowymi.

Przykład 4. Sprawdź, czy punkty A=(−1,−2)A = (-1, -2), B=(1,1)B = (1, 1), C=(5,7)C = (5, 7) są współliniowe, i wyznacz mm, dla którego punkt D=(m,10)D = (m, 10) leży na prostej ABAB.

Krok 1. Wektory. AB→=[2,3]\overrightarrow{AB} = [2, 3], AC→=[6,9]\overrightarrow{AC} = [6, 9], więc det⁡=2⋅9−3⋅6=0\det = 2 \cdot 9 - 3 \cdot 6 = 0 - punkty leżą na jednej prostej (i AC→=3 AB→\overrightarrow{AC} = 3\,\overrightarrow{AB}).

Krok 2. Parametr. AD→=[m+1,12]\overrightarrow{AD} = [m + 1, 12], a warunek 2⋅12−3(m+1)=02 \cdot 12 - 3(m + 1) = 0 daje 21−3m=021 - 3m = 0, czyli m=7m = 7.

Odpowiedź. Punkty są współliniowe; D=(7,10)D = (7, 10) leży na prostej ABAB.

Podział odcinka w danym stosunku

Niech punkt PP leży na odcinku ABAB i ∣AP∣:∣PB∣=m:n|AP| : |PB| = m : n. Cały odcinek ma m+nm + n „części”, z czego mm przypada na APAP. Wektory AP→\overrightarrow{AP} i AB→\overrightarrow{AB} mają ten sam kierunek i zwrot, więc

AP→=mm+n AB→.\overrightarrow{AP} = \frac{m}{m+n}\,\overrightarrow{AB}.

Dodajemy ten wektor do punktu AA i porządkujemy:

P=A+mm+n(B−A)=nm+n A+mm+n B.P = A + \frac{m}{m+n}(B - A) = \frac{n}{m+n}\,A + \frac{m}{m+n}\,B.

Każda współrzędna punktu PP to średnia ważona współrzędnych końców. Waga końca BB to mm (liczba przy AA w stosunku!) - im większa część APAP, tym bliżej punktu BB leży PP. Dla m=n=1m = n = 1 wychodzi znany wzór na środek odcinka.

Przykład 5. Podziel odcinek o końcach A=(−2,1)A = (-2, 1) i B=(7,7)B = (7, 7) na trzy równe części.

Krok 1. Wektor AB→\overrightarrow{AB}. AB→=[9,6]\overrightarrow{AB} = [9, 6], więc jedna trzecia to [3,2][3, 2].

Krok 2. Punkty podziału. Idziemy od AA krokami [3,2][3, 2]:

P=A+[3,2]=(1,3),Q=P+[3,2]=(4,5).P = A + [3, 2] = (1, 3), \qquad Q = P + [3, 2] = (4, 5).

Kontrola: Q+[3,2]=(7,7)=BQ + [3, 2] = (7, 7) = B. Punkt PP dzieli odcinek ABAB w stosunku 1:21 : 2, a QQ - w stosunku 2:12 : 1.

−2 1 4 7 1 3 5 7 0 A B P Q [3, 2] x y
Odcinek AB podzielony na trzy równe części: każdy krok to wektor [3, 2]. P = (1, 3) dzieli AB w stosunku 1 : 2, a Q = (4, 5) - w stosunku 2 : 1.

Dla tego samego odcinka zestawienie kilku stosunków (ułamek mm+n\frac{m}{m+n} mówi, jaką część drogi od AA do BB trzeba przejść):

Stosunek |AP| : |PB|Ułamek m/(m + n)Wektor APPunkt P
1 : 21/3[3, 2](1, 3)
1 : 11/2[4,5; 3](2,5; 4) - środek
2 : 12/3[6, 4](4, 5)

Przykład 6. Wyznacz punkt PP, który dzieli odcinek o końcach A=(1,−3)A = (1, -3) i B=(6,7)B = (6, 7) w stosunku ∣AP∣:∣PB∣=3:2|AP| : |PB| = 3 : 2.

Krok 1. Wagi. m=3m = 3, n=2n = 2, m+n=5m + n = 5. Koniec BB dostaje wagę 33, koniec AA - wagę 22.

Krok 2. Wzór.

P=(2⋅1+3⋅65, 2⋅(−3)+3⋅75)=(205, 155)=(4,3).P = \left(\frac{2 \cdot 1 + 3 \cdot 6}{5},\ \frac{2 \cdot (-3) + 3 \cdot 7}{5}\right) = \left(\frac{20}{5},\ \frac{15}{5}\right) = (4, 3).

Krok 3. Kontrola wektorami. AP→=[3,6]\overrightarrow{AP} = [3, 6] i PB→=[2,4]\overrightarrow{PB} = [2, 4] - wektory są równoległe i zgodnie skierowane, a ich długości mają się jak 3:23 : 2.

Odpowiedź. P=(4,3)P = (4, 3).

Brakujący koniec odcinka

Ten sam wzór działa w drugą stronę: gdy znamy punkt podziału i jeden koniec, odtwarzamy drugi. Najprościej przez wektory - bez rozwiązywania równań.

Przykład 7. Punkt P=(2,1)P = (2, 1) leży na odcinku ABAB, gdzie A=(−4,−2)A = (-4, -2), i ∣AP∣:∣PB∣=3:1|AP| : |PB| = 3 : 1. Wyznacz punkt BB.

Krok 1. Zależność wektorów. AP→\overrightarrow{AP} to 34\frac{3}{4} wektora AB→\overrightarrow{AB}, więc AB→=43 AP→\overrightarrow{AB} = \frac{4}{3}\,\overrightarrow{AP}.

Krok 2. Rachunek. AP→=[6,3]\overrightarrow{AP} = [6, 3], zatem AB→=43[6,3]=[8,4]\overrightarrow{AB} = \frac{4}{3}[6, 3] = [8, 4] i

B=A+AB→=(−4+8, −2+4)=(4,2).B = A + \overrightarrow{AB} = (-4 + 8,\ -2 + 4) = (4, 2).

Krok 3. Kontrola. PB→=[2,1]\overrightarrow{PB} = [2, 1], a AP→=[6,3]=3 PB→\overrightarrow{AP} = [6, 3] = 3\,\overrightarrow{PB} - stosunek 3:13 : 1 się zgadza.

Odpowiedź. B=(4,2)B = (4, 2).

Środek ciężkości trójkąta

Środkowa trójkąta łączy wierzchołek ze środkiem przeciwległego boku. Trzy środkowe przecinają się w jednym punkcie GG - środku ciężkości - który dzieli każdą z nich w stosunku 2:12 : 1, licząc od wierzchołka. Z wzoru na podział odcinka wynika jego współrzędna: jeśli MM jest środkiem boku ABAB, to

G=C+23 CM→=13C+23⋅A+B2=A+B+C3.G = C + \frac{2}{3}\,\overrightarrow{CM} = \frac{1}{3}C + \frac{2}{3} \cdot \frac{A + B}{2} = \frac{A + B + C}{3}.

Środek ciężkości to więc średnia arytmetyczna wierzchołków - osobno dla xx i dla yy.

Przykład 8. Wyznacz środek ciężkości trójkąta A=(−3,−1)A = (-3, -1), B=(5,1)B = (5, 1), C=(1,6)C = (1, 6) i sprawdź, że dzieli środkową CMCM w stosunku 2:12 : 1.

Krok 1. Średnia wierzchołków.

G=(−3+5+13, −1+1+63)=(1,2).G = \left(\frac{-3 + 5 + 1}{3},\ \frac{-1 + 1 + 6}{3}\right) = (1, 2).

Krok 2. Kontrola na środkowej. Środek boku ABAB to M=(1,0)M = (1, 0), więc CM→=[0,−6]\overrightarrow{CM} = [0, -6] i C+23CM→=(1,6−4)=(1,2)=GC + \frac{2}{3}\overrightarrow{CM} = (1, 6 - 4) = (1, 2) = G. Odcinek CGCG ma długość 44, a GMGM - 22.

−3 5 −1 6 0 A B C M N K G x y
Środkowe trójkąta ABC przecinają się w środku ciężkości G = (1, 2). Na środkowej CM: |CG| = 4, |GM| = 2, czyli stosunek 2 : 1 od wierzchołka.

Odpowiedź. G=(1,2)G = (1, 2).

Punkt na przedłużeniu odcinka

Jeśli punkt leży na prostej ABAB, ale poza odcinkiem, też zapisujemy go jako A+t AB→A + t\,\overrightarrow{AB} - tyle że t>1t > 1 (za punktem BB) albo t<0t < 0 (przed punktem AA).

Przykład 9. Odcinek ABAB, gdzie A=(1,2)A = (1, 2) i B=(3,3)B = (3, 3), przedłużono poza punkt BB do punktu PP tak, że ∣BP∣=2 ∣AB∣|BP| = 2\,|AB|. Wyznacz PP.

Od AA do PP jest ∣AB∣+2∣AB∣=3∣AB∣|AB| + 2|AB| = 3|AB|, więc AP→=3 AB→=3[2,1]=[6,3]\overrightarrow{AP} = 3\,\overrightarrow{AB} = 3[2, 1] = [6, 3] i P=(1+6, 2+3)=(7,5)P = (1 + 6,\ 2 + 3) = (7, 5).

Odpowiedź. P=(7,5)P = (7, 5).

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obliczyć współrzędne punktu dzielącego odcinek w danym stosunku? Jeśli ∣AP∣:∣PB∣=m:n|AP| : |PB| = m : n, to P=(nxA+mxBm+n,nyA+myBm+n)P = \left(\frac{n x_A + m x_B}{m+n}, \frac{n y_A + m y_B}{m+n}\right). Równoważnie: oblicz wektor AB→\overrightarrow{AB}, pomnóż go przez mm+n\frac{m}{m+n} i dodaj do punktu AA.

Co znaczy, że punkt dzieli odcinek w stosunku 2 : 3? Że leży na odcinku i jego odległość od pierwszego końca ma się do odległości od drugiego końca jak 2:32 : 3. Odcinek składa się wtedy z 55 równych części: 22 przed punktem i 33 za nim, więc punkt leży w 25\frac{2}{5} drogi od pierwszego końca.

Jak sprawdzić, czy wektory są równoległe? Oblicz u1v2−u2v1u_1 v_2 - u_2 v_1. Jeśli wynik jest równy zeru, wektory są równoległe (jeden jest wielokrotnością drugiego). Znak liczby kk w v⃗=ku⃗\vec{v} = k\vec{u} mówi, czy zwroty są zgodne, czy przeciwne.

Jak sprawdzić wektorami, czy trzy punkty leżą na jednej prostej? Wyznacz wektory AB→\overrightarrow{AB} i AC→\overrightarrow{AC} i sprawdź, czy są równoległe: det⁡(AB→,AC→)=0\det(\overrightarrow{AB}, \overrightarrow{AC}) = 0 oznacza, że punkty są współliniowe.

Jak obliczyć środek ciężkości trójkąta? Dodaj współrzędne trzech wierzchołków i podziel przez 33, osobno dla xx i dla yy. Środek ciężkości dzieli każdą środkową w stosunku 2:12 : 1 licząc od wierzchołka.

Jak wyznaczyć czwarty wierzchołek równoległoboku? Dla równoległoboku ABCDABCD skorzystaj z równości wektorów AB→=DC→\overrightarrow{AB} = \overrightarrow{DC}: D=A+BC→=A+C−BD = A + \overrightarrow{BC} = A + C - B. Gdy kolejność wierzchołków nie jest podana, są trzy rozwiązania.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też