Iloczyn skalarny i kąt między wektorami - wzór na cosinus i prostopadłość
Klasa 3 liceum i technikum
Iloczyn skalarny i kąt między wektorami
Dla u=[u1,u2] i v=[v1,v2]:
u∘v=u1v1+u2v2u∘v=∣u∣⋅∣v∣⋅cosα
Kąt α między niezerowymi wektorami (0∘≤α≤180∘):
cosα=u12+u22⋅v12+v22u1v1+u2v2
Prostopadłość:
u⊥v⟺u1v1+u2v2=0
Znak iloczynu: dodatni - kąt ostry (lub 0∘), zero - kąt prosty, ujemny - kąt rozwarty (lub 180∘). Ponadto u∘u=∣u∣2.
Iloczyn skalarny dwóch wektorów to liczba (nie wektor) równa sumie iloczynów ich odpowiednich współrzędnych: [u1,u2]∘[v1,v2]=u1v1+u2v2. Ta sama liczba jest równa iloczynowi długości wektorów i cosinusa kąta między nimi, dlatego pozwala obliczyć kąt między wektorami bez rysunku i bez kątomierza, a iloczyn równy zeru oznacza wektory prostopadłe.
W podręcznikach iloczyn skalarny zapisuje się jako u∘v albo u⋅v - to ta sama operacja. W poprzedniej lekcji (podział odcinka i wektory równoległe) sprawdzaliśmy, kiedy wektory leżą na jednej prostej; teraz mierzymy kąt między nimi.
Iloczyn skalarny ze współrzędnych
Mnożymy pierwsze współrzędne, mnożymy drugie i dodajemy. Wynik jest zwykłą liczbą - stąd nazwa „skalarny” (skalar = liczba).
Przykład 1. Oblicz u∘v dla u=[3,1] i v=[−1,2].
u∘v=3⋅(−1)+1⋅2=−3+2=−1.
Wynik jest ujemny - jeszcze przed obliczeniem kąta wiadomo, że jest on rozwarty.
Własności, z których korzysta się w zadaniach:
u∘v=v∘u (przemienność),
u∘(v+w)=u∘v+u∘w (rozdzielność),
(ku)∘v=k(u∘v),
u∘u=u12+u22=∣u∣2 - iloczyn wektora przez siebie to kwadrat jego długości.
Skąd wzór z cosinusem
Zaczepmy wektory u i v w jednym punkcie. Ich końce i punkt zaczepienia tworzą trójkąt, w którym trzeci bok to wektor u−v. Z twierdzenia cosinusów:
∣u−v∣2=∣u∣2+∣v∣2−2∣u∣∣v∣cosα.
Lewa strona we współrzędnych to (u1−v1)2+(u2−v2)2=u12+u22+v12+v22−2(u1v1+u2v2). Po skróceniu ∣u∣2+∣v∣2 po obu stronach zostaje
u1v1+u2v2=∣u∣∣v∣cosα.
Obie definicje iloczynu skalarnego dają więc tę samą liczbę - i z tej równości liczymy kąt.
Kąt między wektorami
cosα=∣u∣⋅∣v∣u∘v.
Kąt między wektorami bierzemy z przedziału ⟨0∘,180∘⟩, a w tym przedziale cosinus wyznacza kąt jednoznacznie - nie trzeba rozważać przypadków.
Przykład 2. Oblicz kąt między wektorami u=[4,2] i v=[1,3].
Krok 1. Iloczyn skalarny.u∘v=4⋅1+2⋅3=10.
Krok 2. Długości.∣u∣=16+4=20, ∣v∣=1+9=10.
Krok 3. Cosinus.
cosα=20⋅1010=20010=10210=22.
Wektory u = [4, 2] i v = [1, 3]: iloczyn skalarny 10, długości √20 i √10, cos α = √2/2, więc α = 45°.
Odpowiedź.α=45∘.
Przykład 3. Oblicz kąt między wektorami u=[1,2] i v=[−3,−1].
u∘v=−3−2=−5, ∣u∣=5, ∣v∣=10, więc
cosα=5⋅10−5=52−5=−22⟹α=135∘.
Ujemny cosinus to kąt rozwarty. Znak iloczynu skalarnego od razu mówi, jakiego rodzaju jest kąt:
Iloczyn skalarny u ∘ v
cos α
Kąt α między wektorami
dodatni
dodatni
ostry (albo 0°, gdy wektory są zgodnie równoległe)
zero
0
prosty - wektory prostopadłe
ujemny
ujemny
rozwarty (albo 180°, gdy wektory są przeciwnie równoległe)
Prostopadłość wektorów
Wektory niezerowe są prostopadłe dokładnie wtedy, gdy cosα=0, czyli gdy u1v1+u2v2=0. To najczęściej używany fakt tej lekcji: zamienia prostopadłość (np. wysokość, kąt prosty w trójkącie, styczną do okręgu) w jedno równanie. Z niego wynika też znany warunek a1a2=−1 dla prostych - prosta y=ax+b ma wektor kierunkowy [1,a], a [1,a1]∘[1,a2]=1+a1a2.
Przykład 4. Dla jakich m wektory u=[m,3] i v=[m−2,−1] są prostopadłe?
Krok 1. Równanie.m(m−2)+3⋅(−1)=0, czyli m2−2m−3=0.
Krok 2. Rozwiązanie.(m−3)(m+1)=0, więc m=3 albo m=−1.
Krok 3. Kontrola. Dla m=3: [3,3]∘[1,−1]=3−3=0. Dla m=−1: [−1,3]∘[−3,−1]=3−3=0.
Odpowiedź.m=3 lub m=−1.
Kąty trójkąta ze współrzędnych wierzchołków
Kąt przy wierzchołku A trójkąta ABC to kąt między wektorami AB i AC - oba zaczepione w A. Gdyby wziąć AB i BC, wyszedłby kąt zewnętrzny trójkąta, a nie wewnętrzny.
Przykład 5. Oblicz kąty trójkąta o wierzchołkach A=(0,0), B=(6,0), C=(2,4).
Krok 1. Kąt przy A.AB=[6,0], AC=[2,4]:
cos∠A=6⋅2012=12512=51⟹∠A≈63,43∘.
Krok 2. Kąt przy B.BA=[−6,0], BC=[−4,4]:
cos∠B=6⋅4224=21⟹∠B=45∘.
Krok 3. Kąt przy C - liczymy osobno, żeby mieć kontrolę. CA=[−2,−4], CB=[4,−4]:
cos∠C=20⋅42−8+16=8108=101⟹∠C≈71,57∘.
Suma: 63,43∘+45∘+71,57∘=180∘ - rachunki się zgadzają.
Kąt przy A to kąt między wektorami AB i AC zaczepionymi w A. W trójkącie A(0, 0), B(6, 0), C(2, 4) kąty mają około 63,43°, 45° i 71,57°.
Gdy znamy tylko długości wektorów i kąt między nimi, korzystamy z definicji u∘v=∣u∣∣v∣cosα i z własności w∘w=∣w∣2. Tak liczy się długość sumy lub różnicy wektorów.
Przykład 6.∣u∣=3, ∣v∣=4, a kąt między wektorami ma 120∘. Oblicz u∘v i ∣u+v∣.
Krok 2. Kwadrat długości sumy. Rozpisujemy jak wzór skróconego mnożenia:
∣u+v∣2=(u+v)∘(u+v)=∣u∣2+2u∘v+∣v∣2=9−12+16=13.
Odpowiedź.u∘v=−6, ∣u+v∣=13.
Rzut wektora na kierunek drugiego wektora
Iloczyn skalarny ma prosty sens geometryczny: u∘v to długość wektora v razy (ze znakiem) długość rzutu wektora u na kierunek v. Stąd
długosˊcˊ rzutu u na v=∣v∣∣u∘v∣,rzut=∣v∣2u∘vv.
Przykład 7. Wyznacz rzut wektora u=[5,1] na kierunek wektora v=[3,4].
u∘v=15+4=19 i ∣v∣=5, więc długość rzutu to 519=3,8, a sam rzut to 2519[3,4]=[2,28;3,04]. Kontrola: u−rzut=[2,72;−2,04] i [2,72;−2,04]∘[3,4]=8,16−8,16=0 - różnica jest prostopadła do v, jak powinna.
Rzut wektora u = [5, 1] na kierunek v = [3, 4] ma długość 19/5 = 3,8. Odcinek przerywany jest prostopadły do v.
Warunek „iloczyn skalarny dodatni” to jeszcze nie „kąt ostry”: dla wektorów równoległych o zgodnych zwrotach iloczyn też jest dodatni, a kąt wynosi 0∘. Analogicznie iloczyn ujemny daje kąt rozwarty albo 180∘.
Przykład 8. Dla jakich m kąt między wektorami u=[m,2] i v=[3,m−1] jest ostry, a dla jakich rozwarty?
Krok 1. Iloczyn skalarny.u∘v=3m+2(m−1)=5m−2. Jest dodatni dla m>52, ujemny dla m<52, a dla m=52 wektory są prostopadłe.
Krok 2. Wektory równoległe.m(m−1)−2⋅3=0, czyli m2−m−6=0, skąd m=3 lub m=−2. Dla m=3: u=v=[3,2] - kąt 0∘. Dla m=−2: u=[−2,2], v=[3,−3] - zwroty przeciwne, kąt 180∘.
Krok 3. Wnioski. Kąt ostry: m>52 i m=3. Kąt rozwarty: m<52 i m=−2.
Odpowiedź. Ostry dla m∈(52,3)∪(3,∞), rozwarty dla m∈(−∞,−2)∪(−2,52).
Typowe błędy
Wektory zaczepione w różnych punktach. Kąt trójkąta przy B to kąt między BA i BC. Para AB, BC daje kąt zewnętrzny (180∘ minus właściwy kąt).
Iloczyn skalarny jako wektor. Wynik to liczba; zapis [u1v1,u2v2] nie ma sensu.
Zapomniane wektory równoległe. Iloczyn dodatni nie gwarantuje kąta ostrego - trzeba wykluczyć kąt 0∘ (i 180∘ przy kącie rozwartym).
Kąt ostry między wektorami a kąt między prostymi. Między wektorami kąt może być rozwarty; między prostymi bierzemy zawsze kąt nie większy niż 90∘ - o tym w lekcji kąt między prostymi.
Długość zamiast kwadratu długości.u∘u=∣u∣2, a nie ∣u∣.
Najczęstsze pytania
Jak obliczyć iloczyn skalarny wektorów? Pomnóż pierwsze współrzędne, pomnóż drugie i dodaj wyniki: [u1,u2]∘[v1,v2]=u1v1+u2v2. Jeśli znasz długości i kąt, użyj wzoru ∣u∣∣v∣cosα.
Jak obliczyć kąt między wektorami? Podziel iloczyn skalarny przez iloczyn długości wektorów - dostaniesz cosα. Kąt odczytaj z tablic albo z wartości szczególnych; należy do przedziału od 0∘ do 180∘.
Kiedy wektory są prostopadłe? Gdy ich iloczyn skalarny jest równy zeru: u1v1+u2v2=0. Na przykład [2,3] i [3,−2] są prostopadłe, bo 6−6=0.
Co oznacza ujemny iloczyn skalarny? Że kąt między wektorami jest rozwarty (albo równy 180∘, gdy wektory są przeciwnie skierowane). Iloczyn dodatni oznacza kąt ostry albo 0∘.
Czy iloczyn skalarny jest wektorem? Nie, to liczba. Wektorem jest za to iloczyn wektora przez liczbę, np. 3[1,2]=[3,6].
Jak obliczyć kąty trójkąta, znając współrzędne wierzchołków? Dla każdego wierzchołka weź dwa wektory zaczepione w tym wierzchołku i prowadzące do pozostałych dwóch, oblicz cosinus kąta między nimi i odczytaj kąt. Suma trzech kątów musi wyjść 180∘.
Przećwicz
Iloczyn skalarny i kąt między wektorami - zadania → - rodzaj kąta ze znaku iloczynu, kąt 150°, prostopadłość z parametrem, kąty trójkąta, kąt prosty z wierzchołkiem na osi, długość sumy i różnicy wektorów, kąt ostry z parametrem.