Przejdź do treści

Iloczyn skalarny i kąt między wektorami - wzór na cosinus i prostopadłość

Klasa 3 liceum i technikum

Iloczyn skalarny i kąt między wektorami

Dla u⃗=[u1,u2]\vec{u} = [u_1, u_2] i v⃗=[v1,v2]\vec{v} = [v_1, v_2]:

u⃗∘v⃗=u1v1+u2v2u⃗∘v⃗=∣u⃗∣⋅∣v⃗∣⋅cos⁡α\vec{u} \circ \vec{v} = u_1 v_1 + u_2 v_2 \qquad\qquad \vec{u} \circ \vec{v} = |\vec{u}| \cdot |\vec{v}| \cdot \cos\alpha

Kąt α\alpha między niezerowymi wektorami (0∘≤α≤180∘0^\circ \le \alpha \le 180^\circ):

cos⁡α=u1v1+u2v2u12+u22 ⋅ v12+v22\cos\alpha = \frac{u_1 v_1 + u_2 v_2}{\sqrt{u_1^2 + u_2^2}\,\cdot\,\sqrt{v_1^2 + v_2^2}}

Prostopadłość:

u⃗⊥v⃗  ⟺  u1v1+u2v2=0\vec{u} \perp \vec{v} \iff u_1 v_1 + u_2 v_2 = 0

Znak iloczynu: dodatni - kąt ostry (lub 0∘0^\circ), zero - kąt prosty, ujemny - kąt rozwarty (lub 180∘180^\circ). Ponadto u⃗∘u⃗=∣u⃗∣2\vec{u} \circ \vec{u} = |\vec{u}|^2.

Iloczyn skalarny dwóch wektorów to liczba (nie wektor) równa sumie iloczynów ich odpowiednich współrzędnych: [u1,u2]∘[v1,v2]=u1v1+u2v2[u_1, u_2] \circ [v_1, v_2] = u_1 v_1 + u_2 v_2. Ta sama liczba jest równa iloczynowi długości wektorów i cosinusa kąta między nimi, dlatego pozwala obliczyć kąt między wektorami bez rysunku i bez kątomierza, a iloczyn równy zeru oznacza wektory prostopadłe.

W podręcznikach iloczyn skalarny zapisuje się jako u⃗∘v⃗\vec{u} \circ \vec{v} albo u⃗⋅v⃗\vec{u} \cdot \vec{v} - to ta sama operacja. W poprzedniej lekcji (podział odcinka i wektory równoległe) sprawdzaliśmy, kiedy wektory leżą na jednej prostej; teraz mierzymy kąt między nimi.

Iloczyn skalarny ze współrzędnych

Mnożymy pierwsze współrzędne, mnożymy drugie i dodajemy. Wynik jest zwykłą liczbą - stąd nazwa „skalarny” (skalar = liczba).

Przykład 1. Oblicz u⃗∘v⃗\vec{u} \circ \vec{v} dla u⃗=[3,1]\vec{u} = [3, 1] i v⃗=[−1,2]\vec{v} = [-1, 2].

u⃗∘v⃗=3⋅(−1)+1⋅2=−3+2=−1.\vec{u} \circ \vec{v} = 3 \cdot (-1) + 1 \cdot 2 = -3 + 2 = -1.

Wynik jest ujemny - jeszcze przed obliczeniem kąta wiadomo, że jest on rozwarty.

Własności, z których korzysta się w zadaniach:

Skąd wzór z cosinusem

Zaczepmy wektory u⃗\vec{u} i v⃗\vec{v} w jednym punkcie. Ich końce i punkt zaczepienia tworzą trójkąt, w którym trzeci bok to wektor u⃗−v⃗\vec{u} - \vec{v}. Z twierdzenia cosinusów:

∣u⃗−v⃗∣2=∣u⃗∣2+∣v⃗∣2−2 ∣u⃗∣ ∣v⃗∣cos⁡α.|\vec{u} - \vec{v}|^2 = |\vec{u}|^2 + |\vec{v}|^2 - 2\,|\vec{u}|\,|\vec{v}|\cos\alpha.

Lewa strona we współrzędnych to (u1−v1)2+(u2−v2)2=u12+u22+v12+v22−2(u1v1+u2v2)(u_1 - v_1)^2 + (u_2 - v_2)^2 = u_1^2 + u_2^2 + v_1^2 + v_2^2 - 2(u_1 v_1 + u_2 v_2). Po skróceniu ∣u⃗∣2+∣v⃗∣2|\vec{u}|^2 + |\vec{v}|^2 po obu stronach zostaje

u1v1+u2v2=∣u⃗∣ ∣v⃗∣cos⁡α.u_1 v_1 + u_2 v_2 = |\vec{u}|\,|\vec{v}|\cos\alpha.

Obie definicje iloczynu skalarnego dają więc tę samą liczbę - i z tej równości liczymy kąt.

Kąt między wektorami

cos⁡α=u⃗∘v⃗∣u⃗∣⋅∣v⃗∣.\cos\alpha = \frac{\vec{u} \circ \vec{v}}{|\vec{u}| \cdot |\vec{v}|}.

Kąt między wektorami bierzemy z przedziału ⟨0∘,180∘⟩\langle 0^\circ, 180^\circ \rangle, a w tym przedziale cosinus wyznacza kąt jednoznacznie - nie trzeba rozważać przypadków.

Przykład 2. Oblicz kąt między wektorami u⃗=[4,2]\vec{u} = [4, 2] i v⃗=[1,3]\vec{v} = [1, 3].

Krok 1. Iloczyn skalarny. u⃗∘v⃗=4⋅1+2⋅3=10\vec{u} \circ \vec{v} = 4 \cdot 1 + 2 \cdot 3 = 10.

Krok 2. Długości. ∣u⃗∣=16+4=20|\vec{u}| = \sqrt{16 + 4} = \sqrt{20}, ∣v⃗∣=1+9=10|\vec{v}| = \sqrt{1 + 9} = \sqrt{10}.

Krok 3. Cosinus.

cos⁡α=1020⋅10=10200=10102=22.\cos\alpha = \frac{10}{\sqrt{20} \cdot \sqrt{10}} = \frac{10}{\sqrt{200}} = \frac{10}{10\sqrt{2}} = \frac{\sqrt{2}}{2}.

1 2 3 4 1 2 3 0 u = [4, 2] v = [1, 3] 45° x y
Wektory u = [4, 2] i v = [1, 3]: iloczyn skalarny 10, długości √20 i √10, cos α = √2/2, więc α = 45°.

Odpowiedź. α=45∘\alpha = 45^\circ.

Przykład 3. Oblicz kąt między wektorami u⃗=[1,2]\vec{u} = [1, 2] i v⃗=[−3,−1]\vec{v} = [-3, -1].

u⃗∘v⃗=−3−2=−5\vec{u} \circ \vec{v} = -3 - 2 = -5, ∣u⃗∣=5|\vec{u}| = \sqrt{5}, ∣v⃗∣=10|\vec{v}| = \sqrt{10}, więc

cos⁡α=−55⋅10=−552=−22⟹α=135∘.\cos\alpha = \frac{-5}{\sqrt{5} \cdot \sqrt{10}} = \frac{-5}{5\sqrt{2}} = -\frac{\sqrt{2}}{2} \quad\Longrightarrow\quad \alpha = 135^\circ.

Ujemny cosinus to kąt rozwarty. Znak iloczynu skalarnego od razu mówi, jakiego rodzaju jest kąt:

Iloczyn skalarny u ∘ vcos αKąt α między wektorami
dodatnidodatniostry (albo 0°, gdy wektory są zgodnie równoległe)
zero0prosty - wektory prostopadłe
ujemnyujemnyrozwarty (albo 180°, gdy wektory są przeciwnie równoległe)

Prostopadłość wektorów

Wektory niezerowe są prostopadłe dokładnie wtedy, gdy cos⁡α=0\cos\alpha = 0, czyli gdy u1v1+u2v2=0u_1 v_1 + u_2 v_2 = 0. To najczęściej używany fakt tej lekcji: zamienia prostopadłość (np. wysokość, kąt prosty w trójkącie, styczną do okręgu) w jedno równanie. Z niego wynika też znany warunek a1a2=−1a_1 a_2 = -1 dla prostych - prosta y=ax+by = ax + b ma wektor kierunkowy [1,a][1, a], a [1,a1]∘[1,a2]=1+a1a2[1, a_1] \circ [1, a_2] = 1 + a_1 a_2.

Przykład 4. Dla jakich mm wektory u⃗=[m,3]\vec{u} = [m, 3] i v⃗=[m−2,−1]\vec{v} = [m - 2, -1] są prostopadłe?

Krok 1. Równanie. m(m−2)+3⋅(−1)=0m(m - 2) + 3 \cdot (-1) = 0, czyli m2−2m−3=0m^2 - 2m - 3 = 0.

Krok 2. Rozwiązanie. (m−3)(m+1)=0(m - 3)(m + 1) = 0, więc m=3m = 3 albo m=−1m = -1.

Krok 3. Kontrola. Dla m=3m = 3: [3,3]∘[1,−1]=3−3=0[3, 3] \circ [1, -1] = 3 - 3 = 0. Dla m=−1m = -1: [−1,3]∘[−3,−1]=3−3=0[-1, 3] \circ [-3, -1] = 3 - 3 = 0.

Odpowiedź. m=3m = 3 lub m=−1m = -1.

Kąty trójkąta ze współrzędnych wierzchołków

Kąt przy wierzchołku AA trójkąta ABCABC to kąt między wektorami AB→\overrightarrow{AB} i AC→\overrightarrow{AC} - oba zaczepione w AA. Gdyby wziąć AB→\overrightarrow{AB} i BC→\overrightarrow{BC}, wyszedłby kąt zewnętrzny trójkąta, a nie wewnętrzny.

Przykład 5. Oblicz kąty trójkąta o wierzchołkach A=(0,0)A = (0, 0), B=(6,0)B = (6, 0), C=(2,4)C = (2, 4).

Krok 1. Kąt przy AA. AB→=[6,0]\overrightarrow{AB} = [6, 0], AC→=[2,4]\overrightarrow{AC} = [2, 4]:

cos⁡∠A=126⋅20=12125=15⟹∠A≈63,43∘.\cos\angle A = \frac{12}{6 \cdot \sqrt{20}} = \frac{12}{12\sqrt{5}} = \frac{1}{\sqrt{5}} \quad\Longrightarrow\quad \angle A \approx 63{,}43^\circ.

Krok 2. Kąt przy BB. BA→=[−6,0]\overrightarrow{BA} = [-6, 0], BC→=[−4,4]\overrightarrow{BC} = [-4, 4]:

cos⁡∠B=246⋅42=12⟹∠B=45∘.\cos\angle B = \frac{24}{6 \cdot 4\sqrt{2}} = \frac{1}{\sqrt{2}} \quad\Longrightarrow\quad \angle B = 45^\circ.

Krok 3. Kąt przy CC - liczymy osobno, żeby mieć kontrolę. CA→=[−2,−4]\overrightarrow{CA} = [-2, -4], CB→=[4,−4]\overrightarrow{CB} = [4, -4]:

cos⁡∠C=−8+1620⋅42=8810=110⟹∠C≈71,57∘.\cos\angle C = \frac{-8 + 16}{\sqrt{20} \cdot 4\sqrt{2}} = \frac{8}{8\sqrt{10}} = \frac{1}{\sqrt{10}} \quad\Longrightarrow\quad \angle C \approx 71{,}57^\circ.

Suma: 63,43∘+45∘+71,57∘=180∘63{,}43^\circ + 45^\circ + 71{,}57^\circ = 180^\circ - rachunki się zgadzają.

2 4 6 2 4 0 A B C 63,43° 45° 71,57° x y
Kąt przy A to kąt między wektorami AB i AC zaczepionymi w A. W trójkącie A(0, 0), B(6, 0), C(2, 4) kąty mają około 63,43°, 45° i 71,57°.
WierzchołekWektoryIloczyn skalarnycosKąt
AAB = [6, 0], AC = [2, 4]121/√5 ≈ 0,4472≈ 63,43°
BBA = [−6, 0], BC = [−4, 4]241/√2 ≈ 0,707145°
CCA = [−2, −4], CB = [4, −4]81/√10 ≈ 0,3162≈ 71,57°

Odpowiedź. ∠A≈63,43∘\angle A \approx 63{,}43^\circ, ∠B=45∘\angle B = 45^\circ, ∠C≈71,57∘\angle C \approx 71{,}57^\circ - trójkąt jest ostrokątny (wszystkie iloczyny skalarne dodatnie).

Iloczyn skalarny bez współrzędnych

Gdy znamy tylko długości wektorów i kąt między nimi, korzystamy z definicji u⃗∘v⃗=∣u⃗∣ ∣v⃗∣cos⁡α\vec{u} \circ \vec{v} = |\vec{u}|\,|\vec{v}|\cos\alpha i z własności w⃗∘w⃗=∣w⃗∣2\vec{w} \circ \vec{w} = |\vec{w}|^2. Tak liczy się długość sumy lub różnicy wektorów.

Przykład 6. ∣u⃗∣=3|\vec{u}| = 3, ∣v⃗∣=4|\vec{v}| = 4, a kąt między wektorami ma 120∘120^\circ. Oblicz u⃗∘v⃗\vec{u} \circ \vec{v} i ∣u⃗+v⃗∣|\vec{u} + \vec{v}|.

Krok 1. Iloczyn skalarny. u⃗∘v⃗=3⋅4⋅cos⁡120∘=12⋅(−12)=−6\vec{u} \circ \vec{v} = 3 \cdot 4 \cdot \cos 120^\circ = 12 \cdot \left(-\frac{1}{2}\right) = -6.

Krok 2. Kwadrat długości sumy. Rozpisujemy jak wzór skróconego mnożenia:

∣u⃗+v⃗∣2=(u⃗+v⃗)∘(u⃗+v⃗)=∣u⃗∣2+2 u⃗∘v⃗+∣v⃗∣2=9−12+16=13.|\vec{u} + \vec{v}|^2 = (\vec{u} + \vec{v}) \circ (\vec{u} + \vec{v}) = |\vec{u}|^2 + 2\,\vec{u} \circ \vec{v} + |\vec{v}|^2 = 9 - 12 + 16 = 13.

Odpowiedź. u⃗∘v⃗=−6\vec{u} \circ \vec{v} = -6, ∣u⃗+v⃗∣=13|\vec{u} + \vec{v}| = \sqrt{13}.

Rzut wektora na kierunek drugiego wektora

Iloczyn skalarny ma prosty sens geometryczny: u⃗∘v⃗\vec{u} \circ \vec{v} to długość wektora v⃗\vec{v} razy (ze znakiem) długość rzutu wektora u⃗\vec{u} na kierunek v⃗\vec{v}. Stąd

długosˊcˊ rzutu u⃗ na v⃗=∣u⃗∘v⃗∣∣v⃗∣,rzut=u⃗∘v⃗∣v⃗∣2 v⃗.\text{długość rzutu } \vec{u} \text{ na } \vec{v} = \frac{|\vec{u} \circ \vec{v}|}{|\vec{v}|}, \qquad \text{rzut} = \frac{\vec{u} \circ \vec{v}}{|\vec{v}|^2}\,\vec{v}.

Przykład 7. Wyznacz rzut wektora u⃗=[5,1]\vec{u} = [5, 1] na kierunek wektora v⃗=[3,4]\vec{v} = [3, 4].

u⃗∘v⃗=15+4=19\vec{u} \circ \vec{v} = 15 + 4 = 19 i ∣v⃗∣=5|\vec{v}| = 5, więc długość rzutu to 195=3,8\frac{19}{5} = 3{,}8, a sam rzut to 1925[3,4]=[2,28; 3,04]\frac{19}{25}[3, 4] = [2{,}28;\ 3{,}04]. Kontrola: u⃗−rzut=[2,72; −2,04]\vec{u} - \text{rzut} = [2{,}72;\ -2{,}04] i [2,72; −2,04]∘[3,4]=8,16−8,16=0[2{,}72;\ -2{,}04] \circ [3, 4] = 8{,}16 - 8{,}16 = 0 - różnica jest prostopadła do v⃗\vec{v}, jak powinna.

1 3 5 1 2 3 4 0 u v rzut = 3,8 x y
Rzut wektora u = [5, 1] na kierunek v = [3, 4] ma długość 19/5 = 3,8. Odcinek przerywany jest prostopadły do v.

Ta sama idea stoi za rzutem prostokątnym punktu na prostą i za wzorem na odległość punktu od prostej.

Zadanie z parametrem: kiedy kąt jest ostry

Warunek „iloczyn skalarny dodatni” to jeszcze nie „kąt ostry”: dla wektorów równoległych o zgodnych zwrotach iloczyn też jest dodatni, a kąt wynosi 0∘0^\circ. Analogicznie iloczyn ujemny daje kąt rozwarty albo 180∘180^\circ.

Przykład 8. Dla jakich mm kąt między wektorami u⃗=[m,2]\vec{u} = [m, 2] i v⃗=[3,m−1]\vec{v} = [3, m - 1] jest ostry, a dla jakich rozwarty?

Krok 1. Iloczyn skalarny. u⃗∘v⃗=3m+2(m−1)=5m−2\vec{u} \circ \vec{v} = 3m + 2(m - 1) = 5m - 2. Jest dodatni dla m>25m > \frac{2}{5}, ujemny dla m<25m < \frac{2}{5}, a dla m=25m = \frac{2}{5} wektory są prostopadłe.

Krok 2. Wektory równoległe. m(m−1)−2⋅3=0m(m - 1) - 2 \cdot 3 = 0, czyli m2−m−6=0m^2 - m - 6 = 0, skąd m=3m = 3 lub m=−2m = -2. Dla m=3m = 3: u⃗=v⃗=[3,2]\vec{u} = \vec{v} = [3, 2] - kąt 0∘0^\circ. Dla m=−2m = -2: u⃗=[−2,2]\vec{u} = [-2, 2], v⃗=[3,−3]\vec{v} = [3, -3] - zwroty przeciwne, kąt 180∘180^\circ.

Krok 3. Wnioski. Kąt ostry: m>25m > \frac{2}{5} i m≠3m \ne 3. Kąt rozwarty: m<25m < \frac{2}{5} i m≠−2m \ne -2.

Odpowiedź. Ostry dla m∈(25,3)∪(3,∞)m \in \left(\frac{2}{5}, 3\right) \cup (3, \infty), rozwarty dla m∈(−∞,−2)∪(−2,25)m \in (-\infty, -2) \cup \left(-2, \frac{2}{5}\right).

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obliczyć iloczyn skalarny wektorów? Pomnóż pierwsze współrzędne, pomnóż drugie i dodaj wyniki: [u1,u2]∘[v1,v2]=u1v1+u2v2[u_1, u_2] \circ [v_1, v_2] = u_1 v_1 + u_2 v_2. Jeśli znasz długości i kąt, użyj wzoru ∣u⃗∣ ∣v⃗∣cos⁡α|\vec{u}|\,|\vec{v}|\cos\alpha.

Jak obliczyć kąt między wektorami? Podziel iloczyn skalarny przez iloczyn długości wektorów - dostaniesz cos⁡α\cos\alpha. Kąt odczytaj z tablic albo z wartości szczególnych; należy do przedziału od 0∘0^\circ do 180∘180^\circ.

Kiedy wektory są prostopadłe? Gdy ich iloczyn skalarny jest równy zeru: u1v1+u2v2=0u_1 v_1 + u_2 v_2 = 0. Na przykład [2,3][2, 3] i [3,−2][3, -2] są prostopadłe, bo 6−6=06 - 6 = 0.

Co oznacza ujemny iloczyn skalarny? Że kąt między wektorami jest rozwarty (albo równy 180∘180^\circ, gdy wektory są przeciwnie skierowane). Iloczyn dodatni oznacza kąt ostry albo 0∘0^\circ.

Czy iloczyn skalarny jest wektorem? Nie, to liczba. Wektorem jest za to iloczyn wektora przez liczbę, np. 3 [1,2]=[3,6]3\,[1, 2] = [3, 6].

Jak obliczyć kąty trójkąta, znając współrzędne wierzchołków? Dla każdego wierzchołka weź dwa wektory zaczepione w tym wierzchołku i prowadzące do pozostałych dwóch, oblicz cosinus kąta między nimi i odczytaj kąt. Suma trzech kątów musi wyjść 180∘180^\circ.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też