Przejdź do treści

Kąt między prostymi - wzór z tangensem i z wektorów normalnych

Klasa 3 liceum i technikum

Kąt między prostymi i prosta z wektora

Prosta przez punkt P=(x0,y0)P = (x_0, y_0) prostopadła do wektora n⃗=[A,B]\vec{n} = [A, B] (wektora normalnego):

A(x−x0)+B(y−y0)=0A(x - x_0) + B(y - y_0) = 0

Prosta przez punkt P=(x0,y0)P = (x_0, y_0) równoległa do wektora u⃗=[p,q]\vec{u} = [p, q] (wektora kierunkowego):

q(x−x0)−p(y−y0)=0q(x - x_0) - p(y - y_0) = 0

Kąt φ\varphi między prostymi y=a1x+b1y = a_1x + b_1 i y=a2x+b2y = a_2x + b_2 (gdy a1a2≠−1a_1a_2 \ne -1):

tg⁡φ=∣a1−a21+a1a2∣\operatorname{tg} \varphi = \left| \frac{a_1 - a_2}{1 + a_1 a_2} \right|

Kąt φ\varphi między prostymi A1x+B1y+C1=0A_1x + B_1y + C_1 = 0 i A2x+B2y+C2=0A_2x + B_2y + C_2 = 0 (działa zawsze, także dla prostych pionowych):

cos⁡φ=∣A1A2+B1B2∣A12+B12⋅A22+B22\cos \varphi = \frac{|A_1A_2 + B_1B_2|}{\sqrt{A_1^2 + B_1^2} \cdot \sqrt{A_2^2 + B_2^2}}

Kąt między prostymi spełnia zawsze 0∘≤φ≤90∘0^\circ \le \varphi \le 90^\circ.

Kąt między dwiema przecinającymi się prostymi to mniejszy z dwóch kątów, jakie tworzą one w punkcie przecięcia - zawsze ostry albo prosty, czyli z przedziału od 0∘0^\circ do 90∘90^\circ. Dla prostych w postaci kierunkowej liczymy go ze wzoru tg⁡φ=∣a1−a21+a1a2∣\operatorname{tg} \varphi = \left|\frac{a_1 - a_2}{1 + a_1a_2}\right|, a dla prostych w postaci ogólnej - z cosinusa kąta między ich wektorami normalnymi. Prostym równoległym przypisujemy kąt 0∘0^\circ, prostopadłym - 90∘90^\circ.

W klasie 2 sprawdzaliśmy tylko dwa szczególne przypadki: czy proste są równoległe lub prostopadłe (a1=a2a_1 = a_2 albo a1a2=−1a_1a_2 = -1) oraz jak to samo wyczytać z równania ogólnego, gdzie wektor [A,B][A, B] jest prostopadły do prostej. Teraz idziemy dalej: liczymy dowolny kąt między prostymi i budujemy proste z wektorów. Narzędziem jest iloczyn skalarny i kąt między wektorami z poprzedniej lekcji.

Prosta z wektora normalnego i z wektora kierunkowego

Wektor n⃗=[A,B]\vec{n} = [A, B] jest wektorem normalnym prostej, jeśli jest do niej prostopadły. Punkt X=(x,y)X = (x, y) leży na prostej przechodzącej przez P=(x0,y0)P = (x_0, y_0) dokładnie wtedy, gdy wektor PX→=[x−x0, y−y0]\overrightarrow{PX} = [x - x_0,\ y - y_0] jest prostopadły do n⃗\vec{n}, czyli ich iloczyn skalarny jest równy zeru:

n⃗∘PX→=A(x−x0)+B(y−y0)=0.\vec{n} \circ \overrightarrow{PX} = A(x - x_0) + B(y - y_0) = 0.

Po wymnożeniu wychodzi zwykła postać ogólna Ax+By+C=0Ax + By + C = 0 - stąd wniosek, że współczynniki przy xx i yy to współrzędne wektora normalnego.

Wektor kierunkowy u⃗=[p,q]\vec{u} = [p, q] leży wzdłuż prostej. Wektor [q,−p][q, -p] jest do niego prostopadły (p⋅q+q⋅(−p)=0p \cdot q + q \cdot (-p) = 0), więc jest wektorem normalnym - i dostajemy wzór q(x−x0)−p(y−y0)=0q(x - x_0) - p(y - y_0) = 0.

Przykład 1. Wyznacz prostą przechodzącą przez P=(2,−1)P = (2, -1) i prostopadłą do wektora n⃗=[3,4]\vec{n} = [3, 4].

3(x−2)+4(y+1)=0⟹3x+4y−2=0.3(x - 2) + 4(y + 1) = 0 \quad\Longrightarrow\quad 3x + 4y - 2 = 0.

Kontrola: 3⋅2+4⋅(−1)−2=03 \cdot 2 + 4 \cdot (-1) - 2 = 0 - punkt PP leży na prostej.

Przykład 2. Wyznacz prostą przechodzącą przez P=(−1,3)P = (-1, 3) i równoległą do wektora u⃗=[2,5]\vec{u} = [2, 5].

Krok 1. Wektor normalny. Zamieniamy współrzędne miejscami i zmieniamy jeden znak: n⃗=[5,−2]\vec{n} = [5, -2]. Kontrola: u⃗∘n⃗=2⋅5+5⋅(−2)=0\vec{u} \circ \vec{n} = 2 \cdot 5 + 5 \cdot (-2) = 0.

Krok 2. Równanie.

5(x+1)−2(y−3)=0⟹5x−2y+11=0.5(x + 1) - 2(y - 3) = 0 \quad\Longrightarrow\quad 5x - 2y + 11 = 0.

Współczynnik kierunkowy tej prostej to 52\frac{5}{2} - dokładnie qp\frac{q}{p} z wektora kierunkowego. Tak jest zawsze, gdy p≠0p \ne 0: wektor [p,q][p, q] „idzie” o pp w prawo i o qq w górę. Wektor [1,a][1, a] jest więc wektorem kierunkowym prostej y=ax+by = ax + b.

Kąt między prostymi - wzór z tangensem

Niech proste y=a1x+b1y = a_1x + b_1 i y=a2x+b2y = a_2x + b_2 mają kąty nachylenia α1\alpha_1 i α2\alpha_2, czyli a1=tg⁡α1a_1 = \operatorname{tg} \alpha_1 i a2=tg⁡α2a_2 = \operatorname{tg} \alpha_2. Kąt między nimi to różnica kątów nachylenia α1−α2\alpha_1 - \alpha_2 (albo jej dopełnienie do 180∘180^\circ). Ze wzoru na tangens różnicy:

tg⁡(α1−α2)=tg⁡α1−tg⁡α21+tg⁡α1tg⁡α2=a1−a21+a1a2.\operatorname{tg}(\alpha_1 - \alpha_2) = \frac{\operatorname{tg} \alpha_1 - \operatorname{tg} \alpha_2}{1 + \operatorname{tg} \alpha_1 \operatorname{tg} \alpha_2} = \frac{a_1 - a_2}{1 + a_1a_2}.

Wartość bezwzględna wybiera kąt ostry: gdy ułamek wyjdzie ujemny, różnica kątów nachylenia jest rozwarta, a kąt między prostymi to jej dopełnienie do 180∘180^\circ - o tangensie przeciwnego znaku. Gdy 1+a1a2=01 + a_1a_2 = 0, wzoru nie da się użyć, ale wtedy proste są prostopadłe (φ=90∘\varphi = 90^\circ).

Przykład 3. Oblicz kąt między prostymi y=3x−1y = 3x - 1 i y=−2x+4y = -2x + 4.

tg⁡φ=∣3−(−2)1+3⋅(−2)∣=∣5−5∣=1⟹φ=45∘.\operatorname{tg} \varphi = \left| \frac{3 - (-2)}{1 + 3 \cdot (-2)} \right| = \left| \frac{5}{-5} \right| = 1 \quad\Longrightarrow\quad \varphi = 45^\circ.

Proste przecinają się w punkcie S=(1,2)S = (1, 2): 3x−1=−2x+43x - 1 = -2x + 4 daje x=1x = 1.

S(1, 2) φ = 45° y = 3x − 1 y = −2x + 4 −2 −1 1 2 3 −1 2 4 x y
Proste y = 3x − 1 i y = −2x + 4 przecinają się w punkcie S(1, 2) pod kątem 45°. Drugi kąt w tym punkcie ma 135° - kątem między prostymi jest mniejszy z nich.

Najczęściej spotykane wartości warto rozpoznawać od razu:

tg φcos φkąt φ
010° (proste równoległe)
√3/3√3/230°
1√2/245°
√31/260°
nie istnieje (1 + a₁a₂ = 0)090° (proste prostopadłe)

Kąt między prostymi w postaci ogólnej - wzór z cosinusem

Wzór z tangensem zawodzi, gdy jedna z prostych jest pionowa - nie ma ona współczynnika kierunkowego. Wtedy korzystamy z wektorów normalnych n1⃗=[A1,B1]\vec{n_1} = [A_1, B_1] i n2⃗=[A2,B2]\vec{n_2} = [A_2, B_2]. Kąt między prostymi jest równy kątowi między ich wektorami normalnymi albo jego dopełnieniu do 180∘180^\circ (obie proste obracamy o ten sam kąt prosty). Ze wzoru na cosinus kąta między wektorami, z wartością bezwzględną wybierającą kąt ostry:

cos⁡φ=∣A1A2+B1B2∣A12+B12⋅A22+B22.\cos \varphi = \frac{|A_1A_2 + B_1B_2|}{\sqrt{A_1^2 + B_1^2} \cdot \sqrt{A_2^2 + B_2^2}}.

Przykład 4. Oblicz kąt między prostymi x−2=0x - 2 = 0 i 3x−y+1=0\sqrt{3}x - y + 1 = 0.

Krok 1. Wektory normalne. n1⃗=[1,0]\vec{n_1} = [1, 0], n2⃗=[3,−1]\vec{n_2} = [\sqrt{3}, -1].

Krok 2. Cosinus.

cos⁡φ=∣1⋅3+0⋅(−1)∣1⋅3+1=32⟹φ=30∘.\cos \varphi = \frac{|1 \cdot \sqrt{3} + 0 \cdot (-1)|}{1 \cdot \sqrt{3 + 1}} = \frac{\sqrt{3}}{2} \quad\Longrightarrow\quad \varphi = 30^\circ.

Kontrola: druga prosta to y=3x+1y = \sqrt{3}x + 1, nachylona do osi OXOX pod kątem 60∘60^\circ, więc z prostą pionową tworzy kąt 90∘−60∘=30∘90^\circ - 60^\circ = 30^\circ.

Przykład 4a - po co wartość bezwzględna. Dla prostych 2x+3y−1=02x + 3y - 1 = 0 i x−5y+2=0x - 5y + 2 = 0 iloczyn skalarny wektorów normalnych to 2⋅1+3⋅(−5)=−132 \cdot 1 + 3 \cdot (-5) = -13. Bez wartości bezwzględnej:

cos⁡ψ=−1313⋅26=−13132=−22,ψ=135∘.\cos \psi = \frac{-13}{\sqrt{13} \cdot \sqrt{26}} = \frac{-13}{13\sqrt{2}} = -\frac{\sqrt{2}}{2}, \qquad \psi = 135^\circ.

To kąt między wektorami normalnymi, a nie między prostymi. Kąt między prostymi to 180∘−135∘=45∘180^\circ - 135^\circ = 45^\circ - i właśnie to daje wzór z modułem.

Prosta przechodząca przez punkt pod danym kątem do prostej

Gdy szukamy prostej tworzącej z daną prostą kąt φ\varphi, wartość bezwzględna we wzorze daje dwa równania - i zwykle dwie proste, symetryczne względem danej.

Przykład 5. Wyznacz równania prostych przechodzących przez punkt P=(1,2)P = (1, 2), które tworzą z prostą y=2x+1y = 2x + 1 kąt 45∘45^\circ.

Krok 1. Równanie na współczynnik. Szukana prosta ma postać y=ax+by = ax + b. Z warunku tg⁡45∘=1\operatorname{tg} 45^\circ = 1:

∣a−21+2a∣=1.\left| \frac{a - 2}{1 + 2a} \right| = 1.

Krok 2. Dwa przypadki.

a−2=1+2a  ⇒  a=−3,a−2=−(1+2a)  ⇒  3a=1  ⇒  a=13.a - 2 = 1 + 2a \;\Rightarrow\; a = -3, \qquad a - 2 = -(1 + 2a) \;\Rightarrow\; 3a = 1 \;\Rightarrow\; a = \frac{1}{3}.

Krok 3. Wyraz wolny z punktu PP. Dla a=−3a = -3: 2=−3+b2 = -3 + b, więc b=5b = 5. Dla a=13a = \frac{1}{3}: 2=13+b2 = \frac{1}{3} + b, więc b=53b = \frac{5}{3}.

Odpowiedź: y=−3x+5y = -3x + 5 oraz y=13x+53y = \frac{1}{3}x + \frac{5}{3}.

P y = 2x + 1 y = −3x + 5 y = ⅓x + 5/3 −2 2 4 −1 2 4 x y
Przez punkt P(1, 2) przechodzą dwie proste nachylone do prostej y = 2x + 1 pod kątem 45°: y = −3x + 5 i y = ⅓x + 5/3. Są one do siebie prostopadłe.

Obie znalezione proste są do siebie prostopadłe: −3⋅13=−1-3 \cdot \frac{1}{3} = -1. To nie przypadek - dwie proste tworzące z daną prostą kąt 45∘45^\circ różnią się kierunkiem o 2⋅45∘=90∘2 \cdot 45^\circ = 90^\circ. Gdyby szukana prosta mogła być pionowa, trzeba by ją sprawdzić osobno (wzór z tangensem jej nie „widzi”); tu prosta x=1x = 1 tworzy z y=2x+1y = 2x + 1 kąt 90∘−arctg⁡2≈26,57∘90^\circ - \operatorname{arctg} 2 \approx 26{,}57^\circ, więc nie spełnia warunku.

Kąty trójkąta z równań jego boków

Gdy znamy równania prostych, w których leżą boki trójkąta, kąty liczymy parami prostych. Uwaga: wzór daje kąt ostry między prostymi, a kąt trójkąta może być rozwarty. Rozstrzyga iloczyn skalarny wektorów wychodzących z wierzchołka (ujemny - kąt rozwarty) albo suma kątów równa 180∘180^\circ.

Przykład 6. Boki trójkąta ABCABC leżą na prostych AB ⁣:x−2y=0AB\colon x - 2y = 0, BC ⁣:x+y−12=0BC\colon x + y - 12 = 0 i AC ⁣:3x−y=0AC\colon 3x - y = 0. Oblicz kąty trójkąta.

Krok 1. Współczynniki kierunkowe. AB ⁣:y=12xAB\colon y = \frac{1}{2}x, BC ⁣:y=−x+12BC\colon y = -x + 12, AC ⁣:y=3xAC\colon y = 3x, czyli aAB=12a_{AB} = \frac{1}{2}, aBC=−1a_{BC} = -1, aAC=3a_{AC} = 3.

Krok 2. Wierzchołki. Z układów równań par prostych: A=(0,0)A = (0, 0), B=(8,4)B = (8, 4), C=(3,9)C = (3, 9).

Krok 3. Kąty między prostymi.

przy A ⁣: tg⁡φA=∣12−31+32∣=1,przy B ⁣: tg⁡φB=∣12+11−12∣=3,przy C ⁣: tg⁡φC=∣3+11−3∣=2.\text{przy } A\colon\ \operatorname{tg} \varphi_A = \left| \frac{\frac{1}{2} - 3}{1 + \frac{3}{2}} \right| = 1, \qquad \text{przy } B\colon\ \operatorname{tg} \varphi_B = \left| \frac{\frac{1}{2} + 1}{1 - \frac{1}{2}} \right| = 3, \qquad \text{przy } C\colon\ \operatorname{tg} \varphi_C = \left| \frac{3 + 1}{1 - 3} \right| = 2.

Krok 4. Czy któryś kąt trójkąta jest rozwarty? φA=45∘\varphi_A = 45^\circ, φB=arctg⁡3≈71,57∘\varphi_B = \operatorname{arctg} 3 \approx 71{,}57^\circ, φC=arctg⁡2≈63,43∘\varphi_C = \operatorname{arctg} 2 \approx 63{,}43^\circ. Suma to 180∘180^\circ, więc wszystkie trzy kąty ostre są kątami trójkąta. (Gdyby suma wyszła mniejsza, jeden kąt trójkąta byłby rozwarty, równy 180∘−φ180^\circ - \varphi.)

A B C 45° arctg 3 arctg 2 2 4 6 8 2 4 6 8 x y
Trójkąt A(0, 0), B(8, 4), C(3, 9): kąt przy A ma 45°, przy B - arctg 3 ≈ 71,57°, przy C - arctg 2 ≈ 63,43°.

Odpowiedź: ∢A=45∘\sphericalangle A = 45^\circ, ∢B=arctg⁡3≈71,57∘\sphericalangle B = \operatorname{arctg} 3 \approx 71{,}57^\circ, ∢C=arctg⁡2≈63,43∘\sphericalangle C = \operatorname{arctg} 2 \approx 63{,}43^\circ.

Kontrola wektorami: AB→=[8,4]\overrightarrow{AB} = [8, 4], AC→=[3,9]\overrightarrow{AC} = [3, 9], cos⁡∢A=24+3680⋅90=60602=22\cos \sphericalangle A = \frac{24 + 36}{\sqrt{80} \cdot \sqrt{90}} = \frac{60}{60\sqrt{2}} = \frac{\sqrt{2}}{2} - zgadza się.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obliczyć kąt między prostymi? Dla prostych y=a1x+b1y = a_1x + b_1 i y=a2x+b2y = a_2x + b_2 policz tg⁡φ=∣a1−a21+a1a2∣\operatorname{tg} \varphi = \left|\frac{a_1 - a_2}{1 + a_1a_2}\right| i odczytaj kąt (z tabeli albo jako arctg⁡\operatorname{arctg}). Gdy 1+a1a2=01 + a_1a_2 = 0, proste są prostopadłe, a gdy a1=a2a_1 = a_2 - równoległe (kąt 0∘0^\circ).

Jak obliczyć kąt między prostymi w postaci ogólnej? Weź wektory normalne [A1,B1][A_1, B_1] i [A2,B2][A_2, B_2] i policz cos⁡φ=∣A1A2+B1B2∣A12+B12A22+B22\cos \varphi = \frac{|A_1A_2 + B_1B_2|}{\sqrt{A_1^2 + B_1^2}\sqrt{A_2^2 + B_2^2}}. Ten wzór działa też dla prostych pionowych.

Czy kąt między prostymi może być rozwarty? Nie. Dwie przecinające się proste tworzą dwie pary kątów wierzchołkowych: φ\varphi i 180∘−φ180^\circ - \varphi. Kątem między prostymi nazywamy mniejszy z nich, więc 0∘≤φ≤90∘0^\circ \le \varphi \le 90^\circ. Rozwarty może być natomiast kąt między wektorami albo kąt trójkąta.

Jaki jest kąt między prostymi równoległymi? Przyjmuje się, że 0∘0^\circ. We wzorze z tangensem a1=a2a_1 = a_2 daje tg⁡φ=0\operatorname{tg} \varphi = 0, a we wzorze z cosinusem cos⁡φ=1\cos \varphi = 1.

Co to jest wektor normalny prostej? To każdy niezerowy wektor prostopadły do prostej. Dla prostej Ax+By+C=0Ax + By + C = 0 jest nim [A,B][A, B] (i każda jego niezerowa wielokrotność).

Jak napisać równanie prostej, mając punkt i wektor kierunkowy? Dla punktu (x0,y0)(x_0, y_0) i wektora [p,q][p, q]: q(x−x0)−p(y−y0)=0q(x - x_0) - p(y - y_0) = 0. Na przykład przez (−1,3)(-1, 3) z wektorem [2,5][2, 5]: 5(x+1)−2(y−3)=05(x + 1) - 2(y - 3) = 0, czyli 5x−2y+11=05x - 2y + 11 = 0.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też