Przejdź do treści

Funkcja złożona i jej pochodna - reguła łańcuchowa krok po kroku

Klasa 3 liceum i technikum

Funkcja złożona i reguła łańcuchowa

(g∘f)(x)=g(f(x))Dg∘f={x∈Df:f(x)∈Dg}(g \circ f)(x) = g\big(f(x)\big) \qquad D_{g \circ f} = \{x \in D_f : f(x) \in D_g\}

(g(f(x)))′=g′(f(x))⋅f′(x)\Big(g\big(f(x)\big)\Big)' = g'\big(f(x)\big) \cdot f'(x)

Najczęstsze przypadki:

((f(x))n)′=n(f(x))n−1⋅f′(x)((ax+b)n)′=na(ax+b)n−1\Big(\big(f(x)\big)^n\Big)' = n\big(f(x)\big)^{n - 1} \cdot f'(x) \qquad \big((ax + b)^n\big)' = n a (ax + b)^{n - 1}

(f(x))′=f′(x)2f(x)(1f(x))′=−f′(x)(f(x))2\left(\sqrt{f(x)}\right)' = \frac{f'(x)}{2\sqrt{f(x)}} \qquad \left(\frac{1}{f(x)}\right)' = -\frac{f'(x)}{\big(f(x)\big)^2}

Funkcja złożona g∘fg \circ f to funkcja, która liczbie xx przypisuje g(f(x))g\big(f(x)\big): najpierw działa funkcja wewnętrzna ff, a na jej wynik - funkcja zewnętrzna gg. Pochodna funkcji złożonej to pochodna funkcji zewnętrznej, obliczona w punkcie f(x)f(x), pomnożona przez pochodną funkcji wewnętrznej (reguła łańcuchowa).

To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej - funkcja pochodna - poznaliśmy wzory na pochodną potęgi, sumy, iloczynu i ilorazu. Nie wystarczą one jednak do wygodnego zróżniczkowania (2x−1)5(2x - 1)^5 czy x2+4\sqrt{x^2 + 4}. Do tego służy reguła łańcuchowa.

Składanie funkcji - kolejność ma znaczenie

Weźmy f(x)=2x−1f(x) = 2x - 1 oraz g(x)=x2g(x) = x^2. Złożyć je można na dwa sposoby:

g(f(x))=(2x−1)2,f(g(x))=2x2−1.g\big(f(x)\big) = (2x - 1)^2, \qquad f\big(g(x)\big) = 2x^2 - 1.

W pierwszym przypadku najpierw mnożymy przez 22 i odejmujemy 11, a dopiero potem podnosimy do kwadratu. W drugim - odwrotnie. Wyniki są różne:

x−1012
f(x) = 2x − 1−3−113
g(f(x)) = (2x − 1)²9119
g(x) = x²1014
f(g(x)) = 2x² − 11−117

Składanie funkcji nie jest przemienne: g∘f≠f∘gg \circ f \ne f \circ g. Znasz już jeden ważny przykład złożenia - przesunięcie wykresu wzdłuż osi Ox: wykres y=f(x−3)y = f(x - 3) powstaje, gdy funkcję ff złożymy z funkcją wewnętrzną x−3x - 3.

Dziedzina funkcji złożonej

Liczba xx należy do dziedziny złożenia g∘fg \circ f, gdy spełnia dwa warunki: należy do dziedziny funkcji wewnętrznej ff oraz wartość f(x)f(x) należy do dziedziny funkcji zewnętrznej gg.

Przykład 1. Wyznacz dziedzinę funkcji h(x)=4−x2h(x) = \sqrt{4 - x^2}.

Krok 1. Funkcja wewnętrzna f(x)=4−x2f(x) = 4 - x^2 jest określona dla każdego xx, zewnętrzna g(u)=ug(u) = \sqrt{u} - dla u≥0u \geq 0.

Krok 2. Warunek 4−x2≥04 - x^2 \geq 0, czyli x2≤4x^2 \leq 4, daje −2≤x≤2-2 \leq x \leq 2.

Odpowiedź. Dh=⟨−2; 2⟩D_h = \langle -2;\ 2\rangle.

Przykład 2. Wyznacz dziedzinę złożenia g(f(x))g\big(f(x)\big), gdzie f(x)=x2−9f(x) = x^2 - 9 i g(u)=1ug(u) = \frac{1}{u}.

Krok 1. g(f(x))=1x2−9g\big(f(x)\big) = \frac{1}{x^2 - 9}, a gg wymaga u≠0u \ne 0.

Krok 2. x2−9≠0x^2 - 9 \ne 0, czyli x≠−3x \ne -3 i x≠3x \ne 3.

Odpowiedź. D=R∖{−3, 3}D = \mathbb{R} \setminus \{-3,\ 3\}.

Funkcja wewnętrzna i zewnętrzna - jak je rozpoznać

Żeby policzyć pochodną, trzeba najpierw zobaczyć, z jakich „klocków” zbudowana jest funkcja. Pomaga pytanie: co liczę na samym końcu, gdy wstawiam konkretną liczbę? Ostatnia operacja to funkcja zewnętrzna, wszystko pod nią - wewnętrzna.

Funkcja h(x)Wewnętrzna u = f(x)Zewnętrzna g(u)
(3x + 1)⁴3x + 1u⁴
√(x² + 5)x² + 5√u
1/(x³ − 2)x³ − 21/u
(√x + 1)³√x + 1u³
√((x² + 1)³)(x² + 1)³√u

W ostatnim wierszu funkcja wewnętrzna sama jest złożeniem - wtedy reguły używamy dwa razy (zob. przykład 6).

Reguła łańcuchowa

xfu = f(x)gy = g(u) wewnętrznazewnętrzna× f′(x)× g′(u) razem: y′ = g′(f(x)) · f′(x)
Funkcja złożona jako dwie maszyny połączone szeregowo: x wchodzi do funkcji wewnętrznej f, jej wynik u do zewnętrznej g. Każda maszyna mnoży tempo zmian przez swoją pochodną, więc y′ = g′(f(x)) · f′(x).

Twierdzenie (pochodna funkcji złożonej). Jeśli funkcja ff ma pochodną w punkcie xx, a funkcja gg ma pochodną w punkcie f(x)f(x), to złożenie g∘fg \circ f ma pochodną w punkcie xx i

(g(f(x)))′=g′(f(x))⋅f′(x).\Big(g\big(f(x)\big)\Big)' = g'\big(f(x)\big) \cdot f'(x).

Skąd ten wzór? Oznaczmy u=f(x)u = f(x) i przyrost funkcji wewnętrznej k=f(x+h)−f(x)k = f(x + h) - f(x). Jeśli k≠0k \ne 0, iloraz różnicowy złożenia rozpisujemy na dwa ułamki:

g(f(x+h))−g(f(x))h=g(u+k)−g(u)k⋅f(x+h)−f(x)h.\frac{g\big(f(x + h)\big) - g\big(f(x)\big)}{h} = \frac{g(u + k) - g(u)}{k} \cdot \frac{f(x + h) - f(x)}{h}.

Gdy h→0h \to 0, także k→0k \to 0 (funkcja ff jest ciągła), więc pierwszy ułamek dąży do g′(u)g'(u), a drugi do f′(x)f'(x). Ścisły dowód musi jeszcze osobno obsłużyć sytuację, w której k=0k = 0 dla dowolnie małych hh, ale wynik jest ten sam.

Intuicja: jeśli uu zmienia się 33 razy szybciej niż xx, a yy zmienia się 22 razy szybciej niż uu, to yy zmienia się 66 razy szybciej niż xx. Tempa zmian się mnożą. W zapisie Leibniza wygląda to jak skracanie ułamków: dydx=dydu⋅dudx\frac{dy}{dx} = \frac{dy}{du} \cdot \frac{du}{dx}.

Schemat liczenia pochodnej funkcji złożonej:

  1. Rozpoznaj funkcję zewnętrzną gg i wewnętrzną ff.
  2. Policz pochodną zewnętrznej, zostawiając w środku funkcję wewnętrzną bez zmian.
  3. Pomnóż przez pochodną funkcji wewnętrznej.
  4. Uprość wynik.

Przykłady krok po kroku

Przykład 3. Oblicz pochodną funkcji f(x)=(2x−1)5f(x) = (2x - 1)^5 oraz f′(1)f'(1).

Krok 1. Zewnętrzna: g(u)=u5g(u) = u^5, g′(u)=5u4g'(u) = 5u^4. Wewnętrzna: u=2x−1u = 2x - 1, u′=2u' = 2.

Krok 2. Reguła łańcuchowa:

f′(x)=5(2x−1)4⋅2=10(2x−1)4.f'(x) = 5(2x - 1)^4 \cdot 2 = 10(2x - 1)^4.

Krok 3. f′(1)=10⋅14=10f'(1) = 10 \cdot 1^4 = 10.

Odpowiedź. f′(x)=10(2x−1)4f'(x) = 10(2x - 1)^4, f′(1)=10f'(1) = 10.

Sprawdzenie na mniejszej potędze. Dla (2x−1)2=4x2−4x+1(2x - 1)^2 = 4x^2 - 4x + 1 bez reguły łańcuchowej dostajemy 8x−48x - 4, a z reguły: 2(2x−1)⋅2=8x−42(2x - 1) \cdot 2 = 8x - 4 - zgadza się. Dla piątej potęgi wymnażanie byłoby długie, a reguła daje wynik od razu.

Przykład 4. Oblicz pochodną funkcji f(x)=x2+4f(x) = \sqrt{x^2 + 4}.

Krok 1. Zewnętrzna: g(u)=ug(u) = \sqrt{u}, g′(u)=12ug'(u) = \frac{1}{2\sqrt{u}}. Wewnętrzna: u=x2+4u = x^2 + 4, u′=2xu' = 2x. Wyrażenie pod pierwiastkiem jest zawsze dodatnie, więc pochodna istnieje dla każdego xx.

Krok 2. Reguła łańcuchowa:

f′(x)=12x2+4⋅2x=xx2+4.f'(x) = \frac{1}{2\sqrt{x^2 + 4}} \cdot 2x = \frac{x}{\sqrt{x^2 + 4}}.

Odpowiedź. f′(x)=xx2+4f'(x) = \frac{x}{\sqrt{x^2 + 4}}. Na przykład f′(0)=0f'(0) = 0 (styczna pozioma w najniższym punkcie wykresu) i f′(5)=53f'(\sqrt{5}) = \frac{\sqrt{5}}{3}.

Tak samo dla y=x2+5y = \sqrt{x^2 + 5} dostajemy y′=xx2+5y' = \frac{x}{\sqrt{x^2 + 5}}, więc w punkcie (2, 3)(2,\ 3) nachylenie stycznej wynosi 23\frac{2}{3}:

−3−2−11234123450 (2, 3)y = √(x² + 5)nachylenie 2/3 xy
Wykres y = √(x² + 5) i styczna w punkcie (2, 3). Z reguły łańcuchowej y′ = x/√(x² + 5), więc w x = 2 nachylenie wynosi 2/3.

Przykład 5. Oblicz pochodną funkcji f(x)=1(x2+1)3f(x) = \dfrac{1}{(x^2 + 1)^3} oraz f′(1)f'(1).

Krok 1. Zapis potęgowy: f(x)=(x2+1)−3f(x) = (x^2 + 1)^{-3}. Zewnętrzna g(u)=u−3g(u) = u^{-3}, g′(u)=−3u−4g'(u) = -3u^{-4}; wewnętrzna u=x2+1u = x^2 + 1, u′=2xu' = 2x.

Krok 2. Reguła łańcuchowa:

f′(x)=−3(x2+1)−4⋅2x=−6x(x2+1)4.f'(x) = -3(x^2 + 1)^{-4} \cdot 2x = -\frac{6x}{(x^2 + 1)^4}.

Krok 3. f′(1)=−624=−616=−38f'(1) = -\frac{6}{2^4} = -\frac{6}{16} = -\frac{3}{8}.

Odpowiedź. f′(x)=−6x(x2+1)4f'(x) = -\frac{6x}{(x^2 + 1)^4}, f′(1)=−38f'(1) = -\frac{3}{8}. Wzór na iloraz też by zadziałał, ale wymagałby różniczkowania (x2+1)3(x^2 + 1)^3 - i tak przez regułę łańcuchową.

Przykład 6. Złożenie trzech funkcji. Oblicz pochodną h(x)=(1+2x+1)3h(x) = \left(1 + \sqrt{2x + 1}\right)^3 oraz h′(4)h'(4).

Krok 1. Rozkład od zewnątrz. Ostatnia operacja to trzecia potęga, pod nią 1+2x+11 + \sqrt{2x + 1}, a w pierwiastku 2x+12x + 1. Mamy więc trzy warstwy: u3u^3, potem 1+w1 + \sqrt{w}, potem w=2x+1w = 2x + 1.

Krok 2. Warstwa zewnętrzna: 3(1+2x+1)23\left(1 + \sqrt{2x + 1}\right)^2.

Krok 3. Warstwa środkowa (pochodna pierwiastka razy pochodna 2x+12x + 1):

(1+2x+1)′=122x+1⋅2=12x+1.\left(1 + \sqrt{2x + 1}\right)' = \frac{1}{2\sqrt{2x + 1}} \cdot 2 = \frac{1}{\sqrt{2x + 1}}.

Krok 4. Mnożymy:

h′(x)=3(1+2x+1)2⋅12x+1=3(1+2x+1)22x+1(x>−12).h'(x) = 3\left(1 + \sqrt{2x + 1}\right)^2 \cdot \frac{1}{\sqrt{2x + 1}} = \frac{3\left(1 + \sqrt{2x + 1}\right)^2}{\sqrt{2x + 1}} \quad \left(x > -\tfrac{1}{2}\right).

Krok 5. Dla x=4x = 4: 9=3\sqrt{9} = 3, więc h′(4)=3⋅423=16h'(4) = \frac{3 \cdot 4^2}{3} = 16.

Odpowiedź. h′(4)=16h'(4) = 16.

Reguła łańcuchowa razem z iloczynem i ilorazem

W zadaniach rzadko występuje sama funkcja złożona. Najpierw ustalamy, jaka operacja jest najbardziej zewnętrzna (iloczyn? iloraz?), a regułę łańcuchową stosujemy wewnątrz.

Przykład 7 (iloczyn). Oblicz pochodną f(x)=x(x2+2)3f(x) = x(x^2 + 2)^3 oraz f′(1)f'(1).

Krok 1. To iloczyn u=xu = x i v=(x2+2)3v = (x^2 + 2)^3. Pochodna vv z reguły łańcuchowej: v′=3(x2+2)2⋅2x=6x(x2+2)2v' = 3(x^2 + 2)^2 \cdot 2x = 6x(x^2 + 2)^2.

Krok 2. Wzór na iloczyn:

f′(x)=1⋅(x2+2)3+x⋅6x(x2+2)2.f'(x) = 1 \cdot (x^2 + 2)^3 + x \cdot 6x(x^2 + 2)^2.

Krok 3. Wyłączamy wspólny czynnik (x2+2)2(x^2 + 2)^2:

f′(x)=(x2+2)2(x2+2+6x2)=(x2+2)2(7x2+2).f'(x) = (x^2 + 2)^2\big(x^2 + 2 + 6x^2\big) = (x^2 + 2)^2(7x^2 + 2).

Krok 4. f′(1)=32⋅9=81f'(1) = 3^2 \cdot 9 = 81.

Odpowiedź. f′(x)=(x2+2)2(7x2+2)f'(x) = (x^2 + 2)^2(7x^2 + 2), f′(1)=81f'(1) = 81. Wyłączanie wspólnego czynnika zamiast wymnażania to dobry nawyk - postać iloczynowa od razu pokazuje znak pochodnej.

Przykład 8 (iloraz). Oblicz pochodną f(x)=xx2+1f(x) = \dfrac{x}{\sqrt{x^2 + 1}} oraz f′(0)f'(0).

Krok 1. Wzór na iloraz z u=xu = x, u′=1u' = 1 oraz v=x2+1v = \sqrt{x^2 + 1}, v′=xx2+1v' = \frac{x}{\sqrt{x^2 + 1}} (jak w przykładzie 4):

f′(x)=x2+1−x⋅xx2+1x2+1.f'(x) = \frac{\sqrt{x^2 + 1} - x \cdot \frac{x}{\sqrt{x^2 + 1}}}{x^2 + 1}.

Krok 2. Mnożymy licznik i mianownik przez x2+1\sqrt{x^2 + 1}:

f′(x)=x2+1−x2(x2+1)x2+1=1(x2+1)x2+1.f'(x) = \frac{x^2 + 1 - x^2}{(x^2 + 1)\sqrt{x^2 + 1}} = \frac{1}{(x^2 + 1)\sqrt{x^2 + 1}}.

Krok 3. f′(0)=1f'(0) = 1.

Odpowiedź. f′(x)=1(x2+1)x2+1f'(x) = \frac{1}{(x^2 + 1)\sqrt{x^2 + 1}}, f′(0)=1f'(0) = 1. Pochodna jest dodatnia dla każdego xx, więc funkcja rośnie w całej dziedzinie.

Przykład 9 (iloraz jako funkcja wewnętrzna). Oblicz pochodną f(x)=(x+1x−1)3f(x) = \left(\dfrac{x + 1}{x - 1}\right)^3 dla x≠1x \ne 1 oraz f′(0)f'(0).

Krok 1. Zewnętrzna: u3u^3. Wewnętrzna: u=x+1x−1u = \frac{x + 1}{x - 1}, a jej pochodna ze wzoru na iloraz:

u′=(x−1)−(x+1)(x−1)2=−2(x−1)2.u' = \frac{(x - 1) - (x + 1)}{(x - 1)^2} = -\frac{2}{(x - 1)^2}.

Krok 2. Reguła łańcuchowa:

f′(x)=3(x+1x−1)2⋅(−2(x−1)2)=−6(x+1)2(x−1)4.f'(x) = 3\left(\frac{x + 1}{x - 1}\right)^2 \cdot \left(-\frac{2}{(x - 1)^2}\right) = -\frac{6(x + 1)^2}{(x - 1)^4}.

Krok 3. f′(0)=−6⋅11=−6f'(0) = -\frac{6 \cdot 1}{1} = -6.

Odpowiedź. f′(x)=−6(x+1)2(x−1)4f'(x) = -\frac{6(x + 1)^2}{(x - 1)^4}, f′(0)=−6f'(0) = -6.

Ciekawostka - funkcje trygonometryczne. Reguła łańcuchowa wyjaśnia, dlaczego trzy podobnie wyglądające funkcje mają zupełnie różne pochodne: (sin⁡2x)′=2cos⁡2x(\sin 2x)' = 2\cos 2x, (sin⁡2x)′=2sin⁡xcos⁡x(\sin^2 x)' = 2\sin x \cos x, a (sin⁡x2)′=2xcos⁡x2\left(\sin x^2\right)' = 2x \cos x^2. W każdej z nich inna funkcja jest zewnętrzna.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak obliczyć pochodną funkcji złożonej? Rozpoznaj funkcję zewnętrzną i wewnętrzną, policz pochodną zewnętrznej z niezmienionym „środkiem” i pomnóż przez pochodną wewnętrznej: (g(f(x)))′=g′(f(x))⋅f′(x)\big(g(f(x))\big)' = g'(f(x)) \cdot f'(x). Np. ((x2+3)4)′=4(x2+3)3⋅2x\left((x^2 + 3)^4\right)' = 4(x^2 + 3)^3 \cdot 2x.

Co to jest funkcja złożona? To funkcja postaci g(f(x))g\big(f(x)\big): na argumencie działa najpierw funkcja ff, a na jej wyniku funkcja gg. Przykłady: (3x+1)4(3x + 1)^4, x2+5\sqrt{x^2 + 5}, 1x3−2\frac{1}{x^3 - 2}.

Jak rozpoznać funkcję wewnętrzną i zewnętrzną? Wstaw w myślach konkretną liczbę i sprawdź, co liczysz na samym końcu - to funkcja zewnętrzna. W x2+5\sqrt{x^2 + 5} na końcu wyciągasz pierwiastek, więc zewnętrzna to u\sqrt{u}, a wewnętrzna to x2+5x^2 + 5.

Ile wynosi pochodna pierwiastka z funkcji?(f(x))′=f′(x)2f(x)\left(\sqrt{f(x)}\right)' = \frac{f'(x)}{2\sqrt{f(x)}} tam, gdzie f(x)>0f(x) > 0. Na przykład (x2+4)′=2x2x2+4=xx2+4\left(\sqrt{x^2 + 4}\right)' = \frac{2x}{2\sqrt{x^2 + 4}} = \frac{x}{\sqrt{x^2 + 4}}.

Jaka jest pochodna (ax + b) do potęgi n?((ax+b)n)′=na(ax+b)n−1\big((ax + b)^n\big)' = n a (ax + b)^{n - 1} - wykładnik schodzi przed nawias, a współczynnik aa to pochodna funkcji wewnętrznej. Np. ((3x+2)4)′=12(3x+2)3\big((3x + 2)^4\big)' = 12(3x + 2)^3.

Czy składanie funkcji jest przemienne? Nie. Dla f(x)=2x−1f(x) = 2x - 1 i g(x)=x2g(x) = x^2 mamy g(f(x))=(2x−1)2g\big(f(x)\big) = (2x - 1)^2, a f(g(x))=2x2−1f\big(g(x)\big) = 2x^2 - 1 - to różne funkcje, np. dla x=2x = 2 dają 99 i 77.

Jak wyznaczyć dziedzinę funkcji złożonej? Bierzemy te xx z dziedziny funkcji wewnętrznej, dla których jej wartość należy do dziedziny funkcji zewnętrznej. Dla 4−x2\sqrt{4 - x^2} warunek 4−x2≥04 - x^2 \geq 0 daje przedział ⟨−2; 2⟩\langle -2;\ 2\rangle.

Kiedy stosuje się regułę łańcuchową? Zawsze, gdy w miejscu zmiennej xx we wzorze stoi wyrażenie: pod potęgą, pod pierwiastkiem, w mianowniku jako całość podniesiona do potęgi. Jeśli funkcja wewnętrzna to samo xx, reguła daje czynnik 11 i zwykły wzór.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też