Przejdź do treści

Pochodna a monotoniczność - jak wyznaczyć przedziały monotoniczności

Klasa 3 liceum i technikum

Pochodna a monotoniczność - twierdzenie

Jeśli funkcja ff jest różniczkowalna w przedziale II, to:

f′(x)>0 dla kaz˙dego x∈I⟹f jest rosnąca w If'(x) > 0 \ \text{dla każdego} \ x \in I \quad\Longrightarrow\quad f \ \text{jest rosnąca w} \ I

f′(x)<0 dla kaz˙dego x∈I⟹f jest malejąca w If'(x) < 0 \ \text{dla każdego} \ x \in I \quad\Longrightarrow\quad f \ \text{jest malejąca w} \ I

f′(x)=0 dla kaz˙dego x∈I⟹f jest stała w If'(x) = 0 \ \text{dla każdego} \ x \in I \quad\Longrightarrow\quad f \ \text{jest stała w} \ I

Uzupełnienie: jeśli f′(x)≥0f'(x) \geq 0 w II, a f′(x)=0f'(x) = 0 tylko w skończenie wielu punktach, to ff nadal jest rosnąca w II (np. x3x^3 w R\mathbb{R}).

Przedziały monotoniczności funkcji różniczkowalnej wyznacza znak jej pochodnej: tam, gdzie pochodna jest dodatnia, funkcja rośnie, a tam, gdzie jest ujemna - maleje. Wystarczy więc rozwiązać nierówności f′(x)>0f'(x) > 0 i f′(x)<0f'(x) < 0 w dziedzinie funkcji, pamiętając, że twierdzenie dotyczy przedziałów, a nie dowolnych zbiorów.

To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej lekcji, o stycznej do wykresu funkcji, pochodna była nachyleniem stycznej w jednym punkcie. Teraz patrzymy na jej znak na całym przedziale. Definicję funkcji rosnącej i malejącej (przez porównywanie argumentów) znasz z lekcji monotoniczność funkcji - pochodna daje dużo szybszy sposób jej sprawdzania.

Dlaczego znak pochodnej mówi o monotoniczności

Pochodna f′(x)f'(x) to współczynnik kierunkowy stycznej. Jeśli w każdym punkcie przedziału styczna „idzie w górę” (ma dodatni współczynnik), to cały wykres na tym przedziale wznosi się - funkcja rośnie. Jeśli wszystkie styczne opadają - funkcja maleje.

Ścisłe uzasadnienie daje twierdzenie Lagrange’a o wartości średniej (w szkole tylko informacyjnie): dla x1<x2x_1 < x_2 z przedziału istnieje punkt cc między nimi, w którym

f(x2)−f(x1)=f′(c)⋅(x2−x1).f(x_2) - f(x_1) = f'(c) \cdot (x_2 - x_1).

Gdy f′>0f' > 0 w całym przedziale, prawa strona jest dodatnia, więc f(x2)>f(x1)f(x_2) > f(x_1) - dokładnie to jest definicja funkcji rosnącej.

Znak f′ w przedzialeZachowanie funkcjiSymbol w tabeli
f′(x) > 0rosnąca↗
f′(x) < 0malejąca↘
f′(x) = 0 w całym przedzialestała→
f′(x) ≥ 0, zera tylko w pojedynczych punktachrosnąca↗
f′(x) ≤ 0, zera tylko w pojedynczych punktachmalejąca↘

Schemat wyznaczania przedziałów monotoniczności

  1. Dziedzina funkcji - punkty spoza dziedziny dzielą prostą na osobne przedziały.
  2. Pochodna f′(x)f'(x), najlepiej w postaci iloczynowej (rozłożona na czynniki).
  3. Miejsca zerowe pochodnej i punkty, w których pochodna nie istnieje.
  4. Znak pochodnej między tymi punktami - w tabeli albo ze szkicu wykresu pochodnej.
  5. Wniosek: przedziały, na których f′>0f' > 0 (funkcja rośnie) i f′<0f' < 0 (funkcja maleje). Każdy przedział podajemy osobno.

Na końcach przedziałów monotoniczności - w punktach, gdzie f′(x)=0f'(x) = 0 - stawiamy nawiasy domknięte, bo funkcja jest tam ciągła i monotoniczność obejmuje też ten punkt. Punkty spoza dziedziny zawsze zostają z nawiasem otwartym.

Wielomiany - przykłady

Przykład 1. Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji f(x)=−x3+6x2−9x+2f(x) = -x^3 + 6x^2 - 9x + 2.

Krok 1. Dziedzina. Wielomian jest określony na całym R\mathbb{R}.

Krok 2. Pochodna w postaci iloczynowej.

f′(x)=−3x2+12x−9=−3(x2−4x+3)=−3(x−1)(x−3).f'(x) = -3x^2 + 12x - 9 = -3(x^2 - 4x + 3) = -3(x - 1)(x - 3).

Krok 3. Miejsca zerowe pochodnej. x=1x = 1 oraz x=3x = 3.

Krok 4. Znak pochodnej. Pochodna to parabola o ujemnym współczynniku przy x2x^2, więc jest ujemna na zewnątrz przedziału (1; 3)(1;\ 3) i dodatnia w jego środku.

x(−∞; 1)1(1; 3)3(3; +∞)
f′(x)−0+0−
f(x)↘−2↗2↘

Odpowiedź. Funkcja maleje w (−∞; 1⟩(-\infty;\ 1\rangle i w ⟨3; +∞)\langle 3;\ +\infty), rośnie w ⟨1; 3⟩\langle 1;\ 3\rangle.

1234−220 (1, −2)(3, 2)malejerośniemaleje xy
f(x) = −x³ + 6x² − 9x + 2: pochodna f′(x) = −3(x − 1)(x − 3) jest ujemna poza przedziałem (1; 3) i dodatnia w jego środku - funkcja maleje, rośnie i znów maleje.

Przykład 2 (pierwiastek podwójny pochodnej). Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji f(x)=x4−4x3f(x) = x^4 - 4x^3.

Krok 1. Pochodna.

f′(x)=4x3−12x2=4x2(x−3).f'(x) = 4x^3 - 12x^2 = 4x^2(x - 3).

Krok 2. Miejsca zerowe. x=0x = 0 (pierwiastek podwójny) oraz x=3x = 3.

Krok 3. Znak. Czynnik 4x24x^2 jest nieujemny, więc znak pochodnej zależy tylko od (x−3)(x - 3): ujemny dla x<3x < 3 (poza zerem), dodatni dla x>3x > 3. Przy x=0x = 0 pochodna nie zmienia znaku.

x(−∞; 0)0(0; 3)3(3; +∞)
f′(x)−0−0+
f(x)↘0↘−27↗

Odpowiedź. Funkcja maleje w (−∞; 3⟩(-\infty;\ 3\rangle (w jednym kawałku - zero pochodnej w punkcie 00 tego nie psuje) i rośnie w ⟨3; +∞)\langle 3;\ +\infty).

Pochodna równa zero, a funkcja dalej rośnie

Najprostszy przykład to f(x)=x3f(x) = x^3. Pochodna f′(x)=3x2f'(x) = 3x^2 jest dodatnia wszędzie poza zerem, a w zerze jest równa 00. Mimo to x3x^3 jest rosnąca na całym R\mathbb{R}: dla x1<x2x_1 < x_2 zawsze x13<x23x_1^3 < x_2^3. W punkcie (0,0)(0, 0) wykres ma tylko poziomą styczną.

Stąd dwa ważne wnioski:

Funkcja wymierna - uwaga na dziedzinę

Przykład 3. Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji f(x)=1x2−1f(x) = \dfrac{1}{x^2 - 1}.

Krok 1. Dziedzina. x2−1≠0x^2 - 1 \neq 0, więc Df=R∖{−1,1}D_f = \mathbb{R} \setminus \{-1, 1\}.

Krok 2. Pochodna. Ze wzoru na pochodną ilorazu (licznik to stała, jego pochodna to 00):

f′(x)=0⋅(x2−1)−1⋅2x(x2−1)2=−2x(x2−1)2.f'(x) = \frac{0 \cdot (x^2 - 1) - 1 \cdot 2x}{(x^2 - 1)^2} = \frac{-2x}{(x^2 - 1)^2}.

Krok 3. Znak. Mianownik jest dodatni w całej dziedzinie, więc znak pochodnej to znak −2x-2x: dodatni dla x<0x < 0, ujemny dla x>0x > 0. Punkty −1-1 i 11 wpisujemy do tabeli, bo tam funkcja nie istnieje.

x(−∞; −1)−1(−1; 0)0(0; 1)1(1; +∞)
f′(x)+brak+0−brak−
f(x)↗poza D↗−1↘poza D↘

Odpowiedź. Funkcja rośnie w (−∞; −1)(-\infty;\ -1) i w (−1; 0⟩(-1;\ 0\rangle, maleje w ⟨0; 1)\langle 0;\ 1) i w (1; +∞)(1;\ +\infty).

−3−2−1123−3130 x = −1x = 1 xy
f(x) = 1/(x² − 1): rośnie osobno na (−∞; −1) i na (−1; 0⟩, maleje osobno na ⟨0; 1) i na (1; +∞). Zmiana zachodzi w punkcie (0, −1), a punkty −1 i 1 nie należą do dziedziny.

Dlaczego nie wolno pisać sumy przedziałów

Weźmy funkcję homograficzną f(x)=2x+1x−1f(x) = \dfrac{2x + 1}{x - 1}, Df=R∖{1}D_f = \mathbb{R} \setminus \{1\}. Jej pochodna:

f′(x)=2(x−1)−(2x+1)(x−1)2=−3(x−1)2<0.f'(x) = \frac{2(x - 1) - (2x + 1)}{(x - 1)^2} = \frac{-3}{(x - 1)^2} < 0.

Pochodna jest ujemna w całej dziedzinie, ale dziedzina nie jest przedziałem. Twierdzenie mówi tylko, że funkcja maleje w (−∞; 1)(-\infty;\ 1) oraz w (1; +∞)(1;\ +\infty) - osobno. Zapis „maleje w (−∞; 1)∪(1; +∞)(-\infty;\ 1) \cup (1;\ +\infty)” jest błędny: 0<20 < 2, a mimo to f(0)=−1<f(2)=5f(0) = -1 < f(2) = 5.

−21246246 x = 1y = 2f(0) = −1f(2) = 5 xy
f(x) = (2x + 1)/(x − 1) maleje na (−∞; 1) i na (1; +∞), ale nie na ich sumie: 0 < 2, a mimo to f(0) = −1 < f(2) = 5.

Ta sama ostrożność dotyczy każdej funkcji, której dziedzina ma „dziury” - o wykresie funkcji homograficznej więcej w lekcji o funkcji homograficznej.

Funkcja z pierwiastkiem - końce przedziałów

Przykład 4. Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji f(x)=x−2xf(x) = x - 2\sqrt{x}.

Krok 1. Dziedzina. Df=⟨0; +∞)D_f = \langle 0;\ +\infty).

Krok 2. Pochodna (dla x>0x > 0, bo x\sqrt{x} nie ma pochodnej w zerze):

f′(x)=1−2⋅12x=1−1x=x−1x.f'(x) = 1 - 2 \cdot \frac{1}{2\sqrt{x}} = 1 - \frac{1}{\sqrt{x}} = \frac{\sqrt{x} - 1}{\sqrt{x}}.

Krok 3. Znak. Mianownik jest dodatni, więc f′(x)<0f'(x) < 0 dla 0<x<10 < x < 1 i f′(x)>0f'(x) > 0 dla x>1x > 1.

Krok 4. Końce. Funkcja jest ciągła w zerze, więc monotoniczność obejmuje też punkt x=0x = 0: f(0)=0>f(1)=−1f(0) = 0 > f(1) = -1.

Odpowiedź. Funkcja maleje w ⟨0; 1⟩\langle 0;\ 1\rangle i rośnie w ⟨1; +∞)\langle 1;\ +\infty).

123456−110 (1, −1)y = x − 2√x xy
f(x) = x − 2√x maleje na ⟨0; 1⟩ i rośnie na ⟨1; +∞). Koniec x = 0 dołączamy, choć pochodna tam nie istnieje - funkcja jest w zerze ciągła.

Parametr: dla jakich m funkcja jest rosnąca w ℝ

Wielomian trzeciego stopnia z dodatnim współczynnikiem przy x3x^3 jest rosnący w R\mathbb{R} dokładnie wtedy, gdy jego pochodna (funkcja kwadratowa) jest nieujemna dla każdego xx, czyli gdy wyróżnik pochodnej spełnia Δ≤0\Delta \leq 0.

Przykład 5. Dla jakich wartości parametru mm funkcja f(x)=x3+mx2+3x−1f(x) = x^3 + mx^2 + 3x - 1 jest rosnąca w R\mathbb{R}?

Krok 1. Pochodna. f′(x)=3x2+2mx+3f'(x) = 3x^2 + 2mx + 3 - parabola o ramionach skierowanych w górę.

Krok 2. Warunek. Funkcja jest rosnąca w R\mathbb{R}, gdy f′(x)≥0f'(x) \geq 0 dla każdego xx i zeruje się co najwyżej w jednym punkcie. Dla paraboli o ramionach w górę oznacza to Δ≤0\Delta \leq 0.

Krok 3. Wyróżnik.

Δ=(2m)2−4⋅3⋅3=4m2−36,\Delta = (2m)^2 - 4 \cdot 3 \cdot 3 = 4m^2 - 36,

4m2−36≤0  ⟺  m2≤9  ⟺  m∈⟨−3; 3⟩.4m^2 - 36 \leq 0 \iff m^2 \leq 9 \iff m \in \langle -3;\ 3\rangle.

Krok 4. Brzegi. Dla m=3m = 3 pochodna to 3x2+6x+3=3(x+1)23x^2 + 6x + 3 = 3(x + 1)^2 - zeruje się tylko w x=−1x = -1, więc funkcja nadal jest rosnąca. Tak samo dla m=−3m = -3: 3(x−1)23(x - 1)^2. Dlatego brzegi należą do odpowiedzi. Dla ∣m∣>3|m| > 3 pochodna jest ujemna między swoimi pierwiastkami i funkcja tam maleje.

Odpowiedź. m∈⟨−3; 3⟩m \in \langle -3;\ 3\rangle.

Zastosowanie: ile rozwiązań ma równanie

Funkcja rosnąca (albo malejąca) w przedziale przyjmuje każdą wartość co najwyżej raz. To daje prosty sposób na wykazanie, że równanie ma dokładnie jedno rozwiązanie.

Przykład 6. Wykaż, że równanie x3+x−3=0x^3 + x - 3 = 0 ma dokładnie jedno rozwiązanie rzeczywiste.

Krok 1. Monotoniczność. Dla f(x)=x3+x−3f(x) = x^3 + x - 3 mamy f′(x)=3x2+1>0f'(x) = 3x^2 + 1 > 0, więc ff jest rosnąca w R\mathbb{R} i ma co najwyżej jedno miejsce zerowe.

Krok 2. Istnienie. f(1)=−1<0f(1) = -1 < 0, f(2)=7>0f(2) = 7 > 0, a ff jest ciągła - z własności Darboux ma miejsce zerowe w przedziale (1; 2)(1;\ 2).

Odpowiedź. Rozwiązanie istnieje (krok 2) i jest jedyne (krok 1). Leży między 11 a 22 (w przybliżeniu 1,2131{,}213).

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Jak wyznaczyć przedziały monotoniczności funkcji? Wyznacz dziedzinę i pochodną, rozłóż pochodną na czynniki i ustal jej znak w tabeli. Funkcja rośnie tam, gdzie f′(x)>0f'(x) > 0, i maleje tam, gdzie f′(x)<0f'(x) < 0. Każdy przedział podaj osobno.

Jak sprawdzić, czy funkcja jest rosnąca? Policz pochodną. Jeśli f′(x)>0f'(x) > 0 w całym przedziale (albo f′(x)≥0f'(x) \geq 0 i zeruje się tylko w pojedynczych punktach), funkcja jest w nim rosnąca. Na przykład x3+x−3x^3 + x - 3 ma pochodną 3x2+1>03x^2 + 1 > 0, więc rośnie w R\mathbb{R}.

Co oznacza dodatnia pochodna? Że w danym punkcie styczna do wykresu ma dodatni współczynnik kierunkowy, czyli wykres „idzie w górę”. Pochodna dodatnia w całym przedziale oznacza, że funkcja jest w nim rosnąca.

Czy przedziały monotoniczności są otwarte czy domknięte? W punktach, w których funkcja jest określona i ciągła (np. tam, gdzie f′(x)=0f'(x) = 0), można stawiać nawias domknięty - oba zapisy są poprawne, a domknięty mówi więcej. Punkty spoza dziedziny zawsze mają nawias otwarty.

Dlaczego nie można napisać, że funkcja maleje w sumie przedziałów? Bo funkcja malejąca w każdym z dwóch rozłącznych przedziałów nie musi maleć w ich sumie. Dla f(x)=2x+1x−1f(x) = \frac{2x + 1}{x - 1} jest 0<20 < 2, a f(0)=−1<f(2)=5f(0) = -1 < f(2) = 5.

Dla jakich m funkcja jest rosnąca w ℝ? Dla wielomianu trzeciego stopnia z dodatnim współczynnikiem przy x3x^3 - wtedy, gdy wyróżnik pochodnej spełnia Δ≤0\Delta \leq 0. Na przykład x3+mx2+3x−1x^3 + mx^2 + 3x - 1 rośnie w R\mathbb{R} dla m∈⟨−3; 3⟩m \in \langle -3;\ 3\rangle.

Czy funkcja rosnąca może mieć pochodną równą zero? Tak, w pojedynczych punktach. Funkcja x3x^3 jest rosnąca w R\mathbb{R}, choć f′(0)=0f'(0) = 0.

Czy jeśli pochodna jest równa zero, to funkcja ma ekstremum? Nie zawsze. Ekstremum wymaga zmiany znaku pochodnej - o tym w lekcji o ekstremach lokalnych.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też