Pochodna a monotoniczność - jak wyznaczyć przedziały monotoniczności
Klasa 3 liceum i technikum
Pochodna a monotoniczność - twierdzenie
Jeśli funkcja jest różniczkowalna w przedziale , to:
Uzupełnienie: jeśli w , a tylko w skończenie wielu punktach, to nadal jest rosnąca w (np. w ).
Przedziały monotoniczności funkcji różniczkowalnej wyznacza znak jej pochodnej: tam, gdzie pochodna jest dodatnia, funkcja rośnie, a tam, gdzie jest ujemna - maleje. Wystarczy więc rozwiązać nierówności i w dziedzinie funkcji, pamiętając, że twierdzenie dotyczy przedziałów, a nie dowolnych zbiorów.
To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej lekcji, o stycznej do wykresu funkcji, pochodna była nachyleniem stycznej w jednym punkcie. Teraz patrzymy na jej znak na całym przedziale. Definicję funkcji rosnącej i malejącej (przez porównywanie argumentów) znasz z lekcji monotoniczność funkcji - pochodna daje dużo szybszy sposób jej sprawdzania.
Dlaczego znak pochodnej mówi o monotoniczności
Pochodna to współczynnik kierunkowy stycznej. Jeśli w każdym punkcie przedziału styczna „idzie w górę” (ma dodatni współczynnik), to cały wykres na tym przedziale wznosi się - funkcja rośnie. Jeśli wszystkie styczne opadają - funkcja maleje.
Ścisłe uzasadnienie daje twierdzenie Lagrange’a o wartości średniej (w szkole tylko informacyjnie): dla z przedziału istnieje punkt między nimi, w którym
Gdy w całym przedziale, prawa strona jest dodatnia, więc - dokładnie to jest definicja funkcji rosnącej.
| Znak f′ w przedziale | Zachowanie funkcji | Symbol w tabeli |
|---|---|---|
| f′(x) > 0 | rosnąca | ↗ |
| f′(x) < 0 | malejąca | ↘ |
| f′(x) = 0 w całym przedziale | stała | → |
| f′(x) ≥ 0, zera tylko w pojedynczych punktach | rosnąca | ↗ |
| f′(x) ≤ 0, zera tylko w pojedynczych punktach | malejąca | ↘ |
Schemat wyznaczania przedziałów monotoniczności
- Dziedzina funkcji - punkty spoza dziedziny dzielą prostą na osobne przedziały.
- Pochodna , najlepiej w postaci iloczynowej (rozłożona na czynniki).
- Miejsca zerowe pochodnej i punkty, w których pochodna nie istnieje.
- Znak pochodnej między tymi punktami - w tabeli albo ze szkicu wykresu pochodnej.
- Wniosek: przedziały, na których (funkcja rośnie) i (funkcja maleje). Każdy przedział podajemy osobno.
Na końcach przedziałów monotoniczności - w punktach, gdzie - stawiamy nawiasy domknięte, bo funkcja jest tam ciągła i monotoniczność obejmuje też ten punkt. Punkty spoza dziedziny zawsze zostają z nawiasem otwartym.
Wielomiany - przykłady
Przykład 1. Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji .
Krok 1. Dziedzina. Wielomian jest określony na całym .
Krok 2. Pochodna w postaci iloczynowej.
Krok 3. Miejsca zerowe pochodnej. oraz .
Krok 4. Znak pochodnej. Pochodna to parabola o ujemnym współczynniku przy , więc jest ujemna na zewnątrz przedziału i dodatnia w jego środku.
| x | (−∞; 1) | 1 | (1; 3) | 3 | (3; +∞) |
|---|---|---|---|---|---|
| f′(x) | − | 0 | + | 0 | − |
| f(x) | ↘ | −2 | ↗ | 2 | ↘ |
Odpowiedź. Funkcja maleje w i w , rośnie w .
Przykład 2 (pierwiastek podwójny pochodnej). Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji .
Krok 1. Pochodna.
Krok 2. Miejsca zerowe. (pierwiastek podwójny) oraz .
Krok 3. Znak. Czynnik jest nieujemny, więc znak pochodnej zależy tylko od : ujemny dla (poza zerem), dodatni dla . Przy pochodna nie zmienia znaku.
| x | (−∞; 0) | 0 | (0; 3) | 3 | (3; +∞) |
|---|---|---|---|---|---|
| f′(x) | − | 0 | − | 0 | + |
| f(x) | ↘ | 0 | ↘ | −27 | ↗ |
Odpowiedź. Funkcja maleje w (w jednym kawałku - zero pochodnej w punkcie tego nie psuje) i rośnie w .
Pochodna równa zero, a funkcja dalej rośnie
Najprostszy przykład to . Pochodna jest dodatnia wszędzie poza zerem, a w zerze jest równa . Mimo to jest rosnąca na całym : dla zawsze . W punkcie wykres ma tylko poziomą styczną.
Stąd dwa ważne wnioski:
- twierdzenie „ rośnie” działa tylko w jedną stronę: funkcja rosnąca może mieć pochodną równą zero w pojedynczych punktach;
- miejsce zerowe pochodnej to jeszcze nie zmiana monotoniczności - trzeba sprawdzić, czy pochodna zmienia znak (pełny przykład: zadanie z funkcją ).
Funkcja wymierna - uwaga na dziedzinę
Przykład 3. Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji .
Krok 1. Dziedzina. , więc .
Krok 2. Pochodna. Ze wzoru na pochodną ilorazu (licznik to stała, jego pochodna to ):
Krok 3. Znak. Mianownik jest dodatni w całej dziedzinie, więc znak pochodnej to znak : dodatni dla , ujemny dla . Punkty i wpisujemy do tabeli, bo tam funkcja nie istnieje.
| x | (−∞; −1) | −1 | (−1; 0) | 0 | (0; 1) | 1 | (1; +∞) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| f′(x) | + | brak | + | 0 | − | brak | − |
| f(x) | ↗ | poza D | ↗ | −1 | ↘ | poza D | ↘ |
Odpowiedź. Funkcja rośnie w i w , maleje w i w .
Dlaczego nie wolno pisać sumy przedziałów
Weźmy funkcję homograficzną , . Jej pochodna:
Pochodna jest ujemna w całej dziedzinie, ale dziedzina nie jest przedziałem. Twierdzenie mówi tylko, że funkcja maleje w oraz w - osobno. Zapis „maleje w ” jest błędny: , a mimo to .
Ta sama ostrożność dotyczy każdej funkcji, której dziedzina ma „dziury” - o wykresie funkcji homograficznej więcej w lekcji o funkcji homograficznej.
Funkcja z pierwiastkiem - końce przedziałów
Przykład 4. Wyznacz przedziały monotoniczności funkcji .
Krok 1. Dziedzina. .
Krok 2. Pochodna (dla , bo nie ma pochodnej w zerze):
Krok 3. Znak. Mianownik jest dodatni, więc dla i dla .
Krok 4. Końce. Funkcja jest ciągła w zerze, więc monotoniczność obejmuje też punkt : .
Odpowiedź. Funkcja maleje w i rośnie w .
Parametr: dla jakich m funkcja jest rosnąca w ℝ
Wielomian trzeciego stopnia z dodatnim współczynnikiem przy jest rosnący w dokładnie wtedy, gdy jego pochodna (funkcja kwadratowa) jest nieujemna dla każdego , czyli gdy wyróżnik pochodnej spełnia .
Przykład 5. Dla jakich wartości parametru funkcja jest rosnąca w ?
Krok 1. Pochodna. - parabola o ramionach skierowanych w górę.
Krok 2. Warunek. Funkcja jest rosnąca w , gdy dla każdego i zeruje się co najwyżej w jednym punkcie. Dla paraboli o ramionach w górę oznacza to .
Krok 3. Wyróżnik.
Krok 4. Brzegi. Dla pochodna to - zeruje się tylko w , więc funkcja nadal jest rosnąca. Tak samo dla : . Dlatego brzegi należą do odpowiedzi. Dla pochodna jest ujemna między swoimi pierwiastkami i funkcja tam maleje.
Odpowiedź. .
Zastosowanie: ile rozwiązań ma równanie
Funkcja rosnąca (albo malejąca) w przedziale przyjmuje każdą wartość co najwyżej raz. To daje prosty sposób na wykazanie, że równanie ma dokładnie jedno rozwiązanie.
Przykład 6. Wykaż, że równanie ma dokładnie jedno rozwiązanie rzeczywiste.
Krok 1. Monotoniczność. Dla mamy , więc jest rosnąca w i ma co najwyżej jedno miejsce zerowe.
Krok 2. Istnienie. , , a jest ciągła - z własności Darboux ma miejsce zerowe w przedziale .
Odpowiedź. Rozwiązanie istnieje (krok 2) i jest jedyne (krok 1). Leży między a (w przybliżeniu ).
Typowe błędy
- Suma przedziałów zamiast osobnych przedziałów. Funkcja maleje w i w , ale nie w ich sumie.
- Pominięcie dziedziny. Punkty wyłączone z dziedziny muszą trafić do tabeli znaków, nawet jeśli pochodna się w nich nie zeruje.
- Zgubiony znak współczynnika. W przykładzie 1 pochodna jest ujemna „na zewnątrz” pierwiastków, a nie dodatnia - minus przed nawiasem odwraca cały schemat.
- Zmiana monotoniczności w każdym zerze pochodnej. Przy pierwiastku podwójnym (jak w przykładzie 2) pochodna nie zmienia znaku i funkcja nie zmienia monotoniczności.
- Badanie znaku funkcji zamiast znaku pochodnej. O monotoniczności mówi znak , a nie znak - funkcja może rosnąć, mając wartości ujemne.
Najczęstsze pytania
Jak wyznaczyć przedziały monotoniczności funkcji? Wyznacz dziedzinę i pochodną, rozłóż pochodną na czynniki i ustal jej znak w tabeli. Funkcja rośnie tam, gdzie , i maleje tam, gdzie . Każdy przedział podaj osobno.
Jak sprawdzić, czy funkcja jest rosnąca? Policz pochodną. Jeśli w całym przedziale (albo i zeruje się tylko w pojedynczych punktach), funkcja jest w nim rosnąca. Na przykład ma pochodną , więc rośnie w .
Co oznacza dodatnia pochodna? Że w danym punkcie styczna do wykresu ma dodatni współczynnik kierunkowy, czyli wykres „idzie w górę”. Pochodna dodatnia w całym przedziale oznacza, że funkcja jest w nim rosnąca.
Czy przedziały monotoniczności są otwarte czy domknięte? W punktach, w których funkcja jest określona i ciągła (np. tam, gdzie ), można stawiać nawias domknięty - oba zapisy są poprawne, a domknięty mówi więcej. Punkty spoza dziedziny zawsze mają nawias otwarty.
Dlaczego nie można napisać, że funkcja maleje w sumie przedziałów? Bo funkcja malejąca w każdym z dwóch rozłącznych przedziałów nie musi maleć w ich sumie. Dla jest , a .
Dla jakich m funkcja jest rosnąca w ℝ? Dla wielomianu trzeciego stopnia z dodatnim współczynnikiem przy - wtedy, gdy wyróżnik pochodnej spełnia . Na przykład rośnie w dla .
Czy funkcja rosnąca może mieć pochodną równą zero? Tak, w pojedynczych punktach. Funkcja jest rosnąca w , choć .
Czy jeśli pochodna jest równa zero, to funkcja ma ekstremum? Nie zawsze. Ekstremum wymaga zmiany znaku pochodnej - o tym w lekcji o ekstremach lokalnych.
Przećwicz
- Monotoniczność i ekstrema - zadania → - 12 zadań: przedziały monotoniczności wielomianów i funkcji wymiernych z tabelą znaków, funkcja z mianownikiem zmieniającym znak, parametr, dla którego funkcja jest monotoniczna w , dowód monotoniczności i liczba rozwiązań równania, ekstrema lokalne i wartości w przedziale.
- Cały zestaw: granica i pochodna funkcji - zadania →
Podsumowanie
- w przedziale ⇒ rośnie, ⇒ maleje, ⇒ stała.
- Pochodna równa zero w pojedynczych punktach nie psuje monotoniczności ( jest rosnąca).
- Schemat: dziedzina → pochodna w postaci iloczynowej → miejsca zerowe → tabela znaków → wniosek.
- Przedziały monotoniczności podajemy osobno; punkty spoza dziedziny rozdzielają je i mają nawiasy otwarte.
- Wielomian trzeciego stopnia z dodatnim współczynnikiem przy rośnie w , gdy wyróżnik pochodnej spełnia .
Zobacz też
- Styczna do wykresu funkcji - poprzednia lekcja: równanie stycznej i jej nachylenie.
- Ekstrema lokalne funkcji - następna lekcja: maksimum i minimum lokalne za pomocą pochodnej.
- Monotoniczność funkcji - definicja funkcji rosnącej i malejącej bez pochodnej.
- Pochodna funkcji - definicja, styczna, ekstrema i monotoniczność - zwięzłe zestawienie wzorów.
- Nierówności wielomianowe - jak ustalić znak wielomianu rozłożonego na czynniki.