Granica funkcji w nieskończoności - wielomiany, ilorazy i pierwiastki
Klasa 3 liceum i technikum
Granica funkcji w nieskończoności - najważniejsze fakty
Iloraz wielomianów stopni (licznik) i (mianownik), i - współczynniki przy najwyższych potęgach:
Sposób: dzielimy licznik i mianownik przez najwyższą potęgę z mianownika.
Pierwiastek: , więc dla , ale dla .
Różnica z pierwiastkiem () - mnożymy przez wyrażenie sprzężone:
Granica funkcji w plus nieskończoności to liczba , do której zbliżają się wartości , gdy argument rośnie nieograniczenie. Zapisujemy . Analogicznie oznacza, że wartości zbliżają się do , gdy maleje nieograniczenie (przyjmuje coraz mniejsze liczby ujemne).
To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej poznaliśmy granice jednostronne, a wcześniej granicę funkcji w punkcie. Teraz argument nie zbliża się do żadnej liczby, tylko „ucieka” w prawo lub w lewo osi liczbowej. Rachunek jest bardzo podobny do obliczania granic ciągów - różnica polega głównie na tym, że funkcję badamy także przy , a tam łatwo o błąd znaku.
Co znaczy x → +∞ - tabela wartości
Weźmy funkcję i policzmy jej wartości dla coraz większych :
| x | 1 | 10 | 100 | 1000 |
|---|---|---|---|---|
| f(x) | 0,5 | 1,9703 | 1,9997 | 1,999997 |
| 2 − f(x) | 1,5 | 0,0297 | 0,0003 | 0,000003 |
Wartości zbliżają się do . Funkcja jest parzysta (), więc dla dostajemy te same liczby - granica w też wynosi .
Ile dokładnie brakuje do dwójki? Odejmijmy:
Ułamek jest dodatni i dowolnie mały, gdy jest duże. Chcemy na przykład, żeby różnica była mniejsza niż : warunek oznacza , czyli . Dla dowolnie małej dokładności taki próg też istnieje - i to jest właśnie treść definicji.
Definicja granicy w nieskończoności
Definicja (ciągowa, Heinego). , jeśli dla każdego ciągu argumentów rozbieżnego do ciąg wartości dąży do . Granicę w definiujemy tak samo, biorąc ciągi rozbieżne do .
Definicja „z progiem” (Cauchy’ego), informacyjnie. Dla każdego istnieje liczba taka, że dla wszystkich zachodzi . W przykładzie wyżej dla wystarczy .
Z definicji Heinego wynika, że twierdzenia o działaniach na granicach działają tak samo jak dla ciągów: granica sumy, różnicy, iloczynu i ilorazu (przy niezerowej granicy mianownika) to suma, różnica, iloczyn i iloraz granic.
Granice podstawowe: c/xᵏ → 0
Najważniejsza granica tej lekcji jest bardzo prosta:
Gdy rośnie, ułamek maleje do zera przez wartości dodatnie (np. ), a gdy - przez wartości ujemne (). Ogólniej dla każdej stałej i każdego wykładnika :
| Wyrażenie | x → +∞ | x → −∞ |
|---|---|---|
| c (stała) | c | c |
| 5/x | 0 (wartości dodatnie) | 0 (wartości ujemne) |
| 7/x² | 0 | 0 |
| −2/x³ | 0 | 0 |
| 1/√x | 0 | (nie ma sensu - √x tylko dla x ≥ 0) |
| x, x², x³ | +∞ | −∞, +∞, −∞ |
Ostatni wiersz to już granice niewłaściwe - wynik nie jest liczbą. Omawiamy je dokładnie w następnej lekcji o granicy niewłaściwej funkcji.
Iloraz wielomianów - porównanie stopni
Gdy licznik i mianownik są wielomianami, przy oba rosną co do wartości bezwzględnej
- powstaje symbol nieoznaczony . Sposób jest zawsze ten sam: dzielimy licznik i mianownik przez najwyższą potęgę występującą w mianowniku. Wtedy w mianowniku zostaje liczba różna od zera plus wyrazy typu , które znikają.
Przykład 1. Oblicz .
Krok 1. Najwyższa potęga w mianowniku to . Dzielimy przez nią każdy wyraz:
Krok 2. Ułamki , i dążą do zera, więc
Odpowiedź. Granica wynosi - to iloraz współczynników przy : .
Przykład 2. Oblicz .
Krok 1. Dzielimy przez :
Krok 2. Licznik dąży do , mianownik do .
Odpowiedź. . Mianownik ma wyższy stopień, więc „rośnie szybciej” i ułamek maleje do zera.
Przykład 3. Oblicz .
Dzielimy przez :
Odpowiedź. . Przy równych stopniach znak nie ma znaczenia - parzysta potęga w liczniku i w mianowniku skraca się bez śladu, więc w granica też wynosi .
Wszystkie przypadki ilorazu wielomianów w jednej tabeli:
| Stopnie | Przykład | Granica w ±∞ |
|---|---|---|
| licznik niższy niż mianownik | (3x + 7)/(x² − 2x + 4) | 0 |
| równe | (4x³ − x + 2)/(2x³ + 5x²) | 4/2 = 2 (iloraz współczynników przy najwyższych potęgach) |
| licznik wyższy niż mianownik | (x² + 1)/(x − 3) | +∞ przy x → +∞, −∞ przy x → −∞ (granica niewłaściwa) |
Ostatni przypadek - granicę nieskończoną i ustalanie jej znaku - opisujemy w lekcji o granicy niewłaściwej funkcji.
Pierwiastki i pułapka √(x²) = |x|
Gdy pod pierwiastkiem stoi wielomian, „wyciągamy” spod niego najwyższą potęgę. Trzeba przy tym pamiętać, że
Przy argumenty są dodatnie, więc . Przy są ujemne i . Zapomnienie o tym to najczęstszy błąd w granicach w minus nieskończoności.
Przykład 4. Oblicz granice funkcji w i w .
Krok 1. Plus nieskończoność. Dla mamy . Dzielimy licznik i mianownik przez :
Krok 2. Minus nieskończoność. Dla jest . Po podzieleniu przez w mianowniku pojawia się minus:
Odpowiedź. oraz . Ta sama funkcja ma dwie różne granice w nieskończonościach.
Rysunek pokazuje jeszcze jedną rzecz: wykres może przeciąć prostą, do której się zbliża. Równanie ma rozwiązanie (po podniesieniu do kwadratu ), a dalej wykres leży nad prostą i opada do niej od góry. Granica mówi tylko, co dzieje się „daleko”, a nie że wykres nigdy nie dotknie prostej.
Różnica z pierwiastkiem - wyrażenie sprzężone
Wyrażenie przy to symbol : oba składniki rosną nieograniczenie i nie wiadomo, który „wygra”. Policzmy kilka wartości:
| x | 10 | 100 | 1000 | 10 000 |
|---|---|---|---|---|
| √(x² + 3x) − x | 1,4018 | 1,4889 | 1,4989 | 1,4999 |
Wygląda na to, że granica wynosi . Udowodnijmy to rachunkiem.
Przykład 5. Oblicz .
Krok 1. Mnożymy i dzielimy przez wyrażenie sprzężone . W liczniku powstaje różnica kwadratów, która usuwa pierwiastek:
Krok 2. Dzielimy przez (dla jest ):
Odpowiedź. .
A co w minus nieskończoności? Dla symbolu nieoznaczonego nie ma: rośnie do , a też jest dużą liczbą dodatnią. Suma dwóch wyrażeń dążących do dąży do - to granica niewłaściwa. Zanim zaczniesz mnożyć przez sprzężenie, sprawdź, czy w ogóle masz symbol nieoznaczony.
Granica funkcji a granica ciągu
Jeśli , to w szczególności dla ciągu dostajemy . Dlatego granicę ciągu możemy odczytać z wykresu funkcji z początku lekcji: wynosi . Rachunki dla ciągów z lekcji jak obliczyć granicę ciągu przenoszą się na funkcje niemal bez zmian.
Odwrotnie to nie działa. Funkcja przyjmuje w każdej liczbie naturalnej wartość , więc ciąg dąży do zera. Granica funkcji w jednak nie istnieje: dla ciągu wartości to na przemian i . Definicja Heinego wymaga zgodności dla każdego ciągu argumentów, a tu dwa ciągi dają różne wyniki.
Granica w nieskończoności a asymptota pozioma
Jeśli , to wykres funkcji dla dużych zbliża się do poziomej prostej . Taką prostą nazywamy asymptotą poziomą wykresu w (analogicznie w ). Funkcja z przykładu 4 ma dwie różne asymptoty poziome: w i w .
Dla funkcji wymiernych asymptoty poziome poznaliśmy już w lekcji o funkcji wymiernej. Pełne badanie asymptot - pionowych, poziomych i ukośnych - jest w lekcji asymptoty wykresu funkcji.
Typowe błędy
- także dla ujemnych . Przy jest . W przykładzie 4 ten błąd daje zamiast .
- „”. Symbol nieoznaczony nie ma z góry ustalonej wartości: w przykładzie 1 wyszło , w przykładzie 2 - zero.
- „”. Wyrażenie dąży do , a nie do zera.
- Dzielenie przez potęgę z licznika, gdy mianownik ma niższy stopień. Wtedy w mianowniku zostaje zero i rachunek się sypie. Dziel przez najwyższą potęgę z mianownika.
- Mnożenie przez sprzężenie bez symbolu nieoznaczonego. Przy wyrażenie to - granica od razu wynosi .
Najczęstsze pytania
Jak obliczyć granicę funkcji w nieskończoności? Najpierw sprawdź, czy wynik nie jest oczywisty (np. ). Przy ilorazie wielomianów podziel licznik i mianownik przez najwyższą potęgę z mianownika, a przy różnicy z pierwiastkiem pomnóż przez wyrażenie sprzężone. Potem skorzystaj z tego, że .
Ile wynosi granica 1/x w nieskończoności? Zero - zarówno przy , jak i przy . W pierwszym przypadku wartości są dodatnie, w drugim ujemne, ale w obu zbliżają się do zera.
Jak obliczyć granicę ilorazu wielomianów w nieskończoności? Porównaj stopnie. Gdy licznik ma niższy stopień - granica wynosi ; gdy stopnie są równe - granica to iloraz współczynników przy najwyższych potęgach; gdy licznik ma wyższy stopień - granica jest nieskończona ( albo ).
Jak obliczyć granicę z pierwiastkiem w nieskończoności? Wyłącz spod pierwiastka najwyższą potęgę: . Przy jest , a przy jest . Jeśli wyrażenie ma postać z symbolem , pomnóż je przez .
Czy granica w plus i minus nieskończoności może być różna? Tak. Funkcja ma w granicę , a w granicę . Dla ilorazu wielomianów obie granice skończone są zawsze równe - różnice pojawiają się przy pierwiastkach i wartości bezwzględnej.
Czy każda funkcja ma granicę w nieskończoności? Nie. Funkcja przy cały czas oscyluje między a i do niczego się nie zbliża. Funkcja rośnie nieograniczenie - ma granicę niewłaściwą , ale nie ma granicy skończonej.
Jaki jest związek granicy w nieskończoności z asymptotą poziomą? Jeśli , to prosta jest asymptotą poziomą wykresu w . Granice w i liczymy osobno, bo asymptoty poziome w obu kierunkach mogą być różne.
Przećwicz
- Granica funkcji w nieskończoności - zadania → - 7 zadań: iloraz wielomianów w i , pierwiastek i pułapka , różnica z pierwiastkiem i wyrażenie sprzężone (także w ), dwie różne granice w obu nieskończonościach oraz parametry, przy których granica ma zadaną wartość.
- Cały zestaw: granica i pochodna funkcji - zadania →
Podsumowanie
- : wartości zbliżają się do , gdy rośnie nieograniczenie; granicę w liczymy osobno.
- Podstawa rachunków: przy (dla ).
- Iloraz wielomianów: dzielimy przez najwyższą potęgę z mianownika; licznik niższego stopnia - , równe stopnie - iloraz współczynników, licznik wyższego stopnia - .
- : przy to , co zmienia znak wyniku.
- Symbol z pierwiastkiem usuwamy, mnożąc przez wyrażenie sprzężone.
- Skończona granica w oznacza asymptotę poziomą.
Zobacz też
- Granice jednostronne funkcji - poprzednia lekcja: lewostronna i prawostronna granica w punkcie.
- Granica niewłaściwa funkcji - następna lekcja: kiedy wynik to lub .
- Granica funkcji - zwięzłe zestawienie definicji i metod obliczania granic.
- Jak obliczyć granicę ciągu - te same chwyty (dzielenie przez najwyższą potęgę, sprzężenie) dla ciągów.
- Funkcja wymierna - asymptoty pionowe i poziome funkcji wymiernych.