Funkcja homograficzna - jak narysować wykres krok po kroku
Klasa 3 liceum i technikum
Funkcja homograficzna - co trzeba umieć
Wzór ogólny:
Postać kanoniczna (hiperbola przesunięta o wektor ):
Asymptoty: pionowa , pozioma . Dziedzina: , zbiór wartości: .
Dla funkcja maleje, dla rośnie - osobno w przedziale i w przedziale .
Funkcja homograficzna to funkcja postaci , w której i , czyli iloraz dwóch funkcji liniowych. Jej wykresem jest hiperbola powstała z wykresu przez przesunięcie o wektor - dlatego każdą funkcję homograficzną da się zapisać w postaci kanonicznej , z której odczytuje się wszystkie własności.
Punktem wyjścia jest proporcjonalność odwrotna y = a/x z klasy 1 oraz przesuwanie wykresów. Licznik hiperboli, który w lekcji o proporcjonalności odwrotnej oznaczaliśmy literą , tutaj nazywamy i piszemy - litera jest już zajęta przez współczynnik we wzorze ogólnym . W tej lekcji uczymy się metody: jak z dowolnego wzoru dojść do szkicu wykresu i odczytać z niego własności. Zwięzłe zestawienie wzorów (z wyprowadzeniem postaci kanonicznej w ogólnym przypadku) znajdziesz na stronie funkcja homograficzna - wzór, wykres, asymptoty.
Hiperbola przesunięta o wektor
Weźmy hiperbolę i przesuńmy ją o wektor : o 3 jednostki w prawo i o 1 w górę. Z lekcji o przekształceniach wiemy, że przesunięcie w prawo o 3 to zamiana na , a w górę o 1 - dodanie 1 do wzoru:
Razem z wykresem przesuwają się asymptoty. Hiperbola ma asymptoty i (osie układu), więc po przesunięciu są to proste i . Każdy punkt wykresu przesuwa się o ten sam wektor, np. przechodzi w - sprawdź: .
Ogólnie: wykres funkcji to hiperbola przesunięta o wektor . Liczby i to współrzędne punktu przecięcia asymptot - środka symetrii hiperboli.
Uwaga na znak . We wzorze stoi , więc oznacza (przesunięcie w lewo), a asymptota pionowa to . Najprościej: asymptota pionowa leży tam, gdzie zeruje się mianownik.
Jak sprowadzić wzór do postaci kanonicznej
Zadanie zwykle podaje wzór ogólny . Żeby narysować wykres, trzeba wydzielić z ułamka całość: zapisać licznik jako wielokrotność mianownika plus resztę.
Przykład 1. Sprowadź do postaci kanonicznej .
Krok 1. Ile razy mianownik „mieści się” w liczniku ? Dwa razy: . Brakuje jeszcze , więc .
Krok 2. Rozbijamy ułamek na dwa:
Odpowiedź: , czyli , , . Wykres to hiperbola przesunięta o wektor .
Przykład 2 (współczynnik przy w mianowniku różny od 1). Sprowadź do postaci kanonicznej .
Krok 1. , więc .
Krok 2. Postać kanoniczna wymaga w mianowniku samego . Wyłączamy 2 przed nawias:
Odpowiedź: , czyli , , .
Działa to też w drugą stronę - z postaci kanonicznej wracamy do ogólnej, sprowadzając do wspólnego mianownika (jak przy dodawaniu wyrażeń wymiernych):
| Wzór ogólny | Postać kanoniczna | p, q | Asymptoty |
|---|---|---|---|
| (2x + 1)/(x − 1) | 3/(x − 1) + 2 | p = 1, q = 2 | x = 1, y = 2 |
| (4x + 1)/(2x − 2) | (5/2)/(x − 1) + 2 | p = 1, q = 2 | x = 1, y = 2 |
| (−3x + 5)/(x + 2) | 11/(x + 2) − 3 | p = −2, q = −3 | x = −2, y = −3 |
| x/(x + 4) | −4/(x + 4) + 1 | p = −4, q = 1 | x = −4, y = 1 |
| (−2x + 1)/(x + 1) | 3/(x + 1) − 2 | p = −1, q = −2 | x = −1, y = −2 |
Skrót do sprawdzenia wyniku: asymptota pionowa to miejsce zerowe mianownika (), a pozioma to iloraz współczynników przy : . Dla : i - zgadza się z tabelą.
Kiedy to w ogóle jest funkcja homograficzna
Warunek nie jest formalnością. Weźmy . Tu i rzeczywiście:
Wykresem jest pozioma prosta z wyrwanym punktem , a nie hiperbola. Takimi „dziurami” w wykresie zajmujemy się w lekcji o funkcji wymiernej. Drugi warunek, , wyklucza zwykłą funkcję liniową (mianownik byłby stałą).
Własności odczytane z postaci kanonicznej
Gdy mamy już , wszystkie podstawowe własności wypisujemy bez rachunków:
| Własność | k > 0 | k < 0 |
|---|---|---|
| Dziedzina | ℝ ∖ {p} | |
| Zbiór wartości | ℝ ∖ {q} | |
| Asymptoty | pionowa x = p, pozioma y = q | |
| Środek symetrii | punkt (p, q) | |
| Położenie gałęzi względem asymptot | „prawa górna" i „lewa dolna" | „lewa górna" i „prawa dolna" |
| Monotoniczność | malejąca w (−∞; p) i w (p; +∞) | rosnąca w (−∞; p) i w (p; +∞) |
Miejsce zerowe i punkt przecięcia z osią trzeba już policzyć: rozwiązujemy i obliczamy (o ile należy do dziedziny).
Przykład 3 - pełne badanie funkcji
Zadanie. Narysuj wykres funkcji i odczytaj jej własności.
Krok 1. Postać kanoniczna. , więc
Mamy , , . Warunek jest spełniony.
Krok 2. Asymptoty. Pionowa , pozioma . Rysujemy je linią przerywaną - to „szkielet” wykresu.
Krok 3. Kilka punktów. Najpierw punkty przecięcia z osiami, potem po jednym-dwa z każdej strony asymptoty pionowej:
| x | −1 | 0 | 2 | 3 | 5 |
|---|---|---|---|---|---|
| f(x) | 4 | 6 | −2 | 0 | 1 |
Krok 4. Szkic. Ponieważ , gałęzie leżą „po lewej u góry” i „po prawej u dołu” względem asymptot. Łączymy punkty gładką krzywą zbliżającą się do asymptot - osobno z każdej strony prostej .
Krok 5. Własności.
- dziedzina: , zbiór wartości: ;
- miejsce zerowe: , czyli ; przecięcie z osią : ;
- monotoniczność: , więc funkcja jest rosnąca w przedziale i rosnąca w przedziale ;
- znak: dla , dla ;
- środek symetrii: .
Odpowiedź: wykres to hiperbola przesunięta o wektor , o asymptotach i ; własności jak wyżej.
Typowe błędy
- „Funkcja jest rosnąca w całej dziedzinie”. Nie jest. W przykładzie 3 mamy i : argument wzrósł, a wartość spadła. Monotoniczność podajemy dla każdego przedziału osobno, nigdy dla sumy .
- Zły znak . Dla asymptota pionowa to , a nie .
- Asymptota pozioma zamiast . Dla asymptotą jest , a nie - liczy się iloraz współczynników przy .
- Łączenie gałęzi. Wykres nie przechodzi przez asymptotę pionową; dwie gałęzie rysujemy osobno i żadna nie dotyka asymptot.
- Zbiór wartości . Funkcja homograficzna nigdy nie przyjmuje wartości , więc jej zbiór wartości to .
Najczęstsze pytania
Jak wyznaczyć asymptoty funkcji homograficznej? Asymptota pionowa to prosta (miejsce zerowe mianownika), a pozioma - prosta (iloraz współczynników przy ). W postaci kanonicznej są to po prostu i .
Jak sprowadzić funkcję homograficzną do postaci kanonicznej? Zapisz licznik jako wielokrotność mianownika plus reszta, np. , i rozbij ułamek: . Jeśli przy w mianowniku stoi liczba różna od 1, wyłącz ją przed nawias i podziel przez nią licznik reszty.
Co to jest postać kanoniczna funkcji homograficznej? To zapis . Pokazuje, że wykres jest hiperbolą przesuniętą o wektor , i pozwala od razu odczytać asymptoty, dziedzinę, zbiór wartości i monotoniczność.
Kiedy funkcja homograficzna jest rosnąca, a kiedy malejąca? W postaci kanonicznej decyduje znak : dla funkcja maleje, dla rośnie - w każdym z dwóch przedziałów dziedziny osobno. We wzorze ogólnym to samo mówi znak : dodatni oznacza funkcję rosnącą, ujemny - malejącą.
Jak wyznaczyć zbiór wartości funkcji homograficznej? Zbiór wartości to wszystkie liczby rzeczywiste oprócz , czyli oprócz drugiej współrzędnej środka symetrii (asymptoty poziomej). Dla jest to .
Czy wykres funkcji homograficznej może przeciąć asymptotę? Nie. Asymptoty pionowej nie przetnie, bo nie należy do dziedziny, a poziomej - bo wartość nie należy do zbioru wartości.
Podsumowanie
- Funkcja homograficzna wymaga i (inaczej to funkcja liniowa albo stała z dziurą).
- Postać kanoniczną dostajemy, wydzielając z ułamka całość.
- Wykres to hiperbola przesunięta o wektor ; asymptoty i przesuwają się razem z nią.
- Dziedzina , zbiór wartości , środek symetrii .
- Monotoniczność zależy od znaku i dotyczy każdego przedziału dziedziny osobno.
Zobacz też
- Funkcja homograficzna w zadaniach - następna lekcja: wyznaczanie wzoru, parametr, nierówności i zastosowania.
- Funkcja wymierna - gdy w liczniku i mianowniku stoją wielomiany wyższych stopni.
- Proporcjonalność odwrotna y = a/x - hiperbola, od której wszystko się zaczyna.
- Przesunięcie wzdłuż osi OX i wzdłuż osi OY - skąd się bierze i .
- Rysownik przekształceń wykresu - wybierz funkcję i przesuwaj ją suwakami.
- Funkcja homograficzna - wzór, wykres, asymptoty - zestawienie wzorów i wyprowadzenie postaci kanonicznej w ogólnym przypadku.
- Proporcjonalność odwrotna - zadania → i przesunięcia wykresów - zadania →.