Wzory na sumę i różnicę funkcji trygonometrycznych zamieniają sumę (albo różnicę) dwóch sinusów lub dwóch cosinusów na iloczyn funkcji połowy sumy i połowy różnicy kątów, np. sinα+sinβ=2sin2α+βcos2α−β. Iloczyn jest w trygonometrii cenniejszy od sumy: iloczyn równa się zeru, gdy zeruje się któryś czynnik, więc te wzory są głównym narzędziem do rozwiązywania równań typu sin3x+sinx=0.
Krok 1. Dodajemy stronami. Wyrazy cosusinv się redukują:
sin(u+v)+sin(u−v)=2sinucosv.
Krok 2. Zmieniamy oznaczenia. Chcemy mieć po lewej sinα+sinβ, więc kładziemy α=u+v i β=u−v. Z tego układu:
u=2α+β,v=2α−β.
Krok 3. Podstawiamy i dostajemy pierwszy wzór:
sinα+sinβ=2sin2α+βcos2α−β.
Pozostałe trzy powstają tak samo: odejmując wzory na sin(u±v) dostajemy sinα−sinβ, a dodając lub odejmując wzory na cos(u±v) - sumę i różnicę cosinusów. Przy różnicy cosinusów:
Stąd bierze się minus we wzorze na cosα−cosβ - jedyny minus w całej czwórce.
Jak zapamiętać cztery wzory
Każdy wzór ma tę samą budowę: dwójka, połowa sumy kątów, połowa różnicy kątów. Zmieniają się tylko funkcje i znak.
Wyrażenie
Iloczyn
Czym się wyróżnia
sin α + sin β
2 sin(½(α + β)) · cos(½(α − β))
sinus przy sumie kątów
sin α − sin β
2 cos(½(α + β)) · sin(½(α − β))
sinus przy różnicy kątów
cos α + cos β
2 cos(½(α + β)) · cos(½(α − β))
same cosinusy
cos α − cos β
−2 sin(½(α + β)) · sin(½(α − β))
same sinusy i minus
Dwie praktyczne uwagi:
przy sumie kolejność kątów jest obojętna, przy różnicy - nie: zamiana α z β zmienia znak połowy różnicy, a więc i znak całego wyniku;
cos jest funkcją parzystą, więc cos2α−β=cos2β−α - przy cosinusie połowy różnicy nie trzeba pilnować kolejności. Na przykład cosx+cos5x=2cos3xcos(−2x)=2cos3xcos2x.
Iloczyn na sumę - wzory odwrotne
Równość z kroku 1 wyprowadzenia, czytana od prawej do lewej, zamienia iloczyn na sumę. Z wzorów na cos(u±v) powstają dwa kolejne:
Te wzory przydają się, gdy iloczyn trzeba policzyć, a czynniki osobno nie mają ładnych wartości, oraz później w analizie (całkowanie iloczynów sinusów).
Przykład 1. Oblicz sin75∘cos15∘.
Ani sin75∘, ani cos15∘ nie ma w tablicy podstawowych wartości, ale suma i różnica kątów - tak:
Wzory działają najlepiej, gdy połowa sumy i połowa różnicy kątów to kąty „tablicowe” (30∘, 45∘, 60∘). Wartości, które się tu pojawiają, są w tabeli wartości funkcji trygonometrycznych.
To właśnie połowa sumy pojawia się we wzorach na sumę funkcji - dlatego tak dobrze pasują do zadań o trójkątach.
Przykład 7. Uzasadnij, że w każdym trójkącie cosα+cosβ>0.
Krok 1. Zamieniamy sumę na iloczyn:
cosα+cosβ=2cos2α+βcos2α−β.
Krok 2. Znak pierwszego czynnika. Ponieważ α+β<π, mamy 0<2α+β<2π, więc cos2α+β>0.
Krok 3. Znak drugiego czynnika. Kąty α i β leżą w przedziale (0;π), więc ∣α−β∣<π, czyli 2α−β<2π i również cos2α−β>0.
Wniosek. Iloczyn dwóch liczb dodatnich jest dodatni. W języku geometrii: trójkąt może mieć najwyżej jeden kąt rozwarty - suma cosinusów dwóch kątów nie może być ujemna.
Przykład 8. Udowodnij, że w trójkącie sinα+sinβ+sinγ=4cos2αcos2βcos2γ.
Krok 1. Dwa pierwsze składniki. Ze wzoru na sumę sinusów i zależności dla połowy sumy:
W nawiasie połowa sumy kątów 2α−β i 2α+β to 2α, a połowa ich różnicy to −2β - cosinus „połyka” minus.
Do czego to służy - równania i fale
Równania. Suma sinusów różnych kątów jest trudna do rozwiązania wprost, ale po zamianie na iloczyn rozpada się na dwa równania elementarne:
sin3x+sinx=0⟺2sin2xcosx=0⟺sin2x=0lubcosx=0.
Pełne rozwiązanie takich równań jest w lekcji jak rozwiązać równanie trygonometryczne. Na wykresie widać, skąd się biorą miejsca zerowe: funkcja y=sinx+sin3x zeruje się tam, gdzie sin2x=0 albo cosx=0.
Wykres y = sin x + sin 3x = 2 sin 2x · cos x w przedziale ⟨0; 2π⟩. Miejsca zerowe 0, π/2, π, 3π/2, 2π to zera czynnika sin 2x (czynnik cos x zeruje się w π/2 i 3π/2 - te punkty już są na liście). Linią przerywaną: y = 2cos x.
Dudnienie. Dwa dźwięki o bliskich częstotliwościach, np. 440 Hz i 444 Hz, dają razem sin(2π⋅440t)+sin(2π⋅444t)=2sin(2π⋅442t)cos(2π⋅2t). Słyszymy ton 442 Hz, którego głośność (czynnik z cosinusem) rośnie i maleje 4 razy na sekundę - tak stroi się gitarę „na ucho”: gdy dudnienie znika, struny brzmią tak samo.
Najczęstsze pytania
Jaki jest wzór na sumę sinusów?sinα+sinβ=2sin2α+βcos2α−β: dwa razy sinus połowy sumy kątów razy cosinus połowy różnicy. Na przykład sin75∘+sin15∘=2sin45∘cos30∘=26.
Jaki jest wzór na różnicę cosinusów?cosα−cosβ=−2sin2α+βsin2α−β. To jedyny z czterech wzorów z minusem przed dwójką - najczęstszy błąd to jego pominięcie.
Czy sin α + sin β = sin(α + β)? Nie. Na przykład sin30∘+sin60∘=21+3≈1,37, a sin90∘=1. Sinus nie jest funkcją liniową - sumę sinusów zamienia się na iloczyn, a nie na sinus sumy.
Jak zamienić iloczyn sinusa i cosinusa na sumę? Wzorem sinαcosβ=21[sin(α+β)+sin(α−β)]. Na przykład sin3xcosx=21(sin4x+sin2x).
Po co zamieniać sumę funkcji trygonometrycznych na iloczyn? Głównie do rozwiązywania równań: iloczyn jest równy zeru, gdy zeruje się któryś czynnik, więc równanie sin3x+sinx=0 rozpada się na sin2x=0 lub cosx=0. Pomaga też upraszczać ilorazy i dowodzić tożsamości w trójkącie.
Skąd się biorą wzory na sumę sinusów i cosinusów? Z wzorów na sinus i cosinus sumy i różnicy kątów: dodając sin(u+v) i sin(u−v) dostajemy 2sinucosv, a podstawienie u=2α+β, v=2α−β daje gotowy wzór.
Przećwicz
Sumy na iloczyny - zadania → - obliczanie wartości bez tablic, zapis sumy w postaci iloczynu, upraszczanie ilorazów, zbiór wartości funkcji f(x)=sinx+sin(x+3π) i dowody w trójkącie.
Sumę i różnicę dwóch sinusów lub dwóch cosinusów zamieniamy na iloczyn funkcji połowy sumy i połowy różnicy kątów, z dwójką przed iloczynem.
Jedyny minus stoi we wzorze cosα−cosβ=−2sin2α+βsin2α−β.
Wzory odwrotne zamieniają iloczyn na sumę: sinαcosβ=21[sin(α+β)+sin(α−β)] itd.
Wszystkie wynikają z wzorów na sin(u±v) i cos(u±v) przez podstawienie α=u+v, β=u−v.
Służą do obliczania wartości bez tablic, upraszczania ilorazów, dowodów w trójkącie (gdzie 2α+β=2π−2γ) i - przede wszystkim - do rozwiązywania równań trygonometrycznych.