Przejdź do treści

Suma i różnica sinusów i cosinusów - zamiana sumy na iloczyn

Klasa 3 liceum i technikum

Suma i różnica funkcji trygonometrycznych

sin⁡α+sin⁡β=2sin⁡α+β2cos⁡α−β2\sin\alpha + \sin\beta = 2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}

sin⁡α−sin⁡β=2cos⁡α+β2sin⁡α−β2\sin\alpha - \sin\beta = 2\cos\frac{\alpha + \beta}{2}\sin\frac{\alpha - \beta}{2}

cos⁡α+cos⁡β=2cos⁡α+β2cos⁡α−β2\cos\alpha + \cos\beta = 2\cos\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}

cos⁡α−cos⁡β=−2sin⁡α+β2sin⁡α−β2\cos\alpha - \cos\beta = -2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\sin\frac{\alpha - \beta}{2}

Wzory odwrotne (iloczyn na sumę):

sin⁡αcos⁡β=12[sin⁡(α+β)+sin⁡(α−β)],cos⁡αcos⁡β=12[cos⁡(α+β)+cos⁡(α−β)]\sin\alpha\cos\beta = \tfrac{1}{2}\left[\sin(\alpha + \beta) + \sin(\alpha - \beta)\right], \qquad \cos\alpha\cos\beta = \tfrac{1}{2}\left[\cos(\alpha + \beta) + \cos(\alpha - \beta)\right]

sin⁡αsin⁡β=12[cos⁡(α−β)−cos⁡(α+β)]\sin\alpha\sin\beta = \tfrac{1}{2}\left[\cos(\alpha - \beta) - \cos(\alpha + \beta)\right]

Wzory na sumę i różnicę funkcji trygonometrycznych zamieniają sumę (albo różnicę) dwóch sinusów lub dwóch cosinusów na iloczyn funkcji połowy sumy i połowy różnicy kątów, np. sin⁡α+sin⁡β=2sin⁡α+β2cos⁡α−β2\sin\alpha + \sin\beta = 2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}. Iloczyn jest w trygonometrii cenniejszy od sumy: iloczyn równa się zeru, gdy zeruje się któryś czynnik, więc te wzory są głównym narzędziem do rozwiązywania równań typu sin⁡3x+sin⁡x=0\sin 3x + \sin x = 0.

Skąd się biorą - wyprowadzenie

Wszystkie cztery wzory wynikają ze wzorów na sinus i cosinus sumy i różnicy kątów. Zapiszmy dwa z nich dla kątów uu i vv:

sin⁡(u+v)=sin⁡ucos⁡v+cos⁡usin⁡v,sin⁡(u−v)=sin⁡ucos⁡v−cos⁡usin⁡v.\sin(u + v) = \sin u\cos v + \cos u\sin v, \qquad \sin(u - v) = \sin u\cos v - \cos u\sin v.

Krok 1. Dodajemy stronami. Wyrazy cos⁡usin⁡v\cos u\sin v się redukują:

sin⁡(u+v)+sin⁡(u−v)=2sin⁡ucos⁡v.\sin(u + v) + \sin(u - v) = 2\sin u\cos v.

Krok 2. Zmieniamy oznaczenia. Chcemy mieć po lewej sin⁡α+sin⁡β\sin\alpha + \sin\beta, więc kładziemy α=u+v\alpha = u + v i β=u−v\beta = u - v. Z tego układu:

u=α+β2,v=α−β2.u = \frac{\alpha + \beta}{2}, \qquad v = \frac{\alpha - \beta}{2}.

Krok 3. Podstawiamy i dostajemy pierwszy wzór:

sin⁡α+sin⁡β=2sin⁡α+β2cos⁡α−β2.\sin\alpha + \sin\beta = 2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}.

Pozostałe trzy powstają tak samo: odejmując wzory na sin⁡(u±v)\sin(u \pm v) dostajemy sin⁡α−sin⁡β\sin\alpha - \sin\beta, a dodając lub odejmując wzory na cos⁡(u±v)\cos(u \pm v) - sumę i różnicę cosinusów. Przy różnicy cosinusów:

cos⁡(u+v)−cos⁡(u−v)=(cos⁡ucos⁡v−sin⁡usin⁡v)−(cos⁡ucos⁡v+sin⁡usin⁡v)=−2sin⁡usin⁡v.\cos(u + v) - \cos(u - v) = (\cos u\cos v - \sin u\sin v) - (\cos u\cos v + \sin u\sin v) = -2\sin u\sin v.

Stąd bierze się minus we wzorze na cos⁡α−cos⁡β\cos\alpha - \cos\beta - jedyny minus w całej czwórce.

Jak zapamiętać cztery wzory

Każdy wzór ma tę samą budowę: dwójka, połowa sumy kątów, połowa różnicy kątów. Zmieniają się tylko funkcje i znak.

WyrażenieIloczynCzym się wyróżnia
sin α + sin β2 sin(½(α + β)) · cos(½(α − β))sinus przy sumie kątów
sin α − sin β2 cos(½(α + β)) · sin(½(α − β))sinus przy różnicy kątów
cos α + cos β2 cos(½(α + β)) · cos(½(α − β))same cosinusy
cos α − cos β−2 sin(½(α + β)) · sin(½(α − β))same sinusy i minus

Dwie praktyczne uwagi:

Iloczyn na sumę - wzory odwrotne

Równość z kroku 1 wyprowadzenia, czytana od prawej do lewej, zamienia iloczyn na sumę. Z wzorów na cos⁡(u±v)\cos(u \pm v) powstają dwa kolejne:

sin⁡αcos⁡β=12[sin⁡(α+β)+sin⁡(α−β)],\sin\alpha\cos\beta = \tfrac{1}{2}\left[\sin(\alpha + \beta) + \sin(\alpha - \beta)\right],

cos⁡αcos⁡β=12[cos⁡(α+β)+cos⁡(α−β)],sin⁡αsin⁡β=12[cos⁡(α−β)−cos⁡(α+β)].\cos\alpha\cos\beta = \tfrac{1}{2}\left[\cos(\alpha + \beta) + \cos(\alpha - \beta)\right], \qquad \sin\alpha\sin\beta = \tfrac{1}{2}\left[\cos(\alpha - \beta) - \cos(\alpha + \beta)\right].

Te wzory przydają się, gdy iloczyn trzeba policzyć, a czynniki osobno nie mają ładnych wartości, oraz później w analizie (całkowanie iloczynów sinusów).

Przykład 1. Oblicz sin⁡75∘cos⁡15∘\sin 75^\circ \cos 15^\circ.

Ani sin⁡75∘\sin 75^\circ, ani cos⁡15∘\cos 15^\circ nie ma w tablicy podstawowych wartości, ale suma i różnica kątów - tak:

sin⁡75∘cos⁡15∘=12[sin⁡90∘+sin⁡60∘]=12(1+32)=2+34.\sin 75^\circ \cos 15^\circ = \tfrac{1}{2}\left[\sin 90^\circ + \sin 60^\circ\right] = \tfrac{1}{2}\left(1 + \tfrac{\sqrt{3}}{2}\right) = \frac{2 + \sqrt{3}}{4}.

Odpowiedź. sin⁡75∘cos⁡15∘=2+34≈0,933\sin 75^\circ \cos 15^\circ = \frac{2 + \sqrt{3}}{4} \approx 0{,}933.

Obliczanie wartości bez tablic

Wzory działają najlepiej, gdy połowa sumy i połowa różnicy kątów to kąty „tablicowe” (30∘30^\circ, 45∘45^\circ, 60∘60^\circ). Wartości, które się tu pojawiają, są w tabeli wartości funkcji trygonometrycznych.

Przykład 2. Oblicz sin⁡75∘+sin⁡15∘\sin 75^\circ + \sin 15^\circ.

Krok 1. Połowa sumy: 75∘+15∘2=45∘\frac{75^\circ + 15^\circ}{2} = 45^\circ, połowa różnicy: 75∘−15∘2=30∘\frac{75^\circ - 15^\circ}{2} = 30^\circ.

Krok 2. Ze wzoru na sumę sinusów:

sin⁡75∘+sin⁡15∘=2sin⁡45∘cos⁡30∘=2⋅22⋅32=62.\sin 75^\circ + \sin 15^\circ = 2\sin 45^\circ\cos 30^\circ = 2 \cdot \frac{\sqrt{2}}{2} \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} = \frac{\sqrt{6}}{2}.

Odpowiedź. sin⁡75∘+sin⁡15∘=62≈1,225\sin 75^\circ + \sin 15^\circ = \frac{\sqrt{6}}{2} \approx 1{,}225.

Przykład 3. Oblicz cos⁡105∘−cos⁡15∘\cos 105^\circ - \cos 15^\circ.

Połowa sumy to 60∘60^\circ, połowa różnicy 45∘45^\circ. Uwaga na minus we wzorze:

cos⁡105∘−cos⁡15∘=−2sin⁡60∘sin⁡45∘=−2⋅32⋅22=−62.\cos 105^\circ - \cos 15^\circ = -2\sin 60^\circ\sin 45^\circ = -2 \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} \cdot \frac{\sqrt{2}}{2} = -\frac{\sqrt{6}}{2}.

Sprawdzenie znaku: cos⁡105∘\cos 105^\circ jest ujemny, a cos⁡15∘\cos 15^\circ dodatni, więc różnica musi być ujemna - zgadza się.

Przykład 4. Wykaż, że cos⁡20∘+cos⁡100∘+cos⁡140∘=0\cos 20^\circ + \cos 100^\circ + \cos 140^\circ = 0.

Krok 1. Łączymy pierwsze dwa składniki:

cos⁡20∘+cos⁡100∘=2cos⁡60∘cos⁡40∘=2⋅12⋅cos⁡40∘=cos⁡40∘.\cos 20^\circ + \cos 100^\circ = 2\cos 60^\circ\cos 40^\circ = 2 \cdot \tfrac{1}{2} \cdot \cos 40^\circ = \cos 40^\circ.

Krok 2. Zostaje cos⁡40∘+cos⁡140∘=2cos⁡90∘cos⁡50∘=0\cos 40^\circ + \cos 140^\circ = 2\cos 90^\circ\cos 50^\circ = 0, bo cos⁡90∘=0\cos 90^\circ = 0. Ten sam wynik daje wzór redukcyjnycos⁡140∘=cos⁡(180∘−40∘)=−cos⁡40∘\cos 140^\circ = \cos(180^\circ - 40^\circ) = -\cos 40^\circ.

Upraszczanie wyrażeń

Ilorazy sum sinusów i cosinusów często skracają się do jednej funkcji - po zamianie licznika i mianownika na iloczyny pojawia się wspólny czynnik.

Przykład 5. Uprość wyrażenie sin⁡3x+sin⁡xcos⁡3x+cos⁡x\dfrac{\sin 3x + \sin x}{\cos 3x + \cos x}.

Krok 1. Licznik i mianownik na iloczyny. Połowa sumy kątów to 2x2x, połowa różnicy - xx:

sin⁡3x+sin⁡xcos⁡3x+cos⁡x=2sin⁡2xcos⁡x2cos⁡2xcos⁡x.\frac{\sin 3x + \sin x}{\cos 3x + \cos x} = \frac{2\sin 2x\cos x}{2\cos 2x\cos x}.

Krok 2. Dziedzina. Mianownik 2cos⁡2xcos⁡x2\cos 2x\cos x musi być różny od zera, więc cos⁡2x≠0\cos 2x \neq 0 i cos⁡x≠0\cos x \neq 0.

Krok 3. Skracamy przez 2cos⁡x2\cos x:

2sin⁡2xcos⁡x2cos⁡2xcos⁡x=sin⁡2xcos⁡2x=tg⁡2x.\frac{2\sin 2x\cos x}{2\cos 2x\cos x} = \frac{\sin 2x}{\cos 2x} = \operatorname{tg} 2x.

Odpowiedź. Wyrażenie jest równe tg⁡2x\operatorname{tg} 2x dla cos⁡x≠0\cos x \neq 0 i cos⁡2x≠0\cos 2x \neq 0.

Przykład 6. Uprość sin⁡5x−sin⁡3xcos⁡5x+cos⁡3x\dfrac{\sin 5x - \sin 3x}{\cos 5x + \cos 3x}.

sin⁡5x−sin⁡3xcos⁡5x+cos⁡3x=2cos⁡4xsin⁡x2cos⁡4xcos⁡x=sin⁡xcos⁡x=tg⁡x(cos⁡4x≠0, cos⁡x≠0).\frac{\sin 5x - \sin 3x}{\cos 5x + \cos 3x} = \frac{2\cos 4x\sin x}{2\cos 4x\cos x} = \frac{\sin x}{\cos x} = \operatorname{tg} x \qquad (\cos 4x \neq 0,\ \cos x \neq 0).

Dowody w trójkącie

W trójkącie o kątach α\alpha, β\beta, γ\gamma zachodzi α+β+γ=π\alpha + \beta + \gamma = \pi, więc połowa sumy dwóch kątów wiąże się z trzecim:

α+β2=π2−γ2,czylisin⁡α+β2=cos⁡γ2,cos⁡α+β2=sin⁡γ2.\frac{\alpha + \beta}{2} = \frac{\pi}{2} - \frac{\gamma}{2}, \qquad \text{czyli} \qquad \sin\frac{\alpha + \beta}{2} = \cos\frac{\gamma}{2}, \quad \cos\frac{\alpha + \beta}{2} = \sin\frac{\gamma}{2}.

To właśnie połowa sumy pojawia się we wzorach na sumę funkcji - dlatego tak dobrze pasują do zadań o trójkątach.

Przykład 7. Uzasadnij, że w każdym trójkącie cos⁡α+cos⁡β>0\cos\alpha + \cos\beta > 0.

Krok 1. Zamieniamy sumę na iloczyn:

cos⁡α+cos⁡β=2cos⁡α+β2cos⁡α−β2.\cos\alpha + \cos\beta = 2\cos\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}.

Krok 2. Znak pierwszego czynnika. Ponieważ α+β<π\alpha + \beta < \pi, mamy 0<α+β2<π20 < \frac{\alpha + \beta}{2} < \frac{\pi}{2}, więc cos⁡α+β2>0\cos\frac{\alpha + \beta}{2} > 0.

Krok 3. Znak drugiego czynnika. Kąty α\alpha i β\beta leżą w przedziale (0; π)(0;\ \pi), więc ∣α−β∣<π|\alpha - \beta| < \pi, czyli ∣α−β2∣<π2\left|\frac{\alpha - \beta}{2}\right| < \frac{\pi}{2} i również cos⁡α−β2>0\cos\frac{\alpha - \beta}{2} > 0.

Wniosek. Iloczyn dwóch liczb dodatnich jest dodatni. W języku geometrii: trójkąt może mieć najwyżej jeden kąt rozwarty - suma cosinusów dwóch kątów nie może być ujemna.

Przykład 8. Udowodnij, że w trójkącie sin⁡α+sin⁡β+sin⁡γ=4cos⁡α2cos⁡β2cos⁡γ2\sin\alpha + \sin\beta + \sin\gamma = 4\cos\frac{\alpha}{2}\cos\frac{\beta}{2}\cos\frac{\gamma}{2}.

Krok 1. Dwa pierwsze składniki. Ze wzoru na sumę sinusów i zależności dla połowy sumy:

sin⁡α+sin⁡β=2sin⁡α+β2cos⁡α−β2=2cos⁡γ2cos⁡α−β2.\sin\alpha + \sin\beta = 2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2} = 2\cos\frac{\gamma}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}.

Krok 2. Trzeci składnik. Ze wzoru na sinus podwojonego kąta:

sin⁡γ=2sin⁡γ2cos⁡γ2=2cos⁡α+β2cos⁡γ2.\sin\gamma = 2\sin\frac{\gamma}{2}\cos\frac{\gamma}{2} = 2\cos\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\gamma}{2}.

Krok 3. Wyłączamy 2cos⁡γ22\cos\frac{\gamma}{2} i jeszcze raz stosujemy wzór na sumę cosinusów:

L=2cos⁡γ2[cos⁡α−β2+cos⁡α+β2]=2cos⁡γ2⋅2cos⁡α2cos⁡β2=P.L = 2\cos\frac{\gamma}{2}\left[\cos\frac{\alpha - \beta}{2} + \cos\frac{\alpha + \beta}{2}\right] = 2\cos\frac{\gamma}{2} \cdot 2\cos\frac{\alpha}{2}\cos\frac{\beta}{2} = P.

W nawiasie połowa sumy kątów α−β2\frac{\alpha - \beta}{2} i α+β2\frac{\alpha + \beta}{2} to α2\frac{\alpha}{2}, a połowa ich różnicy to −β2-\frac{\beta}{2} - cosinus „połyka” minus.

Do czego to służy - równania i fale

Równania. Suma sinusów różnych kątów jest trudna do rozwiązania wprost, ale po zamianie na iloczyn rozpada się na dwa równania elementarne:

sin⁡3x+sin⁡x=0⟺2sin⁡2xcos⁡x=0⟺sin⁡2x=0 lub cos⁡x=0.\sin 3x + \sin x = 0 \quad \Longleftrightarrow \quad 2\sin 2x\cos x = 0 \quad \Longleftrightarrow \quad \sin 2x = 0 \ \text{lub} \ \cos x = 0.

Pełne rozwiązanie takich równań jest w lekcji jak rozwiązać równanie trygonometryczne. Na wykresie widać, skąd się biorą miejsca zerowe: funkcja y=sin⁡x+sin⁡3xy = \sin x + \sin 3x zeruje się tam, gdzie sin⁡2x=0\sin 2x = 0 albo cos⁡x=0\cos x = 0.

y = 2cos xy = sin x + sin 3xπ/2π3π/22π21−1−2xy
Wykres y = sin x + sin 3x = 2 sin 2x · cos x w przedziale ⟨0; 2π⟩. Miejsca zerowe 0, π/2, π, 3π/2, 2π to zera czynnika sin 2x (czynnik cos x zeruje się w π/2 i 3π/2 - te punkty już są na liście). Linią przerywaną: y = 2cos x.

Dudnienie. Dwa dźwięki o bliskich częstotliwościach, np. 440 Hz i 444 Hz, dają razem sin⁡(2π⋅440 t)+sin⁡(2π⋅444 t)=2sin⁡(2π⋅442 t)cos⁡(2π⋅2 t)\sin(2\pi \cdot 440\,t) + \sin(2\pi \cdot 444\,t) = 2\sin(2\pi \cdot 442\,t)\cos(2\pi \cdot 2\,t). Słyszymy ton 442 Hz, którego głośność (czynnik z cosinusem) rośnie i maleje 4 razy na sekundę - tak stroi się gitarę „na ucho”: gdy dudnienie znika, struny brzmią tak samo.

Najczęstsze pytania

Jaki jest wzór na sumę sinusów?sin⁡α+sin⁡β=2sin⁡α+β2cos⁡α−β2\sin\alpha + \sin\beta = 2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\cos\frac{\alpha - \beta}{2}: dwa razy sinus połowy sumy kątów razy cosinus połowy różnicy. Na przykład sin⁡75∘+sin⁡15∘=2sin⁡45∘cos⁡30∘=62\sin 75^\circ + \sin 15^\circ = 2\sin 45^\circ\cos 30^\circ = \frac{\sqrt{6}}{2}.

Jaki jest wzór na różnicę cosinusów?cos⁡α−cos⁡β=−2sin⁡α+β2sin⁡α−β2\cos\alpha - \cos\beta = -2\sin\frac{\alpha + \beta}{2}\sin\frac{\alpha - \beta}{2}. To jedyny z czterech wzorów z minusem przed dwójką - najczęstszy błąd to jego pominięcie.

Czy sin α + sin β = sin(α + β)? Nie. Na przykład sin⁡30∘+sin⁡60∘=1+32≈1,37\sin 30^\circ + \sin 60^\circ = \frac{1 + \sqrt{3}}{2} \approx 1{,}37, a sin⁡90∘=1\sin 90^\circ = 1. Sinus nie jest funkcją liniową - sumę sinusów zamienia się na iloczyn, a nie na sinus sumy.

Jak zamienić iloczyn sinusa i cosinusa na sumę? Wzorem sin⁡αcos⁡β=12[sin⁡(α+β)+sin⁡(α−β)]\sin\alpha\cos\beta = \frac{1}{2}\left[\sin(\alpha + \beta) + \sin(\alpha - \beta)\right]. Na przykład sin⁡3xcos⁡x=12(sin⁡4x+sin⁡2x)\sin 3x\cos x = \frac{1}{2}(\sin 4x + \sin 2x).

Po co zamieniać sumę funkcji trygonometrycznych na iloczyn? Głównie do rozwiązywania równań: iloczyn jest równy zeru, gdy zeruje się któryś czynnik, więc równanie sin⁡3x+sin⁡x=0\sin 3x + \sin x = 0 rozpada się na sin⁡2x=0\sin 2x = 0 lub cos⁡x=0\cos x = 0. Pomaga też upraszczać ilorazy i dowodzić tożsamości w trójkącie.

Skąd się biorą wzory na sumę sinusów i cosinusów? Z wzorów na sinus i cosinus sumy i różnicy kątów: dodając sin⁡(u+v)\sin(u + v) i sin⁡(u−v)\sin(u - v) dostajemy 2sin⁡ucos⁡v2\sin u\cos v, a podstawienie u=α+β2u = \frac{\alpha + \beta}{2}, v=α−β2v = \frac{\alpha - \beta}{2} daje gotowy wzór.

Przećwicz

Podsumowanie