Granica niewłaściwa funkcji - kiedy wynik to plus lub minus nieskończoność
Klasa 3 liceum i technikum
Granica niewłaściwa funkcji - najważniejsze reguły
- wartości przekraczają każdą liczbę , gdy jest dostatecznie blisko .
Liczba przez „zero ze znakiem” ( - granica licznika, ):
Wzorcowe granice:
Wielomian w zachowuje się jak jego wyraz najwyższego stopnia: .
Funkcja ma w punkcie granicę niewłaściwą , gdy jej wartości rosną ponad każdą liczbę, jeśli tylko jest dostatecznie blisko (i ). Zapisujemy . Analogicznie granica oznacza, że wartości spadają poniżej każdej liczby. Granice niewłaściwe liczymy też w nieskończoności, np. .
To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej - o granicy funkcji w nieskończoności - wynik był zawsze liczbą. Teraz zajmujemy się sytuacjami, w których wartości funkcji nie zbliżają się do żadnej liczby, tylko uciekają w górę lub w dół. To wersja dla funkcji tego, co znamy z lekcji o ciągach rozbieżnych do nieskończoności.
Granica niewłaściwa w punkcie - funkcja 1/x²
Funkcja nie jest określona w zerze. Zobaczmy, co dzieje się z jej wartościami, gdy zbliża się do :
| x | ±0,1 | ±0,01 | ±0,001 | ±0,0001 |
|---|---|---|---|---|
| 1/x² | 100 | 10 000 | 1 000 000 | 100 000 000 |
Wartości rosną bez ograniczenia - z obu stron zera. Żadna liczba nie jest granicą, ale zachowanie jest bardzo regularne: jakkolwiek dużą liczbę wybierzemy, blisko zera wartości ją przekroczą. Warunek oznacza - dla wystarczy .
Definicja (Heinego). , jeśli dla każdego ciągu o wyrazach ciąg wartości jest rozbieżny do . Granicę definiujemy analogicznie. Słowo „niewłaściwa” przypomina, że nie jest liczbą: piszemy , ale nie piszemy .
Granice jednostronne nieskończone - funkcja 1/(x − 2)
Funkcja zachowuje się przy inaczej z każdej strony:
| x | 1,9 | 1,99 | 1,999 | 2,001 | 2,01 | 2,1 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| x − 2 | −0,1 | −0,01 | −0,001 | 0,001 | 0,01 | 0,1 |
| 1/(x − 2) | −10 | −100 | −1000 | 1000 | 100 | 10 |
Z prawej strony mianownik jest małą liczbą dodatnią i wartości rosną do , z lewej - małą liczbą ujemną i wartości spadają do :
Granice jednostronne są różne, więc granica nie istnieje - ani skończona, ani niewłaściwa. Granice jednostronne poznaliśmy w lekcji granice jednostronne funkcji; tutaj ich wartości po prostu nie są liczbami.
Gdy przy (choćby z jednej strony) wartości uciekają do , pionowa prosta jest asymptotą pionową wykresu. Wyznaczanie asymptot omawiamy w lekcji asymptoty wykresu funkcji.
Metoda znaku: liczba/0⁺ i liczba/0⁻
Najczęstsza sytuacja w zadaniach: podstawiamy i licznik daje liczbę , a mianownik daje zero. To nie jest symbol nieoznaczony - granica (jednostronna) na pewno jest nieskończona. Zostaje ustalić znak. Zapisujemy , gdy mianownik dąży do zera przez wartości dodatnie, i , gdy przez ujemne.
Schemat postępowania:
- Podstaw . Jeśli wychodzi - najpierw skróć ułamek (jak w lekcji obliczanie granic funkcji).
- Jeśli wychodzi z - ustal znak licznika.
- Rozłóż mianownik na czynniki i ustal jego znak dla trochę mniejszych i trochę większych od .
- Znak granicy = znak licznika razy znak mianownika.
Przykład 1. Oblicz .
Krok 1. Licznik dąży do , mianownik do .
Krok 2. Mianownik to kwadrat, więc z obu stron jest dodatni: .
Krok 3. - z obu stron to samo.
Odpowiedź. . Granica obustronna istnieje (jest niewłaściwa), bo obie jednostronne są równe .
Przykład 2. Oblicz granice jednostronne funkcji w punktach i .
Krok 1. Licznik w obu punktach dąży do . Mianownik rozkładamy: .
Krok 2. Tabelka znaków mianownika - sprawdzamy znak każdego czynnika tuż obok punktu:
| x dąży do | x − 3 | x + 3 | mianownik | granica f(x) |
|---|---|---|---|---|
| −3⁻ (np. −3,01) | − | − (→ 0) | 0⁺ | 10/0⁺ = +∞ |
| −3⁺ (np. −2,99) | − | + (→ 0) | 0⁻ | 10/0⁻ = −∞ |
| 3⁻ (np. 2,99) | − (→ 0) | + | 0⁻ | 10/0⁻ = −∞ |
| 3⁺ (np. 3,01) | + (→ 0) | + | 0⁺ | 10/0⁺ = +∞ |
Odpowiedź. , , , . W żadnym z punktów granica obustronna nie istnieje.
Przykład 3. Oblicz granice jednostronne .
Krok 1. Podstawienie daje , więc to nie jest jeszcze przypadek „liczba przez zero”. Rozkładamy: i .
Krok 2. Skracamy (dla ):
Krok 3. Teraz metoda znaku. Licznik dąży do . Mianownik przy i przy .
Odpowiedź. Granica prawostronna wynosi , a lewostronna . Krok 1 jest konieczny, bo przy wynik może okazać się zwykłą liczbą - np. dla skrócenie daje , a nie nieskończoność.
Granica niewłaściwa w ±∞ - potęgi i wielomiany
Przy każda potęga (dla ) rośnie do . Przy decyduje parzystość wykładnika:
| Funkcja | x → +∞ | x → −∞ |
|---|---|---|
| x² (wykładnik parzysty) | +∞ | +∞ |
| x³ (wykładnik nieparzysty) | +∞ | −∞ |
| −x⁴ | −∞ | −∞ |
| −2x³ | −∞ | +∞ |
| √x | +∞ | (nie ma sensu - √x tylko dla x ≥ 0) |
Wielomian zachowuje się w nieskończoności jak jego wyraz najwyższego stopnia. Uzasadnienie: wyłączamy ten wyraz przed nawias, a w nawiasie zostaje plus ułamki dążące do zera.
Przykład 4. Oblicz oraz .
Krok 1. Wyłączamy :
Krok 2. Nawias dąży do w obu nieskończonościach. Przy czynnik , a przy jest , więc .
Odpowiedź. oraz .
Przykład 5. Oblicz .
Krok 1. Licznik ma wyższy stopień niż mianownik. Dzielimy przez najwyższą potęgę z mianownika, :
Krok 2. Licznik dąży do (bo , a ), mianownik do .
Odpowiedź. . Ogólnie dla ilorazu wielomianów z licznikiem wyższego stopnia znak wyniku ustalamy z ilorazu wyrazów najwyższego stopnia: tu , a .
Przykład 6. Oblicz granice funkcji w i w .
Krok 1. Plus nieskończoność. Oba składniki dążą do , a . Żadnego symbolu nieoznaczonego tu nie ma.
Krok 2. Minus nieskończoność. Teraz , a - symbol . Mnożymy przez wyrażenie sprzężone:
Przy mianownik to suma dwóch dużych liczb dodatnich ( i ), więc dąży do , a cały ułamek do .
Odpowiedź. oraz .
Działania z nieskończonością i symbole nieoznaczone
Reguły są takie same jak dla ciągów (szczegóły w lekcji ciąg rozbieżny do nieskończoności). Poniżej oznacza granicę skończoną, a zapis „” - iloczyn funkcji dążącej do i funkcji dążącej do .
| Działanie | Wynik | Przykład dla funkcji |
|---|---|---|
| ∞ + ∞, g + ∞ | +∞ | x² + x + 3 przy x → +∞ |
| g · ∞ dla g > 0 | +∞ | (2 + 1/x) · x² przy x → +∞ |
| g · ∞ dla g < 0 | −∞ | −3x⁴ przy x → −∞ |
| g/±∞ | 0 | 7/x² przy x → −∞ |
| g/0⁺ dla g > 0 | +∞ | 5/(x − 1)² przy x → 1 |
| g/0⁻ dla g > 0 | −∞ | 5/(x − 1) przy x → 1⁻ |
Symbole nieoznaczone - ten sam typ daje różne wyniki, więc zawsze trzeba przekształcić wyrażenie:
| Symbol | Przykład | Granica |
|---|---|---|
| ∞ − ∞ | x² − x przy x → +∞ | +∞ |
| ∞ − ∞ | (x + 5) − x przy x → +∞ | 5 |
| ∞ − ∞ | √(x² + 1) + x przy x → −∞ | 0 |
| 0 · ∞ | x² · (1/x²) przy x → 0 | 1 |
| 0 · ∞ | x · (1/x²) przy x → 0⁺ | +∞ |
| 0/0 | (x² − 4)/(x² − 4x + 4) przy x → 2⁺ | +∞ |
| 0/0 | (x² − 4)/(x − 2) przy x → 2 | 4 |
Zapis „” bez znaku zera też nie przesądza o wyniku: przy , ale w zerze nie ma granicy, bo z prawej daje , a z lewej .
Typowe błędy
- „”. Przez zero nie dzielimy. Zapis to skrót myślowy dla granicy, w której mianownik dąży do zera przez wartości dodatnie.
- Sprawdzanie tylko jednej strony. Dla przy granica prawostronna wynosi , ale lewostronna - granica obustronna nie istnieje.
- Pominięcie . Jeśli licznik też dąży do zera, najpierw skracamy. Funkcja ma w punkcie granicę , a nie nieskończoność.
- Zgubiony znak w . przy , więc . Parzystość wykładnika ma znaczenie.
- „”. W przykładzie 6 wyszło , ale np. - symbol nieoznaczony zawsze trzeba rozwiązać rachunkiem.
Najczęstsze pytania
Co to jest granica niewłaściwa funkcji? To granica równa albo . Oznacza, że wartości funkcji rosną ponad każdą liczbę (albo spadają poniżej każdej), gdy zbliża się do danego punktu lub dąży do nieskończoności. Przykład: .
Ile wynosi granica 1/x przy x dążącym do 0? Granica obustronna nie istnieje. Granica prawostronna wynosi , a lewostronna - są różne. Inaczej jest dla : z obu stron wartości rosną, więc granica w zerze to .
Jak obliczyć granicę, gdy w mianowniku wychodzi zero? Sprawdź licznik. Jeśli też daje zero, masz symbol - rozłóż na czynniki i skróć. Jeśli licznik daje liczbę różną od zera, granica jednostronna jest nieskończona, a jej znak ustalasz ze znaku licznika i znaku mianownika tuż obok punktu.
Jak ustalić znak nieskończoności w granicy? Rozłóż mianownik na czynniki i sprawdź znak każdego czynnika dla trochę większych i trochę mniejszych od punktu (np. i ). Znak granicy to znak licznika pomnożony przez znak mianownika. Wygodnie zapisać to w tabelce znaków.
Ile wynosi liczba podzielona przez nieskończoność? Zero: jeśli licznik dąży do liczby, a mianownik do , iloraz dąży do . Na przykład .
Jaka jest granica wielomianu w nieskończoności? Taka sama jak granica jego wyrazu najwyższego stopnia. Przy znak wyniku to znak współczynnika przy najwyższej potędze. Przy trzeba jeszcze uwzględnić parzystość stopnia: , a .
Czym różni się granica niewłaściwa od braku granicy? Granica niewłaściwa opisuje konkretne zachowanie: wartości uciekają w jedną stronę ( albo ). Brak granicy oznacza, że takiego jednego zachowania nie ma - np. w zerze ucieka w różne strony, a w oscyluje.
Przećwicz
- Granica niewłaściwa funkcji - zadania → - 7 zadań: liczba przez , granice jednostronne nieskończone i tabelka znaków mianownika, symbol zamieniający się w nieskończoność, wielomiany i ilorazy w , pierwiastek w liczniku i parametr decydujący o znaku granicy.
- Cały zestaw: granica i pochodna funkcji - zadania →
Podsumowanie
- : wartości przekraczają każdą liczbę dla dostatecznie bliskich .
- Przypadek „” z : granica jednostronna jest nieskończona; znak = znak licznika razy znak mianownika ( albo ).
- Gdy granice jednostronne to i , granica obustronna nie istnieje.
- Przy najpierw skracamy, dopiero potem badamy znak.
- Wielomian w zachowuje się jak wyraz najwyższego stopnia; przy liczy się parzystość wykładnika.
- , , , to symbole nieoznaczone - wymagają przekształcenia.
Zobacz też
- Granica funkcji w nieskończoności - poprzednia lekcja: granice skończone przy .
- Ciągłość funkcji w punkcie - następna lekcja: kiedy granica jest równa wartości funkcji.
- Asymptoty wykresu funkcji - granice niewłaściwe w punkcie dają asymptoty pionowe.
- Ciąg rozbieżny do nieskończoności - granica niewłaściwa ciągu i działania z nieskończonością.
- Granica funkcji - zwięzłe zestawienie definicji, granic jednostronnych i symboli nieoznaczonych.