Przejdź do treści

Ciąg rozbieżny do nieskończoności - granica niewłaściwa

Klasa 3 liceum i technikum

Granica niewłaściwa - najważniejsze reguły

lim⁡n→∞an=+∞  ⟺  dla kaz˙dego M prawie wszystkie wyrazy spełniają an>M\lim_{n \to \infty} a_n = +\infty \iff \text{dla każdego } M \text{ prawie wszystkie wyrazy spełniają } a_n > M

Potęgi: lim⁡n→∞nk=+∞\lim_{n \to \infty} n^k = +\infty dla k>0k > 0, a lim⁡n→∞qn=+∞\lim_{n \to \infty} q^n = +\infty dla q>1q > 1.

Działania (g - liczba):

∞+∞=∞∞+g=∞∞⋅∞=∞g±∞=0\infty + \infty = \infty \qquad \infty + g = \infty \qquad \infty \cdot \infty = \infty \qquad \frac{g}{\pm\infty} = 0

g⋅∞=∞  (g>0)g⋅∞=−∞  (g<0)g \cdot \infty = \infty \ \ (g > 0) \qquad g \cdot \infty = -\infty \ \ (g < 0)

Symbole nieoznaczone (wynik zależy od ciągów - trzeba przekształcić):

∞−∞∞∞0⋅∞00\infty - \infty \qquad \frac{\infty}{\infty} \qquad 0 \cdot \infty \qquad \frac{0}{0}

Ciąg (an)(a_n) jest rozbieżny do +∞+\infty, jeśli jego wyrazy przekraczają każdą liczbę: dla dowolnego MM prawie wszystkie wyrazy (wszystkie poza skończoną liczbą) są większe od MM. Piszemy wtedy lim⁡n→∞an=+∞\lim_{n \to \infty} a_n = +\infty i mówimy o granicy niewłaściwej. Analogicznie ciąg jest rozbieżny do −∞-\infty, gdy dla każdego MM prawie wszystkie wyrazy są mniejsze od MM.

To kolejna lekcja rozdziału ciągi. W poprzednich poznaliśmy granicę ciągu i rachunek granic ciągów zbieżnych. Teraz zajmujemy się ciągami, które nie zbliżają się do żadnej liczby, tylko uciekają w nieskończoność.

Rozbieżny to nie zawsze „do nieskończoności”

Ciąg, który nie ma granicy skończonej, nazywamy rozbieżnym. Są dwa zupełnie różne rodzaje rozbieżności:

CiągPierwsze wyrazyZachowanieGranica
aₙ = n²1, 4, 9, 16, …rośnie ponad każdą liczbę+∞ (niewłaściwa)
aₙ = −3n + 1−2, −5, −8, …spada poniżej każdej liczby−∞ (niewłaściwa)
aₙ = (−1)ⁿ−1, 1, −1, 1, …skacze między dwiema wartościaminie istnieje
aₙ = (−2)ⁿ−2, 4, −8, 16, …skacze coraz dalej w obie stronynie istnieje

Ciąg (−2)n(-2)^n jest nieograniczony, a mimo to nie ma granicy niewłaściwej: jego wyrazy ujemne spadają poniżej każdej liczby, więc nie jest prawdą, że prawie wszystkie wyrazy są większe od MM.

Definicja granicy niewłaściwej na przykładzie

12345678910 51015200 naₙ M = 10 od n = 8: aₙ > 10
Ciąg aₙ = n²/5: wyrazy 1–7 leżą nie wyżej niż prosta M = 10 (puste kółka), od ósmego wszystkie są nad nią (pełne). Dla każdego większego M taki próg też się znajdzie - to właśnie znaczy aₙ → +∞.

Definicja mówi: jakkolwiek wysoko postawisz poprzeczkę MM, od pewnego miejsca wszystkie wyrazy ją przeskakują. Dla ciągu an=n25a_n = \frac{n^2}{5} i M=10M = 10 warunek n25>10\frac{n^2}{5} > 10 oznacza n2>50n^2 > 50, czyli n≥8n \geq 8. Dla M=1000M = 1000 próg przesuwa się dalej, ale istnieje zawsze.

Przykład 1. Od którego wyrazu ciąg an=3n−7a_n = 3n - 7 przekracza 10001000?

Krok 1. Rozwiązujemy nierówność 3n−7>10003n - 7 > 1000, czyli 3n>10073n > 1007, n>335,67n > 335{,}67.

Krok 2. Najmniejsza liczba naturalna spełniająca nierówność to n=336n = 336. Sprawdzenie: a336=1001>1000a_{336} = 1001 > 1000, a a335=998a_{335} = 998.

Odpowiedź. Od wyrazu a336a_{336}. Dla dowolnego MM działa tak samo: n>M+73n > \frac{M + 7}{3}, więc ciąg jest rozbieżny do +∞+\infty.

Granica ciągu qⁿ - wszystkie przypadki

Ciąg geometryczny qnq^n to najważniejszy „wzorcowy” ciąg w tym dziale. Jego zachowanie zależy tylko od qq:

Podstawa qPrzykładlim qⁿ
q > 12ⁿ: 2, 4, 8, 16, …+∞
q = 11ⁿ: 1, 1, 1, …1
−1 < q < 1(1/2)ⁿ: 1/2, 1/4, 1/8, …0
q = −1(−1)ⁿ: −1, 1, −1, …nie istnieje
q < −1(−2)ⁿ: −2, 4, −8, …nie istnieje

Działania z nieskończonością

Gdy jeden z ciągów ma granicę niewłaściwą, większość działań da się rozstrzygnąć od razu (w zapisie skróconym gg oznacza granicę skończoną):

Symbole nieoznaczone

Cztery sytuacje nie mają z góry ustalonego wyniku. Ten sam „typ” daje różne granice:

SymbolPrzykładGranica
∞ − ∞n² − n+∞
∞ − ∞n − n²−∞
∞ − ∞(n + 5) − n5
∞/∞n/(2n)1/2
0 · ∞(1/n) · 3n3
0 · ∞(1/n) · n²+∞

Dlatego przy symbolu nieoznaczonym nie zgadujemy, tylko przekształcamy wyrażenie: wyłączamy najwyższą potęgę przed nawias, dzielimy przez nią albo mnożymy przez sprzężenie.

Obliczanie granic niewłaściwych - przykłady

Przykład 2. Oblicz lim⁡n→∞n3−4n2+12n2+3\lim_{n \to \infty} \dfrac{n^3 - 4n^2 + 1}{2n^2 + 3}.

Krok 1. Stopień licznika (33) jest wyższy niż mianownika (22). Dzielimy przez n2n^2:

n3−4n2+12n2+3=n−4+1n22+3n2\frac{n^3 - 4n^2 + 1}{2n^2 + 3} = \frac{n - 4 + \frac{1}{n^2}}{2 + \frac{3}{n^2}}

Krok 2. Licznik dąży do +∞+\infty, mianownik do 22.

Odpowiedź. lim⁡n→∞n3−4n2+12n2+3=+∞\lim_{n \to \infty} \dfrac{n^3 - 4n^2 + 1}{2n^2 + 3} = +\infty.

Przykład 3. Oblicz lim⁡n→∞5−2n3n2+n\lim_{n \to \infty} \dfrac{5 - 2n^3}{n^2 + n}.

Dzielimy przez n2n^2:

5−2n3n2+n=5n2−2n1+1n\frac{5 - 2n^3}{n^2 + n} = \frac{\frac{5}{n^2} - 2n}{1 + \frac{1}{n}}

Licznik dąży do −∞-\infty, mianownik do 11. Odpowiedź. −∞-\infty. Znak granicy decyduje znak ilorazu współczynników przy najwyższych potęgach: −21<0\frac{-2}{1} < 0.

Przykład 4 (∞ − ∞). Oblicz lim⁡n→∞(n2−10n)\lim_{n \to \infty} (n^2 - 10n).

Wyłączamy nn przed nawias: n2−10n=n(n−10)n^2 - 10n = n(n - 10). Oba czynniki dążą do +∞+\infty, a ∞⋅∞=∞\infty \cdot \infty = \infty.

Odpowiedź. +∞+\infty - pierwsze wyrazy są ujemne (np. a3=−21a_3 = -21), ale to nie ma znaczenia, bo granica zależy od zachowania dla dużych nn.

Przykład 5 (potęgi). Oblicz lim⁡n→∞(2n−5n)\lim_{n \to \infty} (2^n - 5^n).

Wyłączamy potęgę o największej podstawie:

2n−5n=5n((25)n−1)2^n - 5^n = 5^n \left( \left(\frac{2}{5}\right)^n - 1 \right)

Nawias dąży do 0−1=−10 - 1 = -1, a 5n→∞5^n \to \infty. Odpowiedź. −∞-\infty.

Przykład 6. Oblicz lim⁡n→∞(n−n)\lim_{n \to \infty} (\sqrt{n} - n).

n−n=n(1n−1)\sqrt{n} - n = n\left(\frac{1}{\sqrt{n}} - 1\right), a nawias dąży do −1-1.

Odpowiedź. −∞-\infty - pierwiastek rośnie wolniej niż nn.

Przykład 7. Oblicz lim⁡n→∞n+1n\lim_{n \to \infty} \dfrac{n + 1}{\sqrt{n}}.

n+1n=n+1n\dfrac{n + 1}{\sqrt{n}} = \sqrt{n} + \dfrac{1}{\sqrt{n}}, czyli ∞+0\infty + 0.

Odpowiedź. +∞+\infty.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Co to jest granica niewłaściwa ciągu? To zapis lim⁡an=+∞\lim a_n = +\infty albo lim⁡an=−∞\lim a_n = -\infty. Oznacza, że wyrazy ciągu przekraczają każdą liczbę MM (albo spadają poniżej każdej) - nie zbliżają się do żadnej liczby, tylko uciekają w nieskończoność.

Kiedy ciąg jest rozbieżny do nieskończoności? Gdy dla każdej liczby MM prawie wszystkie jego wyrazy są większe od MM. Tak jest np. dla n2n^2, 3n−73n - 7, 2n2^n i n\sqrt{n}.

Czy ciąg rozbieżny i ciąg rozbieżny do nieskończoności to to samo? Nie. Rozbieżny znaczy tylko „bez granicy skończonej”. Ciąg (−1)n(-1)^n jest rozbieżny, ale nie dąży ani do +∞+\infty, ani do −∞-\infty.

Jak obliczyć granicę ilorazu wielomianów, gdy licznik ma wyższy stopień? Podziel licznik i mianownik przez najwyższą potęgę nn z mianownika. Licznik dąży wtedy do ±∞\pm\infty, a mianownik do liczby. Znak wyniku to znak ilorazu współczynników przy najwyższych potęgach.

Jakie są symbole nieoznaczone? Najczęściej spotykane to ∞−∞\infty - \infty, ∞∞\frac{\infty}{\infty}, 0⋅∞0 \cdot \infty i 00\frac{0}{0}. Wynik zależy od konkretnych ciągów, dlatego wyrażenie trzeba przekształcić.

Ile wynosi granica 2ⁿ?+∞+\infty, bo 2n2^n to potęga o podstawie większej od 11. Ogólnie qn→+∞q^n \to +\infty dla q>1q > 1.

Ile to jest liczba podzielona przez nieskończoność? Zero: jeśli an→ga_n \to g i bn→±∞b_n \to \pm\infty, to anbn→0\frac{a_n}{b_n} \to 0, np. 7n2→0\frac{7}{n^2} \to 0.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też