Przejdź do treści

Wzory na sinus i cosinus sumy i różnicy kątów - z dowodem

Klasa 3 liceum i technikum

Funkcje trygonometryczne sumy i różnicy kątów

sin⁡(α+β)=sin⁡αcos⁡β+cos⁡αsin⁡β\sin(\alpha + \beta) = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta

sin⁡(α−β)=sin⁡αcos⁡β−cos⁡αsin⁡β\sin(\alpha - \beta) = \sin\alpha\cos\beta - \cos\alpha\sin\beta

cos⁡(α+β)=cos⁡αcos⁡β−sin⁡αsin⁡β\cos(\alpha + \beta) = \cos\alpha\cos\beta - \sin\alpha\sin\beta

cos⁡(α−β)=cos⁡αcos⁡β+sin⁡αsin⁡β\cos(\alpha - \beta) = \cos\alpha\cos\beta + \sin\alpha\sin\beta

tg⁡(α±β)=tg⁡α±tg⁡β1∓tg⁡αtg⁡β\operatorname{tg}(\alpha \pm \beta) = \frac{\operatorname{tg}\alpha \pm \operatorname{tg}\beta}{1 \mp \operatorname{tg}\alpha\operatorname{tg}\beta}

asin⁡x+bcos⁡x=Rsin⁡(x+φ),R=a2+b2,cos⁡φ=aR,sin⁡φ=bRa\sin x + b\cos x = R\sin(x + \varphi), \qquad R = \sqrt{a^2 + b^2}, \quad \cos\varphi = \frac{a}{R}, \quad \sin\varphi = \frac{b}{R}

Wzór na sinus sumy to sin⁡(α+β)=sin⁡αcos⁡β+cos⁡αsin⁡β\sin(\alpha + \beta) = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta, a wzór na cosinus sumy to cos⁡(α+β)=cos⁡αcos⁡β−sin⁡αsin⁡β\cos(\alpha + \beta) = \cos\alpha\cos\beta - \sin\alpha\sin\beta. Wzory dla różnicy dostajemy, zmieniając znak β\beta: w sinusie różnicy zmienia się znak w środku wzoru, w cosinusie różnicy minus zamienia się na plus. Wzory działają dla dowolnych kątów α\alpha i β\beta.

Dlaczego sin(α + β) to nie sin α + sin β

Najczęstszy błąd w trygonometrii to „wymnożenie” sinusa przez nawias, jakby sinus był liczbą. Wystarczy jeden przykład, żeby zobaczyć, że to nie działa. Dla α=30∘\alpha = 30^\circ i β=60∘\beta = 60^\circ:

sin⁡(30∘+60∘)=sin⁡90∘=1,asin⁡30∘+sin⁡60∘=12+32≈1,37.\sin(30^\circ + 60^\circ) = \sin 90^\circ = 1, \qquad \text{a} \qquad \sin 30^\circ + \sin 60^\circ = \frac{1}{2} + \frac{\sqrt{3}}{2} \approx 1{,}37.

Sinus nie jest funkcją liniową, więc sinus sumy trzeba liczyć osobnym wzorem. Ten wzór wymaga znajomości obu funkcji obu kątów - sinusa i cosinusa. Dlatego w zadaniach tak często trzeba najpierw dopisać brakujący cosinus z jedynki trygonometrycznej.

Dowód wzoru na cosinus różnicy

Wszystkie cztery wzory wynikają z jednego: wzoru na cos⁡(α−β)\cos(\alpha - \beta). Dowodzimy go na okręgu jednostkowym, korzystając z tego, że obrót nie zmienia odległości między punktami.

Krok 1. Długość cięciwy w położeniu wyjściowym. Kąty α\alpha i β\beta odkładamy od dodatniej półosi OXOX. Ich ramiona przecinają okrąg jednostkowy w punktach A=(cos⁡α,sin⁡α)A = (\cos\alpha, \sin\alpha) i B=(cos⁡β,sin⁡β)B = (\cos\beta, \sin\beta). Ze wzoru na odległość punktów:

∣AB∣2=(cos⁡α−cos⁡β)2+(sin⁡α−sin⁡β)2.|AB|^2 = (\cos\alpha - \cos\beta)^2 + (\sin\alpha - \sin\beta)^2.

Po rozwinięciu kwadratów i dwukrotnym użyciu jedynki (cos⁡2α+sin⁡2α=1\cos^2\alpha + \sin^2\alpha = 1 i cos⁡2β+sin⁡2β=1\cos^2\beta + \sin^2\beta = 1):

∣AB∣2=2−2(cos⁡αcos⁡β+sin⁡αsin⁡β).|AB|^2 = 2 - 2(\cos\alpha\cos\beta + \sin\alpha\sin\beta).

βα AB1−11−1xy
Punkty A = (cos α, sin α) i B = (cos β, sin β) na okręgu jednostkowym. Długość cięciwy AB zależy tylko od kąta między promieniami, czyli od α − β.

Krok 2. Ta sama cięciwa po obrocie. Obracamy cały rysunek o kąt −β-\beta. Punkt BB trafia w punkt B′=(1,0)B' = (1, 0), a punkt AA - w punkt A′=(cos⁡(α−β),sin⁡(α−β))A' = (\cos(\alpha - \beta), \sin(\alpha - \beta)), bo kąt między ramionami się nie zmienia. Liczymy jeszcze raz:

∣A′B′∣2=(cos⁡(α−β)−1)2+sin⁡2(α−β)=2−2cos⁡(α−β).|A'B'|^2 = (\cos(\alpha - \beta) - 1)^2 + \sin^2(\alpha - \beta) = 2 - 2\cos(\alpha - \beta).

α − β A′B′−11−1xy
Ten sam rysunek obrócony o kąt −β: punkt B przechodzi w B′ = (1, 0), a punkt A w A′ = (cos(α − β), sin(α − β)). Cięciwa A′B′ ma tę samą długość co AB.

Krok 3. Porównanie. Obrót nie zmienia długości odcinka, więc ∣AB∣=∣A′B′∣|AB| = |A'B'|. Przyrównujemy oba wyniki i dzielimy przez −2-2:

cos⁡(α−β)=cos⁡αcos⁡β+sin⁡αsin⁡β.\cos(\alpha - \beta) = \cos\alpha\cos\beta + \sin\alpha\sin\beta.

Rachunek nigdzie nie zakładał, że kąty są ostre ani że α>β\alpha > \beta - wzór jest prawdziwy dla dowolnych kątów.

Pozostałe wzory z jednego

Mając cosinus różnicy, resztę wyprowadzamy w kilku linijkach. Korzystamy z parzystości cosinusa i nieparzystości sinusa: cos⁡(−β)=cos⁡β\cos(-\beta) = \cos\beta, sin⁡(−β)=−sin⁡β\sin(-\beta) = -\sin\beta.

Cosinus sumy. Zapisujemy sumę jako różnicę: α+β=α−(−β)\alpha + \beta = \alpha - (-\beta).

cos⁡(α+β)=cos⁡αcos⁡(−β)+sin⁡αsin⁡(−β)=cos⁡αcos⁡β−sin⁡αsin⁡β.\cos(\alpha + \beta) = \cos\alpha\cos(-\beta) + \sin\alpha\sin(-\beta) = \cos\alpha\cos\beta - \sin\alpha\sin\beta.

Sinus sumy. Ze wzoru redukcyjnegosin⁡x=cos⁡(π2−x)\sin x = \cos\left(\frac{\pi}{2} - x\right):

sin⁡(α+β)=cos⁡((π2−α)−β)=cos⁡(π2−α)cos⁡β+sin⁡(π2−α)sin⁡β=sin⁡αcos⁡β+cos⁡αsin⁡β.\sin(\alpha + \beta) = \cos\left(\left(\tfrac{\pi}{2} - \alpha\right) - \beta\right) = \cos\left(\tfrac{\pi}{2} - \alpha\right)\cos\beta + \sin\left(\tfrac{\pi}{2} - \alpha\right)\sin\beta = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta.

Sinus różnicy. Podstawiamy −β-\beta w miejsce β\beta: sin⁡(α−β)=sin⁡αcos⁡β−cos⁡αsin⁡β\sin(\alpha - \beta) = \sin\alpha\cos\beta - \cos\alpha\sin\beta.

Tangens sumy i różnicy. Dzielimy sinus sumy przez cosinus sumy, a potem licznik i mianownik przez cos⁡αcos⁡β\cos\alpha\cos\beta:

tg⁡(α+β)=sin⁡αcos⁡β+cos⁡αsin⁡βcos⁡αcos⁡β−sin⁡αsin⁡β=tg⁡α+tg⁡β1−tg⁡αtg⁡β.\operatorname{tg}(\alpha + \beta) = \frac{\sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta}{\cos\alpha\cos\beta - \sin\alpha\sin\beta} = \frac{\operatorname{tg}\alpha + \operatorname{tg}\beta}{1 - \operatorname{tg}\alpha\operatorname{tg}\beta}.

Wzór ma sens, gdy istnieją tg⁡α\operatorname{tg}\alpha, tg⁡β\operatorname{tg}\beta i tg⁡(α+β)\operatorname{tg}(\alpha + \beta), czyli gdy żaden z kątów α\alpha, β\beta, α+β\alpha + \beta nie jest postaci π2+kπ\frac{\pi}{2} + k\pi. Dla różnicy znaki się odwracają: tg⁡(α−β)=tg⁡α−tg⁡β1+tg⁡αtg⁡β\operatorname{tg}(\alpha - \beta) = \frac{\operatorname{tg}\alpha - \operatorname{tg}\beta}{1 + \operatorname{tg}\alpha\operatorname{tg}\beta}.

Wzory redukcyjne jako szczególny przypadek. Dla α=π\alpha = \pi: sin⁡(π−x)=sin⁡πcos⁡x−cos⁡πsin⁡x=0−(−1)sin⁡x=sin⁡x\sin(\pi - x) = \sin\pi\cos x - \cos\pi\sin x = 0 - (-1)\sin x = \sin x. Wszystkie wzory redukcyjne z klasy 2 wynikają w ten sposób ze wzorów na sumę i różnicę.

Jak zapamiętać. Sinus „miesza” funkcje (sin·cos i cos·sin) i zachowuje znak działania. Cosinus „nie miesza” (cos·cos i sin·sin) i znak odwraca: przy sumie jest minus, przy różnicy plus.

Dokładne wartości dla 15°, 75° i 105°

Kąty, które są sumą albo różnicą kątów z tabeli (30∘30^\circ, 45∘45^\circ, 60∘60^\circ), mają dokładne wartości funkcji trygonometrycznych.

Przykład 1. Oblicz sin⁡15∘\sin 15^\circ.

Krok 1. Rozkładamy kąt: 15∘=45∘−30∘15^\circ = 45^\circ - 30^\circ.

Krok 2. Wzór na sinus różnicy:

sin⁡15∘=sin⁡45∘cos⁡30∘−cos⁡45∘sin⁡30∘=22⋅32−22⋅12=6−24.\sin 15^\circ = \sin 45^\circ\cos 30^\circ - \cos 45^\circ\sin 30^\circ = \frac{\sqrt{2}}{2} \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} - \frac{\sqrt{2}}{2} \cdot \frac{1}{2} = \frac{\sqrt{6} - \sqrt{2}}{4}.

Odpowiedź. sin⁡15∘=6−24≈0,2588\sin 15^\circ = \frac{\sqrt{6} - \sqrt{2}}{4} \approx 0{,}2588. Tę samą liczbę daje cos⁡75∘=cos⁡(45∘+30∘)\cos 75^\circ = \cos(45^\circ + 30^\circ) - zgodnie z tym, że cos⁡75∘=sin⁡15∘\cos 75^\circ = \sin 15^\circ.

Przykład 2. Oblicz tg⁡105∘\operatorname{tg} 105^\circ.

tg⁡105∘=tg⁡(60∘+45∘)=3+11−3⋅1=(3+1)(1+3)(1−3)(1+3)=4+23−2=−2−3.\operatorname{tg} 105^\circ = \operatorname{tg}(60^\circ + 45^\circ) = \frac{\sqrt{3} + 1}{1 - \sqrt{3} \cdot 1} = \frac{(\sqrt{3} + 1)(1 + \sqrt{3})}{(1 - \sqrt{3})(1 + \sqrt{3})} = \frac{4 + 2\sqrt{3}}{-2} = -2 - \sqrt{3}.

Wynik jest ujemny, jak powinien: kąt 105∘105^\circ leży w II ćwiartce, gdzie tangens jest ujemny.

W radianach to te same kąty: 15∘=π1215^\circ = \frac{\pi}{12}, 75∘=5π1275^\circ = \frac{5\pi}{12}, 105∘=7π12105^\circ = \frac{7\pi}{12}. Zestawienie wyników:

kątsincostg
15° = π/12(√6 − √2)/4 ≈ 0,2588(√6 + √2)/4 ≈ 0,96592 − √3 ≈ 0,2679
75° = 5π/12(√6 + √2)/4 ≈ 0,9659(√6 − √2)/4 ≈ 0,25882 + √3 ≈ 3,7321
105° = 7π/12(√6 + √2)/4 ≈ 0,9659(√2 − √6)/4 ≈ −0,2588−2 − √3 ≈ −3,7321

Wartości dla kątów z tabeli podstawowej znajdziesz w tablicy wartości funkcji trygonometrycznych.

Sinus sumy, gdy znamy funkcje i ćwiartki

Typowe zadanie podaje po jednej funkcji każdego kąta i przedział, w którym kąt leży. Brakujące funkcje uzupełniamy jedynką, a znak bierzemy z ćwiartki.

Przykład 3. Wiadomo, że sin⁡α=35\sin\alpha = \frac{3}{5}, α∈(π2; π)\alpha \in \left(\frac{\pi}{2};\ \pi\right), oraz cos⁡β=513\cos\beta = \frac{5}{13}, β∈(3π2; 2π)\beta \in \left(\frac{3\pi}{2};\ 2\pi\right). Oblicz sin⁡(α+β)\sin(\alpha + \beta) i cos⁡(α+β)\cos(\alpha + \beta).

Krok 1. Brakujące funkcje. α\alpha leży w II ćwiartce, więc cosinus jest ujemny: cos⁡α=−1−925=−45\cos\alpha = -\sqrt{1 - \frac{9}{25}} = -\frac{4}{5}. β\beta leży w IV ćwiartce, więc sinus jest ujemny: sin⁡β=−1−25169=−1213\sin\beta = -\sqrt{1 - \frac{25}{169}} = -\frac{12}{13}.

Krok 2. Sinus sumy.

sin⁡(α+β)=35⋅513+(−45)⋅(−1213)=1565+4865=6365.\sin(\alpha + \beta) = \frac{3}{5} \cdot \frac{5}{13} + \left(-\frac{4}{5}\right) \cdot \left(-\frac{12}{13}\right) = \frac{15}{65} + \frac{48}{65} = \frac{63}{65}.

Krok 3. Cosinus sumy.

cos⁡(α+β)=(−45)⋅513−35⋅(−1213)=−2065+3665=1665.\cos(\alpha + \beta) = \left(-\frac{4}{5}\right) \cdot \frac{5}{13} - \frac{3}{5} \cdot \left(-\frac{12}{13}\right) = -\frac{20}{65} + \frac{36}{65} = \frac{16}{65}.

Sprawdzenie. (6365)2+(1665)2=3969+2564225=1\left(\frac{63}{65}\right)^2 + \left(\frac{16}{65}\right)^2 = \frac{3969 + 256}{4225} = 1 - jedynka się zgadza.

Odpowiedź. sin⁡(α+β)=6365\sin(\alpha + \beta) = \frac{63}{65}, cos⁡(α+β)=1665\cos(\alpha + \beta) = \frac{16}{65}.

Przykład 4. Kąty α\alpha i β\beta są ostre, tg⁡α=2\operatorname{tg}\alpha = 2, tg⁡β=3\operatorname{tg}\beta = 3. Wyznacz α+β\alpha + \beta.

tg⁡(α+β)=2+31−2⋅3=5−5=−1.\operatorname{tg}(\alpha + \beta) = \frac{2 + 3}{1 - 2 \cdot 3} = \frac{5}{-5} = -1.

Oba kąty są ostre, więc 0∘<α+β<180∘0^\circ < \alpha + \beta < 180^\circ. W tym przedziale tangens równy −1-1 ma tylko kąt 135∘135^\circ. Odpowiedź: α+β=135∘=3π4\alpha + \beta = 135^\circ = \frac{3\pi}{4}.

Upraszczanie wyrażeń i dowodzenie tożsamości

Wzory na sumę i różnicę rozwijają nawiasy - a po rozwinięciu wiele wyrazów się redukuje.

Przykład 5. Uprość sin⁡(x+π6)+sin⁡(x−π6)\sin\left(x + \frac{\pi}{6}\right) + \sin\left(x - \frac{\pi}{6}\right).

Rozwijamy oba sinusy. Wyrazy cos⁡xsin⁡π6\cos x\sin\frac{\pi}{6} mają przeciwne znaki i się znoszą:

sin⁡xcos⁡π6+cos⁡xsin⁡π6+sin⁡xcos⁡π6−cos⁡xsin⁡π6=2sin⁡x⋅32=3sin⁡x.\sin x\cos\tfrac{\pi}{6} + \cos x\sin\tfrac{\pi}{6} + \sin x\cos\tfrac{\pi}{6} - \cos x\sin\tfrac{\pi}{6} = 2\sin x \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} = \sqrt{3}\sin x.

Przykład 6. Udowodnij, że cos⁡(x+y)cos⁡(x−y)=cos⁡2x−sin⁡2y\cos(x + y)\cos(x - y) = \cos^2 x - \sin^2 y.

Przekształcamy lewą stronę. Iloczyn ma postać (p−q)(p+q)=p2−q2(p - q)(p + q) = p^2 - q^2:

L=(cos⁡xcos⁡y−sin⁡xsin⁡y)(cos⁡xcos⁡y+sin⁡xsin⁡y)=cos⁡2xcos⁡2y−sin⁡2xsin⁡2y.L = (\cos x\cos y - \sin x\sin y)(\cos x\cos y + \sin x\sin y) = \cos^2 x\cos^2 y - \sin^2 x\sin^2 y.

Zamieniamy cos⁡2y=1−sin⁡2y\cos^2 y = 1 - \sin^2 y i sin⁡2x=1−cos⁡2x\sin^2 x = 1 - \cos^2 x:

L=cos⁡2x(1−sin⁡2y)−(1−cos⁡2x)sin⁡2y=cos⁡2x−cos⁡2xsin⁡2y−sin⁡2y+cos⁡2xsin⁡2y=cos⁡2x−sin⁡2y=P.L = \cos^2 x(1 - \sin^2 y) - (1 - \cos^2 x)\sin^2 y = \cos^2 x - \cos^2 x\sin^2 y - \sin^2 y + \cos^2 x\sin^2 y = \cos^2 x - \sin^2 y = P.

Odwrotnie też się przydaje: wyrażenie sin⁡50∘cos⁡10∘+cos⁡50∘sin⁡10∘\sin 50^\circ\cos 10^\circ + \cos 50^\circ\sin 10^\circ „zwijamy” do sin⁡(50∘+10∘)=sin⁡60∘=32\sin(50^\circ + 10^\circ) = \sin 60^\circ = \frac{\sqrt{3}}{2}.

Zamiana a sin x + b cos x na jeden sinus

Suma sinusa i cosinusa tego samego argumentu, wzięta z dowolnymi współczynnikami, jest zawsze jedną sinusoidą - przesuniętą i rozciągniętą. To bezpośredni wniosek ze wzoru na sinus sumy.

Skąd wzór. Rozwijamy Rsin⁡(x+φ)R\sin(x + \varphi):

Rsin⁡(x+φ)=Rcos⁡φ⋅sin⁡x+Rsin⁡φ⋅cos⁡x.R\sin(x + \varphi) = R\cos\varphi \cdot \sin x + R\sin\varphi \cdot \cos x.

Żeby to było równe asin⁡x+bcos⁡xa\sin x + b\cos x, potrzeba Rcos⁡φ=aR\cos\varphi = a i Rsin⁡φ=bR\sin\varphi = b. Podnosimy obie równości do kwadratu i dodajemy - jedynka daje R2=a2+b2R^2 = a^2 + b^2. Stąd

R=a2+b2,cos⁡φ=aR,sin⁡φ=bR.R = \sqrt{a^2 + b^2}, \qquad \cos\varphi = \frac{a}{R}, \qquad \sin\varphi = \frac{b}{R}.

Kąt φ\varphi wybieramy tak, żeby oba warunki były spełnione - sam tangens nie wystarcza, bo nie rozróżnia ćwiartek.

Przykład 7. Zapisz f(x)=sin⁡x+3cos⁡xf(x) = \sin x + \sqrt{3}\cos x w postaci Rsin⁡(x+φ)R\sin(x + \varphi) i podaj zbiór wartości funkcji.

Krok 1. a=1a = 1, b=3b = \sqrt{3}, więc R=1+3=2R = \sqrt{1 + 3} = 2.

Krok 2. cos⁡φ=12\cos\varphi = \frac{1}{2} i sin⁡φ=32\sin\varphi = \frac{\sqrt{3}}{2}, czyli φ=π3\varphi = \frac{\pi}{3}.

Krok 3. f(x)=2sin⁡(x+π3)f(x) = 2\sin\left(x + \frac{\pi}{3}\right). Sinus przyjmuje wartości od −1-1 do 11, więc ff - od −2-2 do 22.

Odpowiedź. f(x)=2sin⁡(x+π3)f(x) = 2\sin\left(x + \frac{\pi}{3}\right), zbiór wartości ⟨−2; 2⟩\langle -2;\ 2 \rangle, okres 2π2\pi. Największą wartość 22 funkcja przyjmuje np. dla x=π6x = \frac{\pi}{6}.

y = sin x + √3 cos xmax = 2min = −2π/2π3π/22π21−1−2xy
Wykres y = sin x + √3 cos x = 2 sin(x + π/3) na tle wykresów y = sin x (linia kreskowana) i y = √3 cos x (linia kropkowana). Suma jest znowu sinusoidą: amplituda 2, maksimum dla x = π/6, minimum dla x = 7π/6.

Przykład 8. Dla g(x)=3sin⁡x−4cos⁡xg(x) = 3\sin x - 4\cos x mamy R=9+16=5R = \sqrt{9 + 16} = 5, więc zbiór wartości to ⟨−5; 5⟩\langle -5;\ 5 \rangle. Kąt φ\varphi spełnia cos⁡φ=35\cos\varphi = \frac{3}{5}, sin⁡φ=−45\sin\varphi = -\frac{4}{5} - nie jest kątem z tabeli, ale do zbioru wartości nie jest potrzebny. Podobnie sin⁡x−cos⁡x=2sin⁡(x−π4)\sin x - \cos x = \sqrt{2}\sin\left(x - \frac{\pi}{4}\right).

Ta zamiana to podstawowe narzędzie do równań postaci asin⁡x+bcos⁡x=ca\sin x + b\cos x = c - rozwiązujemy je w lekcji równania trygonometryczne - metody. Wykres sinusoidy Rsin⁡(x+φ)R\sin(x + \varphi) i jej przesunięcia omawia lekcja wykres funkcji y = A sin(Bx + C) + D.

Najczęstsze pytania

Ile wynosi sin(α + β)?sin⁡(α+β)=sin⁡αcos⁡β+cos⁡αsin⁡β\sin(\alpha + \beta) = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta. Nie jest to sin⁡α+sin⁡β\sin\alpha + \sin\beta - dla 30∘30^\circ i 60∘60^\circ lewa strona daje 11, a suma sinusów około 1,371{,}37.

Jaki jest wzór na cos(α − β)?cos⁡(α−β)=cos⁡αcos⁡β+sin⁡αsin⁡β\cos(\alpha - \beta) = \cos\alpha\cos\beta + \sin\alpha\sin\beta. Przy różnicy kątów w cosinusie stoi plus, przy sumie - minus.

Ile wynosi sin 15°?sin⁡15∘=sin⁡(45∘−30∘)=6−24≈0,2588\sin 15^\circ = \sin(45^\circ - 30^\circ) = \frac{\sqrt{6} - \sqrt{2}}{4} \approx 0{,}2588.

Ile wynosi cos 75°?cos⁡75∘=cos⁡(45∘+30∘)=6−24≈0,2588\cos 75^\circ = \cos(45^\circ + 30^\circ) = \frac{\sqrt{6} - \sqrt{2}}{4} \approx 0{,}2588 - tyle samo co sin⁡15∘\sin 15^\circ, bo kąty 15∘15^\circ i 75∘75^\circ dopełniają się do 90∘90^\circ.

Jaki jest wzór na tangens sumy kątów?tg⁡(α+β)=tg⁡α+tg⁡β1−tg⁡αtg⁡β\operatorname{tg}(\alpha + \beta) = \frac{\operatorname{tg}\alpha + \operatorname{tg}\beta}{1 - \operatorname{tg}\alpha\operatorname{tg}\beta}, o ile istnieją wszystkie trzy tangensy. Gdy tg⁡αtg⁡β=1\operatorname{tg}\alpha\operatorname{tg}\beta = 1, mianownik się zeruje i α+β=π2+kπ\alpha + \beta = \frac{\pi}{2} + k\pi.

Jak zapamiętać wzory na sinus i cosinus sumy? Sinus miesza funkcje i zachowuje znak: sin⁡cos⁡±cos⁡sin⁡\sin\cos \pm \cos\sin. Cosinus nie miesza i odwraca znak: cos⁡cos⁡∓sin⁡sin⁡\cos\cos \mp \sin\sin. Wystarczy też pamiętać jeden wzór i znać parzystość cosinusa - resztę wyprowadza się w minutę.

Jak zamienić a sin x + b cos x na jeden sinus? Oblicz R=a2+b2R = \sqrt{a^2 + b^2} i znajdź kąt φ\varphi, dla którego cos⁡φ=aR\cos\varphi = \frac{a}{R} i sin⁡φ=bR\sin\varphi = \frac{b}{R}. Wtedy asin⁡x+bcos⁡x=Rsin⁡(x+φ)a\sin x + b\cos x = R\sin(x + \varphi), a zbiór wartości to ⟨−R; R⟩\langle -R;\ R \rangle.

Przećwicz

Podsumowanie