Przejdź do treści

Granice jednostronne funkcji - lewostronna i prawostronna

Klasa 3 liceum i technikum

Granice jednostronne - najważniejsze fakty

Lewostronna - tylko argumenty mniejsze od aa: lim⁡x→a−f(x)\lim\limits_{x \to a^-} f(x). Prawostronna - tylko większe od aa: lim⁡x→a+f(x)\lim\limits_{x \to a^+} f(x).

Twierdzenie:

lim⁡x→af(x)=g  ⟺  lim⁡x→a−f(x)=g  i  lim⁡x→a+f(x)=g\lim_{x \to a} f(x) = g \iff \lim_{x \to a^-} f(x) = g \ \text{ i } \ \lim_{x \to a^+} f(x) = g

Funkcja sklejana w punkcie sklejenia aa: lewą granicę liczymy ze wzoru „dla x<ax < a”, prawą - ze wzoru „dla x>ax > a”.

Wartość bezwzględna:

lim⁡x→a−∣x−a∣x−a=−1lim⁡x→a+∣x−a∣x−a=1\lim_{x \to a^-} \frac{|x - a|}{x - a} = -1 \qquad \lim_{x \to a^+} \frac{|x - a|}{x - a} = 1

Granica lewostronna funkcji ff w punkcie aa to liczba, do której zbliżają się wartości f(x)f(x), gdy xx dąży do aa przez liczby mniejsze od aa; granica prawostronna - gdy xx dąży do aa przez liczby większe od aa. Zapisujemy je lim⁡x→a−f(x)\lim\limits_{x \to a^-} f(x) i lim⁡x→a+f(x)\lim\limits_{x \to a^+} f(x). Granica (obustronna) istnieje wtedy i tylko wtedy, gdy obie granice jednostronne istnieją i są równe.

To kolejna lekcja rozdziału elementy analizy matematycznej. W poprzedniej - jak obliczyć granicę funkcji w punkcie - liczyliśmy granice przez podstawienie i skracanie. Teraz zajmiemy się funkcjami, które z lewej i z prawej strony punktu zachowują się inaczej: funkcjami sklejanymi, ułamkami z wartością bezwzględną i funkcjami na końcu dziedziny.

Oznaczenia: x → a⁻ i x → a⁺

Mały znak w wykładniku mówi, z której strony podchodzimy do punktu:

ZapisCzytamyJakie x bierzemyPrzykładowe x dla a = 2
x → 2⁻x dąży do 2 z lewej stronyx < 21,9; 1,99; 1,999
x → 2⁺x dąży do 2 z prawej stronyx > 22,1; 2,01; 2,001
x → 2x dąży do 2x ≠ 2, z obu stronwszystkie powyższe

Definicja Heinego wygląda tak samo jak dla zwykłej granicy - z jednym dopiskiem. Na przykład lim⁡x→a+f(x)=g\lim\limits_{x \to a^+} f(x) = g, jeżeli dla każdego ciągu xn→ax_n \to a o wyrazach większych od aa ciąg f(xn)f(x_n) dąży do gg. Dla granicy lewostronnej bierzemy ciągi o wyrazach mniejszych od aa.

Kiedy istnieje granica - twierdzenie

Twierdzenie. Granica lim⁡x→af(x)\lim\limits_{x \to a} f(x) istnieje i jest równa gg wtedy i tylko wtedy, gdy obie granice jednostronne istnieją i są równe gg.

To daje prosty sposób badania granicy wszędzie tam, gdzie wzór funkcji zmienia się w punkcie aa:

  1. oblicz granicę lewostronną (wzór obowiązujący na lewo od aa);
  2. oblicz granicę prawostronną (wzór na prawo od aa);
  3. porównaj: równe - granica istnieje; różne - granica nie istnieje.

Zwróć uwagę, że wartość f(a)f(a) w tym schemacie nie występuje. Nawet jeśli aa należy do jednego z przedziałów, liczy się tylko zachowanie funkcji tuż obok punktu.

Funkcje sklejane

Funkcja sklejana (określona różnymi wzorami na różnych przedziałach) to najczęstsze miejsce, gdzie granice jednostronne są różne.

Przykład 1. Zbadaj granicę funkcji w punkcie 11:

f(x)={2x+1dla x<1x2−4x+5dla x≥1f(x) = \begin{cases} 2x + 1 & \text{dla } x < 1 \\ x^2 - 4x + 5 & \text{dla } x \geq 1 \end{cases}

Krok 1. Granica lewostronna. Dla x<1x < 1 obowiązuje wzór 2x+12x + 1, a to wielomian, więc wolno podstawić: lim⁡x→1−f(x)=2⋅1+1=3\lim\limits_{x \to 1^-} f(x) = 2 \cdot 1 + 1 = 3.

Krok 2. Granica prawostronna. Dla x>1x > 1 działa wzór x2−4x+5x^2 - 4x + 5: lim⁡x→1+f(x)=1−4+5=2\lim\limits_{x \to 1^+} f(x) = 1 - 4 + 5 = 2.

Krok 3. Porównanie. 3≠23 \neq 2.

Odpowiedź. Granica lim⁡x→1f(x)\lim\limits_{x \to 1} f(x) nie istnieje. Wykres ma w punkcie 11 skok o wysokości 11, choć sama wartość f(1)=2f(1) = 2 istnieje.

−2−11234−3−2−1123450 xy
Skok w x = 1: z lewej strony wartości zbliżają się do 3, z prawej do 2. Granice jednostronne istnieją, ale są różne, więc granica w punkcie 1 nie istnieje.

Przykład 2 (parametr). Dla jakiej wartości aa istnieje granica funkcji w punkcie 22?

f(x)={ax+3dla x<2x2−adla x≥2f(x) = \begin{cases} ax + 3 & \text{dla } x < 2 \\ x^2 - a & \text{dla } x \geq 2 \end{cases}

Krok 1. Granica lewostronna: lim⁡x→2−(ax+3)=2a+3\lim\limits_{x \to 2^-} (ax + 3) = 2a + 3.

Krok 2. Granica prawostronna: lim⁡x→2+(x2−a)=4−a\lim\limits_{x \to 2^+} (x^2 - a) = 4 - a.

Krok 3. Granica istnieje, gdy są równe: 2a+3=4−a2a + 3 = 4 - a, czyli 3a=13a = 1, a=13a = \frac{1}{3}.

Odpowiedź. Dla a=13a = \frac{1}{3}; granica wynosi wtedy 4−13=1134 - \frac{1}{3} = \frac{11}{3}. Dla każdego innego aa granice jednostronne są różne i granica nie istnieje.

Wartość bezwzględna w ułamku

Wartość bezwzględna to w istocie funkcja sklejana: ∣x−a∣=x−a|x - a| = x - a dla x≥ax \geq a i ∣x−a∣=−(x−a)|x - a| = -(x - a) dla x<ax < a (zobacz wartość bezwzględną liczby). Dlatego w ułamkach z modułem granice jednostronne zwykle się różnią.

Przykład 3. Oblicz granice jednostronne f(x)=∣x−3∣x−3f(x) = \dfrac{|x - 3|}{x - 3} w punkcie 33.

Krok 1. Z prawej (x>3x > 3): ∣x−3∣=x−3|x - 3| = x - 3, więc f(x)=x−3x−3=1f(x) = \dfrac{x - 3}{x - 3} = 1 i lim⁡x→3+f(x)=1\lim\limits_{x \to 3^+} f(x) = 1.

Krok 2. Z lewej (x<3x < 3): ∣x−3∣=−(x−3)|x - 3| = -(x - 3), więc f(x)=−1f(x) = -1 i lim⁡x→3−f(x)=−1\lim\limits_{x \to 3^-} f(x) = -1.

Odpowiedź. lim⁡x→3−f(x)=−1\lim\limits_{x \to 3^-} f(x) = -1, lim⁡x→3+f(x)=1\lim\limits_{x \to 3^+} f(x) = 1; granica w punkcie 33 nie istnieje.

12345610 (3, −1)(3, 1) xy
Funkcja f(x) = |x − 3|/(x − 3) przyjmuje tylko dwie wartości: −1 dla x < 3 i 1 dla x > 3. W x = 3 nie jest określona; granica lewostronna to −1, prawostronna 1.

Przykład 4. Zbadaj granicę lim⁡x→3x2−9∣x−3∣\lim\limits_{x \to 3} \dfrac{x^2 - 9}{|x - 3|}.

Krok 1. Podstawienie daje 00\frac{0}{0}. Licznik rozkładamy: x2−9=(x−3)(x+3)x^2 - 9 = (x - 3)(x + 3).

Krok 2. Z prawej (∣x−3∣=x−3|x - 3| = x - 3): (x−3)(x+3)x−3=x+3→6\dfrac{(x - 3)(x + 3)}{x - 3} = x + 3 \to 6.

Krok 3. Z lewej (∣x−3∣=−(x−3)|x - 3| = -(x - 3)): (x−3)(x+3)−(x−3)=−(x+3)→−6\dfrac{(x - 3)(x + 3)}{-(x - 3)} = -(x + 3) \to -6.

Odpowiedź. Granice jednostronne to −6-6 i 66, więc granica nie istnieje.

Koniec dziedziny - pierwiastek

Funkcja f(x)=x−1f(x) = \sqrt{x - 1} jest określona tylko dla x≥1x \geq 1. W punkcie 11 można więc podchodzić tylko z prawej strony - na lewo od 11 funkcji po prostu nie ma.

Przykład 5. Oblicz lim⁡x→1+x−1\lim\limits_{x \to 1^+} \sqrt{x - 1} i lim⁡x→1+x−1x−1\lim\limits_{x \to 1^+} \dfrac{x - 1}{\sqrt{x - 1}}.

Krok 1. Dla x→1+x \to 1^+ wyrażenie pod pierwiastkiem dąży do 00 przez wartości dodatnie, więc lim⁡x→1+x−1=0=0\lim\limits_{x \to 1^+} \sqrt{x - 1} = \sqrt{0} = 0.

Krok 2. W drugim przypadku wychodzi 00\frac{0}{0}. Dla x>1x > 1: x−1=(x−1)2x - 1 = \left(\sqrt{x - 1}\right)^2, więc x−1x−1=x−1→0\dfrac{x - 1}{\sqrt{x - 1}} = \sqrt{x - 1} \to 0.

Odpowiedź. Obie granice prawostronne wynoszą 00. Granicy lewostronnej nie liczymy, bo na lewo od 11 funkcja nie jest określona. W takim punkcie - końcu dziedziny - wiele podręczników utożsamia granicę z tą jedyną możliwą granicą jednostronną.

Część całkowita - skok w każdej liczbie całkowitej

Część całkowita ⌊x⌋\lfloor x \rfloor to największa liczba całkowita nie większa od xx: ⌊2,7⌋=2\lfloor 2{,}7 \rfloor = 2, ⌊2⌋=2\lfloor 2 \rfloor = 2, ⌊−0,5⌋=−1\lfloor -0{,}5 \rfloor = -1.

Przykład 6. Oblicz granice jednostronne funkcji ⌊x⌋\lfloor x \rfloor w punkcie 22.

x1,91,991,99922,0012,012,1
⌊x⌋1112222

Odpowiedź. lim⁡x→2−⌊x⌋=1\lim\limits_{x \to 2^-} \lfloor x \rfloor = 1, lim⁡x→2+⌊x⌋=2\lim\limits_{x \to 2^+} \lfloor x \rfloor = 2, granica w punkcie 22 nie istnieje. Tak samo jest w każdej liczbie całkowitej - wykres to „schodki”.

Zapowiedź: granice jednostronne nieskończone

Granica jednostronna nie musi być liczbą. Dla f(x)=1x−2f(x) = \dfrac{1}{x - 2} przy x→2x \to 2 mianownik dąży do zera, a licznik jest stały:

x1,91,991,9992,0012,012,1
x − 2−0,1−0,01−0,0010,0010,010,1
1/(x − 2)−10−100−1000100010010

Z lewej strony wartości spadają poniżej każdej liczby, z prawej rosną ponad każdą. Zapisujemy lim⁡x→2−1x−2=−∞\lim\limits_{x \to 2^-} \frac{1}{x - 2} = -\infty i lim⁡x→2+1x−2=+∞\lim\limits_{x \to 2^+} \frac{1}{x - 2} = +\infty. Jak ustalać znak takiej granicy, pokazuje lekcja o granicy niewłaściwej funkcji; prosta x=2x = 2 to wtedy asymptota pionowa wykresu.

13456−22 x = 2w górę: +∞w dół: −∞ xy
Funkcja 1/(x − 2): z lewej strony punktu 2 wartości spadają poniżej każdej liczby, z prawej rosną ponad każdą. Takie granice jednostronne są nieskończone.

Typowe błędy

Najczęstsze pytania

Co to jest granica jednostronna? To granica funkcji obliczona tylko dla argumentów z jednej strony punktu: lewostronna dla x<ax < a (zapis x→a−x \to a^-), prawostronna dla x>ax > a (zapis x→a+x \to a^+).

Jak obliczyć granicę lewostronną i prawostronną? Ustal, jaki wzór obowiązuje na lewo i na prawo od punktu (przy module: jaki ma znak wyrażenie w środku), a potem oblicz granicę z odpowiedniego wzoru - zwykle przez podstawienie lub skracanie.

Kiedy istnieje granica funkcji w punkcie? Wtedy i tylko wtedy, gdy obie granice jednostronne istnieją i są równe. Ich wspólna wartość jest granicą funkcji. Wartość funkcji w samym punkcie nie ma przy tym znaczenia.

Co oznacza x → 2⁻? Że xx zbliża się do 22 przez liczby mniejsze od 22, czyli z lewej strony osi: 1,91{,}9, 1,991{,}99, 1,9991{,}999 itd. Zapis x→2+x \to 2^+ oznacza podchodzenie przez liczby większe od 22.

Jak obliczyć granicę funkcji z wartością bezwzględną? Rozpisz moduł z obu stron punktu: dla x>ax > a jest ∣x−a∣=x−a|x - a| = x - a, a dla x<ax < a jest ∣x−a∣=−(x−a)|x - a| = -(x - a). Policz granice jednostronne osobno i porównaj - często są przeciwne i granica nie istnieje.

Jak sprawdzić, czy funkcja sklejana ma granicę w punkcie sklejenia? Oblicz granicę lewostronną ze wzoru po lewej stronie punktu i prawostronną ze wzoru po prawej. Jeśli wyniki są równe, granica istnieje; jeśli wzory zawierają parametr, przyrównaj je i rozwiąż równanie.

Czy granica jednostronna może być nieskończona? Tak. Na przykład lim⁡x→2+1x−2=+∞\lim\limits_{x \to 2^+} \frac{1}{x - 2} = +\infty i lim⁡x→2−1x−2=−∞\lim\limits_{x \to 2^-} \frac{1}{x - 2} = -\infty. Takie granice wyznaczają asymptoty pionowe.

Przećwicz

Podsumowanie

Zobacz też